EP.27 การกลับมา

เวลา...

" หลับอีกแล้วหรอ "

เสียงองศาที่เดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เอ่ยถามฉันพลางนั่งซ้อนด้านหลังฉันก่อนจะโอบฉันเอาไว้

" ยะ ยัง แต่...นายช่วยออกไปก่อนได้มั้ยฉันให้นมนาทีอยู่นะ "

ฉันบอกเขาแต่เขาก็ยังไม่ลุกออกไปอยู่ดี วันนี้มาออฟฟิตกระทันหันฉันเลยไม่ได้ปั้มนมให้นาทีไว้

" อยากดูนิ "

องศาไม่พูดเปล่าแต่เกยคางไว้บนไหล่พลางเอื้อมมืออีกข้างมาแหย่ปากน้อยๆของเจ้าลูกชายที่กำลังดูดนมจากเต้าฉันอยู่ นี่เขาจะรู้มั้ยนะว่าฉัน...อึดอัด อาย แล้วก็หลายๆอย่างเลย

" นี่...คือนายออกไปก่อนได้มั้ย "

" อายหรอ "

ยังมีหน้ามาถามอีก

" อื้ม "

ฉันบอกก่อนจะมองหาผ้าอ้อมของนาทีมาปิดหน้าอกเอาไว้ แต่องศากลับคว้าเอาไว้ซะก่อน

" อายทำไมหื้ม ฉันเคยเห็นมาแล้วนะ "

รอยยิ้มมุมปากขององศาทำให้ฉันรีบหันหน้าหนี อ๊ากกก

" นี่นายออกไปได้แล้วเดี๋ยวมีคนมาเห็น "

ฉันบอกองศาที่ยังคงนั่งโอบฉันอยู่บนโซฟาทั้งๆที่ฉํนนั่งให้นมนาทีอยู่

" เห็นแล้วยังไง ทุกคนเขารู้กันหมดแล้วว่าเธอเป็นเมียฉัน "

" นายว่าไงนะ "

ฉันหันไปถาม

" มีลูกด้วยกันขนาดนี้ คงไม่เรียกเพื่อนแล้วล่ะเนอะ "

เขาบอก

" นายไม่อายคนอื่นหรอ ไหนจะพวกนักข่าวอีก "

ฉันกังวลมากกับเรื่องนี้

" อายทำไมมีเมียสวยขนาดนี้ ลูกก็น่ารัก ออกจะภูมิใจ "

องศาพูดพลางยิ้มแป้น

ฟอด

" องศา "

ฉันหันไปดุเขาเบาๆเมื่อแก้มข้างนึงถูกเขาขโมยหอมไป

" ขอกำลังใจก่อนไปสอนงานแค่นี้เอง ทำเป็นหวง "

" ได้กำลังใจแล้วก็ไปสิ "

ฉันบอกยิ้มๆก่อนที่องศาจะเดินมาคุกเข่าตรงหน้าโซฟาแล้วหอมแก้้มนาทีที่ยังดูดนมอยู่ไปทีนึง แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกแปลกๆนะ แก้มนาทีเล็กจนจมูกเขาชนหน้าอกฉันเลยหรือไง

" งั้นฉันไปล่ะ มีอะไรโทรหาฉันได้ตลอดเลยนะ "

องศาบอก

" อื้ม นายออกไปได้แล้ว "

" แล้วนี่คุณสมพิศไปไหน "

องศาลุกขึ้นยืนก่อนจะถาม

" เห็นบอกว่าไปสอนงานเลขาให้ฟาเรนท์น่ะ เที่ยงๆจะแวะเอามื้อเที่ยงมาให้ "

ฉันบอกก่อนที่องศาจะพยักหน้าแล้วเดินออกไป

" พี่สะใภ้ ไอ้พี่องศามันบอกให้พี่กินข้าวก่อนได้เลย มันรับสายลูกค้าอยู่เดี๋ยวจะรีบมา "

ฟาเรนท์เดินเข้ามาพร้อมกับมื้อเที่ยงก่อนจะยื่นให้ฉัน

" อ๋อ งั้นเดี๋ยวฉันรอก็ได้ ตอนนี้ยังไม่หิวเท่าไหร่ "

ฉันบอก

" เอ่อพี่สะใภ้ ไหนๆไอ้พี่องศามันก็ไม่อยู่แล้ว ฉันขออุ้มหลานไปเล่นที่ห้องทำงานได้มั้ย พี่สะใภ้จะได้พักด้วย "

ฟาเรนท์บอกพร้อมกับส่งยิ้มแหยๆให้ เหมือนกลัวว่าฉันจะหวงนาทีเหมือนองศา

" ได้สิ งั้นฝากนาทีด้วยนะ "

ฉันบอกก่อนจะส่งนาทีที่ทำท่าระริกระรี้ดีใจให้ฟาเรนท์อุ้ม ดีเหมือนกันฉันจะได้เข้าห้องน้ำสักหน่อย

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงประตูห้องทำงานขององศาดังขึ้น ทำให้ฉันที่กำลังพับผ้าห่มของนาทีต้องเดินไปเปิดประตู สงสัยองศาคงกลับมาแล้ว

" เอ่อ "

คนตรงหน้าที่ฉันคิดว่าเป็นองศาขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถือวิสาสะเดินเข้ามา ทิ้งให้ฉันติิดอ่างอยู่หน้าประตู

" องศาอยู่มั้ย "

ผู้หญิงหน้าตาสะสวยหุ่นเซ็กซี่ขยี้ใจชายในชุดเดรสสั้นสีดำเข้ารูปเอ่ยถามขึ้น

" คุณองศาคุยโทรศัพท์อยู่ด้านนอกค่ะ คุณนั่งรอสักครู่นะคะเดี๋ยวสักพักคุณองศาคงเข้ามา "

ฉันเลือกใช้สรรพนามที่สุภาพที่สุดเพราะคิดว่าเธออาจจะเป็นใครสักคนที่สำคัญกับธุรกิจหรืองานที่องศาทำ

" ฉันต้องการพบเขาเดี๋ยวนี้ "

ริมฝีปากสีแดงสดเอ่ยบอกฉันก่อนจะจ้องหน้าฉัน ทำไมฉันรู้สึกไม่ถูกชะตาผู้หญิงคนนี้เลย

" ค่ะ "

ฉันพยักหน้า สงสัยธุรด่วนจริงๆเดี๋ยวฉันไปตามให้ ฉันคิดในใจ

" บอกเขาไป...ว่าโรสมาหา "

" .......... "