EP.13 ลูกชาย

องศา...

ผมนั่งมองทางที่เวลาเดินเข้าไปด้วยใจที่ไม่เป็นสุข ผมกลัวว่าผมจะอุ้มนาทีผิดท่า กลัวว่านาทีจะตื่นขึ้นมาแล้วงอแง ตอนนี้ผมนั่งตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูกนอกจากจะนั่งมองหน้านาทีสลับกับทางที่เวลาเดินเข้าไปในสวนเมื่อกี้

" แอ้ อ้อ แอ้ "

เสียงของนาทีที่ตื่นขึ้นมาทำให้ผมสะดุ้งและรู้สึกกระวนกระวาย ถ้านาทีหิวผมจะเอานมที่ไหนให้กินเวลายังไม่กลับมาสักที แต่ความกังวลทั้งหมดก็หายไปเมื่อมือเล็กๆของนาทีโบกไปมาเหมือนสะกดให้ผมค่อยๆโน้มใบหน้าลงไปหา มือเล็กๆสีชมพูระเรื่อสองข้างยกขึ้นแกว่งไปมากลางอากาศจนสัมผัสเข้ากับปลายจมูกและใบหน้าของผม

" อ้อ อ้อ แอ้ "

ทันทีที่มือเล็กนั้นสัมผัสโดนใบหน้า น้ำตาลูกผู้ชายที่เคยไหลเฉพาะเวลาโดนแม่ตีในสมัยเด็กก็เอ่อล้นรอบดวงตาทั้งสองข้าง มือเล็กๆแกว่งไปมาฝากกลิ่นหอมแป้งเด็กไว้จนติดจมูก หากในวันนี้ผมไม่ได้มาอยู่ตรงนี้ผมคงต้องเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดไป จากนี้ผมจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนพาเจ้าตัวเล็กไปจากผมอีกแล้ว

" รอนานมั้ย นาทีตื่นแล้วหรอ "

เสียงเวลาเดินเข้ามาหาพลางเช็ดมือที่เพิ่งไปล้างมากับกางเกงตัวเอง ก่อนจะนั่งชันเข่าลงกับพื้นตรงหน้าผม

" อื้มตื่นแล้ว "

ผมบอก

" ไหนดูซิ ลูกชายแม่ฉี่อีกหรือเปล่า "

เวลาที่นั่งอยู่ตรงหน้าไม่ได้อุ้มนาทีออกจากตักผม แต่เธอเอื้อมมือมาเปิดผ้าสีขาวที่ห่อตัวนาทีออกเพื่อเช็กความเรียบร้อยของนาที

" ฉี่มั้ย "

ผมถาม

" ไม่นะ แต่ผ้าอ้อมตรงนี้หลุด สงสัยเมื่อเช้าจะติดไม่ดี "

เวลาเปลี่ยนมานั่งลงข้างๆผมแทนก่อนจะเอื้อมมือมาติดผ้าอ้อมสำเร็จรูปที่หลุดออก กลิ่นหอมอ่อนๆจากเวลาที่เป็นกลิ่นเดียวกันกับนาทีลอยแตะจมูกผม ใบหน้าขาวเนียนแก้มอมชมพูนิดๆที่อยู่ห่างจากผมเพียงคืบทำให้ผมไม่อาจละสายตาได้

" ปกติฉันไม่ค่อยใช้ผ้าอ้อมสำเร็จรูปน่ะ ถ้าไม่ได้พานาทีออกไปข้างนอก ส่วนมาจะห่อผ้าปกติ เวลานาทีอึหรือฉี่ฉันก็จะทำความสะอาดตอนนั้นเลย เพราะกลัวว่านาทีจะไม่สบายตัว อีกอย่างกลัวว่าผื่นจะขึ้นด้วย "

เวลาพูดขณะที่เธอห่อผ้าให้นาทีตามเดิม ส่วนผมก็รีบละสายตาออกจากใบหน้าน่ามองนั่น เพราะกลัวเจ้าตัวจะรู้

" เหมือนพี่สะใภ้ฉันเลย หลานฉันสองคนพี่สะใภ้ก็เลี้ยงแบบเธอนี่แหละ "

ผมบอกเวลาพร้อมกับค่อยๆส่งนาทีให้เธออุ้มเหมือนเดิม

" พี่สะใภ้... "

" เอ่อ ฉันหมายถึงน้ำแข็งน่ะ ภรรยาของอัคคี "

ผมอธิบาย

" เธอ...เป็นยังไงบ้าง "

เวลาหันมาถามเมื่อขึ้นรถเรียบร้อยแล้ว

" ก็สบายดีนะ หลานสองคนก็เลี้ยงง่าย "

" มีความสุขดีใช่มั้ย "

เวลาหันมาถามผมก่อนจะส่งยิ้มบางๆมาให้ แต่แววตาเธอดูเศร้าๆ

" ใช่ เธออยากไปหามั้ย "

ผมคิดว่าเวลาคงอยากเจอน้ำแข็ง เพราะเธอดูไม่สบายใจเหมือนรู้สึกผิดกับเรื่องราวในอดีต ซึ่งผมเองก็รู้สึกผิดไม่ต่างจากเธอ

" จะดีหรอ "

" ดีสิ พี่สะใภ้ก็ถามถึงเธอตลอด ตอนที่ฉันยังตามหาเธอไม่เจอเขาเป็นห่วงเธอมากเลยนะ "

" งั้น...ฉันไปเจอพี่สะใภ้นายก็ได้ "