Compartir

55

last update Fecha de publicación: 2026-05-17 09:51:42

“มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น นาวิน บอกลุงสิ ยัยหวานหายไปไหน แล้วไอ้หมอนั่นด้วย! ทำไมถึงหายไปพร้อมกัน”

เพลิงเริ่มเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ แล้วนอกจากเสียง ตอนนี้เขากำลังเดินวนไปวนมา แถมทำท่าจะขึ้นไปหยิบปืนเสียด้วย แต่ดีที่ตวงรักห้ามไว้

“ใจเย็นๆ ก่อนค่ะพี่เพลิง ใจเย็นๆ ค่อยๆ คุยกับหลานก็ได้ นาวินจะเป็นลมอยู่แล้วนะ”

“ใจเย็นไม่ไหวแล้วโว้ย!” เพลิงว่า

“พี่จะไป จะไป...ห่าเอ๊ย! ตกลงไอ้หมอนั่นพาลูกสาวลุงหนีไปไหน หะ”

“คือ...”

นาวินปากคอสั่นไปหมดแล้วตอนนี้ เขานั่งอยู่ข้างตวงรัก จับแขนผู้เป็นป้าไว้เหมือนจะเป็นเกราะป้องกันกลายๆ

“เล่ามาสินาวิน ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

ตวงรักทำเสียงอ่อน เธอส่งยาดมให้หลานชายเพราะตอนนี้นาวินหน้าซีดมาก ชายหนุ่มสูดกลิ่นยาดมเข้าไปลึกๆ เห็นทีจะต้องเล่าเสียแล้ว ว่าพวกเขากำลังคิดทำอะไรอยู่

“คะ...คือ ถ้าผมเล่า สัญญาก่อนนะครับ ว่าลุงเพลิงกับป้าตวงจะไม่ เอ่อ...จะไม่ทำโทษผมกับพี่หวาน แล้วก็ไม่ไปทำอะไรคุณรามกับพี่สร้อย”

“ดูเหมือนจะมีคนรู้เห็นเยอะอยู่นะนี่”

ตวงรักพึมพำ เธอปรายตามองสามี ที่กำลังยืนกอดอกแล้วยอมเงียบลง เพราะอยากจะฟังเหมือนกันว่า นาวินจะพูดเรื่องอะไร

“ก็สี่คนนี่แหละครับ”

“มันเกี่ยวกับการล่าท้าผีอะไรนั่นของคุณรามเค้าหรือเปล่า?”

ตวงรักทะแม่งๆ อยู่ล่ะเรื่องสื่อโซเชียลที่กำลังประโคมกันอยู่ตอนนี้ เพลิงที่ไม่ค่อยสนใจโซเชียลเท่าไหร่ มองภรรยาอย่างสงสัย

“ล่าผีอะไร”

“คือ...” ตวงรักขยับเล่าให้สามีฟังเกี่ยวกับเรื่องของธงราม

“คุณรามเค้าลงสเตตัส หาเพื่อนมาล่าท้าผี ผีที่ว่านั้นคือผีกะ พี่เพลิงพอจะคิดอะไรได้บ้างหรือยังคะ”

“ผีกะ?” คิ้วของเพลิงเริ่มขมวดเข้าหากัน

“เอ...ผีนี่มันคุ้นๆ”

“ผีที่พ่อเลี้ยงอุดมอ้างว่าตัวเองเลี้ยงไว้ยังไงละคะ ที่เล่าลือกันจนไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่งที่นั่น”

“แล้ว? ไอ้หนุ่มนักเขียนนั่นไปยุ่งอะไรกับพ่อเลี้ยงอุดมล่ะ ประหลาด”

“ประหลาดมาตั้งแต่ที่คุณรามทำคอนเทนต์นี้ขึ้นแล้วล่ะค่ะ” เธอมองดูนาวินที่เริ่มยิ้มแหยๆ

“ใช่ไหมนาวิน”

“แหะ จริงๆ แล้วเป็นแผนของพี่รามน่ะครับ เรื่องนี้ พวกเราตั้งใจจะใช้โซเชียลเล่นงานหมอผีปลอมอย่างพ่อเลี้ยงอุดม ให้คนไปมุงที่นั่นจนพ่อเลี้ยงขยับทำอะไรไม่ได้ เพราะกลัวว่าคนจะรู้จะเห็นว่าจริงๆ แล้วที่นั่นไม่ใช่สวนผลไม้แต่ทำอย่างอื่นแทน

หืม? หมายความว่ายังไง” เพลิงขมวดคิ้ว

“พวกเราไปรู้อะไรมา บอกลุงสิ”

สัญญาก่อนนะครับลุงเพลิง ว่าจะเอ่อ...ไม่ทำอะไรพวกผมอะ

เอ้า...สัญญาก็ได้” เพลิงว่า

“คือ...พวกผมรู้มาว่าลุงเพลิงมีปัญหากับพ่อเลี้ยงอุดม แล้วทางนั้นก็มีความไม่ชอบมาพากล ก็เลยพากันไปสืบน่ะครับ สืบจนรู้ล่ะว่าพวกมันทำอะไรกันแน่ ไม่ใช่ผีสางแน่ล่ะ พี่รามก็เลยติดต่อเพื่อนที่เป็นตำรวจไว้ ให้จัดการเรื่องนี้ แต่ระหว่างรอตำรวจดำเนินการ พี่รามก็เลยก่อกระแสเพิ่มทำให้คนสนใจพ่อเลี้ยงอุดม ใช้สื่อกดดันแล้วก็เป็นหูเป็นตาอีกทาง เมื่อคืนนี้ลุงเพลิงกับป้าตวงไม่อยู่ พี่รามกับพี่หวานก็เลยบอกผมว่าจะไปสืบหาหลักฐานเพิ่ม เพราะกลัวว่าพ่อเลี้ยงอุดมจะย่องเอาของหนี ก่อนจะเปิดสวนให้สื่อดู ผมไม่ได้ไปด้วยเพราะไม่สบายน่ะครับ แล้ว...เช้ามา...เอ่อ...”

“ทำไมเรื่องอันตรายขนาดนี้ ถึงคิด ถึงตัดสินใจทำกันเอง”

เพลิงหรี่ตาลง เขากอดอก ท่าทีเกรี้ยวกราดหายไป กลายเป็นนิ่งสงบแทน นั่นมันยิ่งดูชวนขนหัวลุกในสายตาของนาวินนัก

“ใจเย็นๆ น่ะพี่เพลิง”

ตวงรักแตะแขนสามี พอจะเดาออกว่าทำไมงานนี้เด็กๆ ถึงได้คิดทำกันเอง นั่นเพราะสามีของเธอน่าจะเป็นสาเหตุหลัก

“เราไปแจ้งตำรวจกัน”

เพลิงตกลงใจ ใจของเขาร้อนจนแทบจะไหม้ เพราะความเป็นห่วงลูกสาวคนเดียว ถ้าเกิดว่าหวานใจเป็นอะไรไปแล้วล่ะก็ ผู้ใหญ่ที่สุดในกลุ่มอย่างธงราม ที่พายัยหวานของเขาไปทำอะไรอันตรายแบบนั้นล่ะก็...

ฮึ่ม!

เสียงรถมอเตอร์ไซค์ดังขึ้น คนขี่ขี่มาด้วยความเร็วมาก จนแทบจะเบรไม่ทัน รถเกือบพุ่งชนเข้ากับเพลิงด้วยซ้ำ ดีเขากระโดดหลบทัน รถคันนั้นเลยพุ่งใส่กอดอกไม้แทน

“โอ๊ย!

เสียงคนขี่ดังครวญขึ้น นาวินรีบมุดเข้าไปหาคนขี่ที่พยายามเอาตัวออกมาจากดงดอกไม้นั่น เศษใบไม้ เศษดอกไม้ติดเต็มตัวหล่อนไปหมด

“พี่สร้อย โอ๊ย จะรีบอะไรขนาดนั้นนะ เป็นอะไรมากหรือเปล่า”

“พี่อะไม่เป็นอะไร แต่มีเรื่องใหญ่ เรื่องมหาใหญ่ ข่าวล่ามาไว ข่าวไวมาแรง พ่อเลี้ยงอุดมถูกจับ”

“หา!

“ถูกจับเมื่อบ่ายนี้เองอะคะ ตำรวจเข้าชาร์จคาหนังคาเขาเลย แบบว่าไลฟ์ตอนจับเลยอะ ดังสุดอะไรสุดแล้ว”

“แล้วยัยหวานล่ะ” ตวงรักดึงสร้อยสายไปถาม สร้อยสายทำหน้างงๆ

เอ๋? ยัยหวานทำไมหรือคะ”

“พี่หวานกับพี่รามหายไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วน่ะสิ ชวนผมไปสังเกตุการณ์ที่สวนของพ่อเลี้ยงอุดม แต่ผมไม่ได้ไปด้วย ก็เลยไม่รู้ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น”

“พี่จะไปขอความช่วยเหลือจากตำรวจ ว่าลูกของเราหายไป”

เพลิงว่าแล้วโทรศัพท์ติดต่อไปยังเพื่อนของเขา ที่ตอนนี้ถึงจะอยู่โรงพยาบาล แต่ก็ยังช่วยเหลือเขาได้

หวานใจลูกพ่ออย่าเป็นอะไรไปนะลูก

เพลิงภาวนากับพระ กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สินบนท่านเหล่านั้นด้วยทุกความดีที่เขาเคยทำมา

........................................................................................................................................................................

“โอ๊ย! อะหยังนี่”

เสียงอุทานอย่างตกใจดังขึ้น เมื่อชาวบ้านที่กำลังเก็บหาหน่อไม้ของป่าอยู่ดีๆ ได้ยินเสียงสวบสาบ แล้วก็การปรากฏตัวของน้อย ทำให้เขาถึงกับหงายหลังเพราะคิดว่าเป็นผี น้อยเองก็ตกใจเช่นกัน เขาจุ๊ปาก ให้ชายคนนั้นเงียบ

“ตำรวจบ่ครับ”

ชาวบ้านแอบกระซิบถาม เพราะเขากำลังหาของป่า ซึ่งเป็นการทำผิดอย่างหนึ่งเลยล่ะ น้อยสั่นหน้า

“บ่ใช่ครับอ้าย”

“แล้ว...”

“ชูว์

น้อยจุ๊ปากอีกรอบ เขาดึงแขนชาวบ้านคนนั้น ให้ไปซ่อนดงไผ่ด้วยกัน และซุ่มเงียบตรงนั้น เขาหยิบปืนออกมาอย่างเตรียมพร้อม

รอไม่นาน คมก็ปรากฏตัวขึ้น น้อยหรี่ตาลง เขาเล็งปืนไปที่ร่างนั้น เขาเดิมพันทุกอย่างไว้กับการลั่นกระสุนหนนี้

เปรี้ยง!

“โอ๊ย!

กระสุนนัดนั้นเจาะเข้าพอดีที่หน้าผากของคม เขาล้มหงายลงทันที น้อยรีบวิ่งไปดูศพ ชาวบ้านที่น้อยดึงไปหลบด้วยกัน ตอนนี้แทบจะเป็นลมไปแล้ว

“อ้ายครับ...พาผมลงดอยไปที ไปแจ้งตำรวจกันครับ มีคนหายอีกสองคน”

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • หวานใจ   71

    กลิ่นหอมที่กรุ่นเข้าจมูก ปลุกให้ธงรามตื่นจากนิทราอันแสนสุข เขารู้สึกว่ากำลังกอดอะไรบางอย่างไว้ ที่ไม่ใช่หมอนข้างแน่ๆ จึงก้มลงมอง ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของกลิ่นหอมคือหวานใจ ภรรยาของเขาที่นอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขานั่นเอง​อา...​เขาหลับไปสินะ​หลับสนิทเลยด้วยสิ​เฮ้อ...​ความตั้งใจที่จะให้คืนวิวาห์หวานฉ่ำ พังไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาจะแก้ตัว...​“อื้อ...อืม...”​ริมฝีปากรุ่มร้อน แตะแต้มไปทั่วใบหน้าเนียน มือของเขาปลดนั่น ดึงนี่เพียงครู่เดียวคนในอ้อมแขนก็เปลือยเปล่า หวานใจลืมตาขึ้นมา เธอตกใจในตอนแรก แต่เมื่อรับรู้ว่าคนที่กำลังสัมผัส กอดจูบเธอคือสามี เธอก็โอนอ่อน แล้วเผยอปากรับจูบจากเขา​“พี่ขอโทษที่พี่หลับไป” ธงรามเอ่ย​“อา...พี่ราม” เสียงหวานนั้นครางออกมา เมื่อมือร้อนของเขากำลังเคล้นเคล้าความอวบนุ่ม​“แต่พี่จะแก้ตัว...หวานจ๋า...น่ารักเหลือเกิน”​เขาก้มลงจูบ ดูดดื่มกับบัวแฝด มือน้อยจิกบ่าเขาแน่น เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ผีเสื้อนับพันกำลังกรีดปีก อยู่ที่ท้องน้อยของเธอ...​เขาจูบฟัดบัวแฝดจนหนำใจ อิ่มเอม ก็จูบไล้ไล่ต่ำลง หวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อถูกแยกเรียวขาออก เธอหลั

  • หวานใจ   70

    เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...บทส่งท้าย...​เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...​พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแล​น่ะ...​ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิ​ก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...​เฮ้อ...​ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่

  • หวานใจ   69

    “เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ​‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’​นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!​“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย​“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?​“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ

  • หวานใจ   68

    “ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้​“หึ หึ”ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน ​“ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”​“ครับ” เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย ​“พี่ราม พี่รามขา” ​มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ ​“พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”​“...”​“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลม​เธอรักเขาเหลือเกิน..

  • หวานใจ   67

    ​“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน ​“ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”​“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที​“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”​“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ ​“เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”​“คุณราช”​“หึๆ ตา

  • หวานใจ   66

    “ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”​“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย​“อะแฮ่ม”คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้​“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...​แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status