LOGINShare
บทที่ 5 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด
publish date:
2026-03-16 14:57:29บทที่ 5 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด
สาวใช้ทั้งสองหลังจากนินทาฮูหยินคนใหม่จบแล้ว จึงได้พากันเดินออกมา ทั้งที่อยากจะยืนสนทนากันมากกว่านี้ก็ตาม
ส่วนภายในห้องหอ เวลานี้แทนที่เจ้าสาวจะสำรวมและผ้าคลุมหน้ายังคงต้องปิดไว้จนกว่าเจ้าบ่าวจะเข้ามาเปิดให้เอง แต่ทว่าจางฟ่านปิงหาได้ทำอย่างนั้นไม่ นางเปิดผ้าคลุมออกโดยไม่สนใจธรรมเนียม เนื่องจากนางมาที่แคว้นนี้ก็ไม่ได้มาเพราะอยากแต่งงาน ดังนั้นยามนี้นางจึงนั่งอ่านรายงานข้อมูลของคนมีอำนาจในแคว้นนี้ เพื่อจะได้ใช้ให้เป็นประโยชน์ในการอยู่ที่นี่
“นายท่าน เอ่อ...องค์หญิง เหตุใดท่านไม่ทำตามธรรมเนียมเล่าเพคะ โดยปกติแล้วผ้าคลุมหน้าเจ้าสาว จะต้องให้เจ้าบ่าวเช่นท่านแม่ทัพมาเปิดมิใช่หรือเพคะ”
ชิงเยว่เอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย แม้จะรู้ดีว่าองค์หญิงของนางไม่ได้อยากแต่งงาน แต่เมื่อแต่งเข้าจวนแม่ทัพแล้ว เหตุใดจึงไม่ทำตามธรรมเนียม ไม่แน่ว่าทั้งสองอาจจะอยู่ด้วยกันจนผมขาวก็ได้
“ชิงเยว่ เวลาแต่ละก้านธูปสำหรับข้า มันมีราคามากแค่ไหนเจ้าก็รู้ อีกทั้งคืนนี้ท่านแม่ทัพอาจไม่กลับมาที่เรือนนี้ก็เป็นได้ แล้วข้าจะต้องรอให้เสียเวลาทำไมเล่า” จางฟ่านปิงตอบโดยไม่หันมามองคนถาม ทว่าน้ำเสียงนั่นไม่ได้แสดงความโกรธอันใด
“เจ้าน่าจะเข้าใจองค์หญิง ที่องค์หญิงไม่รอและเปิดผ้าคลุมหน้าก่อนเช่นนี้ ย่อมต้องมีความหมาย ใช่หรือไม่เพคะ” ชิงชิงเอ่ยกับสหายเล็กน้อย ก่อนจะหันมาถามเจ้านายอย่างอยากรู้เช่นกัน
“พวกเจ้านี่นะ เหตุที่ข้าเอาผ้าคลุมหน้าออก นั่นก็เป็นเพราะข้าไม่คิดที่จะอยู่จวนแม่ทัพนานนักหรอก หากคนที่นี่ไม่ดีกับข้า ข้าก็หาเรื่องหย่าเสียเลย ดังนั้นเรื่องธรรมเนียมอะไร ข้าจึงไม่ใส่ใจ”
นางกล่าวกับคนสนิทเหมือนอ่อนใจในคราวแรก และเสียงจริงจังขึ้นในยามที่ตอบคำถาม นางตั้งใจที่จะหย่า ถึงแม้จะรู้ว่าการหย่าร้างมันจะยากมากก็ตาม เนื่องจากสมรสเชื่อมไมตรีเช่นนี้ไม่สามารถหย่าร้างตามอำเภอใจได้ ที่สำคัญแคว้นจงอี้รู้ดีว่านางมาเพื่อเป็นเชลยศึก จึงไม่มีผู้ใดเห็นค่าหรือยกให้นางเป็นองค์หญิงที่ควรเคารพหรอก ดังนั้นการหย่าจึงเป็นหนทางที่ดีที่สุด
ใบหน้าของนางยิ้มเย็น แต่ทว่าในใจกลับรู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูก
“องค์หญิง แล้วพระองค์จะยอมให้คนในจวนนี้ดูหมิ่นอยู่เช่นนี้หรือเพคะ ขนาดบ่าวรับใช้ยังเหิมเกริมขนาดนี้ ไม่อยากคิดเลยว่าคนอื่นจะเป็นเช่นไร” ชิงเยว่ไม่ค่อยพอใจสักเท่าไรกับการนินทาของสาวใช้ จึงเอ่ยถามขึ้นมา
“ช่างเถิด จุดประสงค์ของข้าหาได้มีเพียงเรื่องแต่งงาน ดังนั้นข้าจะไม่อยู่ที่จวนนี้นานนักหรอก พรุ่งนี้เจ้าไปที่หอกุ้ยเหมย แล้วบอกให้คนของเราสืบเรื่ององค์ชายสามให้ข้าหน่อย จากรายงานในมือข้า ดูเหมือนเขาน่าสนใจไม่น้อย”
จางฟ่านปิงยังคงยิ้มเย็นและออกคำสั่งกับคนสนิท ก่อนจะกล่าวอีกว่า “นับว่ามาอยู่ที่แคว้นจงอี้ไม่เสียเปล่า หากท่านแม่ทัพดีต่อข้า ข้าก็จะดีต่อเขา ส่วนเรื่องจะอยู่ด้วยกันจนแก่เฒ่าหรือไม่นั่น ก็อีกเรื่อง แต่ยามนี้ข้าให้ไปทำอะไรก็ไปทำเถิด”
“เพคะ” ชิงเยว่ตอบรับอย่างนอบน้อมทันที ก่อนจะนั่งรอรับใช้อยู่เงียบ ๆ
วันเวลาล่วงเลยจวบจนแม่ทัพหลี่หรือหลี่จงเหอ เดินเข้ามาในห้องหอ และเมื่อพบว่าฮูหยินที่เพิ่งแต่งเข้ามา กำลังนอนหลับสบายอยู่บนเตียง โดยที่นางไม่คิดจะรอให้เขามาเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวตามธรรมเนียม คิ้วของชายหนุ่มจึงขมวดเป็นปม
“ท่านแม่ทัพ องค์หญิงเดินทางมาหลายวันจึงเหน็ดเหนื่อยมาก เลยงีบหลับไปเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวบ่าวจะปลุกพระองค์ให้นะเจ้าคะ” ชิงเยว่ตอบเสียงเรียบ แต่สีหน้าเหมือนมีความกังวลใจเล็กน้อยที่ต้องปลุกเจ้านายของตนเอง
ความจริงองค์หญิงของนางหาได้หลับหรือเหน็ดเหนื่อยตามที่นางกล่าวอ้างไม่ แต่องค์หญิงเพียงแค่ไม่ต้องการเข้าหอกับพระสวามี เลยต้องแกล้งทำเยี่ยงนี้
หลี่จงเหอพยักหน้ารับรู้พร้อมกับส่งสายตามองไปที่ฮูหยินเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาบอกกับสาวใช้ของนาง
“ไม่ต้องปลุกหรอก พวกเจ้าทั้งสองก็ไปพักเถิด เดินทางมาก็คงเหนื่อยล้าไม่ต่างกัน ส่วนข้าเองจะนอนเช่นกัน” เขากล่าวคล้ายกับไม่ค่อยสนใจสิ่งใด เนื่องจากงานแต่งครั้งนี้เป็นสมรสพระราชทาน ถึงไม่อยากแต่งก็ต้องแต่ง! เช่นนั้นจะหวงตัวไปทำไมกัน
“เอ่อ…” ชิงชิงเมื่อได้รับคำสั่งก็เอ่ยอะไรไม่ออก นางไม่กล้าจะกล่าวอะไรไปมากกว่านี้ จึงได้หันมาสบตากับชิงเยว่ ก่อนที่ทั้งสองจะตัดสินใจถอยหลังเดินออกมาจากห้องหอ
หลี่จงเหอหาได้สนใจสายตาและกิริยาของบ่าวรับใช้ทั้งสอง แต่เขาเลือกเดินไปทางม่านกั้นเพื่อเปลี่ยนชุด
จางฟ่านปิงที่นอนอยู่ก็ได้ยินคำสนทนาทุกคำ ทว่านางเลือกที่นิ่งเฉยและแสร้งหลับเช่นเดิม จนหลี่จงเหอเดินกลับมาแล้วขึ้นเตียงมานอนพร้อมกับเอ่ยขึ้นมา
“องค์หญิง ท่านไม่ต้องแสร้งหลับหรอกนะ อย่างไรคืนนี้เราทั้งสองต้องนอนร่วมเตียงกัน แต่ท่านก็ไม่ต้องกังวลไป พรุ่งนี้ข้าจะหาเรื่องไปนอนที่ห้องหนังสือเอง”
หลี่จงเหอเอ่ยกับคนที่แกล้งนอนหลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งหากเป็นถึงแม่ทัพแล้วไม่รู้ว่าคนข้างกายแสร้งหลับหรือไม่ เช่นนั้นเขาคงถูกศัตรูบั่นคออย่างง่ายดายแล้วล่ะ
Latest chapter
องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด ตอนพิเศษ 3 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด
ตอนพิเศษ 3 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแข่งกับเสียงครางของสองสามีภรรยามีขึ้นไม่ขาดสาย“อ่าร์สสส น้องหญิงมีความสุขหรือไม่ น้องหญิงอยากให้พี่รักน้องเช่นนี้หรือไม่” เสียงกระเส่าของแม่ทัพหนุ่มเอ่ยถามภรรยาเมื่อเขากำลังใกล้ถึงแดนสวรรค์“ซี๊ดด ฮื่ม น้องมีความสุข น้องอยากให้ท่านพี่รักเช่นนี้ตลอดไป เร่งอีก ๆ”จางฟ่านปิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงกระเส่าไม่ต่างกัน นางลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปหมดแล้ว นางรู้สึกเพียงความสุขที่สามีมอบให้ แต่ยังรู้สึกว่ามันยังช้าไป จึงร้องขออย่างไม่อายหลี่จงเหอได้ยินก็ยกยิ้ม เขาเร่งจังหวะให้เร็วและหนักหน่วงขึ้นตามคำขอของสตรีอันเป็นที่รักหลี่จงเหอหยัดตัวขึ้นมานั่งคุกเข่าอีกครั้ง เขาจับเอวของนางไว้ แล้วกระแทกสะโพกส่งแท่งหยกใส่ร่องรักอย่างรัวเร็วและลึก จางฟ่านปิงแทบจะหายใจไม่ทัน นางใช้สองมือมาจับแขนของเขาเอาไว้ สายตาสองคู่สอดประสานด้วยความรักหลี่จงเหอยิ้มให้ภรรยาซึ่งนางก็ยิ้มตอบ จากนั้นเขาก็กระแทกแรง ๆ ส่งท้ายอีกสี่ห้าครั้ง ก่อนที่ร่างทั้งสองจะเกร็งกระตุกไปพร้อมกัน แท่งหยกที่ใหญ่เท่าแขนเด็กปล่อยน้ำแห่งความสุขที่จะก่อเกิดเจ้าก้อนแป้งออกมาจนล
องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด ตอนพิเศษ 2 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด
ตอนพิเศษ 2 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหลี่จงเหอเริ่มกระแทกแท่งหยกใส่จางฟ่านปิงอย่างหนักหน่วงเร่าร้อนขึ้นจนนางแทบทนไม่ไหว ร่างบางบิดเร้าตามแรงกระแทกที่กดส่งแท่งหยกใส่ร่องรักอย่างเป็นจังหวะ แรงกระแทกหนักหน่วงรัวเร็วขึ้นตามเสียงครางกระเส่าของนาง“อ่าร์สสส ท่านพี่ เร็ว ๆ แรง ๆ อีกเจ้าค่ะ โอ๊ววว มันเสียวแทบขาดใจ”เสียงสั่น ๆ ที่ได้ยินนั้น จางฟ่านปิงแทบอยากไม่เชื่อว่าเป็นเสียงของตนเอง แต่ในยามนี้นางไม่มีอะไรจะต้องอายอีกแล้ว ขอเพียงหลี่จงเหอเร่งจังหวะให้นางถึงฝั่งฝันก็พอ“โอ๊ววว น้องหญิง เราไปเที่ยวแดนสวรรค์พร้อมกันเถอะ พี่ก็จะไม่ไหวแล้ว อ่าร์ส” หลี่จงเหอเองก็แหงนหน้าครางอย่างเสียวซ่าน เขายกขาของนางพาดบ่าแล้วใช้สองมือหนาจับเอวบางนางไว้ ก่อนจะอัดกระแทกแท่งหยกใส่ร่องรักของนางอย่างหนักหน่วงเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไม่ขาดระยะ แข่งกับเสียงร้องครางเสียวของสองร่างที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อหลี่จงเหอเร่งจังหวะอัดแท่งหยกใส่ร่องรักอย่างไม่คิดชีวิต จนจางฟ่านปิงทนไม่ไหว นางส่ายหัวไปมา มือจิกลงที่ผ้าปูเตียง สองเต้าอวบอิ่มของนางกระเด้งขึ้นลงตามจังหวะกระแทกสะโพกของเขา ซึ่งเป็นภาพที่เขาชอบมองอย
องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด ตอนพิเศษ 1 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด
ตอนพิเศษ 1 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหกเดือนผ่านไป ชีวิตคู่ของทั้งสองคนดำเนินอย่างราบเรียบ แม้ว่าจะมีทุกอย่างพร้อมจนแทบไม่ต้องทำอันใดในชีวิตนี้อีก ทว่าหลี่จงเหอยังคงทำงานในตำแหน่งแม่ทัพ เพียงแค่คอยรักษาเมืองหลวง อีกทั้งยังคอยช่วยงานองค์รัชทายาทส่วนจางฟ่านปิงยังคงดูแลหอกุ้ยเหมยและหอประมูลจันทร์เสี้ยวเหมือนเดิม และยังดูความเรียบร้อยของจวนแม่ทัพอย่างไม่ขาดตกบกพร่องวันนี้เมื่อหลี่จงเหอกลับจากวังหลวงจึงคิดจะให้รางวัลฮูหยินตนเอง เมื่อเห็นจางฟ่านปิงที่ศาลาจึงรีบอุ้มนางขึ้นมา จากนั้นจึงตรงดิ่งเข้าห้องนอนแล้ววางนางลงที่เตียงกว้าง มือหนาเริ่มถอดเสื้อผ้าของทั้งคู่ออกจากร่างอย่างรวดเร็ว“วันนี้พี่จะให้รางวัลจะให้น้องหญิงที่คุมเรือนและดูแลจวนได้ดี” หลี่จงเหอกระซิบบอกด้วยเสียงแหบพร่า ใบหน้าของเขาที่อยู่แนบชิดกับอกอวบอิ่มของหญิงที่รัก“ของรางวัลเช่นนี้ น้องคงจะเหนื่อยกายไม่น้อย แต่น้องก็ยินดีรับเจ้าค่ะ” จางฟ่านปิงตอบอย่างอ่อนหวาน นางยกมือขึ้นโอบกอดไหล่หนาไว้ พร้อมกับแอ่นอกเข้าไปชิดปากหลี่จงเหอมากขึ้น“อ่าร์สสส ท่านพี่ น้องเสียวเหลือเกิน” นางครางเสียงหวานออกมาเมื่อโดนสามีดูดดึงยอดอ
องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด บททส่งท้าย องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด
บททส่งท้าย องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดสิ้นเสียงของนาง สองแม่ลูกได้หันมาสบตากันอย่างไม่ได้นัดหมาย ดวงตาของทั้งสองคนเบิกกว้างอย่างตกใจ“องค์หญิง ท่านรู้หรือว่าเป็นผู้ใดที่ทำเช่นนี้” ซื่อจื่อที่นั่งเงียบอยู่นานหันมาทางเจ้าของเรือนแล้วเอ่ยถามเสียงสั่น เขาเองก็สงสัยในอาการป่วยของตนเองเช่นกัน เพราะไม่ว่าจะกินยาขนานใด ร่างกายของเขาก็ไม่ดีขึ้นเลย เขาไม่คิดว่าตนเองจะถูกวางยาพิษ“ผู้ที่วางยาท่าน ก็คือบิดาของท่านอย่างไรล่ะ ภายใต้ความอ่อนโยนของเขานั้น ไม่มีความจริงใจหรอกนะ” นางตอบซื่อจื่อก่อนจะหันมามองหยางฮูหยินแล้วเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “หากหยางฮูหยินไม่จัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาด ดูเหมือนว่าต่อไปจวนโหวคงร้อนเป็นไฟแน่”“องค์หญิงช่วยซื่อจื่อได้หรือไม่เพคะ หากท่านทำได้ หม่อมฉันยินดีจัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาด และต่อไปหากผู้ใดเป็นภัยต่อจวนโหว หม่อมฉันจะทำให้พวกมันอยู่ไม่สู้ตาย” หยางฮูหยินเอ่ยขึ้นมาอย่างแข็งกร้าว สายตาของนางฉายแววโกรธเคืองและบ่งบอกว่าทำอย่างที่ลั่นวาจาไว้“ชิงชิง เจ้าไปตามท่านแม่ทัพมาหาข้าหน่อย” นางยังไม่ตอบ แต่กลับหันไปเอ่ยบอกกับคนสนิทให้ไปตามสามีมาที่นี่ นั่นเพราะว่าเขาให้คว
องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด บทที่ 49 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด
บทที่ 49 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดหลังจากผ่านคืนแห่งความคิดถึง วันเวลาก็ล่วงเลยมาเกือบเดือนแล้ว ยามนี้จางฟ่านปิงไม่คิดจะหลบซ่อนความสามารถอีกต่อไป ผู้ใดรู้ก็คือรู้ ผู้ใดไม่รู้นางก็ไม่คิดที่จะอธิบายอีกทั้งยามนี้องค์ชายใหญ่จ้าวเฟยหลงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นองค์รัชทายาทแล้ว ส่วนขุนนางฝ่ายองค์ชายสามต่างก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น ในราชสำนักเวลานี้จึงสงบยิ่งกว่าเมื่อก่อนมากฮ่องเต้เองเริ่มคิดที่จะพักราชกิจ เนื่องจากพระองค์เห็นการทำงานขององค์รัชทายาทแล้วก็วางใจได้มาก อีกทั้งรัชทายาทยังมีหอกุ้ยเหมยและหอประมูลจันทร์เสี้ยวหนุนหลัง ทำให้ไม่มีผู้ใดกล้าที่จะออกนอกลู่นอกทางส่วนชาวบ้านก็ต่างอยู่กันอย่างสงบสุข นั่นเพราะว่าจางฟ่านปิงสร้างงานให้กับคนไร้บ้านและขอทาน ทำให้บ้านเมืองสงบยิ่งขึ้นส่วนหลี่จงเหอนั้น ยามนี้เขาได้มาคุมอำนาจทหารรักษาเมือง แต่หากมีศึกที่ชายแดน เขาก็พร้อมไปทำศึกเช่นกัน“ท่านพี่ อีกไม่นานฟางเซียนก็จะแต่งเข้าจวนโหวแล้ว ข้าอยากมอบร้านค้าในเครือหอกุ้ยเหมยให้นางสักหน่อย อย่างน้อยท่านโหวและอนุของเขา จะได้ไม่กล้าเข้ามายุ่งกับน้องสาวของพวกเรา และหากมีผู้ใดกล้ารังแกนาง จวนโห
องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด บทที่ 48 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิด
บทที่ 48 องค์หญิงหกอย่างข้าร้ายได้มากกว่าที่ท่านคิดชายหนุ่มที่นั่งพิงหัวเตียงเอ่ยบอกอย่างอ่อนโยน ซึ่งภรรยาก็ทำตามอย่างว่าง่าย นางก้มหน้าลงแล้วใช้ลิ้นเลียไปตามแท่งหยก และยิ่งนางเลียและดูดที่ปลายหัวที่มีรอยแยก ยิ่งได้ยินเสียงคราวกระเส่าของสามีดังขึ้นเรื่อย ๆ“ซี๊ดดดด เสียวมาก ลิ้นของน้องนุ่มมาก อ้าปากแล้วอมในเข้าไป อมเข้าไปลึก ๆ ได้หรือไม่” หลี่จงเหอครางออกมาด้วยความเสียวเมื่อถูกดูดปลายหัวหยัก แต่แค่นั้นยังไม่พอ เขาจึงเอ่ยบอกนางอีกครั้ง“ฮ่าร์สสสสสส น้องหญิง พี่รักน้องหญิงที่สุด รักน้องหญิงผู้เดียว” คราวนี้แม่ทัพหนุ่มครางและบอกรักเสียงดังลั่น เมื่อภรรยาอ้าปากอมแท่งหยกเข้าไปเต็มปาก นางอมแล้วรูดปากขึ้นลงเป็นจังหวะ ลิ้นก็ตวัดเลียเช่นเดียวกันกับที่เขาปรนนิบัตินาง“น้องหญิง พี่จะไม่ไหวแล้ว” หลี่จงเหอครางออกมาแล้วกระดกสะโพกส่งแท่งหยกเข้าปากของนางอย่างอดไม่ไหวจางฟ่านปิงที่ถูกแท่งหยกแทงคอก็ทำได้เพียงอ้าปากกว้างๆ ไว้ มือเรียวสวยจิกเล็บลงที่ต้นขาของสามีเพื่อคลายความจุกในลำคอเสียงน้ำลายในปากดังขึ้นในปากของนาง และมีน้ำลายบางส่วนไหลย้อยลงมาจนเปียกชุ่มไปหมด“โอ๊ววว พี่จะไม่ไหวแล้วน้องหญิง” หลี่งจง
You may also like
เสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่126.7K viewsเกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง54.5K viewsใต้หล้าสยบรัก
จูน193.4K viewsชายาหมอเทวดาตัวแสบ: ดื้อรักท่านอ๋องเทพสงคราม
เย่ชิงขวง126.4K viewsพระสนมส้มหล่น
อักษรปรุงรัก641 viewsทะลุมิติมาเป็นมารดาของตัวร้าย
หนามชมพู3.0K viewsข้าจะทำตามบทแล้วจบที่เนรเทศ
ซูเมี่ยวหลิง126 viewsสมรภูมิ โชคชะตา
l3oonm@837 views
