Share

๑๘๐ บทส่งท้าย

last update publish date: 2026-08-24 16:13:54

๑๘๐

บทส่งท้าย

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น   ๑๘๐ บทส่งท้าย

    ๑๘๐บทส่งท้ายงานอภิเษกที่ควรจะยิ่งใหญ่ถูกจัดแบบเรียบง่ายตามสถานการณ์และความประสงค์ของเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่วันนี้อยู่ในชุดแต่งงานสีน้ำเงินเหลือบม่วง ลายปักเรียบง่าย มีส่วนสีแดงมงคลให้เห็นเพียงขอบเสื้อเท่านั้นเครื่องประดับ มงกุฎหงส์ กำไล ยังคงประดับสมกับตำแหน่งพระชายางานอภิเษกที่มาพร้อมกับทายาทราชวงศ์กงซุน!ผลการตรวจเมื่อสามวันก่อนหน้านี้ เป็นจริงอย่างที่กัวน่ายเหมี่ยวคิดเอาไว้ จูซานเฉียวมีโอกาสตั้งครรภ์สูง แม้ชีพจรจะยังวัดได้ไม่แน่ชัดนัก แต่จากการสอบถามอาการเบื้องต้นเช่นรอบเดือนที่ควรมาแต่ไม่มาก็ทำให้แน่ชัดว่านี่เป็นสัญญาณการตั้งครรภ์พิธีอภิเษกแบบเรียบง่ายถูกจัดขึ้นในห้องโถง ของเรือนรับแขกจวนอ๋อง ผู้ที่มาร่วมงานอภิเษกในครั้งนี้นอกจากจะมีฮ่องเต้กงซุนเทียนชานและฮองเฮาแล้ว ยังมีไทเฮา จูไท่เฟยนั่งในตำแหน่งบรรพบุรุษของอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ จูกังเจิ้ง กัวน่ายเหมี่ยว เซียงไช่นั่งในตำแหน่งบรรพบุรุษของเจ้าสาว รับการคาร

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น   ๑๗๙ เตรียมตัวรับกับสถานะใหม่

    บทที่ ๑๗๙เตรียมตัวรับกับสถานะใหม่สาววันก่อนงานอภิเษก ทั้งจวนอ๋องและจวนตระกูลจูต่างได้รับของขวัญมากมายจากคนในวงการขุนนางด้วยกันเอง จูซานเฉียวได้รับการรายงานข่าวนี้จากอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ที่มาเฝ้าห้องหอเจ้าสาวด้วยตนเอง ทั้งที่พิธีการนี้ ราชวงศ์น้อยคนนักจะยึดหลักตามวิถีชาวบ้านการกระทำนี้ช่วยเพิ่มคะแนนความประทับใจที่จูกังเจิ้งมีต่อเขยสูงศักดิ์จนเขาสัมผัสได้หลังจากที่จูกังเจิ้งเสร็จงานจากศาลต้าหลี่ก็ตรงมาหาอ๋องกงซุนหยุนไฮ้ที่ตั้งใจมาเฝ้าเจ้าสาวถึงขั้นเตรียมเก้าอี้เอนกาย ชาพร้อม หมอนรองคอพร้อม ประหนึ่งว่าจะปักหลักอยู่ที่นี่ ไม่คิดไปที่ใดจนกว่าจะผ่านพ้นสามวันนี้ไปหลังจากทักทายกันแล้ว ประโยคแรกที่จูกังเจิ้งเอ่ยก็คือ “สามวันต่อจากนี้ ลำบากท่านอ๋องแล้ว”“ไม่นับว่าลำบาก เป็นเรื่องที่เจ้าบ่าวคนหนึ่งควรทำให้เจ้าสาวที่สุด เปิ่นหวางมอบพิธีแต่งงานใหญ่โตให้นางไม่ได้ก็ควรแสดงความจริงใจด้วยวิธีอื่น”จูกังเจิ

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น   ๑๗๘ เห็นแต่จัดการไม่ได้คุ้นหรือไม่

    บทที่ ๑๗๘เห็นแต่จัดการไม่ได้คุ้นหรือไม่สามบุรุษราชวงศ์หนานกงวันนี้ได้มีการนัดหมายกันแข่งขี่ม้า ยิงธนู ฮ่องเต้หนานกงฮั่นจึงถือโอกาสนี้ประพาสป่า ฟื้นฟูความสัมพันธ์พี่น้อง ปล่อยวางอดีต ทำเพื่ออนาคต ช่วยกันสร้างต้าอู่ให้ร่มเย็นเป็นสุขอาชาสีขาวของฮ่องเต้หนานกงฮั่นนำอาชาตัวสีดำของหนานกงมู่และสีน้ำตาลของหลิวเยี่ยน มีองครักษ์ฝีมือดีล้อมหน้าล้อมหลัง ยากจะมีมือสังหารฝีมือดีคนใดเข้ามากล้ำกราย...แน่นอนว่าหนึ่งในองครักษ์นั้นยังมีหนี่ว์อีด้วย!เมื่อเจ้านายได้รับตำแหน่งใหญ่โต นางก็ได้รับโอกาสให้กลับมาเป็นองครักษ์ประจำกายอีกครั้งหนานกงมู่ที่เห็นว่าบรรยากาศดูผ่อนคลายเกินไปก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยประโยคนี้ขึ้นมา...“ไม่คิดว่าเราสามคนจะมีวันนี้ด้วย ขี่ม้าท่ามกลางบรรยากาศทุ่งนาป่าเขา ไม่สนใจว่าจะเสียพันธมิตรจากแคว้นใดไปบ้าง”ฮ่องเต้หนานกงฮั่นค่อย ๆ หันมามองอนุชา ด้วยสายพระเนตรเรียบเฉย ไม่เป็นมิตรนัก

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น   ๑๗๗ การแก้แค้นฉบับจูซานเฉียว

    บทที่ ๑๗๗การแก้แค้นฉบับจูซานเฉียวหยางยี่เหรินสังเกตอาการสหายตั้งแต่ที่นั่งรถม้าผ่านตลาดจนกระทั่งถึงสุสาน จูซานเฉียวคล้ายมีเรื่องในใจตลอดเวลา แต่หยางยี่เหรินยังไม่ได้เค้นถามอันใด จนกระทั่งทำงานช่วงเช้าที่สุสานเสร็จแล้วถึงเอ่ยถามสหายให้รู้แจ้ง“ซานเฉียว เจ้าดูมีเรื่องในใจ”จูซานเฉียวยิ้มน้อย ๆ หมุนกำไลข้อมือเบา ๆ ถงเหยาที่แต่เดิมอยู่ในท่านอน ร่างกระเด็นไปทางนั้นทางนี้ตามการหมุน“ข้าแค่กำลังคิดว่างานอภิเษกจะออกมาดีหรือไม่ สุสานจะสร้างเสร็จได้ทันกาลหรือเปล่า มีเรื่องให้คิดนิดหน่อย แต่ข้าไม่เป็นอันใด”หยางยี่เหรินถอนหายใจเบา ๆ เพราะทราบว่าสหายไม่ได้พูดความจริง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น นางก็ไม่คิดเค้นความสหาย หากว่าอีกฝ่ายไม่ประสงค์พูด“เอาเถอะ หากเจ้าอยากบอกข้าก็บอกข้าเอง”หยางยี่เหรินคนใหม่ไม่เซ้าซี้เช่นคนเดิม นี่เป็นข้อดีที่จูซานเฉียวค้นพบในร่างนี้ของสหาย“อีกไม่กี่วันเจ้าก็ต้องเข้าพิธีอภิเษก ไม่ต้องมาช่วยงานข้าที่สุสานแล้ว เตรียมอาบน้ำ ขั

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น    ๑๗๖ ตัดขาดทุกช่องทาง

    บทที่ ๑๗๖ตัดขาดทุกช่องทางหยางยี่เหรินมาเยี่ยมจูซานเฉียวหลังจากที่ได้ยินข่าวว่านางต้องพิษ จูซานเฉียวจึงบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดรวมถึงว่าใครที่เป็นตัวการในการวางยาองค์หญิงกงซุนหมิงจู“ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นพ่อครัวถง หลิวเยี่ยนรับรู้แต่ไม่ห้าม ที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นคือ ฮ่องเต้หนานกงฮั่นที่แสดงออกว่ารักองค์หญิงมากกลับปล่อยหลิวเยี่ยนไปง่าย ๆ เพราะเห็นว่าเขาเป็นสายเลือดสุดท้ายของเสด็จอา เจ้าว่า…หากองค์หญิงทราบจะเสียพระทัยหรือไม่”หยางยี่เหรินสรุปเรื่องทุกอย่างด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก อีกทั้งยังหน่วงหัวใจเมื่อทุกอย่างไม่ได้เป็นอย่างที่นางพยายามคิดในแง่ดีเอาไว้เช่นว่า…อย่างน้อยองค์หญิงของนางก็ยังได้ตำแหน่งฮองเฮาที่ใครก็ตามจะไม่สามารถเป็นได้ในอีกหลายปีต่อจากนี้“องค์หญิงทราบหรือไม่ ข้าไม่ทราบ แต่คนที่เสียใจคือพวกเรา ข้าจะไม่ปล่อยให้คนที่รู้เห็นการตายขององค์หญิงแล้วยังเพิกเฉยได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น   ๑๗๕ ราคาของความเสียใจ

    บทที่ ๑๗๕ราคาของความเสียใจจูซานเฉียวนั่งอยู่บนเตียง อ้าปากรับข้าวต้มฝีมือมารดาป้อนโดยมารดา ทว่าหูกับสายตากลับมองออกไปนอกลานเรือน ดูบิดากับสวามีสนทนากันด้วยท่าทางที่สงบนิ่งกว่าที่นางคิดเอาไว้เล่าย้อนไปหลังจากที่รถม้าเทียบหน้าประตูหอคอยเมือง จูซานเฉียวโผล่หน้าออกจากหน้าต่างรถม้าเพื่อให้บิดามารดาเห็นว่านางปลอดภัยดีจูกังเจิ้ง กัวน่ายเหมี่ยวยังไม่ถามสิ่งใดให้มากความ ให้รถม้ามุ่งไปจวนตระกูลจู ถือโอกาสนี้สอบถามเรื่องราวทั้งหมดจากอ๋องกงซุนหยุนไฮ้จูซานเฉียวถูกพาตัวมาที่เรือนส่วนตัวเพื่อทำการอาบน้ำ เช็ดตัว คนที่อาสาอุ้มนางคืออ๋องกงซุนหยุนไฮ้ ทว่าหลังจากที่โดนใช้แรงงานแล้วกลับถูกเชิญออกโดยจูกังเจิ้งจูกังเจิ้งสนทนากับอ๋องกงซุนหยุนไฮ้อยู่หน้าลานเรือน ตั้งแต่จูซานเฉียวยังไม่ได้อาบน้ำ จนกระทั่งนางเปลี่ยนเป็นชุดนอน ให้มารดาป้อนข้าวต้ม ทั้งสองก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะสนทนากันเสร็จสนทนาอันใดกันมากมายหนอ“เฉียวเอ๋อร์ ข้าวต้มที่แม่ทำ ไม่น่าสนใจเท่าว่าที่ลูกเขยสูงศักดิ์ของแม่หรือ&rdq

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น   ๑๐ เปิ่นหวางดีใจที่เจ้าปากแข็ง

    ๑๐เปิ่นหวางดีใจที่เจ้าปากแข็ง จูซานเฉียวแม้จะมีใจให้อ๋องกงซุนหยุนไฮ้ แต่องค์หญิงก็เป็นญาติผู้พี่ของนางพ่วงตำแหน่งเจ้านายที่ต้องรักษาความลับเอาไว้ สะกดจิตตัวเองในใจ ไม่ได้นะจูซานเฉียว เจ้าจะใจอ่อนเพื่อบุรุษแล้วหักหลังองค์หญิงไม่ได้ “ท่านอ๋องทรงเข้าพระทัยผิดแล้วเพคะ หม่

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น   ๙ บอกความลับของเสด็จพี่หญิงมา      

    ๙บอกความลับของเสด็จพี่หญิงมา จูซานเฉียวจะมีวันที่กลับจวนเพื่อนอนค้างที่จวนตระกูลจูซึ่งก็คือวันนี้ นางนั่งเกี้ยวสองคนหาบมาหน้าพระราชวังที่ยามนี้รถม้ามีตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลจูจอดรออยู่พร้อมสาวใช้คนสนิทของนาง “คุณหนู!” ทันทีที่เห็นเจ้านาย เฉาเฉ่าสาวใช้คนสนิทที่โตมาพร้อ

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น   ๘ ทั้งที่เตือนแล้วแท้ ๆ

    ๘ทั้งที่เตือนแล้วแท้ ๆ เพียะ! ใบหน้าเสี่ยวอู่หันไปอีกฝั่งหนึ่งเมื่อโดนมือนิ่มของจูซานเฉียวประทุษร้าย สองมือจับใบหน้าตนข้างที่โดนตบก่อนที่จะค่อย ๆ หันหน้ามามองจูซานเฉียวด้วยแววตาที่หญิงสาวกำลังรออยู่ แววตาแห่งความโกรธแค้น! “โกรธล่ะสิ คิดว่าข้าทำเกินกว่าเหตุ ใ

  • หากโลกนี้เหลือสองคนที่รักท่านข้าคือหนึ่งในนั้น   ๗ ข้าจะตีปากคนปล่อยข่าว

    ๗ข้าจะตีปากคนปล่อยข่าว “หยุด~” วรกายแกร่งกระโดดลงจากอาชาคู่ใจโดยมีนายทหารชั้นผู้น้อยเดินเข้ามาจัดการเอาอาชาไปให้อาหารและน้ำดื่มสะอาด สองคนสนิทเดินเข้ามาหา ทำความเคารพแล้วรายงานผลการจัดระเบียบกองทัพ “ทูลท่านอ๋อง กระหม่อมจัดการตามที่ได้รับมอบหมายเรียบร้อยแล้ว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status