مشاركة

ตอนที่216สูสี

last update تاريخ النشر: 2026-07-29 22:00:37

ภายในกระโจมบัญชาการ แผนที่แคว้นฉีผืนใหญ่ถูกกางอยู่บนโต๊ะไม้

หยางหวางยืนอยู่ด้านหนึ่งของโต๊ะ หลิวโยว
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่235อีกหนึ่งเดือน

    ท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือค่ายกลจู่ๆ ก็เปลี่ยนสีจากความมืดมิดกลายเป็นสีแดงฉานครืนนนน เสียงสั่นสะเทือนดังมาจากที่ไกลแสนไกลพื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นไหว แก้วน้ำบนโต๊ะกระเพื่อมจนเกิดเสียงดัง ทุกคนภายในค่ายต่างชะงักเฉินเจิ้งกั๋วรีบลุกขึ้น"เกิดอะไรขึ้น"หลิวโยว่เยว่เดินออกจากห้องดวงตาคมมองไปยังท้องฟ้า แสงสีแดงสายหนึ่งกำลังพุ่งขึ้นจากทิศทางของวังหลวง ก่อนแผ่กระจายออกไปทั่วผืนฟ้าหยางเทียนมีสีหน้าเคร่งเครียด"หยก...คู่เมืองชิ้นนั้น แปลเปลี่ยนเป็นสิ่งใดกันเล่า"โหลวหรานที่กำลังนั่งจัดบัญชีอยู่ในห้องเงยหน้าขึ้นทันทีหัวใจพลันกระตุกวูบ"ระบบ เกิดอะไรขึ้น"ยังไม่ทันที่โหลวหรานจะถามต่อระบบก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า แต่ครั้งนี้เจ้ามังกรน้อยไม่ได้กระโดดโลดเต้นเหมือนทุกครั้งใบหน้ากลมๆ กลับซีดเผือด"นายหญิงเจ้าขาแย่แล้วเจ้าค่ะ"ติ๊งหน้าต่างสีแดงปรากฏขึ้นกลางอากาศตรวจพบการสั่นพ้องของเศษตราวิญญาณจักรพรรดิ พลังวิญญาณกำลังเพิ่มขึ้นการรวบรวมวิญญาณเข้าสู่ขั้นเร่งรัด เวลาคงเหลือก่อนการตื่นเต็มรูปแบบ30 วันโหลวหรานจ้องตัวเลขตรงหน้า"หนึ่งเดือน..."ระบบพยักหน้าดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความกังวล"ตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป หยกจะรว

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่234จับตา

    ภายในห้องรักษา แสงตะเกียงส่องลงบนร่างของมู่เยว่เฉินที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงไม้แขนซ้ายของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผลหลายชั้น สีหน้าซีดเซียว ลมหายใจแผ่วเบาราวกับเพียงขยับตัวอีกครั้งก็อาจหมดสติลงได้ทุกเมื่อ โหลวหรานที่เข้ามาพร้อมกันยืนอยู่ข้างแท่นนอน สีหน้าเต็มไปด้วยความเป็นห่วง"หมอสุ่ย เขาเป็นอย่างไรบ้าง"สุ่ยซือกวานไม่ได้ตอบทันที หมอหนุ่มนั่งอยู่ข้างเตียง นิ้วแตะชีพจรของมู่เยว่เฉินอยู่นานจากนั้นจึงค่อยๆ เปิดผ้าพันแผลออก แผลที่ต้นแขนปรากฏขึ้นตรงหน้าโหลวหรานมองแล้วก็รู้สึกใจหาย แต่สุ่ยซือกวานกลับนิ่งผิดปกติ เขาใช้นิ้วแตะบริเวณรอบบาดแผลพลิกแขนของมู่เยว่เฉินอย่างระมัดระวังก่อนขมวดคิ้วเล็กน้อย"แปลก"โหลวหรานกะพริบตา"อะไรหรือ"สุ่ยซือกวานไม่ได้ตอบเพียงหยิบผ้าสะอาดขึ้นมาเช็ดเลือดบริเวณแผลจากนั้นจึงตรวจชีพจรอีกครั้งคราวนี้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย"คุณหนูหลิวขอรับ ข้ามีเรื่องต้องบอกท่านออกมาข้างนอกเถอะ"โหลวหรานเดินตามสุ่ยซือกวานออกไป สุ่ยซือกวานเดินนำไปไกลก่อนจะหยุดและลดเสียงลง"บาดแผลของเขาไม่ได้สาหัสอย่างที่เห็น"โหลวหรานชะงัก"หาจริงหรือ""คมกระบี่เพียงเฉี่ยวผ่านเนื้อบริเวณต้นแขน ไม่มีบาดแผ

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่233ไส้ศึก

    ภายในค่ายกลช่วงหลายวันที่ผ่านมา ทุกคนแทบไม่มีเวลาว่างแม้แต่ครึ่งวันลานกว้างหน้าเรือนพักที่ล้อมรอบถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วนฝั่งหนึ่งเต็มไปด้วยกองดินเหนียวอีกฝั่งเป็นแปลงผักที่กำลังออกผลอย่างงดงามตรงกลางคือกลุ่มคนที่กำลังช่วยกันปั้นหุ่นทหารดินเหนียวอย่างขะมักเขม้นจากนั้นจึงวางหุ่นแต่ละตัวเข้าแถวรอให้โหลวหรานปลุกขึ้นมาเฉินเจิ้งกั๋วเดินตรวจดูความเรียบร้อยอยู่ไม่ไกล"แขนต้องหนากว่านี้ ทหารถือโล่ต้องทำไหล่ให้กว้างหน่อย ถ้าปั้นบางเกินไป เวลารบจะเสียรูปง่าย"เหล่าทหารดินเหนียวที่กำลังช่วยงานต่างพยักหน้ารับคำสั่งด้านข้างสุ่ยซือกวานกำลังตรวจหุ่นที่ปั้นเสร็จทีละตัวส่วนชิงอวี้กำลังนั่งจัดผักใส่ตะกร้าผักสดถูกคัดแยกอย่างเป็นระเบียบหัวไชเท้า ผักกาด แตงกวา ถั่วฝักยาว ผลไม้หลากชนิดทั้งหมดถูกจัดใส่หลัวไม้เตรียมส่งเข้าไปในพื้นที่ระบบเพื่อแลกดินเหนียวฮองเฮาเองก็กำลังนั่งช่วยชิงอวี้จัดผักอย่างตั้งใจมือถ์ที่เคยจับเพียงพู่กันและเครื่องประดับยามนี้กลับเต็มไปด้วยกลิ่นดินและกลิ่นผักสดหยางเทียนที่อยู่ข้างๆ ถึงกับมองฮองเฮาของตนเองด้วยรอยยิ้ม"เจ้าไม่จำเป็นต้องทำเองก็ได้"ฮองเฮาส่ายหน้า"ทุกคนกำลังช

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่232ทัพอมนุษย์

    ภายในเรือนกลางของค่าย โหลวหรานนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้ ด้านหน้าคือบัญชีจำนวนทหารดินเหนียวที่เพิ่มขึ้นทุกวันตัวเลขบนกระดาษยาวขึ้นเรื่อยๆจากหลักร้อย กลายเป็นหลายร้อย และกำลังมุ่งหน้าไปแตะหลักพันโหลวหรานคาบปลายพู่กันเบาๆ อย่างครุ่นคิดก่อนถามระบบผ่านกระแสจิต"ระบบ""เจ้าคะนายหญิง""ทหารของเราตอนนี้มีเท่าไรแล้ว"ระบบรีบเปิดหน้าต่างข้อมูลขึ้นตรงหน้าติ๊งกำลังพลทหารดินเหนียวปัจจุบันหน่วยรบทั่วไป 1,2808 นาย หน่วยอารักขา : 160 0นายหน่วยซุ่มโจมตี 1200 นายหน่วยลาดตระเวน 900 นาย หน่วยสนับสนุน 500 นายรวมทั้งหมด 1,7008 นายโหลวหรานมองตัวเลขนิ่งๆ"หนึ่งหมื่นเจ็ดพัน..."นางพึมพำ"ยังไม่ถึงสองหมื่นเลย"ระบบพยักหน้า"เจ้าค่ะ"โหลวหรานขมวดคิ้ว"แล้วถ้าหลิวโยว่เฉวียนส่งทหารมาหลายหมื่น แค่นี้จะพอหรือ"ระบบเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบอย่างจริงจัง"หากข้าถามว่าจำนวนเท่าใดถึงจะสามารถรับมือกองทัพของหลิวโยว่เฉวียนได้..."มันเปิดหน้าต่างอีกบานการประเมินกำลังรบ กำลังพลขั้นต่ำที่แนะนำ 5,0000 นายกำลังพลที่เหมาะสม :8,000 นาย กำลังพลระดับเหนือกว่าอย่างชัดเจน 10,0000 นายขึ้นไปโหลวหรานถึงกับเบิกตากว้าง"หนี่งงแสนห้าหมื่นแปดพันนา

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่231รับมือ

    "ข้าน้อยจะนำกำลังออกไปต้านพวกมัน"แต่ในตอนนั้นเองเสียงหนึ่งกลับดังขึ้นอย่างสงบนิ่ง"ไม่ต้องห่วงขอรับ"ทุกคนหันไปพร้อมกัน สุ่ยซือกวานกำลังถือกล่องยาเดินออกมา สีหน้าของหมอหนุ่มยังคงเรียบเฉย ราวกับเสียงกองทัพด้านนอกไม่เกี่ยวข้องกับตนแม้แต่น้อยหยางหวางขมวดคิ้ว"หมอสุ่ยศัตรูมาหลายพันคน เจ้ายังบอกว่าไม่ต้องห่วงอีกหรือ"สุ่ยซือกวานพยักหน้า"ขอรับ ไม่ต้องห่วงจริงๆ"หลิวโยว่เยว่เองก็ยังไม่เข้าใจ"เหตุใด"สุ่ยซือกวานยกมือขึ้นชี้ไปยังลานฝึก"เพราะพวกเราไม่ได้มีเพียงคนไม่กี่คน"ทุกคนหันไปมองตามทหารดินเหนียวหลายร้อยนายกำลังเดินออกมาจากโรงฝึกอย่างพร้อมเพรียงทุกฝีเท้าหนักแน่น หยางเทียนถึงกับเบิกตากว้าง"พวกเขา..คือกองทัพดินเหนียวของโหลวหรานหรือ"สุ่ยซือกวานพยักหน้า"ขอรับ"หยางหวางมองทหารเหล่านั้น ก่อนหันไปถาม"พวกเขารับมือกองทัพหลายพันคนได้หรือไร"สุ่ยซือกวานตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย"หากเป็นมนุษย์ ข้าอาจกังวล แต่พวกนี้ไม่ใช่"ทันใดนั้นเสียงโห่ร้องของทหารศัตรูก็ดังขึ้น"บุก""ฆ่าให้หมดและจับตัวคนที่เหลือ กลับวังหลวง"กองทัพนับพันพุ่งทะยานเข้ามาพื้นดินสั่นสะเทือนรุนแรงแต่ทหารดินเหนียวกลับยังคงยืนนิ่งจนกร

  • หาญท้าชะตาเน่าๆ   ตอนที่230เอามาจากไหน

    ยามค่ำคืนภายในเรือนกลางของค่ายทุกคนต่างนั่งล้อมวงกันอยู่รอบโต๊ะไม้ตัวใหญ่บนโต๊ะมีทั้งถ้วยชา ผลไม้ และบัญชีจำนวนทหารดินเหนียวที่ถูกสร้างขึ้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมาหยางเทียนนั่งอยู่ด้านหนึ่งข้างกายคือฮองเฮาส่วนหยางหวาง หลิวโยวเยว่ เฉินเจิ้งกั๋ว และสุ่ยซือกวานต่างนั่งอยู่โดยรอบ โหลวหรานนั่งอยู่ตรงกลางใบหน้าของโหลวหรานเต็มไปด้วยความเก้อเขิน เพราะตั้งแต่เริ่มวงสนทนา สายตาของทุกคนก็เอาแต่จับจ้องมาที่โหลวหรานหยางเทียนยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี"โหลวหราน เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจจริงๆ"โหลวหรานกะพริบตาปริบๆ"เพคะ"ฮ่องเต้หยางเทียนวางถ้วยชาลง"ตอนแรกข้าคิดว่าพวกเราหลบซ่อนอยู่ในภูเขาแห่งนี้เพียงเพื่อรักษาชีวิต แต่ตอนนี้กลับมีบ้าน มีแปลงผัก มีเสบียง มีหมอ และที่สำคัญ..."เขาหันไปมองนอกหน้าต่างด้านนอกมีทหารดินเหนียวหลายร้อยนายกำลังเดินตรวจตราค่าย"มีกองทัพ"รอยยิ้มบนใบหน้าของหยางเทียนไร้กังวล"หากข้ามีทหารเช่นนี้ตั้งแต่แรก ข้าคงไม่ต้องปล่อยให้คนอย่างหลิวโยว่เฉวียนยึดวังหลวงไปง่ายๆ"หลิวโยว่เยว่หัวเราะออกมาเบาๆ แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจเมื่อมองบุตรสาว"ข้าก็คิดเช่นนั้นขอรับ โห

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status