LOGINเวลา...
หลังจากที่ผ่านเรื่องราวช่วงเช้ามาได้และทำงานบ้านต่างๆจนเสร็จ ฉันก็เดินมานั่งพักที่โซฟาในห้องนั่งเล่นดูหน้าเจ้าลูกชายตัวน้อยที่หลับปุ๋ยอยู่บนโซฟาหลังจากกินนมอิ่ม ว่าแต่ขี้เซาได้ใครกันนะ
" เหนื่อยมั้ย "
องศาเดินมานั่งลงข้างๆก่อนจะยื่นแก้วน้ำส้มคั้นให้ฉัน ฉันก็รับมาดื่มทันทีเพราะรู้สึกเหนื่อยและตาจะปิดอยู่รอมร่อ
" นิดหน่อยอะ ขอบใจนะ "
ฉันหันไปหาองศาก่อนจะวางแก้วน้ำส้มคั้นที่ว่างเปล่าลงบนโต๊ะหน้าโซฟา
" เธอนอนพักก็ได้นะ เดี๋ยวฉันดูลูกเอง "
องศาบอกพลางดึงฉันให้นอนลงหนุนตักเขา ฉันก็นอนลงอย่างว่าง่าย ก็มันเหนื่อยจริงๆนี่นา ทำงานบ้านเลี้ยงลูกมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ก่อนหน้านี้ฉันมีป้าช้อยคอยช่วยก็เลยไม่เหนื่อยเท่าไหร่ แต่พอมาอยู่ที่นี่ฉันต้องทำทุกอย่างคนเดียว องศาก็ช่วยอะไรไม่ได้มากเท่าไหร่
" งั้นฉันขอนอนตรงนี้สักพักแล้วกัน "
ฉันมองหน้าองศาซึ่งเขาเองก็กำลังมองหน้าฉันอยู่เหมือนกัน
" หลับเลยก็ได้นะ "
รอยยิ้มละมุมกับมือใหญ่ขององศาเกลี่ยเส้นผมที่ล่วงลงมาปิดหน้าของฉันออกเบาๆ บางทีเขาก็น่ารัก บางที่เขาก็น่าหมั่นใส้ แต่ที่แน่ๆเขาเป็นคนดีและรักนาทีมาก
" ตอนนี้ฉันยังไม่ง่วงแต่อยากนอนแบบนี้ "
ฉันบอก
" อยากนอนมองหน้าฉันก็ไม่บอก "
ฉันตบเขาได้มั้ย
" ฉันไม่คุยกันนายแล้ว "
ฉันบอกเขาก่อนจะหันหน้าไปซุกกับหน้าท้องแข็งๆของเขาเพื่อหลบสายตา และไม่อยากเห็นหน้าหล่อๆกับรอยยิ้มละมุนนั่น
" เธอ...ยังโกรธฉันอยู่มั้ย "
เขาถาม
" ก็...หายแล้วมั้ง "
ฉันเคยได้ยินมาว่าครอบครัวเดียวกันไม่ควรโกรธกันนาน อะไรที่ปล่อยวางได้ก็ปล่อย อะไรที่เล็กๆน้อยๆก็ให้มองผ่านหรือหากเกิดเรื่องอะไรก็ให้ทำความเข้าใจ ครอบครัวถึงจะมีความสุข
" ขอบใจนะ ที่ยังอยู่ตรงนี้ "
องศาบอกก่อนจะค่อยๆดึงตัวเองออกแล้วแทรกตัวลงมานอนเบียดกับฉันบนโซฟา
" นี่ ออกไปเลยนะมานอนเบียดทำไม เดี๋ยวฉันก็ตกหรอก "
ฉันทำหน้ายู่ใส่องศา ก็ฉันจะตกจริงนะสิเขานอนด้านในแล้วฉันนอนด้านนอก ถ้าฉันกลิ้งตกโซฟาแล้วจะทำยังไง
" ฉันกอดเธอไว้อยู่นะ ไม่ตกหรอก "
เขามันเจ้าเล่ห์
" แต๊ะไปเรื่อยนะนาย "
ฉันว่า
" กอดแม่ของลูกไม่ผิดหรอก "
ยังจะมีน่ามาพูดอีก
" ฉันเคยมีผู้หญิงคนนึงที่รักมาก และอยากสร้างชีวิตคู่ด้วยกัน... "
อยู่ๆองศาก็พูดขึ้นพลางมองหน้าฉันไปด้วย ตอนนี้เรานอนหันหน้าเข้าหากันโดยที่องศากอดฉันเอาไว้
" แล้ว...นายมาบอกฉันทำไม หรือพราะฉันกับนาทีทำให้ชีวิตของนายพัง "
ฉันถาม
" ชีวิตของฉันมันพังอยู่แล้วก่อนจะมาเจอเธอกับนาที จำไว้นะเวลาเธอกับนาที คือคนที่เข้ามาซ่อมแซมชีวิตของฉัน เธอกับนาทีเข้ามาเติมเต็มชีวิตของฉัน "
องศากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นและจ้องเข้ามาในแววตาของฉัน ฉันสัมผัสได้ว่าเขาพูดเรื่องจริง
" ฉันอาจจะเคยรักผู้หญิงคนนั้นมากแต่ตอนนี้ฉันอยากให้เธอรู้ ว่าต่อจากนี้ไปเธอกับนาทีเท่านั้นที่ฉันรัก รักมากกว่าผู้หญิงคนนั้น และจะไม่มีผู้หญิงคนไหนได้ความรักจากฉันอีก "
องศากอดฉันเอาไว้แน่นจนใบหน้าของฉันซุกลงที่แผ่นอกกว้างของเขา ไออุ่นจากอกและความรู้สึกดีๆที่ได้รับทำให้ฉันกอดเขาตอบ
" ขอบคุณนะองศา "
ฉันกระซิบกับองกว้างของเขาอย่างแผ่วเบาก่อนจะปิดเปลือกตาลงเพื่อฟังเสียงหัวใจของเขาที่เต้นเป็นจังหวะราวกับกำลังอธิบายความรู้สึกของเขาให้ฉันรับรู้
" เวลา...ต่อจากนี้ไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นฉันอยากให้เธอรู้เอาไว้ว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนสำคัญกับฉันนอกจากเธอ และคนที่ฉันรักจะมีแค่สองคนคือเธอกับนาที เธอเชื่อใจฉันนะ "
องศายังคงพูดต่อไป
" ฉันเชื่อใจนาย...และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หากมันเกิดจากความเข้าใจผิดหรือเกิดจากที่ฉันคิดขึ้นมาเอง ฉันอยากให้นายตามฉันกลับมา อยากให้นายอธิบายและรั้งฉันเอาไว้ถ้าวันนึงฉันดื้อดึงที่จะไปจากนาย "
ฉันไม่อยากเสียผู้ชายคนนี้ไป และฉันก็คิดเสมอว่ามันต้องมีสักวันที่ฉันอาจเผลอทำอะไรที่งี่เง่าลงไป ก็เลยบอกกับเขาเอาไว้
" ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปไหนแน่นอน...ถ้าเธอไม่มีสามีใหม่อะนะ ฮ่าๆ "
" บ้า ฮ่าๆๆ "
หลายปีต่อมา...องศา..." นาทีคิดดีแล้วหรอลูก "ผมถามลูกชายคนเดียวของผมที่ตอนนี้นั่งห้อยขาอยู่ริมสระข้างๆผม" ครับพ่อ นาทีคิดดีแล้ว "ลูกชายวัยสิบแปดปีของผมที่เมื่อก่อนเคยเป็นเด็กชายตัวน้อยๆคนหนึ่งหันมาตอบอย่างหนักแน่น ผมไม่รู้ว่าทำไมนาทีถึงอยากไปเรียนต่อที่อังกฤษทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เคยย้ำนักย้ำหนาว่าจะไม่ไป และผมเองก็ไม่ได้อยากให้นาทีไปเพราะไม่อยากให้นาทีต้องเรียนหนักและทำงานหนักเหมือนผมตอนนั้น" ไม่คิดถึงพ่อกับแม่หรอลูก "ผมถามยิ้มๆ อันที่จริงเราสามคนพ่อแม่ลูกเมื่อก่อนเคยเป็นแบบไหนทุกวันนี้ก็ยังคงเป็นแบบนั้น บอกรักกันทุกวันเหมือนเดิม บอกคิดถึงกันทุกวันเหมือนเดิม และเล่นกันเหมือนเดิม ก็เลยทำให้เราสามคนกล้าพูดหรือกล้าบอกอะไรหลายๆอย่างแก่กันอย่างไม่ต้องกังวล ยกเว้นในตอนนี้" คิดถึงครับ แต่นาทีจะโทรหาพ่อกับแม่ทุกวัน จะมาเยี่ยมบ่อยๆ "นาทีหันมาตอบพลางเอนตัว
เวลา...หลายสัปดาห์มานี้ฉันได้มีโอกาสตามองศามาดูงานในกรุงเทพแทนฟาเรนท์เพราะเธอกำลังตั้งท้อง ธันวาก็เลยให้เธอหยุดทำงานทุกอย่างและองศาก็เข้าไปช่วยเพราะเมื่อก่อนฟาเรนท์ก็เคยช่วยงานเขาเอาไว้เหมือนกันและฉันก็อยากลองทำงานดูบ้างเลยขอองศาให้รับงานฟาเรนท์ไว้ และฝากนาทีไว้กับน้ำแข็งและคุณทวดจากการที่ได้เลี้ยงลูกอยู่บ้านเป็นแม่บ้านมาตลอดพอฉันต้องออกมาเจอผู้คนมากมายมันก็ทำให้ฉันตื่นเต้นไม่น้อย โดยเฉพาะที่โรงแรมของฟาเรนท์มีผู้คนพลุกพล่านเต็มไปหมด" ไม่คิดเลยว่าพนักงานต้อนรับที่นี่จะสวยขนาดนี้ "เสียงผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาแต่งตัวดูดีอายุน่าจะมากว่าฉันสักสี่ห้าปีพูดขึ้นพลางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพร้อมกับจูงมือเด็กชายตัวน้อยหน้าตาน่ารักมาด้วย" ขอบคุณค่ะ คุณมีอะไรให้ฉันช่วยมั้ยค่ะ หรือติดต่อเรื่องอะไรค่ะเผื่อฉันช่วยคุณได้ "ฉันส่งยิ้มเป็นมิตรไปให้และรักษาไว้ซึ่งมารยาทที่สุดกับบุคคลตรงหน้า ถึงจะสัมผัสได้ว่าเขานั้นหน้าม่อแค่ไหน
เวลา...วันนี้น้ำแข็งกับอัคคีพาเด็กๆมาฝากฉันไว้เพราะทั้งคู่ไปประชุมที่ต่างจังหวัด นักรบกับพบรักเป็นเด็กเลี้ยงง่ายและน่ารักเหมือนกับนาที พบรักเป็นเด็กช่างพูดและขี้เล่นเหมือนกับนาทีต่างกับนักรบที่เป็นฝาแฝดของพบรักแต่นิสัยต่างกัน" นักรบมายืนทำอะไรตรงนี้ครับ ไม่ไปเล่นกับนาทีกับพบรัก "ฉันเดินตามเด็กชายตัวน้อยมาห่างๆเมื่อก่อนหน้าสังเกตุได้ว่าหลานชายตัวเองตีตัวออกห่างจากที่เล่นกันอยู่ค่อยๆเดินออกมาจากกลุ่ม ก่อนจะเดินมาตรงแคมป์คนงานที่องศาจ้างมาให้ปรับปรุงรีสอร์ต" นักรบมาหาของเล่นฮะคุงอา "ฉันขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของหลานชายพร้อมกับมองตามนิ้วชี้น้อยๆที่ชี้ไปตรงบ่อผสมปูน อ่าบ่อนั่นหรอของเล่น" อันนั้นเล่นไม่ได้นะครับ มันอันตรายแล้วก้สกปรกมากด้วย "ฉันย่อตัวลงบอกหลานชาย" นักรบไม่กลัวอันตรายฮะ แต่ถ้ามันสกปรกนักรบจะทำให้มันสะอาดเอง "หลานชายตัวน้อยพูดโดยไม่หันม
เวลา..." แม่ฮะทำไมวันนี้บ้านเราทำกับข้าวเยอะล่ะฮะ คุงปู่คุงย่าก็มาด้วย คุงทวดสุดสวยก็มา ลุงคีกะป้าน้ำแข็งก็มา "เสียงลูกชายตัวน้อยยืนหันซ้ายหันขวามองทุกคนที่รีสอร์ตพลางไล่ชื่อแต่ละคนไปมาด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้วและแววตาตื่นเต้น" วันนี้เป็นวันพิเศษครับ ทุกคนเลยมาที่นี่เพื่อทานข้าวร่วมกัน "ฉันบอกลูกชายตัวน้อยที่ยังไม่รู้ตัวว่าวันนี้คือวันเกิดครบรอบสี่ขวบของตัวเอง" อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง นาทีก็คิดว่ามีงานอะไรซะอีก "ลูกชายตัวน้อยยิ้มแป้นก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหาคุณทวดเมื่อได้รู้คำตอบแล้ว" ว่าไงจ๊ะนาทีเหลนทวด หล่อขึ้นนะเรา "เสียงคุณทวดที่โน้มตัวลงมาคุยกับเหลนตัวน้อยพูดขึ้น" คุงทวดก็สวยขึ้นฮะ ส่วนนาทีอะหล่ออยู่แล้ว "เฮ้อลูกชายฉันนี่นะหลงตัวเองได้ใครกัน" นาที!! สุขสันต์วันเกิดน้าา วันนี้พบรักมีของขวัญมาให้นาทีด้วยล่ะ "
องศา...มื้อเย็นวันนี้ผมเป็นคนเข้าครัวโชว์ฝีมือทั้งหมดเพื่อไถ่โทษกับใครบางคนที่ผมทำให้นอนซมจนป่านนี้ไม่รู้ว่าลุกไหวหรือยัง" มาครับเด็กๆ ล้างมือกันหมดทุกคนแล้วใช่มั้ยครับ "ผมถามสามแสบที่นั่งประจำที่บนโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว" ล้างแล้วค่า / ล้างแล้วฮะ / เรียบร้อยฮะ "" พ่อฮะแม่ล่ะฮะ "เสียงลูกชายตัวน้อยเอ่ยถามแต่ปากยังเคี้ยวข้าวตุ่ยๆ" แม่คงอาบน้ำอยู่ครับ พวกเราทานก่อนเลยนะครับเดี๋ยวพ่อไปดูแม่ก่อน "สามแสบพยักหน้าให้ผมรัวๆก่อนที่ผมจะฝากเซริคที่นั่งทานข้าวด้วยช่วยดูแลเด็กๆ ส่วนยัยหนูคนนั้นป้าช้อยกับลุงโชคให้ทานข้าวในครัวด้วยกันก็เลยไม่ได้มาร่วมวงด้วย" นายไม่เห็นปลุกฉันเลยองศา "เสียงคนที่กำลังแต่งตัวอยู่พูดพลางยู่หน้าใส่ผม" ก็ไม่อยากกวนเธอนิเห็นหลับอยู่ หิวมั้ยวันนี้ฉันโชว์ฝีมือเองเลยนะ "ผมบอกคนที
เวลา..." อื้ม องศา "เสียงแหบพร่าของฉันร้องเรียกชื่อคนที่กำลังวุ่นวายอยู่กับเบื้องล่างของฉันดังซ้ำไปซ้ำมา ลิ้นหนาสากตวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนฉันปวดหนึบไปทั่วจุดกึ่งกลาง มือใหญ่สองข้างขององศาบีบเคล้นอกของฉันไปมาทั้งๆที่ใบหน้าของเขายังคงซุกอยู่ตรงกลางหว่างขา" หวานจังเลย เวลา "" ซี๊ด องศาหยุดก่อน "สะโพกฉันแอ่นขึ้นลงตามแรงตวัดของปลายลิ้นสากซ้ำแล้วซ้ำเล่า กี่ครั้งที่ปลายลิ้นสากตวัดไปมาทำให้สติฉันวูบโหวงสมองโล่งไปหมด" พร้อมมั้ย "เสียงกระเส่าขององศายังคงดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อสอดแทรกปลายลิ้นเข้ามาในช่องเล็กๆ แม้ฉันจะบอกเขาเป็นสิบๆครั้งว่าพร้อมแล้ว ฉันต้องการเขาเขาก็ไม่ยอมหยุดสักที" อื้อ เจ็บ "ฉันดิ้นไปมาอย่างทุรนทุรายเมื่อลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาในช่องเล็กลึกกว่าทุกครั้ง ก่อนจะตวัดไปมาขบเม้มและดูดดึงติ่งเนื้อน้อยๆอย่างสนุกสนาน ความเปียกชื้นไหลลื่นเต็มบริเวณช่องแคบจนฉันรู้สึก







