หน้าหลัก / รักโบราณ / อดีตที่เลือนหาย / ตอนที่ 4 ทุกอย่างสายไปเสียแล้ว

แชร์

ตอนที่ 4 ทุกอย่างสายไปเสียแล้ว

ผู้เขียน: ลัยลา
last update วันที่เผยแพร่: 2026-09-14 10:49:47

วิญญาณที่หลุดลอยของเยว่ซินคิดอย่างเศร้าเสียใจในโชคชะตาที่นางไปหลงรักบุรุษที่ไม่สมควรรัก ทั้งยังถูกสตรีชั่วช้าใส่ความจนต้องตายไปเช่นนี้

หากแต่นางเศร้าเสียใจอยู่ในตำหนักสนมฮวาได้เพียงครู่ก็หวนนึกถึงพี่สาวและบิดา จากนั้นวิญญาณก็ไปโผล่ยังตำหนักบูรพาซึ่งนางกำนัลคนสนิทของนาง จ้านจื่อหลานได้เข้ามาแจ้งข่าวการตายให้พี่สาวนางทราบเรื่องแล้ว

“อะไรนะ เจ้าว่าซินซินน้องข้าเป็นอันใดไปงั้นเหรอ” หนิงฮวาเอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้รับรู้

“ไท่จื่อเฟยทรงทำใจดีๆเอาไว้นะเพคะ พระชายาเยว่ซินทรงสิ้นพระชนม์แล้วเพคะ” จื่อหลานเอ่ยอีกครั้งทั้งน้ำตา

นางเป็นสาวใช้คนสนิทข้างกายเยว่ซินตั้งแต่อยู่ที่จวนเสนาบดีติดตามเยว่ซินมาเป็นนางกำนัลรับใช้ข้างกายหลังอภิเษกกับลู่ชินอ๋อง

ตอนที่เยว่ซินถูกจับไปขังณ.ตำหนักเย็น นางถูกพาตัวไปสอบปากคำและไม่ได้ออกไปที่ไหนอีก จนกระทั่งทราบข่าวที่คุณหนูของนางสิ้นใจตายนั่นแหละ

จื่อหลานฉวยโอกาสยามที่ทุกคนกำลังวุ่นวายหลบหนีออกมารายงานคุณหนูใหญ่ของนางซึ่งยามนี้กลายเป็นพระชายาไท่จื่อที่ตำหนักบูรพาทันที

“ไม่จริง เรื่องราวมันเป็นเช่นไรกัน ข้าไม่อยากเชื่อจื่อหลานเจ้าบอกข้ามาให้ละเอียดเดี๋ยวนี้นะ” หนิงฮวาถามจื่อหลานอย่างร้อนรน ซึ่งนางก็เล่าความจริงทั้งหมดให้ไท่จื่อเฟยฟังทันที

ทางด้านลู่ชินอ๋องนั้นเมื่อมาถึงตำหนักเย็นก็เข้าไปตรวจสอบศพของเยว่ซินซึ่งดูก็รู้ว่านางถูกวางยาพิษ

“อี้เหลียง สั่งคนของเราสืบให้ละเอียดว่ามีผู้ใดพบเห็นผู้ต้องสงสัยเข้ามาใกล้ตำหนักเย็นนี้บ้างหลังจากพระชายาถูกนำตัวมาที่นี่ ข้าต้องการสอบสวนพวกมันทั้งหมด”

ลู่ชินอ๋องออกคำสั่งเฉินอี้เหลียงคนสนิท พร้อมจ้องมองศพของเยว่ซินอย่างเศร้าใจยิ่งนัก เขาไม่คิดว่านางต้องมาชดใช้เรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นด้วยชีวิตเช่นนี้ โดยที่เขายังไม่ทันได้สืบสวนเรื่องราวให้แน่ชัดด้วยซ้ำ

‘ก่อนหน้านี้เขาเองก็โกรธมากจนทำให้ขาดสติว่ากล่าวนางไป ทั้งยังทำให้นางเจ็บปวดจนมองเขาด้วยสายตาเจ็บช้ำน้ำใจถึงเพียงนั้น’

‘คิดไปแล้วตลอดเวลาครึ่งปีที่ผ่านมาเขาก็ทำให้นางต้องเจ็บช้ำไม่น้อยเลยทีเดียว ไม่ว่านางจะผิดหรือถูกทุกอย่างล้วนแล้วแต่มีสาเหตุมาจากเขาทั้งสิ้น’

‘เขาทำให้นางสูญเสียเวลาและจบสิ้นชีวิตตัวเองไปอย่างน่าอดสู ยามนี้เขาคงทำได้แค่สืบสาวความจริงให้กระจ่าง หาตัวคนร้ายที่วางยานางเพื่อนำมาลงโทษให้สาสมเท่านั้น’ ลู่ชินอ๋องคิดอย่างรู้สึกผิด

“พ่ะย่ะค่ะท่านอ๋อง” อี้เหลียงรับคำสั่งพร้อมรีบปฏิบัติตามทันที

หลังจากนั้นไม่นานลู่ชินอ๋องก็พบความจริงทั้งหมดว่าที่ผ่านมาเขาฟังคำยุแหย่ที่ไม่น่าเชื่อถือจากสตรีที่เขารักและเชื่อใจมาโดยตลอด

ทั้งเรื่องกล่าวร้ายเยว่ซินในทุกสิ่งก่อนหน้านี้ ทำให้เขานึกรังเกียจนางไม่อยากพบเจอหน้าเลยสักครั้ง

รวมทั้งเรื่องที่ซูหนี่โกหกเขาว่าตั้งครรภ์ ทั้งยังจงใจใส่ร้ายเยว่ซินว่าผลักนางตกลงไปในสระน้ำจนสูญเสียบุตร ที่สำคัญซูหนี่ยังเป็นตัวการอยู่เบื้องหลังการตายของเยว่ซินในครั้งนี้ด้วย

หากแต่มารู้ยามนี้ก็สายไปเสียแล้ว แม้นเขาจะสั่งลงโทษฮวาซูหนี่ให้ตายตกไปตามกัน เรื่องทุกอย่างก็ล้วนแต่สายเกินแก้เพราะเยว่ซินต้องมาตายจากเขาไปเสียแล้ว

ทางด้านเยว่ซินนั้นก็ไม่สามารถรับรู้อันใดได้อีก วิญญาณของนางรับรู้เพียงว่าพี่สาวของนางและบิดาหลังทราบข่าวการตายของนางก็เศร้าเสียใจมากจนล้มป่วย

โดยเฉพาะบิดานางที่อายุมากแล้วถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อ ผมขาวโพลนเกือบทั้งศีรษะภายในคืนเดียว ทุกข์ทรมานใจจนแทบจะตายตามนางไป

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 56 ชีวิตสุขสมหวังในชาตินี้ 2

    ผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนทางวังหลวงก็มีงานมงคลถูกจัดขึ้นในท้องพระโรงเพื่อทำพิธีพระราชทานสมรสระหว่างลู่ชินอ๋องและเยว่ซิน ซึ่งกำลังจะกลายเป็นพระชายาแห่งตำหนักเฉินคุนอย่างเป็นทางการในไม่ช้าผู้คนมากมายทั้งนอกแลในแคว้นต่างเดินทางมาร่วมอวยพร แสดงความยินดีแก่คู่บ่าวสาวตอนนี้เรื่องที่เยว่ซินถูกซูหนี่ซึ่งทุกคนเคยเข้าใจว่านางเป็นเสมือนเทพเซียนที่บริสุทธิ์งดงาม โดนเยว่ซินกลั่นแกล้งรังแกมาโดยตลอดหากแต่สุดท้ายความจริงถูกเปิดเผยว่าเรื่องราวกลับกันทั้งหมด เป็นเยว่ซินเองต่างหากที่ถูกซูหนี่ใส่ความทำร้ายเหล่าบรรดาคุณหนู เชื้อพระวงศ์และผู้ที่เคยเข้าใจเยว่ซินผิด จึงพากันมาขอโทษพร้อมอวยพรนางถ้วนหน้าทำให้ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่ดีน่าจดจำที่สุดอีกคืนหนึ่ง สำหรับเยว่ซินที่ต้องทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสในชาติก่อนหลังถูกส่งตัวเข้าห้องหอ ขณะที่นางนั่งรอลู่ซืออยู่เยว่ซินก็อดตื่นเต้นไม่ได้ แม้นนางกับเขาจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัยมาก่อนหน้านี้แล้วแต่ในพระราชพิธีสำคัญวันนี้ทำให้นางย้อนกลับไปนึกถึงเรื่องราวในชาติก่อนอีกครั้งหากแต่ครั้งนี้สตรีที่ลู่ซือหมายอยู่ครองค

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 55 ชีวิตสุขสมหวังในชาตินี้ 1

    เช้าวันต่อมาเยว่ซินตื่นขึ้นในอ้อมกอดของลู่ซือ นางรู้สึกเขินอายกับความไม่คุ้นเคยนี้ นางพยายามขยับตัวลุกขึ้นหากแต่ลู่ซือก็ไขว่คว้าเอวบางเอาไว้ ก่อนจะดึงรั้งร่างงามเข้ามาในอ้อมกอดของเขาอีกครั้ง“จะรีบไปไหนหืมม”“เช้าแล้วหม่อมฉันจะไปเรียกนางกำนัลมาปรนนิบัติรับใช้ท่านอ๋องเพคะ” เยว่ซินเอ่ยอย่างเขินอาย“เรียกมาได้ แต่คนที่ปรนนิบัติข้าต้องเป็นเจ้าเท่านั้น ได้หรือไม่เล่า” ลู่ซือเรียกร้องน้ำเสียงออดอ้อนอย่างยากจะได้เห็น“เพคะ” เยว่ซินตอบใบหน้างามแดงปลั่งก่อนจะลุกขึ้น แต่ลู่ซือกลับรั้งนางไว้อีกครั้ง เขาลุกขึ้นมานั่งพร้อมโอบกอดเยว่ซินเข้ามาแนบอกจ้องมองสบตานาง“ซินเอ๋อ ข้าจะเข้าเฝ้าเสด็จพ่อเสด็จแม่ขอพระราชทานสมรสกับเจ้าโดยเร็วที่สุดนะ” ลู่ซือพูดน้ำเสียงทุ้มต่ำฟังแล้วชวนให้ใจสั่น“ไม่ต้องรีบถึงเพียงนั้นก็ได้เพคะ”“ไม่รีบไม่ได้หรอกเพราะตอนนี้ในครรภ์เจ้า อาจมีพระราชนัดดาของเสด็จพ่อเสด็จแม่อยู่ในนั้นแล้วก็ได้” ลู่ซือกล่าวพลางอดใจไม่ไหวก้มหน้าลงไปจูบนางเนิ่นนานคราหนึ่ง

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 54 รอยต่อของความฝัน

    เยว่ซินไม่ตอบรับคำร้องขอดูแลปกป้องนางจากลู่ซือ แต่กลับเอ่ยปากตั้งคำถามเขากลับไป“เจ้าถามมาเถอะ”“ท่านอ๋องทรงชอบพอในตัวหม่อมฉันจริงๆงั้นหรือเพคะ”“เปล่า ข้าไม่ได้ชอบพอในตัวเจ้า”“อ้าว เช่นนั้นแล้ว..” เยว่ซือเงยหน้ามองลู่ซือพร้อมทำท่าจะผลักเขาออกทันที หากแต่ลู่ซือก็รีบเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน“แต่ข้ารักเจ้า รักเจ้าจริงๆนะไม่ใช่เพียงแค่ชอบพอเจ้าธรรมดา มิเช่นนั้นแล้วข้าจะกระโดดตามเจ้าลงไปทันทีที่เจ้าตกหน้าผากระนั้นหรือ”ลู่ซือพูดพร้อมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น เมื่อย้อนคิดถึงวันที่เยว่ซินโดนทำร้ายตกลงไปในหน้าผาใจเขาก็เจ็บปวดยิ่งนัก“แต่..”“แต่อันใดอีก”“บอกตามตรงข้าเองก็เคยคิดสงสัยเหมือนกัน ว่าเหตุใดเจ้าจึงดูไม่ไว้วางใจในตัวข้าเลยสักนิด”“นับตั้งแต่งานพระราชพิธีสมรสของไท่จื่อเจ้าก็ดูแปลกไปดูเหมือนจะเกลียดข้ามากด้วยซ้ำ”ลู่ซือถามในสิ่งที่ค้างคาใจมาโดยตลอด“หากหม่อมฉันบอกว่าก่อนวันงานพระราชทานสมรสของไท่จื่อ หม่อมฉันฝันร้าย เป็นฝันที่ยาวนานเกี่ยวกับเรื่องราวระหว่างหม่อมฉัน ท่านอ๋องแล้วก็ซูหนี่”“ฝันร้ายที่

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 53 เปิดใจ

    ลู่ซือยืนยันอยากฟังเรื่องราวในอดีตตอนที่เยว่ซินช่วยเขาเอาไว้นางนิ่งคิดพักหนึ่งสุดท้ายจึงยอมเล่าให้เขาฟัง“ถ้าท่านอ๋องทรงอยากรู้หม่อมฉันเล่าให้ฟังก็ได้เพคะ ความจริงเรื่องราวก็ไม่ได้มีอะไรมาก ยามนั้นหม่อมฉันเข้าวังไปกับท่านแม่ซึ่งมาเข้าเฝ้าฮองเฮาพร้อมกับพี่หนิงฮวา หลี่หยางแล้วก็ซูหนี่”“พวกเราวิ่งเล่นซ่อนหากันไปทั่ว แล้วหม่อมฉันก็บังเอิญมาซ่อนตัวที่ตำหนักเย็นจากนั้นก็ได้ยินเสียงคนร้องเรียกให้ช่วย สุดท้ายจึงเดินตามเสียงไปและได้พบกับท่านอ๋อง”“ตอนนั้นในบ่อน้ำร้างค่อนข้างมืด หม่อมฉันไม่รู้ว่าเด็กชายคนนั้นเป็นผู้ใดและตกลงไปได้ยังไง เพียงแต่คิดว่าหากเป็นหม่อมฉันต้องกลัวมากแน่จึงรีบไปตามทหารรักษาการณ์ในวังหลวงมาช่วย”“แล้วยังไงต่องั้นหรือ”“ต่อมาหม่อมฉันเห็นทหารช่วยเด็กคนนั้นขึ้นมาได้แล้วแต่ยังไม่ทันได้เห็นหน้า หลี่หยางก็เข้ามาตามตัวแจ้งว่าท่านพ่อเรียกหาหม่อมฉันจึงต้องรีบกลับไปพร้อมกับเขา เรื่องก็มีเท่านี้แหละเพคะ”“แล้วเรื่องลงไปช่วยแมวอะไรที่เจ้าบอกเล่า เป็นเช่นไรกัน”

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 52 ทวงถามเรื่องราวในอดีต

    ลู่ซือจ้องมองเยว่ซินที่มีสีหน้าเรียบเฉยไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ที่นางเห็นเขาเป็นหมากตัวหนึ่งในกระดานแล้วถูกเขาจับได้ “ช่วยไม่ได้นี่เพคะก็ท่านอ๋องเป็นคนพาหม่อมฉันเข้ามาอยู่ตำหนักในนี้เอง ทั้งยังไม่ยอมปล่อยให้หม่อมฉันออกไปด้วย หม่อมฉันจึงต้องยืมมือท่านอ๋อง ใช้วิธีนี้มาจัดการเรื่องราวต่างๆให้กระจ่างชัด”“ที่สำคัญการให้ซูหนี่สารภาพทุกอย่างออกมาเอง ท่านอ๋องจะได้รับรู้รับฟังกับหูเห็นอยู่กับตาตัวเองอย่างไรเล่าเพคะ ว่าเรื่องจริงมันเป็นอย่างไร”“เพราะหากฟังจากปากหม่อมฉันโดยตรง ท่านอ๋องคงไม่เชื่อและกล่าวหาว่าหม่อมฉันเป็นสตรีเจ้าล่ห์ร้ายกาจเหมือนเช่นที่ผ่านมาอีก” “เหตุใดเจ้าจึงคิดเช่นนั้น ไม่คิดว่าข้าจะเชื่อคำพูดเจ้าเลยงั้นหรือ” “ก็ยามหม่อมฉันกราบทูลว่าซูหนี่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังส่งคนมาสังหาร ท่านอ๋องไม่ทรงมีรั

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 51 เจ้าเห็นข้าเป็นหมากตัวหนึ่ง

    เมื่อซูหนี่ออกจากตำหนักในแล้ว นางก็มุ่งหน้าไปขอพบลู่ซือที่ตำหนักใหญ่ทันทีเพื่อถือโอกาสตอกย้ำทวงบุญคุณพร้อมพูดรายละเอียดเรื่องที่เยว่ซินเล่าให้นางฟังแก่ลู่ซือ เพื่อให้เขาเชื่อถือนางมากขึ้นและร่วมรำลึกถึงเรื่องราวเก่าๆด้วยกัน ทวงความสนิทสนมไว้วางใจที่ท่านอ๋องมีต่อนางกลับคืนมา“ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ” ซูหนี่มาขอเข้าเฝ้าลู่ซือที่ห้องทำงาน“มีเรื่องอันใดงั้นหรือซูหนี่”“หม่อมฉันเพิ่งกลับจากเยี่ยมเยว่ซินแล้วคิดถึงท่านอ๋อง จึงอยากชวนสนทนาเรื่องราวเก่าๆเสียหน่อยเพคะ”“เรื่องเก่าๆงั้นหรือ? ได้สิ เจ้าลองว่ามามีเรื่องอันใด”“ก็เรื่องเมื่อครั้งที่ท่านอ๋องติดอยู่ในบ่อร้างกับลูกแมวตัวน้อยอย่างไรเล่าเพคะ”“ยามนั้นแม้นยังเด็กแต่ท่านอ๋องช่างมีจิตใจเมตตานัก วันนั้นข้ายังจำได้ดีว่าเป็นเพราะท่านลงไปช่วยเจ้าแมวน้อยในบ่อจึงทำให้เดือดร้อนตนเองเช่นนั้น”“อ้อที่สำคัญหม่อมฉันลืมบอกไปเพคะ ตอนนั้นหม่อมฉันทำถุงหอมที่พกติดตัวหล่นหายไป มันเป็นถุงหอมปักลวดลายผีเสื้องดงามละเอียดลออเอ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status