LOGINองศา...
" อ๊ะ "
เวลาเดินออกมาพร้อมกับผ้าห่มและหมอนก่อนจะยื่นให้ผม ผมรับมาจากเธอก่อนจะเดินไปนั่งบนโซฟาตัวข้างๆ
" ให้ช่วยอะไรมั้ย "
ผมเห็นเวลากำลังเช็ดตัวให้นาทีอยู่ก็เลยเดินเข้าไปหา เผื่อว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง
" บอกว่าให้อยู่ห่างๆไง "
ผมถอยออกไปอีกก้าวนึงเพื่อยืนดูเวลาที่ตอนนี้กำลังทายาให้นาทีอยู่ดูเหมือนจะมีผื่นแดงๆขึ้นเล็กน้อย
" อันนี้ฉันเอาไปเก็บให้นะ "
ผมหยิบกะละมังที่เวลาเพิ่งจะเช็ดตัวนาทีขึ้นเมื่อเห็นว่าเช็ดตัวเสร็จแล้ว เวลาไม่ได้ตอบอะไรผมจึงเดินเอาไปเก็บในครัวที่อยู่ด้านหลังห้องนั่งเล่น
เวลา...
จะเป็นไรมั้ยถ้าฉันจะบอกว่าอยู่ดีๆฉันก็รู้สึกโกรธองศาขึ้นมาเมื่อรู้ว่าสาเหตุที่นาทีไม่สบายมาจากเขา ที่เผาที่และปรับเปลี่ยนสภาพพื้นที่รอบสวนของฉัน มันอาจจะดูงี่เง่าไปแต่ฉันยอมรับว่าฉันโกรธและไม่พอใจเขามาก ถึงจะรู้ว่าที่เขาทำไปอาจไม่ได้ตั้งใจให้นาทีป่วยก็เถอะ เขาอาจจะทำเพื่อธุรกิจของเขา แต่ฉันก็ยังแอบไม่พอใจเขาอยูดี
" ฉันมีเรื่องต้องคุยกับเธอ "
ฉันหันไปหาองศาที่ตอนนี้เดินออกมาจากครัวแล้ว
" อืม ว่ามาสิ "
" คือฉัน...อยากจะรับผิดชอบเธอกับลูก "
แล้วแฟนนายล่ะ นายจะทิ้งแฟนนายเพื่อมารับผิดชอบฉันกับลูกงั้นหรอ
" ถ้านายคิดแบบนั้น นายรับผิดชอบแค่นาทีก็พอ ส่วนฉัน...ไม่ต้อง "
ฉันตอบเสียงเรียบเพราะไม่ต้องการทำลายชีวิตคู่ของใครอีกแล้ว ที่ผ่านมาฉันรู้สึกผิดทุกครั้งเมื่อคิดถึงเรื่องราวในหลายเดือนก่อน
" แต่ครอบครัว...ต้องมีพ่อแม่ลูกนะ...เวลา "
องศานั่งลงข้างฉันก่อนจะกุมมือทั้งสองข้างของฉันเอาไว้ ฉันรู้สึกวูบไหวเล็กน้อยแต่ก็อาจเป็นเพราะถูกเพศตรงข้ามจับมือล่ะมั้ง
" นายก็ทำหน้าที่พ่อของลูก ส่วนฉันก็ทำหน้าที่แม่ของลูก เราแค่ทำหน้าที่ของกันและกันแค่นั้น มันไม่ยุ่งยากอะไรหรอกองศา "
ฉันดึงมือกลับก่อนจะอุ้มนาทีมานอนบนตัก
" โอเค งั้นเธอกับฉันเราจะจดทะเบียนสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฏหมาย เพื่อยืนยันว่าฉันเองก็มีสิทธิ์ในการเลี้ยงดูนาที อีกอย่างนาทีคือลูกชายคนเดียวของฉัน ดังนั้นนาทีก็จะต้องเป็นทายาทคนต่อไปที่จะสืบทอดกิจการทั้งหมดของฉัน เธอคงไม่อยากให้ลูกลำบากหรอกใช่มั้ย "
ฉันนั่งฟังองศาพูดเงียบๆ พลางคิดตามถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมฉันต้องจดทะเบียนสมรสกับเขาก็เถอะ แต่ถ้าหากพูดถึงสิ่งที่นาทีจะได้รับมันก็ทำให้ฉันตอบตกลงเขาอยู่ดี คุณจะคิดว่าฉันเป็นแม่ที่เห็นแก่เงินก็ได้ แต่ทั้งชีวิตของฉันลำบากมามากฉันไม่อยากให้นาทีต้องเป็นเหมือนฉัน อีกอย่างอะไรที่เป็นสิทธิ์ของนาที ฉันเองก็ไม่มีทางปฏิเสธแน่นอน
" ตกลงตามนั้นก็ได้ แต่มีข้อแม้อยู่ข้อหนึ่ง คือนายกับฉันจะเป็นสามีภรรยากันแค่ในนามเท่านั้น หวังว่านายจะเข้าใจ "
ฉันหันไปหาองศาซึ่งเขาเองก็พยักหน้า ก็ฉันกับเขาเราไม่ได้รักกันจะให้จดทะเบียนสมรสแล้วอยู่กินฉันท์สามีภรรยาคงไม่ดี
" งั้นพรุ่งนี้หลังจากพานาทีไปหาหมอเสร็จ เราจะไปจดทะเบียนสมรสกัน และฉันจะบอกทุกคนเรื่องของเรา ตกลงตามนี้นะ "
ฉันพยักหน้าให้องศาก่อนที่เขาจะเดินไปล้มตัวลงนอนบนโซฟาอีกตัว
" อ้อ อีกอย่างนะเวลา ฉันเป็นนักธุรกิจ มีหน้ามีตามีชื่อเสียงในสังคม ฉันอยากให้เธอช่วยแสดงบทบาทของภรรยาเวลาอยู่ต่อหน้าสื่อและต่อหน้าพนักงานและต่อหน้าทุกๆคน "
องศาชะโชกหัวขึ้นมาก่อนจะนอนลงตามเดิม
" ตกลง "
" อีกเรื่องนะเวลา "
อะไรของเขากัน
" ฉันอาจจะต้องแสดงบทบาทของสามีที่ทั้งรักทั้งหลงภรรยาเวลาอยู่ต่อหน้าสื่อ และอาจต้องแสดงบทบาทของสามีที่ดีเวลาอยู่ต่อหน้าพนักงานหรือคนอื่น รวมถึงต้องถูกเนื้อต้องตัวเธอบ้าง ฉันหวังว่าเธอจะโอเคนะ "
ทำไมฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเริ่มจะเสียเปรียบเขานะ แต่เพื่อนาทีฉันก็โอเค...มั้ง
องศา...
ผมนอนมองเวลาอุ้มนาทีเข้าไปนอนในห้อง และแอบยิ้มให้กับแผนการของตัวเอง ผมเป็นนักธุรกิจการลงทุนทุกอย่างต้องได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่า และผมไม่เคยลงทุนพลาดแม้แต่ครั้งเดียว เรื่องนี้ก็เหมือนกันผมเอาเรื่องจดทะเบียนสมรสกับเธอมาอ้างเรื่องการมีสิทธิ์ในตัวนาทีทั้งที่จริงผมแค่ใช้เงินเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ก็ได้ แต่ที่ผมทำแบบนี้เพราะผมต้องการเธอด้วย และเรื่องทายาทที่จะสืบทอดกิจการของผมอันนั้นผมตั้งใจจะยกให้นาทีอยู่แล้วเพราะผมคิดเอาไว้ว่าจากนี้ผมคงไม่แต่งงานหรือมีลูกกับผู้หญิงคนไหนอีก แต่เอาเรื่องนี้มาอ้างเพราะผมคิดว่าเวลาคงไม่อยากให้นาทีลำบากดูจากที่เธอพยายามจะรักษาสวนส้มนี้เอาไว้เพราะเป็นสมบัติเพียงชิ้นเดียวของเธอ ส่วนบทบาทสามีภรรยานั้นผมไม่ได้ตั้งใจจะแสดงหรอกเพราะผมจะทำทุกอย่างด้วยใจของผมเอง ผมจะเป็นสามีที่ดีเหมือนกับอัคคีและจะเป็นพ่อที่ดีเหมือนอัคคีให้ได้ น้ำแข็งจะไม่ใช่ผู้หญิงที่โชคดีที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมาแต่เวลาเธอก็จะเป็นผู้หญิงอีกคนที่โชคดีที่สุดเหมือนกัน
" จีบแม่ของลูกสักครั้ง มันจะเป็นไรวะองศา "
ผมยิ้มให้กับความคิดของตัวเองก่อนจะพลิกตัวหันหน้าไปยังประตูห้องนอนของสองแม่ลูกที่ปิดสนิดอยู่
" ขนาดนอนใกล้แค่นี้ยังมีความสุข ถ้าเกิดได้นอนด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูกจะมีความสุขขนาดไหนวะ "
ผมกับเธออาจจะเริ่มต้นกันไม่ดีแต่จากนี้ไปผมจะทำให้ทุกๆวันเป็นวันที่ดี
หลายปีต่อมา...องศา..." นาทีคิดดีแล้วหรอลูก "ผมถามลูกชายคนเดียวของผมที่ตอนนี้นั่งห้อยขาอยู่ริมสระข้างๆผม" ครับพ่อ นาทีคิดดีแล้ว "ลูกชายวัยสิบแปดปีของผมที่เมื่อก่อนเคยเป็นเด็กชายตัวน้อยๆคนหนึ่งหันมาตอบอย่างหนักแน่น ผมไม่รู้ว่าทำไมนาทีถึงอยากไปเรียนต่อที่อังกฤษทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เคยย้ำนักย้ำหนาว่าจะไม่ไป และผมเองก็ไม่ได้อยากให้นาทีไปเพราะไม่อยากให้นาทีต้องเรียนหนักและทำงานหนักเหมือนผมตอนนั้น" ไม่คิดถึงพ่อกับแม่หรอลูก "ผมถามยิ้มๆ อันที่จริงเราสามคนพ่อแม่ลูกเมื่อก่อนเคยเป็นแบบไหนทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นแบบนั้น บอกรักกันทุกวันเหมือนเดิม บอกคิดถึงกันทุกวันเหมือนเดิม และเล่นกันเหมือนเดิม ก็เลยทำให้เราสามคนกล้าพูดหรือกล้าบอกอะไรหลายๆอย่างแก่กันอย่างไม่ต้องกังวล ยกเว้นในตอนนี้" คิดถึงครับ แต่นาทีจะโทรหาพ่อกับแม่ทุกวัน จะมาเยี่ยมบ่อยๆ "นาทีหันมาตอบพลางเอนตัว
เวลา...หลายสัปดาห์มานี้ฉันได้มีโอกาสตามองศามาดูงานในกรุงเทพแทนฟาเรนท์เพราะเธอกำลังตั้งท้อง ธันวาก็เลยให้เธอหยุดทำงานทุกอย่างและองศาก็เข้าไปช่วยเพราะเมื่อก่อนฟาเรนท์ก็เคยช่วยงานเขาเอาไว้เหมือนกันและฉันก็อยากลองทำงานดูบ้างเลยขอองศาให้รับงานฟาเรนท์ไว้ และฝากนาทีไว้กับน้ำแข็งและคุณทวดจากการที่ได้เลี้ยงลูกอยู่บ้านเป็นแม่บ้านมาตลอดพอฉันต้องออกมาเจอผู้คนมากมายมันก็ทำให้ฉันตื่นเต้นไม่น้อย โดยเฉพาะที่โรงแรมของฟาเรนท์มีผู้คนพลุกพล่านเต็มไปหมด" ไม่คิดเลยว่าพนักงานต้อนรับที่นี่จะสวยขนาดนี้ "เสียงผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาแต่งตัวดูดีอายุน่าจะมากว่าฉันสักสี่ห้าปีพูดขึ้นพลางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพร้อมกับจูงมือเด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักมาด้วย" ขอบคุณค่ะ คุณมีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยค่ะ หรือติดต่อเรื่องอะไรค่ะเผื่อฉันช่วยคุณได้ "ฉันส่งยิ้มเป็นมิตรไปให้และรักษาไว้ซึ่งมารยาทที่สุดกับบุคคลตรงหน้า ถึงจะสัมผัสได้ว่าเขานั้นหน้าม่อแค่ไหน
เวลา...วันนี้น้ำแข็งกับอัคคีพาเด็กๆมาฝากฉันไว้เพราะทั้งคู่ไปประชุมที่ต่างจังหวัด นักรบกับพบรักเป็นเด็กเลี้ยงง่ายและน่ารักเหมือนกับนาที พบรักเป็นเด็กช่างพูดและขี้เล่นเหมือนกับนาทีต่างกับนักรบที่เป็นฝาแฝดของพบรักแต่นิสัยต่างกัน" นักรบมายืนทำอะไรตรงนี้ครับ ไม่ไปเล่นกับนาทีกับพบรัก "ฉันเดินตามเด็กชายตัวน้อยมาห่างๆเมื่อก่อนหน้าสังเกตุได้ว่าหลานชายตัวเองตีตัวออกห่างจากที่เล่นกันอยู่ค่อยๆเดินออกมาจากกลุ่ม ก่อนจะเดินมาตรงแคมป์คนงานที่องศาจ้างมาให้ปรับปรุงรีสอร์ต" นักรบมาหาของเล่นฮะคุงอา "ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของหลานชายพร้อมกับมองตามนิ้วชี้น้อยๆที่ชี้ไปตรงบ่อผสมปูน อ่าบ่อนั่นหรอของเล่น" อันนั้นเล่นไม่ได้นะครับ มันอันตรายแล้วก้สกปรกมากด้วย "ฉันย่อตัวลงบอกหลานชาย" นักรบไม่กลัวอันตรายฮะ แต่ถ้ามันสกปรกนักรบจะทำให้มันสะอาดเอง "หลานชายตัวน้อยพูดโดยไม่หันม
เวลา..." แม่ฮะทำไมวันนี้บ้านเราทำกับข้าวเยอะล่ะฮะ คุงปู่คุงย่าก็มาด้วย คุงทวดสุดสวยก็มา ลุงคีกะป้าน้ำแข็งก็มา "เสียงลูกชายตัวน้อยยืนหันซ้ายหันขวามองทุกคนที่รีสอร์ตพลางไล่ชื่อแต่ละคนไปมาด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วและแววตาตื่นเต้น" วันนี้เป็นวันพิเศษครับ ทุกคนเลยมาที่นี่เพื่อทานข้าวร่วมกัน "ฉันบอกลูกชายตัวน้อยที่ยังไม่รู้ตัวว่าวันนี้คือวันเกิดครบรอบสี่ขวบของตัวเอง" อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง นาทีก็คิดว่ามีงานอะไรซะอีก "ลูกชายตัวน้อยยิ้มแป้นก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาคุณทวดเมื่อได้รู้คำตอบแล้ว" ว่าไงจ๊ะนาทีเหลนทวด หล่อขึ้นนะเรา "เสียงคุณทวดที่โน้มตัวลงมาคุยกับเหลนตัวน้อยพูดขึ้น" คุงทวดก็สวยขึ้นฮะ ส่วนนาทีอะหล่ออยู่แล้ว "เฮ้อลูกชายฉันนี่นะหลงตัวเองได้ใครกัน" นาที!! สุขสันต์วันเกิดน้าา วันนี้พบรักมีของขวัญมาให้นาทีด้วยล่ะ "
องศา...มื้อเย็นวันนี้ผมเป็นคนเข้าครัวโชว์ฝีมือทั้งหมดเพื่อไถ่โทษกับใครบางคนที่ผมทำให้นอนซมจนป่านนี้ไม่รู้ว่าลุกไหวหรือยัง" มาครับเด็กๆ ล้างมือกันหมดทุกคนแล้วใช่มั้ยครับ "ผมถามสามแสบที่นั่งประจำที่บนโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว" ล้างแล้วค่า / ล้างแล้วฮะ / เรียบร้อยฮะ "" พ่อฮะแม่ล่ะฮะ "เสียงลูกชายตัวน้อยเอ่ยถามแต่ปากยังเคี้ยวข้าวตุ่ยๆ" แม่คงอาบน้ำอยู่ครับ พวกเราทานก่อนเลยนะครับเดี๋ยวพ่อไปดูแม่ก่อน "สามแสบพยักหน้าให้ผมรัวๆก่อนที่ผมจะฝากเซริคที่นั่งทานข้าวด้วยช่วยดูแลเด็กๆ ส่วนยัยหนูคนนั้นป้าช้อยกับลุงโชคให้ทานข้าวในครัวด้วยกันก็เลยไม่ได้มาร่วมวงด้วย" นายไม่เห็นปลุกฉันเลยองศา "เสียงคนที่กำลังแต่งตัวอยู่พูดพลางยู่หน้าใส่ผม" ก็ไม่อยากกวนเธอนิเห็นหลับอยู่ หิวมั้ยวันนี้ฉันโชว์ฝีมือเองเลยนะ "ผมบอกคนที
เวลา..." อื้ม องศา "เสียงแหบพร่าของฉันร้องเรียกชื่อคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับเบื้องล่างของฉันดังซ้ำไปซ้ำมา ลิ้นหนาสากตวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนฉันปวดหนึบไปทั่วจุดกึ่งกลาง มือใหญ่สองข้างขององศาบีบเคล้นอกของฉันไปมาทั้งๆที่ใบหน้าของเขายังคงซุกอยู่ตรงกลางหว่างขา" หวานจังเลย เวลา "" ซี๊ด องศาหยุดก่อน "สะโพกฉันแอ่นขึ้นลงตามแรงตวัดของปลายลิ้นสากซ้ำแล้วซ้ำเล่า กี่ครั้งที่ปลายลิ้นสากตวัดไปมาทำให้สติฉันวูบโหวงสมองโล่งไปหมด" พร้อมมั้ย "เสียงกระเส่าขององศายังคงดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อสอดแทรกปลายลิ้นเข้ามาในช่องเล็กๆ แม้ฉันจะบอกเขาเป็นสิบๆครั้งว่าพร้อมแล้ว ฉันต้องการเขาเขาก็ไม่ยอมหยุดสักที" อื้อ เจ็บ "ฉันดิ้นไปมาอย่างทุรนทุรายเมื่อลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาในช่องเล็กลึกกว่าทุกครั้ง ก่อนจะตวัดไปมาขบเม้มและดูดดึงติ่งเนื้อน้อยๆอย่างสนุกสนาน ความเปียกชื้นไหลลื่นเต็มบริเวณช่องแคบจนฉันรู้สึก







