Home / โรแมนติก / หวานใจเจ้าทะเลทราย / บทที่ 1 อดีตของอลิชา 1

Share

บทที่ 1 อดีตของอลิชา 1

บทที่ 1  อดีตของอลิชา

สี่ปีก่อนหน้านั้น...

ถ้ามีคนถามว่าสาวน้อยหน้าใสอย่างเธอเรียนจบแล้วจะทำอาชีพอะไร อลิชาก็จะตอบว่าจะเป็นแม่ค้า ซื้อมาขายไป คนที่ถามก็จะพิจารณาสาวสวยในชุดนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้วคิดไปเองว่าแม่ค้าผิวขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะคนนี้คงขายสินค้าแฟชั่นไม่ก็เครื่องสำอางทั่วไป คนถามอยากอวดรวยจึงหลุดปากออกมาว่าขายอะไร จะช่วยเหมาซื้อทั้งหมด

“นี่ค่ะ บุษราคัมจากซีลอน โกเมน แอเมทีสต์ เพทายก็มีนะคะ ทับทิมคู่นี้เอาไปทำต่างหูสวยมากนะคะ ไพลินสีฟ้าอ่อนเม็ดนี้ไฟสวยระยับเลยค่ะ ส่วนมรกตเม็ดใหญ่เม็ดนี้อาจารย์ปู ภาควิชาสื่อสารจองไว้แล้วค่ะ”

แม่ค้าสาวฉีกยิ้ม ลักยิ้มที่แก้มกับเขี้ยวน้อยๆ ยิ่งทำให้คนยิ้มน่าเอ็นดู คนถามมองพลอยหลากสีเม็ดเล็กเม็ดใหญ่ส่องประกายแวววาวตรงหน้าก็นิ่งอึ้งไป เพราะสินค้าที่อลิชาขายคือเพชรพลอย ราคาตั้งแต่หลักพันไปจนถึงหลักแสน ขึ้นอยู่กับขนาดและคุณภาพของอัญมณี

“ไพลินสีฟ้าอ่อนไฟสวยระยิบระยับเม็ดนี้ราคาหกพันเท่านั้นเองค่ะ  ส่วนบุษราคัมเม็ดเล็กราคาสามพัน ซื้อไปเป็นพลอยร่วงไว้ชมหรือสั่งทำแหวนก็สวยมากเลยค่ะ”

“ฉันไม่เคยซื้อเพชรซื้อพลอย ไม่กล้าซื้อของแพงๆ แบบนี้หรอก แท้หรือปลอมก็ไม่รู้”

แม้จะถูกตั้งแง่ใส่ แต่อลิชาไม่โกรธ เธอค่อยๆ นำเสนอและอธิบายอย่างใจเย็นว่าไม่ต้องกลัวของปลอม เพราะอัญมณีที่เธอขายแท้ทุกชิ้น ถ้าชอบใจชิ้นไหนก็ไปขอใบรับรองจากสถาบันอัญมณีศาสตร์ด้วยกันได้เลย

“หมวยค้าขายเพชรพลอยมาตั้งแต่ปีหนึ่งแล้วค่ะ ลูกค้าก็เป็นครูบาอาจารย์ในมหาวิทยาลัยทั้งนั้น มีหน้าร้านใหญ่อยู่ที่พาหุรัด เศรษฐีปากีสถานบินมาซื้อที่บ้านหมวยโดยตรงทั้งนั้น ถ้าหมวยย้อมแมวไม่ซื่อสัตย์ต่ออาชีพ บ้านหมวยคงไม่ได้ค้าขายยืนยาวถึงวันนี้หรอกค่ะ สถาบันอัญมณีที่รับตรวจก็อยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยนี่เอง ถ้าชอบชิ้นไหนก็ไปตรวจด้วยกันได้เลยแล้วค่อยจ่ายเงินค่ะ”

“แต่ฉันไม่เคยซื้อ...”

“งั้นมาเปิดบริสุทธิ์กับหมวยเลยค่ะ เลือกเม็ดที่ถูกใจที่สุดเพราะเราเป็นคนใส่นะคะ และสามารถสั่งทำตัวเรือนแหวนหรือต่างหูได้ ถ้าเลือกทำแหวน หมวยแนะนำให้ทำแหวนทรงนี้นะคะ จะทำให้นิ้วดูเรียวยาวสง่างาม ถ้าทำต่างหูก็สวยแพรวพราว ใช้ใส่ออกงานหรือใส่มาสอนหนังสือ เข้ากับชุดผ้าไหมมากค่ะ”

ตอนแรกคนถามก็แค่จะแกล้งถามเล่นๆ แต่สุดท้ายก็ถูกแสงแวววาวของพลอยงามๆ ดึงดูด เอาแต่จ้องแอเมทีสต์สีม่วงรูปหัวใจเม็ดไม่เล็กไม่ใหญ่ แถมราคาก็ไม่แพงเพราะอลิชาไม่ได้ตั้งราคาบวกเยอะ พอคำนวณราคาสั่งทำตัวเรือนทั้งแหวนและต่างหู แม่ค้าก็ปิดการขายไปเบ็ดเสร็จสี่หมื่นพอดิบพอดี คนถามที่กลายมาเป็นคนซื้อก็ยังไม่เข้าใจว่าต้องมนต์สะกดของแม่ค้าบทไหนเข้า ใจถึงได้ร้อนรุ่มอยากจะสอยพลอยสวยๆ ให้หมดแผง

“ขอบคุณที่อุดหนุนนะคะ”

หมวยรับทรัพย์ ลองแม่ค้าหน้าหมวยได้เปิดแผงขายเมื่อไร เมื่อนั้นก็ได้เงินเข้ากระเป๋าเนาะๆ

ธุรกิจจิลเวลรีของครอบครัวเธอเริ่มต้นในรุ่นปู่ ตั้งหน้าร้านสวยงามใหญ่โตอยู่ในห้างดิโอลด์สยาม วางเพชรพลอยเม็ดใหญ่ๆ ในตู้ ส่องประกายแพรวพราวดึงดูดสายตา อลิชาจึงได้เรียนรู้กลเม็ดเด็ดพรายและชั้นเชิงต่างๆ มาจากผู้ใหญ่ ตอนที่เธออายุครบสิบแปดก็สามารถแยกของแท้หรือเทียมด้วยตาเปล่า อายุยี่สิบตีราคาเป็น และอายุยี่สิบสองถึงได้รับความไว้วางใจให้เป็นนั่งหน้าร้าน ติดป้ายประกาศรับซื้อพลอยทุกชนิดทุกขนาด บนโต๊ะของเธอมีพลอยดิบเป็นร้อยๆ เม็ดวางอยู่ในถาด แต่ละวันจึงมีกระแสเงินสดผ่านมืออลิชาหลายแสน แม้จะเป็นเพียงนักศึกษาที่ใช้เวลาว่างช่วยเตี่ยเฝ้าหน้าร้าน แต่เธอไม่กลัวเพราะมีระบบรักษาความปลอดภัยจากบุคคลที่นั่งเงียบอยู่ที่มุมร้าน รวมทั้งกล้องวงจรปิดและประตูนิรภัยสองชั้น

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทส่งท้าย ครอบครัวสุขสันต์ [จบ]

    “ยิ้มอะไรเหรอเมียจ๋า”“ก็อยากจะยิ้ม ยิ้มไม่ได้เหรอเพคะ”“ตอบกวนแบบนี้เดี๋ยวมีเรื่อง” ชารีฟค่อยๆ ลุกจากเตียงของสองแฝด เดินตรงเข้ามาหาราวกับพญาสิงโต ริมฝีปากของเขาประทับลงบนริมฝีปากแดงระเรื่อ สอดลิ้นเข้ามาในอุ้งปากน้อยๆ แล้วบรรจงจูบแลกลิ้นออดอ้อน“ลูกหลับแล้ว ไปดูดาวกันเถอะ”“ตอนนี้เหรอคะ”“ฉันอยากจะสร้างลูกอีกสักคน คราวนี้จะให้ made in desert แบบแท้ๆ”“บ้า”“แล้วไปไหม” เขาถามเย้า อลิชาจึงยิ้มแกมขำออกมา“ไปสิ ไม่เห็นต้องถาม” ท้องฟ้ายามเที่ยงคืนมืดมิดเหมือนผืนกำมะหยี่ที่ระยิบระยับด้วยดวงดารา ด้วยเขตพื้นที่ตรงจุดนี้ยังคงบริสุทธิ์ปราศจากมลภาวะใดๆ ทำให้มองเห็นดวงดาวมากมายและสุกใสราวกับแสงโคม งามดั่งสวรรค์ประทาน เธอและเขาเดินเท้าเปล่าเปลือยสัมผัสเม็ดทราย ในมือมีกิ่งไม้แห้งๆ เดินลากพื้นทรายเป็นทางยาว ปล่อยให้กระแสลมอ่อนโยนและดวงดาวนับหมื่นนับพันบนฟากฟ้าโอบกอดกันไว้ แม้ว่าลมจะพัดจนไหล่เล็กๆ หนาวสั่น แต่ว่าทั้งสองก็หลงรักห้วงเวลาอั

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทส่งท้าย ครอบครัวแสนสุข 2

    อลิชาชอบฟาร์มแห่งนี้มาก เธอจะจูงมือลูกเดินเล่นไปรอบๆ ลัดเลาะไปตามใต้ร่มเงาไม้ของต้นอินทผาลัม ผ่านดงต้นส้มและต้นมะนาวควินซ์ซึ่งเป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก ผลคล้ายลูกแพร์รสชาติเปรี้ยวๆ เมื่อเดินไปใต้ร่มต้นมะกอกฝรั่งตรงไปสู่สระใหญ่ เป็ดและห่านจะร้องเซ็งแซ่ ซ้ายมือเป็นกรงนกยูงขนาดใหญ่มหึมา พวกมันกำลังรำแพนสวยงาม ส่วนขวามือเป็นเรือนกระจกปลูกผักสดๆ อาโปชอบต้นพีชที่พ่อปลูกไว้ริมตำหนัก ส่วนวาโยเฉยๆ เพราะตื่นเต้นกับฝูงแกะและแพะของพ่อมากกว่า“เสด็จพ่อจ๋า เสด็จพ่อจ๋าดูนั่น” วาโยชี้ไปที่นกนักล่าซึ่งบินร่อนแล้วก็โฉบวูบลงมา กางกรงเล็บตะปบกระต่ายป่าไปเป็นอาหาร ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วแต่วาโยก็ปรบมือชอบใจ“ถ้าเข้าไปในเขตทะเลทรายลึกๆ จะเห็นเสือดาว หมาจิ้งจอก หมาป่าด้วยนะ”“วาโยอยากไปพ่ะย่ะค่ะ”“ไม่กลัวเหรอลูก”“ไม่กลัว วาโยแข็งแรง”“งั้นพ่อจะพาไป” ชารีฟอุ้มลูกชายให้นั่งบนหลังม้า ก่อนจะเหวี่ยงตัวขึ้นตามไปอย่างองอาจ เขาสอนให้ลูกรู้จักรากเหง้าของตนเอง บอกให้รู้ว่าสายเลือดของเขาถือกำเนิดจากทะเล

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทส่งท้าย ครอบครัวแสนสุข 1

    บทส่งท้าย ครอบครัวแสนสุข อาโปกับวาโยวีดีโอคอลกลับไปหาตากับยายทุกวัน และสัญญากันว่าเดือนหน้าตากับยายจะมาหา อลิชาจึงตั้งใจว่าจะให้เตี่ยกับแม่ปิดร้านมาพักผ่อนที่มีดีสสักเดือนสองเดือนแล้วค่อยขึ้นเครื่องบินส่วนตัวกลับไปส่งที่เมืองไทย ไม่นานนักสองตายายก็ได้รับข่าวดีว่าอลิชากำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ ชารีฟดีใจจนไปเหมาซื้อหุ้นบริษัทผ้าอ้อมเด็กและจะรอเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่โดยรอใช้รูปของลูกแปะบนหีบห่อ เห่อหนักกว่าเตี่ยเธอเสียอีกพ่อคุณเอ๊ย“อาโปกำลังจะได้เป็นพี่ใหญ่แล้วนะ ส่วนวาโยกำลังจะได้เป็นพี่ชาย”“น้องของหนูเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเพคะ” อาโปอยากได้น้องสาว แต่วาโยอยากได้น้องชาย“ยังไม่รู้ชัดหรอกจ๊ะ ต้องรออีกสักสี่เดือนถึงจะบอกได้นะ” อลิชาอุบไว้เพราะความจริงแล้วเธอฝันถึงเด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม ร้องเรียกเธอว่าแม่จ๋าๆ หนูมาขอเป็นลูกแม่ หน้าตาเหมือนชารีฟเปี๊ยบ! แถมพอมาอยู่ที่มีดีสก็แพ้ท้องอยากกินขนมสายไหมอยุธยาอีก เธอพยายามไม่บอกใครเพราะไม่อยากให

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทที่ 20 แม่ค้ากลับมาแล้ว 4

    “ทำไมปากนายแดงจัง”“กระหม่อมเพิ่งจูบเมียพ่ะย่ะค่ะ”โอเค ชัดเจน... ชีคฟาริสพยักหน้าและทำท่าจะเอาบ้าง แต่มุกระวีถลึงตาใส่เสียก่อน เขาจึงหัวเราะร้ายๆ ในลำคอแล้วผายมือไปที่เพชรพลอยที่วางโชว์ในตู้นิรภัย “อยากได้อะไรก็เลือกเลย ฉันซื้อให้” “ไม่เอา ไม่ต้องมาทำตัวป๋าแถวนี้ หม่อมฉันอยากจะได้อะไรก็จะซื้อเอง” มุกระวีเชิดหน้าใส่และทำท่าจะเดินออกท่าเดียว อลิชารู้ว่าชีคฟาริสโคตรจะใจป้ำ จ่ายเงินซื้อของรัวเป็นปืนกล เธอจึงไม่ยอมปล่อยให้ลูกค้าชั้นเยี่ยมหลุดลอยหรอกจ้า “หม่อมฉันเพิ่งได้แหวนแอเมทีสต์สีม่วงรูปหัวใจมาใหม่นะเพคะท่านฟาริส ลองดูหน่อยว่าคุณมุกระวีชอบไหม” แอเมทีสต์สีม่วงเจียระไนสดสวย มีทั้งแหวน ต่างหู สร้อย กำไล ราคาก็แตกต่างกันออกไปตามเกรดพลอย ถ้าสีม่วงเข้มจัดๆ จะมีราคาแพง หากสีม่วงอ่อนๆ หรือเกือบใสก็จะราคาลดหลั่นกันไป เธอหยิบแหวนแอเมทีสต์สีม่วงเข้มออกจากตู้ ชีคฟาริสไม่พูดอะไรมาก คว้าแหวนวงนั้นมาลองสวมนิ้วให้มุกระวี เห็นว่าพลอยสีม่วงขับผิวขาวผ่องสวยดี พระองค์

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทที่ 20 แม่ค้ากลับมาแล้ว 3

    “ชารีฟไม่อยู่หรอกหรือ”“ไปส่งแฝดที่โรงเรียนเพคะ เดี๋ยวสักพักก็คงจะมา แหม หม่อมฉันไม่นึกไม่ฝันเลยนะเพคะว่าพระองค์จะปิ๊งสาวต่างชาติ”“เธอพูดเหมือนชารีฟเป๊ะเลยนะ แต่หมอนั่นด่ากระทบฉันซะแสบๆ คันๆ” ชีคฟาริสหัวเราะและแนะนำหญิงสาวที่พามาด้วยให้อลิชารู้จัก“มุกระวี เธอคนนี้ชื่ออลิชา เป็นน้องสะใภ้ของฉันเอง ตอนนี้ลูกสองแล้ว เธอมีศักดิ์เป็นพระชายาแห่งเฟซซาน... อลิชา นี่มุกระวี เป็นสาวไทยเหมือนกับเธอ”มุกระวียิ้มออกมาพร้อมยกมือไหว้ อลิชายกมือรับไหว้และทักทายมุกระวีด้วยความยินดี ต่างคนต่างรู้สึกเหมือนได้เจอคนรู้จักในต่างแดน อลิชายังอดชมไม่ได้ว่ามุกระวียิ้มแล้วสวยบาดใจจริงๆ เธอสง่างามในขณะเดียวกันก็แสนหวาน แต่อย่าคิดว่ามุกระวีจะเป็นหญิงสาวอ่อนแอเด็ดขาดเชียว อลิชายิ้มน้อยยิ้มใหญ่และกล่าวทักทายออกไป“ต้องทำใจหน่อยนะคะ”“เอ่อ...” ตอนแรกมุกระวีก็ไม่เข้าใจ พอเข้าใจขึ้นมาก็หัวเราะคิก เพราะอลิชาหมายความถึงชายผู้ทรงอำนาจที่จับมือเธอไม่ปล่อย มุกระวีจึงยิ่งนึกชอบอลิชามากขึ้นไปอีก&

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทที่ 20 แม่ค้ากลับมาแล้ว 2

    “หม่อมฉันขอโทษที่หนีไปนะเพคะ ไม่โกรธนะคนดี ก็ตอนนั้นหมวยสับสนชีวิตอ่า...” อลิชาพยายามทำเสียงง้องแง้ง แต่คนตัวใหญ่ไม่ง้องไม่แง้งด้วยสักนิด“ฉันมานั่งคิดนอนคิดดูแล้ว ขืนปล่อยให้เธออยู่แต่ในวังเลี้ยงลูก เดี๋ยวก็ฟุ้งซ่านจนต้องวุ่นวายตามจับกลับมาอีก ฉันมีงานต้องดูแลการขุดเจาะน้ำมันที่เฟซซานอยู่แล้ว ฉันก็เลยคิดว่าจะฝากงานบางอย่างให้เธอทำ”“งานอะไรหรือเพคะ หม่อมฉันเคยแต่ค้าขายเพชรพลอย อาจจะทำอย่างอื่นไม่เก่งพอ”“ฉันก็เองก็ไม่เก่ง รับดูแลงานนี้มาหลายปี ขาดทุนทุกปีแถมลูกค้าก็ไม่มี เลยคิดว่างานนี้เหมาะกับเธอมากกว่า”“พูดขนาดนี้ หม่อมฉันอยากรู้แล้วสิว่างานอะไร”“นี่ไง” เขาหยุดที่อยู่ร้านจิลเวลรีใหญ่ซึ่งตกแต่งหรูหราสวยงาม ตั้งอยู่บนทำเลดีเยี่ยม ก่อนจะชี้นิ้วขึ้นไปที่ป้ายร้าน อลิชาจึงแหงนหน้าตาม ป้ายชื่อร้านเขียนว่า ‘ALISHA’ “ชารีฟ...” “เธออยากทำไหม

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทที่ 14 ตามหา 5

    ช่วงเวลาที่ลูกๆ อายุครบสองขวบ วาโยกับอาโปกลายเป็นอสุรกายตัวน้อย งอแง ไม่รับฟังเหตุผล ชอบ ‘ซ่อม’ ข้าวของ ดื้อแบบฉบับเด็กสองขวบทั่วๆ ไป สองพี่น้องช่วยกันเอาสีเมจิกระบายสีตู้โชว์เพชร เอาเกลือมาเทที่พื้นแล้วราดน้ำลงไป ไม่ก็พังโทรทัศน์ไปสองเครื่อง ฉีกหนังสือนิทานเป็นชิ้นๆ แล้วพูดจ้อเป็นเจ้

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทที่ 13 หนี 4

    “โดนซะบ้างก็ดี สมน้ำหน้า พูดจาดูถูกคนอื่นเก่งนัก” “เป็นเชื้อพระวงศ์มีดีสแท้ๆ แต่ใส่ของปลอม รู้ถึงไหนอายถึงนั่น ฮิๆ สะใภ้ของดีนาร์เก่งจริงๆ” อลิชารับฟังแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ถึง

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทที่ 13 หนี 1

    บทที่ 13 หนี ช่วงค่ำวันนั้นมีงานเลี้ยงอย่างไม่เป็นทางการกับบรรดาเชื้อพระวงศ์ เธอดูดีในชุดผ้าแคชเมียร์สีขาวบริสุทธิ์ทรงปริ๊นเซสไลน์ งามสง่าและขับเน้นให้เธอสวยสะพรั่งยิ่งขึ้น เรือนผมสีดำสนิทรวบหางม้าซ่อนไว

  • หวานใจเจ้าทะเลทราย   บทที่ 12 ตื่นจากฝัน 4

    “เราสองคนหลงรักกันตั้งแต่แรกพบเลยเสด็จแม่” อลิชาฟังแล้วหันไปมองหน้า คนอาไร้เข้าข้างตัวเองสุดๆ รักแรกพบอะไรกัน เกลียดแรกพบมากกว่า“จริงหรือ มีคนรายงานแม่ว่าลูกเสียมารยาทต่ออลิชา กอดกันจนถูกมุตตาวาตี”“มีเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status