LOGINEpisode
1
พนักงานพาร์ทไทม์
“อย่าแซวพี่ได้มั้ยเม็ดดิน เรานี่มันจริง ๆ เลยนะ” พราวนภาดุลูกชายคนเล็กของเธอที่ชอบพูดแซวพี่สาวเรื่องแฟนของพี่สาวอยู่เรื่อย
“ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย พี่ไปหาเพื่อนจริง ๆ เรานี่มันพูดไปเรื่อยจริง ๆ เลยนะดิน”
“ดินแค่หยอก ๆ น่ะครับ ดินขอโทษ”
“ไปเถอะลูก เดี๋ยวเพื่อนรอนะ ส่วนไอ้เจ้านี่เดี๋ยวพ่อจัดการให้” ทรงยศพูดแล้วก็เข้าไปหยอกเล่นกับลูกชาย
เมธาทิพย์นั่งรถสาธารณะมาที่คาเฟ่แห่งหนึ่งที่เธอเห็นในโซเชี่ยลว่าต้องการพนักงานประจำคาเฟ่เพิ่ม เธอเป็นคนชอบทำขนม ทำเครื่องดื่มและชอบทำอาหารทำให้เธออยากมาทำงานที่คาเฟ่และนี่คือที่เดียวที่เธอตั้งใจมาสมัครในวันนี้
คาเฟ่แห่งนี้มีชื่อว่า “เรนโบว์ คาเฟ่” เมธาทิพย์เดินเข้ามาในบริเวณร้านที่เต็มไปด้วยดอกไม้ชนิดต่าง ๆ มุมต่าง ๆ ภายนอกก็สามารถนั่งได้สบาย ๆ หญ้าสีเขียว ๆ ทำให้มองดูแล้วสดชื่น มีลูกค้าแวะเวียนเข้ามาเรื่อย ๆ ไม่ขาดสาย
เมธาทิพย์ผลักประตูของที่ร้านแล้วเดินเข้าไปในร้านที่ตอนนี้มีลูกค้าอยู่สามโต๊ะและเห็นพนักงานอีกสี่คน เธอยืนมองอยู่สักพักเพราะไม่กล้าเข้าไปถามเพราะกลัวเป็นการรบกวนเพราะลูกค้าค่อนข้างเยอะ
“คุณลูกค้าต้องการรับเครื่องดื่ม ขนมหรืออาหารอะไรดีคะ” พนักงานผู้หญิงคนหนึ่งเอ่ยถามเมธาทิพย์ขึ้นมาแล้วก็ยิ้ม ๆ อย่างเป็นกันเองช่างเหมาะสมที่เธอทำงานบริการอย่างนี้
“สวัสดีค่ะ พอดีว่าหนูมาสมัครงานค่ะ”
“อ๋อ!!! ถ้าอย่างนั้นนั่งรอพี่สักสิบนาทีนะ เดี๋ยวพี่อบขนมเสร็จก่อนนะ”
“ได้ค่ะ หนูนั่งรอตรงนี้ได้ใช่มั้ยคะ”
“ได้จ๊ะ นั่งเลยนะ ตามสบาย”
เมธาทิพย์นั่งรออย่างตื่นเต้นพร้อมกับทั้งมีความหวังว่าจะได้ทำงานที่นี่เพราะบรรยากาศร้านมันเหมือนร้านในฝันที่เธออยากเปิดคาเฟ่อย่างนี้ในสักวัน
ผ่านไปสิบนาที พนักงานที่บอกเมธาทิพย์ให้รอก็เดินมาหาเธอพร้อมกับรอยยิ้มที่มีให้เธออีกครั้ง
“น้องชื่ออะไร พี่ชื่อพี่หญิงหญิงนะ เรียกพี่หญิงสั้น ๆ ก็ได้”
“หนูชื่อเม็ดทรายค่ะ”
“ชื่อน่ารัก หน้าตาก็น่ารัก มาสมัครงานเป็นพนักงานประจำใช่มั้ย” หญิงหญิงเอ่ยถามเมธาทิพย์แล้วก็มองหน้าของเธอยิ้ม ๆ
“ไม่ใช่ค่ะ ทรายยังเรียนอยู่ค่ะแต่ตอนนี้ปิดเทอมเลยอยากหางานพาร์ทไทม์ทำค่ะ ทรายอยากหาเงินไว้จ่ายค่าเทอมเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระพ่อกับแม่ค่ะ” เมธาทิพย์บอกกับหญิงหญิงตามความต้องการจริง ๆ ของเธอ
“แต่ทางร้านของเราไม่ได้รับพนักงานพาร์ทไทม์นะจ๊ะ แต่ยังไงพี่จะลองถามบอสดูนะว่าจะรับหรือเปล่าเพราะพี่เองก็ไม่ได้มีสิทธิ์ในเรื่องนี้ด้วย” หญิงหญิงดูอยากรับเมธาทิพย์เข้าทำงานแต่เธอก็เป็นแค่พนักงาน เธอไม่ได้มีสิทธิ์ในการตัดสินใจเรื่องนี้จึงให้คำตอบกับเมธาทิพย์เรื่องนี้ไม่ได้
“ไม่เป็นไรค่ะ หนูอยากมาสมัครลองดูเพราะหนูชอบคาเฟ่ที่นี่ค่ะ อีกอย่างหนูชอบทำขนม ทำอาหารค่ะ” เมธาทิพย์พูดออกมาด้วยแววตาที่ค่อนข้างสดใสตามวัยของเธอ
“พี่เชื่อนะว่าที่หนูพูดคือเรื่องจริงเพราะทุกคำที่หนูพูดออกมาแววตาของหนูมันเป็นประกายออกมาบ่งบอกความจริงจัง จริงใจในสิ่งที่หนูพูด เอาอย่างนี้หนูไปกับพี่เดี๋ยวพี่พาหนูไปหาบอสจะได้รู้ว่ารับหรือไม่รับ ป่ะไปกับพี่” หญิงหญิงยื่นมือไปจับที่มือของเมธาทิพย์เพื่อเดินไปที่ห้องทำงานของเจ้าของร้านที่นี่
ภายในห้องทำงานของเอลิน่า ตอนนี้เธอไม่ได้อยู่คนเดียวมีหญิงสาวอีกคนที่กำลังนั่งคลอเคลียกับเธออยู่ภายในห้องทำงาน
“พี่เอลินค่ะ ลิตาไปเดินดูกระเป๋ามากำลังลดราคาเลยแต่เดือนนี้ลิตาหมดงบในการซื้อของแล้ว แต่ไม่เป็นไรค่ะ รอซื้อเดือนหน้าที่คงต้องซื้อแบบเต็มราคาก็ได้ค่ะ” ลลิตานั่งกอดแขนของเอลิน่าพร้อมกับพูดไปด้วย
“ราคาเท่าไรคะ ถ้าลิตาอยากได้พี่ก็พร้อมซื้อให้ได้ว่าแต่ลิตาอยากได้จริง ๆ ใช่มั้ยคะ”
“อยากได้สิคะ พี่เอลินซื้อให้หนูแล้วพี่อยากให้ลิตาทำอะไรให้บอกลิตาได้เลยนะคะ” ลลิตาพูดออกมาเพื่ออ่อยให้เอลิน่าตายใจยอมซื้อกระเป๋าหรูราคาแพงให้กับเธอ
“ลิตาอยากได้กระเป๋า พี่ก็อยากได้ลิตาเหมือนกัน” เอลิน่าพูดจบมือของเธอก็เลื่อนไปจับที่สะโพกกลมแล้วค่อย ๆ เลื่อนริมฝีปากไปใกล้ ๆ ปากของลลิตาหวังจะจูบแต่เสียงเคาะที่ประตูก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะซะก่อน
11ยิ่งไม่อยากใกล้ยิ่งใกล้ หลังจากที่ทิชานุชขอให้นับดาวมาสอนวิชาเอกให้กับเธอนับดาวก็ยังไม่ได้ให้คำตอบกับทิชานุชจนคุณหญิงปวีนุชมาหาดวงเดือนแม่ของนับดาวที่บ้านพักในวันหยุดของดวงเดือน “คุณหญิงมีเรื่องอะไรให้ดิฉันรับใช้หรือคะ” ดวงเดือนที่กำลังนั่งถักผ้าพันคอเพื่อส่งให้ลูกค้าเพื่อเป็นรายได้เสริม “พอดีฉันมีเรื่องให้เธอช่วยอะไรหน่อยแต่ไม่ใช่เรื่องยากอะไรหรอกนะ พอดีหนูเทียนบอกกับฉันว่าลูกสาวของเธอเรียนได้คะแนนดีมาก ๆแต่หนูเทียนเรียนไม่ค่อยเข้าใจบางวิชาหนูเทียนจึงอยากขอให้หนูดาวช่วยสอนในส่วนที่เธอไม่เข้าใจแต่ไม่ได้สอนทุกวันหรอกนะ ขอให้สอนแค่ตอนเย็นของวันจันทร์กับศุกร์แล้วก็วันอาทิตย์นี่ขอเป็นทั้งวันส่วนเรื่องค่าเสียเวลาให้นับดาวเรียกมาเลยเท่าไรฉันก็จ่าย” คุณหญิงปวีนุชพูดจบ ดวงเดือนก็รีบพูดขึ้นมาทันที “เรื่องค่าจ้างไม่ต้องหรอกค่ะคุณหญิง เพราะถึงยังไงทั้งสองคนก็เป็นเพื่อนกันช่วยสอนให้คงไม่เป็นไร” ดวงเดือนมีความเกรงใจเจ้านายของเธอมาก ๆ “ไม่ได้หรอกยังไงฉันก็ต้องมีค่าตอบแทนให้ ถ้ายังไงก็บอกนับดาวด้วยนะบอกว่าฉันขอร้อง” เมื่อคุณหญิงปวีนุชพูดจบก็เดินอ
10หาเรื่องอยู่ใกล้ ๆ ทิชานุชยอมมาทำรายงานที่บ้านพักของนับดาวเพราะเธอไม่อยากทำตัวเรื่องมากให้นับดาวไม่พอใจ “คูณหนูมาทำอะไรที่นี่คะ มีอะไรให้ป้าช่วยหรือเปล่าคะ” ดวงเดือนที่เห็นทิชานุชเดินมายืนรอที่หน้าห้องพักของเธอ “เทียนมาทำรายงานกับนับดาวค่ะป้าว่าแต่นับดาวอยู่ที่ไหนคะ” ทิชานุชยิ้มพร้อมกับถามหาเหยื่อที่เธอกำลังจะทำให้ตกหลุมรัก “ถ้าอย่างนั้นคุณหนูนั่งรอตรงนี้สักครู่เดี๋ยวป้าจะไปเรียกนับดาวให้นะคะ น่าจะกำลังตากผ้าอยู่หลังบ้าน” ดวงเดือนพูดจบเธอก็รีบเดินกึ่งวิ่งไปเรียกลูกสาวของเธอทันที ดวงเดือนหายไปไม่นานเธอก็กลับมาพร้อมกับนับดาว “เดินเร็ว ๆ สิลูกอย่าให้คุณหนูต้องรอนาน” ดวงเดือนเป็นคนที่เกรงใจเจ้านายของเธอมาก ๆ ไม่อยากทำอะไรที่ขัดใจเจ้านายของตนไม่ว่าจะเป็นเจ้านายอย่างคุณหญิงปวีนุชแม่ของทิชานุชหรือจะเป็นลูก ๆ ของเจ้านายเธอก็เกรงใจเช่นกัน “แม่ขา หนูก็รีบอยู่เนี่ย ให้คุณหนูของแม่รอแค่นี้คงไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ปกตินับดาวก็เป็นคนที่มีสัมมาคารวะแต่กับบางคนเท่านั้นที่เธอไม่อยากเกรงใจหนึ่งในนั้นน่าจะมีทิชานุชรวมอยู่ด้วย “นับดา
10หาเรื่องอยู่ใกล้ ๆ หลังจากที่ปานตะวันกับปลายฟ้ากลับไปทิชานุชก็ขึ้นไปนอนต่อจนได้เวลาเที่ยงนิด ๆ เธอจึงตื่นขึ้นมาเพื่อกินข้าวเช้าอยู่ ๆ เธอก็นึกขึ้นมาได้ว่าเธอต้องทำอย่างไรเธอจึงจะได้อยู่ใกล้ ๆ กับนับดาวทุกวัน ๆ ห้องพักแม่บ้าน นับดาวกำลังนั่งทานข้าวเที่ยงกับแม่และน้องของเธออาหารมื้อนี้เป็นมื้อสุดพิเศษเพราะทั้งสามนั่งกินหมูกระทะกันอย่างเอร็ดอร่อยเพราะนานแล้วที่ไม่ได้กินหมูกระทะกันอย่างนี้ “ป้าขายหมูกระทะใจดีกับเราอย่างนี้บ่อยจังเลยนะแม่” นับจันทร์จำได้ว่าทุกครั้งที่ได้ทานหมูกระทะเป็นเพราะป้าที่ขายหมูกระทะให้มา น้อยครั้งมากที่แม่จะซื้อให้ทานเพราะแม่มีค่าใช้จ่ายมากมายที่ต้องใช้จ่ายให้ผ่านไปได้แต่ละเดือนยิ่งตอนนี้นับดาวกำลังเรียนมหาวิทยาลัยด้วยเพราะฉะนั้นแม่ของเธอจึงต้องประหยัด อะไรประหยัดได้ต้องประหยัด “ว่าแต่หนูไปทำไหนยังไรลูกป้าเขาถึงให้หมูกระทะหนูมาอย่างนี้” ดวงเดือนถามนับดาวไปพลางเทน้ำซุปไปที่กระทะหมูกระทะเสียงดังซู่ซ่า “ป้าเขาบอกว่านับดาวเป็นคนที่น่ารักกตัญญูรู้คุณเห็นแล้วเอ็นดู และป้าเขายังบอกอีกว่าเห็นนับดาวแล้วนึกถึงแม
9รั้วบ้านเดียวกัน วันนี้เป็นวันหยุดนับดาวจึงทำความสะอาดห้องช่วยแม่พร้อมกับมีน้องสาวช่วยด้วยอีกแรง “นับจันทร์ทำการบ้านเสร็จหรือยังลูก ทำได้มั้ยถ้าทำไมไม่ได้ให้พี่นับดาวสอนนะลูก แม่จะออกไปซื้ออาหารมาใส่ตู้เย็น” ดวงเดือนพูดคุยกับลูกสาวคนเล็กของเธอ “แม่ไม่ต้องไปหรอกค่ะ หนูไปซื้อให้แม่เขียนสิ่งที่แม่ต้องการมาได้เลยค่ะ” นับดาวบอกกับแม่ของเธอเพราะวันนี้เป็นหยุดเธออยากให้แม่พักผ่อนจริง ๆ สักวัน “ไม่เป็นไรหรอกลูกอยู่สอนการบ้านน้องดีแล้ว แม่สอนไม่เป็นหรอกการบ้านเด็ก ๆ สมัยนี้ยาก ๆ ทั้งนั้น” ดวงเดือนพูดพลางหยิบตะกร้าขึ้นมาเพื่อนำไปใส่ของที่จะซื้อ “การบ้านหนูเสร็จแล้วค่ะ” นับจันทร์พูดขึ้นมาพร้อมกับยิ้มอย่างภูมิใจ “ถ้าอย่างนั้นหนูจะไปซื้อของให้แม่เองตอนนี้แม่ก็ไปนั่งจดรายการของที่แม่อยากจะซื้อให้หนูได้แล้วค่ะ” นับดาวพูดพร้อมกับจับแม่ไปนั่งที่โต๊ะหน้าห้องก่อนจะยื่นกระดาษและปากกาให้แม่ของเธอ เมื่อแม่ของเธอจดรายการที่ต้องการซื้อเสร็จเธอก็ตั้งใจปั่นจักรยานไปที่ตลาดเพื่อซื้อของที่ตลาดใกล้ ๆ บ้าน นับดาวปั่นจักรยานมาได้ถึงหน้าบ้านก
8ห่างแค่เพียงเอื้อมมือ “เธอมาอยู่นี่ได้ยังไงอย่าบอกนะว่าเธอเป็นหลานป้าเพียง แต่ถ้าเป็นหลานป้าเพียงฉันก็เคยเห็นตั้งหลายครั้งก็ไม่ใช่เธอสักหน่อย” ทิชานุชดูสงสัยหนักมาก ๆ ที่เห็นนับดาวที่บ้านของตัวเอง “ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อยฉันเป็นลูกของแม่บ้านที่บ้านหลังนี้ แม่ฉันชื่อดวงเดือน เธอรู้จักมั้ยล่ะ” นับดาวบอกกับเธอพร้อมกับหันไปลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวต่อเพราะหน้าที่นี้เป็นของเธอและป้าเพียงย้ำหนักย้ำหนาว่าอย่าให้แขกต้องรอนาน “ว่าแต่เธอมาทำอะไรที่นี่” นับดาวหันหลังถามทิชานุชเพราะเธอกำลังยุ่งอยู่กับการจัดชามก๋วยเตี๋ยวให้ดูน่าทานอย่างที่ป้าเพียงสอนเธอไว้ “ฉันมาทำอะไรที่นี่น่ะหรอ ก็ฉันอยู่บ้านหลังนี้ฉันก็ต้องอยู่ที่นี่น่ะสิ” ทิชานุชพูดพร้อมกับเดินยืนอยู่ข้างหลังนับดาวก่อนจะใช้แขนข้างขวายื่นไปหยิบที่ลวกก๋วยเตี๋ยวทำให้ใบหน้าของทิชานุชไปเบียดที่ใบหน้าของนับดาวอย่างไม่ตั้งใจแขนของทิชานุชยังใกล้จนดูราวว่าทั้งสองกำลังแนบชิดสนิทสนมกัน “บอกฉันก็ได้ฉันจะได้หยิบให้” นับดาวพูดพลางถอยออกจากตรงนั้นเพื่อให้ทิชานุชหยิบมันได้ถนัดขึ้น ทิชานุชเป็นหญิงสาวที่รูปร่างสูงเพร
7เธอมาทำอะไรที่นี่ วันนี้เป็นนับดาวกลับมาจากมหาวิทยาลัยเร็วเพราะวันนี้เธอไม่มีเรียนตอนบ่าย เมื่อเธอกลับมาถึงห้องพักเธอก็เดินไปหาแม่ของที่บ้านของคุณหญิงปวีนุชทันที เธอจะไปช่วยแม่ของเธอทำงานเพื่อแบ่งเบาแรงแม่ของเธอ “อ้าว ! นับดาวเลิกเรียนแล้วหรอลูกมาช่วยแม่ทำงานอีกล่ะสิเนี่ย เป็นเด็กดีจริง ๆ หลานป้าอายุเท่า ๆ หนูกลับจากเรียนก็ไปเที่ยวกับเพื่อนไม่คิดจะมาช่วยป้าทำงานบ้างเลย” ป้าเพียงทักทายนับดาวพร้อมกับตัดพ้อที่ลูกหลานของแกไม่ขยันช่วยงานอย่างนับดาว “สวัสดีค่ะ ป้าเพียง แม่สวัสดีค่ะ วันนี้หนูเลิกเร็วการบ้านก็ทำเสร็จแล้วเลยอยากมาช่วยงานแม่และป้าเพียงด้วยนะคะมีอะไรใช้นับดาวได้เลยนะคะ” นับดาวพูดจบก็ล้างจานช่วยแม่ของเธอทันที “เธอโชคดีจริง ๆเลยนะดวงเดือนที่มีลูกสาวดีอย่างนี้” ป้าเพียงชื่นชมนับดาวไม่ขาดปาก “เราก็มีกันสามคนแม่ลูกเลยต้องสอนให้รู้จักเอาการเอางานไม่อย่างนั้นก็คงแย่เพราะต้องเลี้ยงลูกคนเดียวมาตั้งแต่ลูกตัวเล็ก ๆ” ดวงเดือนพูดเรื่องราวชีวิตของเธอกับลูกสองคนที่ต้องลำบากมาด้วยกัน“ดวงเดือนเธอเก่งมากนะ ป้ายอมความรับเลยว่าเธอผ่านมันมาได้อย่
Episode19ลองดูสักหน่อยมั้ยช่วงเวลาในตอนกลางวันหลังจากที่ทานอาหารเช้าที่เกือบเที่ยงของทั้งสี่คน ชอปเปอร์ก็ชวนทุกคนเข้าไปในตัวเมืองเพื่อไปซื้อของมาจัดปาร์ตี้สังสรรค์เล็ก ๆ น้อย ๆ ในคืนนี้ซึ่งทุกคนก็ดูอยากจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ นี้“วันนี้เราซื้อจัดเต็มเลยนะ บอสเลี้ยงเองจ่ายเอง เรื่องแค่นี้สบายมาก ถือว่า
Episode18ทำอาหารท่ามกลางบรรยากาศใจฟูเช้าที่สดใสท่ามกลางบรรยากาศฤดูฝน เมื่อคืนฝนตกทั้งคืนทำให้เช้านี้อากาศสดใสมาก ๆ หมอกขึ้นตามภูเขาที่มองจากหลังบ้านของชอปเปอร์ก็ทำให้หัวใจพองโตขึ้นมาที่ได้เห็น“ว้าว!!!สวยจัง หมอกสีขาวกับภูเขาสีเขียว ไม่เคยเห็นบรรยากาศดี ๆ อย่างนี้มาก่อนเลยเนี่ย” เมธาทิพย์ไม่เคยไ
Episode17ไปเที่ยวต่างจังหวัดกันตอนนี้เอลิน่า เมธาทิพย์ หญิงหญิงและชอปเปอร์ได้เดินทางมาถึงที่ต่างจังหวัดเรียบร้อย“ทุกคนค่ะ อีกไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตรก็ถึงบ้านของชอปเปอร์แล้วนะคะ” ชอปเปอร์เอ่ยออกมายิ้ม ๆ ซึ่งเป็นการเซอร์ไพรส์ทุกคนมากเพราะไม่คิดว่าชอปเปอร์จะพาทุกคนมาที่บ้านเกิดของเขา“ที่นี่คือบ้านของ
Episode15นอนเป็นเพื่อนบอสเมธาทิพย์ต้องทำตามคำสั่งของชอปเปอร์ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าทำไมเธอต้องทำตามด้วยก็ไม่รู้แต่พอมองดูสภาพของเอลิน่าเธอก็พอจะเข้าใจชอปเปอร์ขึ้นมา อาจเป็นเพราะว่าชอปเปอร์เป็นห่วงบอสจึงให้เธออยู่เป็นเพื่อน“พี่เอลินค่ะ อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ย เม็ดทรายทำให้กินได้นะคะ” เมธาทิพย์เอ่ยข







![แกรนด์ดยุกของข้าคลั่งรักไม่ไหว [YAOI] + [BDSM] + [PWP] + [NC](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)