หัวใจที่กามเทพไม่ควรครอบครอง

บทนำบนสวรรค์ ความรักไม่เคยถูกเรียกว่าอารมณ์ มันถูกเรียกว่า หน้าที่กามเทพไม่ได้ถือกำเนิดมาพร้อมหัวใจที่เต้นแรงเมื่อสบตาใคร พวกเขาถือกำเนิดมาพร้อมปีก คันศร และกฎ กฎที่เขียนไว้ชัดเจนตั้งแต่วันแรกของการมีอยู่> กามเทพไม่มีสิทธิ์รัก เพราะผู้ชี้นำความรัก ไม่ควรตกอยู่ใต้การชี้นำของมันเองตลอดหลายร้อยปี กามเทพทำหน้าที่ของตนอย่างเงียบงัน ยิงลูกศรศรัทธาให้หัวใจที่ลังเล ประคองความเชื่อให้หัวใจที่ใกล้แตกสลาย และจากไป…ก่อนที่มนุษย์จะเรียกสิ่งนั้นว่าความรักพวกเขาไม่เคยอยู่ในตอนจบของเรื่องเล่า ไม่เคยเป็นชื่อที่ถูกจดจำ ไม่เคยได้รับสิทธิ์แม้แต่จะโหยหาเพราะหัวใจของกามเทพ ถูกสร้างมาเพื่อ มอง ไม่ใช่เพื่อ รู้สึกจนกระทั่งวันหนึ่ง สวรรค์ตรวจพบหัวใจมนุษย์ที่ผิดปกติหัวใจที่ไม่ตอบสนองต่อลูกศร ไม่สั่นไหวต่อคำสัญญา ไม่หวังพึ่งปาฏิหาริย์ใดจากฟ้าหัวใจที่ศรัทธาต่อความรัก…ต่ำกว่าศูนย์สวรรค์เรียกมันว่า “ความล้มเหลวของสมดุล” และส่งกามเทพผู้ไม่เคยพลาดภารกิจลงไปแก้ไขกามเทพผู้นั้นไม่เคยตั้งคำถาม ไม่เคยลังเล ไม่เคยคิดว่าหัวใจของมนุษย์ดวงหนึ่ง จะเปลี่ยนเส้นทางการมีอยู่ของเขาได้แต่เขาไม่รู้ว่า—หัวใจที่เขากำลังจะช

บนสวรรค์ : ลูกศรศรัทธาไม่เคยพลาดเป้าหมาย ตลอดหลายร้อยปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีหัวใจมนุษย์ดวงไหนต่อต้านมันได้ แต่คิรินเป็นข้อยกเว้น ออเรลยืนอยู่กลางห้องกระจกของสวรรค์ แสงสีเงินสะท้อนปีกด้านหลังของเขาอย่างเงียบงัน “ระดับศรัทธายังคงต่ำกว่าศูนย์” เสียงจากสภาสวรรค์ดังขึ้น “ภารกิจยังไม่คืบหน้า” เป็นครั้งแรก…ที่ออเรลรู้สึกหงุดหงิดกับคำว่า ‘ล้มเหลว’ โลกมนุษย์ : บนโลกมนุษย์ที่แสนจะวุ่นวาย มองไปทางไหนก็มีแต่คนเร่งรีบไปหมด วันนี้ผมตั้งใจมาซื้อเลนส์กล้องตัวใหม่ ที่ร้านกล้องประจำของผม แต่ผมดันมาเจอเขาอีกครั้ง ทั้งที่มันไม่ควรเป็นสถานที่ที่ควรเจอกันได้สำหรับผมกับเขา เพราะผมก็ไม่เห็นว่าเขาจะสนใจเรื่องการถ่ายภาพเท่าไหร่ เท่าที่ผมดูจากภายนอก แต่คนเราก็ตัดสินที่ภายนอกไม่ได้นี่เนอะ “คุณคิริน” “อ้าว คุณ? เอ่อ…คุณชื่ออะไร ผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย” “ออเรลครับ” “ชื่อแปลกดีนะ” “หรอครับ” “แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่ครับ” ผมถามออกไปตรงๆ ไม่อ้อมค้อม เพราะผมเองก็สงสัยไม่น้อยเลย จู่ๆจะมาเจอกัน ทั้งที่ร้านกาแฟ คอนโด และยังที่ร้านกล้องถ่ายรูปนี่อีก มันแปลกไปหน่อย ออเรลยังไม่ทันได้ตอบคำถามของผม พี่เจ้าของร้