Masukเธอตีต้นแขนเขาแล้วหันไปพูดอธิบายให้ราล์ฟกับข้าวหอมเข้าใจ ก่อนหน้านี้ที่พี่ชายของเธอมาเยี่ยม จินเบก็สาธยายศักยภาพตัวเองยกใหญ่ จนเซบต้องชิ่งบินกลับอิตาลีภายในคืนนั้นเลยเพราะเขาคงทนฟังไม่ไหว “ใจร้ายมากนะ” “ทานข้าวกันเลยดีไหม เห็นว่าเพิ่งลงเครื่องมาเลยหนิคะ” มาเฟียสาวเมินสีหน้
“สงสัยจะมาถึงกันแล้ว ออกไปรับแปปนึงนะอยู่คนเดียวได้ใช่ไหม?” จินเบพูดกับเฟรย่าที่กำลังอุ้มลูกสาวของเขาอยู่ในอก เขากำลังจะเดินออกไปรับไอ้ราล์ฟกับภรรยาหน้าเด็กของมัน แต่ก็อดเป็นห่วงเมียตัวเองไม่ได้เลยต้องหันกลับมาถามอีกทีเพื่อความแน่ใจ “ได้สิ ประตูห้องก็อยู่แค่นี้ ไหนจะพี่เลี้ยงอีกตั
เบ๊าะ! ร่างสูงถอนตัวตนออกมาจนเกิดเสียงลามกดังขึ้น เขาจับพลิกให้ร่างบางนอนคว่ำโก่งบั้นท้ายพร้อมยัดปลายหัวเห็ดเข้าไปในโพรงเนื้อคับแคบอีกครั้ง ตาคมจ้องมองแก่นกายของตัวเองผลุบหายเข้าไปในตัวของเฟรย่า เขากลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วใช้มือคลึงก้นเนียน ๆ ของมาเฟียสาว เพี๊ยะ! ฝ่ามือหน
ครืดดด ~ “…อือ กลับมาแล้วเหรอ” ประตูห้องนอนถูกเลื่อนเปิดออกในเวลาเกือบตีสอง ทำให้ร่างแบบบางที่เข้านอนตั้งแต่สี่ทุ่มสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาจากเสียงรบกวน ที่ว่างข้างตัวเธอยวบลงพร้อมความหนักอึ้งที่เหวี่ยงเข้ามารั้งเอวบางไปสวมกอด “อืม เพิ่งทำงานเสร็จ” จินเบตอบแล้วซุกจมูกเข
“กูว่าแล้ว” เขาสบถออกมาเสียงเข้มเมื่อเห็นวิคยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูทึบสีดำสนิท ขายาวเดินตรงเข้าไปหาชายแว่นดำแล้วยกมือขึ้นมาคลึงขมับตัวเองพร้อมถอนหายใจออกมาอีกครั้งอย่างคนกำลังระงับอารมณ์ “เฟรย่ากำลังคัดตัวนายโลมเหรอ” “ครับ” “อืม” พลั่ก! หัวหน้าแมคจี
โกดังแมคจี “ทำไมอากาศมันร้อนแบบนี้วะ นี่หน้าหนาวจริงเหรอ” จินเบบ่นออกมาเสียงดัง เขาเดินกลับเข้ามาในห้องทำงานพร้อมหัวหน้าฮอปกินส์ที่บินมาส่งสินค้าล็อตสำคัญด้วยตัวเอง ราล์ฟมองมาเฟียจอมกะล่อนแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวไปมา เขามองเสื้อโค้ทตัวหนายาวถึงข้อเท้าที่จินเบใส่ ไหนจะผ้าพันคอกับเ
00:00น. “สวยจริง ๆ” เฟรย่าพูดกับตัวเองตรงหน้ากระจก เธอหยิบเอากระปุกครีมแบรนด์หรูขึ้นมาแล้วเกลี่ยเนื้อครีมบำรุงลงบนหน้าก่อนจะทำแบบเดียวกันกับผิวตัว ก็กินเวลาไปเกือบชั่วโมงแล้ว สาวสวยเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดนอนกระโปรงพริ้วไสว ผมของเธอเหวี่ยงไปมาตามการก้าวเดิน แล้วมาหยุดยืนอย
“จริงตามที่มันพูด เห็นแล้วรับไม่ได้มาถุยน้ำลายหน้าบ้านกู…อุบาทว์” เซบหันไปสั่งอาหารเช้าก่อนจะหันหน้ากลับมามองน้องสาวตัวเองแล้วว่าแดกว่าดันผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่ไม่ห่างกันมากนัก “…ว่าแต่เราจะกลับวันนี้เหรอ” มาเฟียคิ้วถากชะโงกหน้ามองตามวิคที่เพิ่งเดินถือกระเป๋าเดินทางของน้อง
“ค่อยสดชื่นหน่อย” เฟรย่าเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่เธอตื่นขึ้นมาในห้องของจินเบเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน เธอเอาผ้าขนหนูพื้นเล็กที่ถืออยู่ในมือซับตรงปลายผมเพื่อให้ผมนุ่มสลวยที่เพิ่งสระมาหมาดขึ้น ร่างเล็กมีเสื้อคลุมอาบน้ำปกปิดร่างกายเอาไว้ เธอก้มศีรษะลงเล็กน้อยแล้วเอาผ้าผืนเล็กพันรอบหัว
สวนลับ รถยุโรปประจำตำแหน่งคันเดียวกันกับเมื่อวานขับเคลื่อนเข้ามาจอดยังลานจอดรถด้านหน้าหอนายโลม พอรถจอดสนิทดีแล้วหัวหน้าแมคจีก็ก้าวลงมาจากรถพร้อมคนของเขาที่หน้าตาเหมือนกันอีกสองคน การ์ดทั้งสี่ที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าทางเข้าล้วนมองไปที่จินเบเป็นตาเดียวเพราะวันนี้ชายหนุ่มก็มาแต่เช้าเหมือนเดิม







