Episode 9 ร้อน!! ร้อน!! ร้อน!! 

Episode

9

ร้อน!! ร้อน!! ร้อน!!

เอลิน่าออกมานอนที่โซฟาภายในห้องนั่งเล่น ด้วยความเพลียทำให้เธอนอนหลับไปอย่างง่ายดายแต่เธอหลับไปได้ไม่นานก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะเธอได้ยินเสียงร้องที่ดังมาก ๆ ดังมาจากห้องนอนของเธอ ซึ่งมันก็คือเสียงของพนักงานพาร์ทไทม์สาวน้อยที่เมาไร้สติอย่างเมธาทิพย์นั่นเอง

“กรี๊ด!!!!” เสียงร้องของเมธาทิพย์ดังขึ้นมาและเหมือนจะดังขึ้นกว่าครั้งแรกที่เอลิน่าได้ยิน

“เสียงของเม็ดทรายร้องเป็นอะไรไปเนี่ย” เอลิน่าเอ่ยขึ้นมาแล้วก็รีบลุกขึ้นวิ่งไปที่ห้องนอนของเธอในทันที เนื่องจากคิดว่าตอนนี้เมธาทิพย์ต้องเป็นอะไรมากแน่ ๆ

“เม็ดทรายเป็นอะไรหรือเปล่า” เอลิน่าเปิดประตูเข้าไปแล้วก็เอ่ยถามเมธาทิพย์ด้วยความเป็นห่วงในทันที

“ร้อน!!! ร้อน!!! ร้อน!!! เหลือเกิน ไม่ไหวแล้ว” เสียงแรกที่เอลิน่าได้ยินคือเสียงของเมธาทิพย์ที่เอาแต่บอกว่าเธอร้อนแต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเอลิน่าจะร้อนกว่าเมธาทิพย์ซะแล้ว เมื่อภาพตรงหน้าของเธอคือพนักงานพารไทม์ของเธอไม่สวมเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียวแล้วปากก็เอ่ยออกมาว่าร้อนทั้ง ๆ ที่ตอนนี้ห้องนอนของเธอก็เปิดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำและไม่น่าจะร้อน

“เม็ดทรายถอดเสื้อผ้าทำไม ใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้นะเดี๋ยวก็ไม่สบายเหรอก” เอลิน่าพูดขึ้นมาแล้วก็รีบหาเสื้อผ้าให้กับเมธาทิพย์สวมใส่เพื่อปกปิดร่างกายขาวโพลนที่เปลือยเปล่าของเธอ

“ไม่ใส่เม็ดทรายร้อน เม็ดทรายไม่ใส่เสื้อผ้าอย่าเอามาให้เม็ดทรายมันร้อนไม่เข้าใจบ้างหรือไงว่ามันร้อน” เมธาทิพย์เอ่ยขึ้นมาแล้วก็เขวี้ยงเสื้อผ้าให้พ้น ๆ ไปจากเธอ

“เม็ดทรายอย่าทำอย่างนี้รู้ตัวหรือเปล่าว่าตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้า” เอลิน่าพยายามเตือนสติของเธอแต่ดูเหมือนว่าเมธาทิพย์ก็ยังคงเมามายไม่รู้เรื่องอยู่ดี

“ก็บอกว่าร้อนไม่เข้าใจหรือไง เม็ดทรายร้อน” เมธาทิพย์เอาแต่บ่นว่าเธอร้อน เนื่องจากเธอเป็นคนที่ไม่เคยดื่มแอลกอฮอล์เลยสักครั้งและวันนี้เป็นครั้งแรกและเธอเองก็ดื่มเข้าไปค่อนข้างมากทำให้เธอเมาจนร่างกายของเธอร้อนมากผิดปกติ

“โอเคร้อนก็ร้อน ถ้าอย่างนั้นพี่พาไปอาบน้ำโอเคมั้ยคะ” เอลิน่าที่ในตอนแรกก็ตกใจที่เรือนร่างของเธอเปลือยเปล่าอย่างนั้นแต่ตอนนี้เธอต้องหาวิธีทำให้เมธาทิพย์หายร้อนให้ได้

เอลิน่าพยุงเมธาทิพย์เข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำให้ร่างกายของเธอคลายความร้อนออกมาและเพื่อให้ร่างกายของเธอสร่างเมาจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ให้เร็วที่สุด

เมื่อไปถึงห้องน้ำเมธาทิพย์ก็ร้องไห้ออกมาเสียงดังเหมือนคนที่เสียใจจนเสียสติไปแล้ว

“ฮือ ๆ ๆ ๆ เม็ดทรายไม่ดีตรงไหนทำไมต้องหลอกเม็ดทรายอย่างนี้ฮือ ๆ ๆ ๆ” 

“เม็ดทรายเป็นอะไรร้องไห้ทำไม ไม่เป็นไรนะคะ พี่อยู่ตรงนี้นะคะ” เอลิน่าพยายามบอกกับเมธาทิพย์ว่ามีเธออยู่ข้าง ๆ โดยที่เอลิน่าไม่รู้เลยว่าตอนนี้เมธาทิพย์กำลังเสียใจเรื่องอะไรแต่เท่าที่ฟัง ๆ ดู เอลิน่าก็พอที่จะเดาออกว่าเหมือนคนที่กำลังอกหักและน่าจะเป็นแผลสด ๆ ใหม่ ๆ เธอถึงได้ร้องไห้เสียใจหนักอย่างนี้

“ทำไมพี่ไม่รักหนูเหมือนที่หนูรักพี่ หนูซื่อสัตย์ต่อพี่แต่ทำไมพี่ทรยศหักหลัง พี่ทำลายความรู้สึกของหนูทำไม ฮือ ๆ ๆ” เมธาทิพย์ยังคงเพ้อเรื่องที่เธอโดนแฟนหนุ่มนอกใจไปกับสาวรุ่นพี่

“ไม่ต้องร้องนะคะคนดี ยังไงหนูก็มีคนอื่นที่รักหนูนะคะ ไม่ต้องร้องนะคะ อาบน้ำกันนะคะคนดี” เอลิน่าพยายามปลอบใจเมธาทิพย์อย่างอ่อนโยน นิ้วมือเรียวยาวของเธอค่อย ๆ ลูบที่ผมของเมธาทิพย์เบา ๆ เพื่อปลอบประโลมจิตใจของสาวน้อยที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความเศร้าโศก แม้ว่าเอลิน่าจะไม่รู้ว่ามันหนักขนาดไหนแต่เธอก็พอจะเดาออกว่ามันต้องหนักมาก ๆ เพราะเธอเองก็เคยผ่านเรื่องราวความรักที่ไม่สมหวังอย่างนี้

เมธาทิพย์หยุดร้องไห้แล้วก็กอดเอลิน่าไว้แน่น ทั้งสองกอดกันกลมคตอนนี้ทั้งสองก็เปียกปอนไปด้วยกัน

เมธาทิพย์เริ่มมีสติกลับมาเล็กน้อย เธอจึงอาบน้ำเองแล้วก็นุ่งผ้าเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำและตอนนี้เอลิน่าที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว นั่งรอเธอที่เตียง เมื่อเห็นว่าเมธาทิพย์ออกมาจากห้องน้ำ เธอก็รีบเดินไปจับมือของเมธาทิพย์ให้มานั่งที่เตียงทันที

“นั่งค่ะ เดี๋ยวพี่เช็ดผม เป่าผมให้นะ เดี๋ยวไม่สบาย” เอลิน่าหยิบผ้ามาเช็ดผมให้กับเมธาทิพย์แล้วก็เปิดไดร์เพื่อเป่าผมให้กับเมธาทิพย์

หลังจากที่ผมแห้งเอลิน่าก็หยิบหวีมาหวีผมให้กับเมธาทิพย์ เมื่อหวีผมเสร็จเอลิน่าก็ขยับมานั่งตรงหน้าของเมธาทิพย์แล้วก็หยิบเอาปอยผมที่บังหน้าของเมธาทิพย์ให้ไปด้านหลัง สายตาของทั้งคู่บังเอิญสบสายตากันอย่างไม่ตั้งใจนี่คือครั้งที่สองที่สายตาทั้งสองคู่บังเอิญสบสายตากันอย่างนี้

ไม่รู้ว่าบรรยากาศพาไปหรือความรู้สึกอ่อนไหวยามดึกของคนทั้งคู่ เอลิน่าเอามือทั้งสองข้างของเธอจับไปที่ใบหน้าของเมธาทิพย์แล้วก็ขยับนิ้วเขี่ยไปที่แก้มสองข้างของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา

เอลิน่าโน้มใบหน้าของเธอเข้าไปใกล้ ๆ เมธาทิพย์เหมือนกับว่าเธอจะจูบพนักงานพาร์ทไทม์ของเธอแต่อยู่ ๆ ใบหน้าของลลิตาก็ลอยเข้ามาในความคิดของเธอเหมือนกับว่ามาเตือนสติให้เธอหยุดการกระทำที่ไม่เหมาะสมนี้

“พี่ไปนอนก่อนนะ หนูก็นอนได้แล้วนะคะ” เอลิน่าพูดจบแล้วก็ออกจากห้องนั้นไปอย่างรวดเร็วเพราะเขินในการกระทำของตน

เมธาทิพย์ที่เมา ๆ ก็เหมือนว่าตอนนี้จะสร่างเมาและกำลังตกใจกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา อีกนิดเดียวริมฝีปากของเอลิน่าก็จะสัมผัสริมฝีปากของเธอแล้ว

เมธาทิพย์ไม่เข้าใจว่าทำไมหัวใจของเธอต้องเต้นแรงอย่างนี้ทั้ง ๆ ที่เอลิน่าเป็นผู้หญิงและตั้งแต่เกิดมาเธอก็ยังไม่เคยรู้สึกอะไรกับผู้หญิงเลยสักครั้งแต่กับเอลิน่านี่คือครั้งที่สองที่หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างนี้

เช้าวันใหม่เอลิน่าตื่นขึ้นมาเตรียมโจ๊กร้อน ๆ ไว้รอเมธาทิพย์เพราะเธอรู้ว่าหญิงสาวตื่นมาต้องอยากกินอะไรร้อน ๆ เพื่อแก้อาการเมาค้าง เนื่องจากเธอเองก็เป็นค่อนข้างบ่อยกับอาการเมาค้าง

เมธาทิพย์ตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวมาก ๆ เธอแทบจะขยับตัวไม่ได้ เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาก็เป็นห้องนอนที่ไม่คุ้นเคย

“นี่ห้องนอนของใครกันเนี่ย แล้วเราใส่ชุดนี้ได้ยังไง อย่าบอกนะว่าเราโดนผู้ชายลากมาข่มขืน” เมธาทิพย์เอ่ยขึ้นมาพร้อมกับเอลิน่าที่เปิดประตูเข้ามาในห้อง

เมธาทิพย์ตกใจที่คนที่อยู่ตรงหน้าของเธอไม่ใช่ผู้ชายแต่เป็นเจ้านายของเธอต่างหาก

“บอสมาอยู่ที่นี่กับเม็ดทรายได้ยังไงคะ” เมธาทิพย์เอ่ยขึ้นมาแล้วก็มองหน้าของเอลิน่าอย่างสงสัยว่าทั้งสองมาอยู่ด้วยกันได้อย่างไร

เอลิน่ารู้อยู่แล้วว่าเธอตื่นขึ้นมาต้องเป็นอาการอย่างนี้ที่เรียกว่าภาพตัด เหตุการณ์ทุกอย่างถูกตัดไปตอนที่เมธาทิพย์เมามาก ๆ ทำให้เมธาทิพย์จำอะไรไม่ค่อยได้