تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 7
أحدث فصل
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 23
ตระกูลเซี่ย หนึ่งในตระกูลมหาเศรษฐีระดับต้น ๆ ของไห่เฉิง ล่มสลายลงในชั่วข้ามคืนผู้กุมอำนาจของกลุ่มบริษัทเซี่ยถูกควบคุมตัวไปสอบสวน จากข้อหาลักพาตัวและกักขังหน่วงเหนี่ยว รวมถึงคดีอาญาอื่น ๆ อีกมากมาย และยังโยงไปถึงคดีข่มขืนเมื่อห้าปีก่อนท้ายที่สุด เซี่ยเหวินโจวถูกตัดสินจำคุกสิบปี ส่วนผู้เกี่ยวข้องอีกคนถูกตัดสินจำคุกสามปีในข้อหาจ้างวานทำร้ายผู้อื่น แต่เนื่องจากการกระทำไม่สำเร็จ อีกทั้งตัวผู้กระทำก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสและมีอาการทางจิต จึงเปลี่ยนโทษเป็นรอลงอาญา โดยแลกกับการต้องใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชเซี่ยเหวินโจวยอมรับสารภาพทุกข้อกล่าวหา โดยมีเพียงเงื่อนไขเดียว คือขอพบถงจาวอีกครั้งลังเลอยู่นาน ในที่สุดเธอก็ตกลงไปพบเพียงแต่เธอไม่ได้ไปคนเดียวในห้องเยี่ยมผู้ต้องขัง กระจกกันเสียงหนาทึบกั้นทั้งสองฝั่งเอาไว้ ถงจาวรับสายโทรศัพท์ เสียงที่ผ่านเครื่องออกมาฟังดูแปลกไป จนทำให้เธอชะงักไปชั่วขณะเรื่องราวมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไรนะ“จาวจาว”ตั้งแต่ถูกจับจนถึงวันตัดสินคดี เวลาผ่านไปไม่นานนัก เพียงไม่กี่เดือน แต่เมื่อทั้งสองมองหน้ากัน กลับรู้สึกราวกับผ่านมาหลายชาติภพถงจาวไม่
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 22
“เซี่ยเหวินโจว นายไม่รู้จริง ๆ เหรอ?”เสียงของถงเจาไร้อารมณ์ เย็นเฉียบเหมือนน้ำแข็ง แทงเข้าร่างเขาจนชะงักเสียงหลินหว่านถังทะลุออกมาจากห้องใต้ดิน ดังแสบแก้วหูอย่างชัดเจน“เซี่ยเหวินโจว นายจะแก้แค้นแทนเธอ คนที่ควรตายที่สุดคือแก!”เลือดในตัวเขาเย็นลงทีละนิด เขาอยากแกล้งไม่ได้ยิน อยากหนี แต่ถงเจายกมือแตะแก้มเขา ทำให้เขาหยุดแสงลอดหน้าต่างเล็ก ๆ เข้ามา แต่ไม่อาจไล่ความมืดในห้องใต้ดินออกไปได้เธอปล่อยมือ ลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไปเสียงของเธอชัดทุกคำ ต่อให้ไม่อยากฟัง มันก็ดังเข้าไปในโสตประสาทอยู่ดี“เธอพูดถูก ถ้าจะล้างแค้นแทนฉัน คนที่ควรตายที่สุดคือนาย ฉันเป็นแค่เด็กกำพร้า พวกนั้นจะเกลียดฉันไปทำไม เพราะในสายตาพวกนายคนจนแบบฉันไม่มีตัวตนด้วยซ้ำ”“คนที่พาฉันเข้าวงนี้คือนาย คนที่ยังให้ฉันเป็นแฟน แต่ไปยุ่งกับคนอื่นก็คือนาย คนที่ปล่อยให้พวกเขารังแกฉัน…ก็ยังเป็นนาย”“ เซี่ยเหวินโจว ทั้งหมดมันเริ่มจากนาย”เขาอยากปฏิเสธอยากบอกว่าไม่ใช่ อยากบอกว่าเขารักเธอ แต่ภาพในอดีตผุดขึ้นทีละฉาก ๆ ในหัวของเขาเมื่อคิดย้อนไปเมื่อห้าปีก่อน เขาที่เคยรำคาญเธอ กล่าวหาเธอตามเขา ทำร้ายหลินหว่านถังเขาที่ในยาม
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 21
ถงเจาถูกคนรับใช้พยุงออกไป ในชั่วพริบตา ห้องใต้ดินก็เหลือเพียงเซี่ยเหวินโจว หลินหว่านถัง และชายคนนั้นหลินหว่านถังมองเขาด้วยความหวาดกลัว ราวกับมองปีศาจ“เซี่ยเหวินโจว นายบ้าไปแล้วเหรอ?! นายมันคนเสียสติ! ไม่กลัวเวรกรรมบ้างเลยหรือไง?!”เสียงเธอแหบพร่า ราวกับไม่ได้ดื่มน้ำมานาน ทั้งยังแฝงความอ่อนแรงเซี่ยเหวินโจวมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะลุกเดินเข้ามา บีบคางเธอ มองความหวาดกลัวในตาแล้วหัวเราะออกมา“เวรกรรมงั้นเหรอ ฉันจะกลัวอะไร พวกเธอทำเรื่องพวกนั้น ยังไม่เคยคิดถึงคำนี้ ตอนนี้จะมาพูดอะไรกับฉัน?”เมื่อได้ยินแบบนี้ หลินหว่านถังชะงักไปเรื่องพวกนั้น? เรื่องอะไร?เมื่อคิดว่าอาจเป็นความเข้าใจผิด เธอรีบเค้นน้ำตา ทำท่าทางน่าสงสารต่อหน้าเขา“เหวินโจว นายเข้าใจผิดหรือเปล่า? ใครทำอะไร ฉันไม่รู้เรื่องจริง ๆ!”เสียงเธอสั่น แต่ยังฝืนกล้า ทว่าในวินาทีถัดมา เธอถูกผลักออกอย่างแรง เขาหยิบผ้าเช็ดมือมาเช็ด เหมือนเพิ่งแตะของสกปรกความอับอายและโกรธพุ่งขึ้น แต่สภาพเธอแย่เกินกว่าจะกล้าเถียงหลินหว่านถังคิดถึงปฏิกิริยาของเขามาหลายแบบ แต่ไม่เคยคิดว่าเขาจะเดือดดาลขนาดนี้สายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจและความเ
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 20
ข่าวว่าลูกหลานสี่ตระกูล "จาง หลี่ เฉิน หวัง" ถูกทำลายมือขวาอย่างโหดร้ายแพร่กระจายอย่างรวดเร็วและในวันเดียวกัน ขณะที่ถงเจากำลังจะไปทำงานตามปกติ เพิ่งขึ้นรถ เธอก็หมดสติไปทันทีพอตื่นขึ้นมา เธอก็พบว่าห้องที่ตัวเองอยู่ เต็มไปด้วยความคุ้นเคยเธอคิดอยู่นาน จึงนึกออกว่าเป็นห้องที่เธอเคยอยู่ตอนที่เซี่ยเหวินโจวพาเธอกลับตระกูลเซี่ยเมื่อห้าปีก่อนแบบนี้ คนที่วางยาพาเธอมาที่นี่ ก็ชัดเจนแล้วว่าเป็นใครเธอลุกขึ้นเดินไปที่ประตู ดึงดู ก็พบว่าถูกล็อกจากด้านนอก เปิดไม่ได้“คุณถง ตื่นแล้วเหรอคะ รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวพวกเราจะไปเรียกคุณผู้ชาย”ยังไม่ทันที่ถงเจาจะตอบ เสียงฝีเท้าก็วิ่งห่างออกไปอย่างรวดเร็วเธอมองไปรอบ ๆ เมื่อแน่ใจว่าไม่มีทางออกไหนเลย สุดท้ายก็เลือกนอนลงเฉย ๆเธออยากรู้ว่าเขาจะทำอะไรถงเจาไม่ได้รอนาน แค่นั่งพักเดียว ประตูก็ถูกเปิดออก เซี่ยเหวินโจวในชุดสูทเดินเข้ามาเห็นเธอนั่งนิ่งอยู่ในห้อง เขาก็ยิ้มออกมาเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัวคนเดิม ห้องเดิม ถ้าไม่เตรียมใจมาก่อน บางทีภาพนี้คงทำให้เขานิ่งไปอีกครั้ง“เจาเจา…”เขาเรียกออกมาโดยไม่รู้ตัว เธอหันกลับมาด้วยดวงตาไร้อารมณ์แต่เขาเหมือนไม่เ
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 19
ถงเจากับเวินฉีหลินรู้จักกันเมื่อห้าปีก่อนตอนนั้น เธอเพิ่งไปถึงอังกฤษแม้จะไม่ถึงกับใช้ชีวิตลำบาก แต่เพราะภาษาไม่คล่อง บวกกับต้องอยู่คนเดียวห่างไกลบ้าน ช่วงเวลาหนึ่งเธอจึงสับสน ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำอะไรดีเวินฉีหลินเป็นคนจีนคนแรกที่เธอได้พบหลังจากสนิทกันมากขึ้น เขาเคยบ่นเธอด้วยซ้ำว่า อยู่ในอังกฤษมาตั้งหลายปี เพิ่งเคยเจอคนที่ทั้งภาษาก็พูดไม่ได้ ไม่มีแผนชีวิต แถมไม่มีแม้แต่ความมุ่งมั่น แต่กลับกล้ามาคนเดียว อยู่ตั้งสองเดือนแล้วยังคุยพื้นฐานไม่ได้แต่เธอโชคดี ที่ได้เจอเวินฉีหลินในช่วงที่เขาตกต่ำที่สุดต่อมาทั้งสองจึงตกลงกัน เธอจ้างเขาด้วยเงินก้อนหนึ่ง ให้มาเป็นไกด์ส่วนตัวสอนภาษาอังกฤษ สอนทุกอย่างที่ต้องใช้ในอังกฤษเห็นเธอไร้จุดหมาย ก็ช่วยเธอค้นหาความสามารถและความฝันของตัวเองมือขวาของเธอบาดเจ็บ วาดรูปไม่ได้ เขาก็อยู่ฝึกมือซ้ายกับเธอ จากตอนแรกที่เขียนยังเบี้ยว ๆ จนค่อย ๆ คล่องขึ้นและสุดท้าย ก็สามารถวาดแบบออกแบบได้อย่างสมบูรณ์ด้วยมือซ้ายจะบอกว่า ถงเจาจะกลายเป็นถงเจาในวันนี้ได้ ก็เพราะการอยู่เคียงข้างของเวินฉีหลินในช่วงแรกก็ไม่ผิดแต่เธอไม่เคยคิดว่า เวินฉีหลินจะชอบเธอตอนที่ถู
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 18
ถงเจาคิดว่าหลังจากวันนั้น เธอคงไม่ได้เจอเซี่ยเหวินโจวไปอีกนานแต่แค่สองวันต่อมา เธอก็เห็นเขาอยู่ไม่ไกลจากหน้าบ้านเธอกดความรำคาญในใจลง ฝืนส่งข้อความหนึ่งไปก่อน แล้วเดินเข้าไปใกล้เขาเล็กน้อย แต่ยังคงเว้นระยะ “มาทำอะไรคะ?”เขาเหมือนไม่เห็นความรำคาญของเธอ สีหน้าถ่อมตัวเหมือนคนที่รักแล้วไม่ได้รับการตอบสนอง รีบอยากพิสูจน์ความจริงใจ“เจาเจา…”เสียงเขาแหบเล็กน้อย เส้นเลือดแดงในตาเด่นชัด ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่แววตากลับไม่มีความอ่อนล้าเลย มีแต่ความดีใจเหมือนกำลังมาขอคำชมแต่เสียดาย เธอไม่คิดจะรับมัน“ท่านประธานเซี่ย เรียกฉันว่าคุณถงดีกว่า อย่างน้อยความสัมพันธ์ของเราก็ยังไม่ถึงขั้นเรียกชื่อเล่นได้”น้ำเสียงเย็นชาของเธอ เหมือนสาดน้ำเย็นใส่เขาเซี่ยเหวินโจวอ้าปาก ความอึดอัดและความเสียใจอัดแน่นอยู่ในอก ผ่านไปนาน เขาก็ฝืนยิ้มออกมา “เจาเจา ต่อให้เธอไม่ยอมรับ เธอก็ลบอดีตระหว่างเราไม่ได้ ฉันรู้ว่าเธอยังโกรธฉัน แต่ฉันจะพิสูจน์ให้เธอเห็นว่าฉันรู้ว่าฉันผิดจริง ๆ”“คนที่เคยรังแกเธอ ฉันจะให้พวกเขาชดใช้ทั้งหมด ส่วนหลินหว่านถัง เธออยากให้เธอลงเอยแบบไหน ก็ให้เป็นแบบนั้น ดีไหม?”เขาอยากเข
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 6
ในตอนนั้นเอง เจ้าภาพงานก็ประกาศเกมเล็ก ๆ ขึ้นมาคู่รักขึ้นเวทีบรรเลงเปียโนร่วมกัน ผู้แสดงที่ดีที่สุดจะได้รับชุดเครื่องประดับล้ำค่าเป็นรางวัล“ชุดนั้นสวยจัง!” หลินหว่านถังตาเป็นประกาย ดึงแขนเสื้อเซี่ยเหวินโจวแล้วอ้อน “เหวินโจว อีกไม่นานก็วันเกิดฉันแล้ว คุณกับคุณถงช่วยคว้าชัยชนะให้ฉันได้ไหม?”บรรดา
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 5
ถงเจาก้มตาลง เอ่ยโกหกออกไป “คุณป้ามาเยี่ยมฉัน ฉันก็บอกว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก ให้ท่านกลับไปก่อนค่ะ”คุณนายเซี่ยเห็นดังนั้น ก็รีบแสร้งถามไถ่อาการ 2-3 ประโยค ก่อนจะอ้างว่ามีธุระแล้วจากไปในห้องผู้ป่วยเหลือเพียงพวกเขาสองคน“เรื่องก่อนหน้านี้…” เซี่ยเหวินโจวเดินมาข้างเตียง น้ำเสียงแข็งเล็กน้อย “อุบัติเห
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 2
ถงเจากลับบ้านเพียงลำพังพอกลับไป เธอก็เปิดตู้ยาในห้องนั่งเล่น ทำแผล ฆ่าเชื้อ ทายา และพันแผลให้ตัวเองบาดแผลแผ่ความเจ็บแสบละเอียด ราวกับมีมดนับไม่ถ้วนกำลังกัดกินตอนหันตัวจะขึ้นชั้นบน เธอเผลอเหลือบไปเห็นแกรนด์เปียโนตรงมุมห้องนั่งเล่นนั่นคือสิ่งที่เซี่ยเหวินโจวซื้อหลังจากความจำกลับมา บอกว่าจะสอนเ
อดีตไม่อาจย้อนคืน บทที่ 1
“ฉันให้สองร้อยห้าสิบล้านบาท ภายในหนึ่งสัปดาห์ต้องไปต่างประเทศ แล้วก็หายไปจากลูกชายฉันตลอดไป” คุณนายเซี่ยนั่งอยู่ตรงข้ามถงเจา ใบหน้าที่ได้รับการดูแลอย่างดีเผยความดูแคลนโดยไม่คิดจะปิดบัง ถ้าเป็นเมื่อก่อน ถงเจาคงตาแดงแล้วโต้กลับไปว่า “ฉันไม่ได้คบกับเขาเพราะเงิน” แต่ตอนนี้ เธอแค่พยักหน้าอย่างสงบ “
قد تعجبك أيضًا
การคลอดโดนหยุดชั่วคราว
เมษายน10.4K وجهات النظرกลับมาเกิดใหม่ ฉันสะบัดสามีทิ้ง
มะเขือเทศเขียว13.9K وجهات النظرหลังฉันจากไป ครอบครัวก็เสียใจแทบบ้า
ใบงา10.9K وجهات النظرรักเราไกลสุดฟ้า
จือฮั่วฮั่ว9.0K وجهات النظرหย่ารักทริปฮันนีมูนลวง
คนรวย2.6K وجهات النظرภรรยาชอบแกล้งตาย? งั้นผมจะทำให้มันเป็นจริง
หมัดเดียวซัดไล่เค่อเป่ากระเด็น1.8K وجهات النظرรอยรักเหนือกาลเวลา
มู่หือ6.8K وجهات النظرรักสลักลึก
คุณกระดูก2.0K وجهات النظر
