EP.12 ลูกชาย

เวลา...

หลังจากที่องศาเข้าไปในห้องน้ำแล้ว ฉันก็รีบให้นมนาที เพราะปกติแล้วฉันจะให้นาทีกินนมจากฉันโดยตรงมีบ้างที่ออกไปข้างนอกแล้วฉันจะปั้มนมใส่ขวดไว้ แต่นั่นหมายถึงฉันแทบไม่ได้ออกไปไหนเลย

" ให้นมนาทีอยู่หรอ ฉันขอดูนาทีกินนมหน่อยได้มั้ย "

ให้ตายสิออกมาเร็วเป็นบ้าฉันแทบเบี่ยงตัวหนีแทบไม่ทัน

" ไม่ได้ นายดูตอนนี้ไม่ได้ "

ฉันหันหลังให้องศาก่อนจะมองหาผ้าอ้อมของนาทีเพื่อมาปิดหน้าอกตัวเอง

" ทำมะ...อึก "

" อย่ามองนะ!! / แอ้ อ้อ แอ้ "

ยังไม่ทันที่ฉันจะได้เบี่ยงตัวหนีองศาก็นั่งลงตรงหน้าฉันแล้ว พอดุพ่อเข้าหน่อยนาทีก็ร้องงอแงขึ้นมา

" อะ เอ่อ โทษที ฉันคิดว่าเธอให้นาทีกินนมจากขวดน่ะ "

องศาพูดทั้งที่ยังจ้องหน้าอกฉันอยู่ ส่วนนาทีก็ดูดนมต่อไม่ได้สนใจใครมืออีกข้างของนาทีก็ยังขยำนมฉันอยู่

" งะงั้นนายก็หันไปสิ "

มองอยู่ได้ แล้วไอ้เสียงกลืนน้ำลายเมื่อกี้คืออะไร

" งั้นฉันไปกินข้าวรอข้างนอกนะ "

" อื้ม "

องศา...

ผมนั่งลงตักข้าวต้มเข้าปากตัวเองพลางคิดถึงภาพเมื่อกี้ นาทีกำลังดูดนมจากอกของเวลา หื้มม แล้วทำไมไอ้ความคิดลามกๆถึงได้เข้ามาแทรกตลอดเลยวะ ก่อนหน้านี้ผมไปหาหลานผมที่บ้านพี่สะใภ้ก็บ่อย แต่ทุกครั้งที่พี่สะใภ้ให้นมหลานก็จะใช้ขวดนมตลอด หรือว่าพี่สะใภ้จะให้นมเหมือนเวลาในตอนกลางคืนวะซึ่งอันนั้นผมเองก็ไม่เคยเห็น อีกอย่างหลานผมก็ตั้งสองคนพี่สะใภ้คงต้องใช้ขวดนมช่วยล่ะมั้ง

" นาทีล่ะ "

ผมถามเวลาเมื่อเห็นว่าเธอเดินออกมาจากห้อง

" หลับแล้ว เดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำนะ แล้วก็จะปั้มนมให้นาทีสักพัก เราค่อยเดินทางกัน "

เวลาบอกผมก่อนที่เธอจะเดินกลับเข้าห้องไป

" อื้ม "

ผมพยักหน้าให้เวลาก่อนจะเก็บถ้วยข้าวต้มแล้วนั่งรอข้างนอกเงียบๆ

" องศานายช่วยล้างถ้วยข้าวต้มที่นายกินไปได้มั้ย แช่ไว้แบบนี้แมลงสาปจะมา "

เสียงเวลาตะโกนออกมาจากครัวพร้อมกับหิ้วกระบอกน้ำอุ่นเดินมาหาผม

" อะอื้ม โทษที "

ผมเดินเกาหัวเข้าครัวไปด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ให้ตายสิตั้งแต่เกิดมาอย่าว่าแต่ล้างจานเลยแม้แต่เอาจานไปเก็บผมก็ไม่เคยทำ มีแต่เมื่อกี้นี้แหละที่ผมเห็นว่าเธออาจจะยุ่งกับนาทีผมก็เลยเดินเอาไปเก็บให้

" ล้างจานไม่เป็น? "

เสียงเวลาเดินมาหยุดอยู่ข้างๆผม เมื่อได้ยินเสียงการสาธิตวิธีล้างจานที่ผมเปิดดูในยูทูป

" อื้ม แต่ไม่ต้องห่วงนะ ตอนนี้ฉันน่าจะล้างเป็นแล้วแหละ "

ผมบอกยิ้มๆ ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง นอกจากเรียนกับทำงานแล้วผมก็ทำอะไรไม่เป็นอีกเลย

" เดี๋ยวฉันล้างเอง นายช่วยหิ้วของที่วางไว้บนโซฟาขึ้นรถได้มั้ย เสร็จแล้วฉันจะอุ้มนาทีตามไป "

เวลาบอกผมก่อนที่เธอจะก้มหน้าก้มตาล้างจาน ผมพยักหน้าก่อนจะเดินไปหยิบของที่วางบนโซฟาไปขึ้นรถตามที่เวลาบอก จากนั้นไม่นานเวลาก็อุ้มนาทีเดินเข้ามาในรถ

" เอ่อองศา นายช่วยอุ้มนาทีก่อนได้มั้ย ฉันต้องไปเปิดสปริงเกอร์รดน้ำผักก่อน สักสิบนาทีเดี๋ยวฉันกลับมาเอ่อหรืออาจนานกว่านั้นเพราะต้องเอาข้าวให้หมาที่เลี้ยงไว้กับเติมน้ำให้ควายก่อน "

เวรแล้ว ถึงผมจะไปเยี่ยมหลานอยู่บ่อยๆ แต่อยากจะบอกว่าพ่อมันไม่เคยให้ผมได้อุ้มหลานเลยสักครั้ง ถึงจะอยากอุ้มลูกตัวเองมากแค่ไหน แต่ถ้าเกิดอุ้มผิดท่าหรือหลุดมือขึ้นมาจะทำยังไง ไม่อุ้มได้มั้ยแบบว่าเอาวางไว้เฉยๆอะ

" อย่าบอกนะ ว่าอุ้มเด็กไม่เป็น "

เวลาเห็นท่าทีของผมก็ถามขึ้น

" อื้ม "

ผมบอกกับเธอก่อนจะหลบสายตาที่เธอมองผมด้วยความเบื่อหน่าย

" .......... "

เสียงถอนหายใจของเวลาทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมันไม่ได้เรื่อง

" มานั่งตรงนี้ "

ผมเดินไปนั่งตรงแคร่ไม้หน้ากระท่อมตามที่เธอบอก จากนั้นเวลาก็ให้ผมทำท่าทางตามที่บอกบอกก่อนจะวางนาทีไว้บนตักผม

" เดี๋ยวฉันรีบกลับมานะ "

ผมนั่งมองแผ่นหลังของเวลาจนหายวับไปในสวนผัก สิบนาทีที่เธอบอกมันช่างยาวนานสำหรับผม ผมเพิ่งรู้ว่าการรอคอยมันเป็นแบบนี้นี่เอง

" เมื่อไหร่จะกลับมานะ "