Masukสามีแพ้สารคัดหลั่งของผู้หญิง แค่ผิวหนังสัมผัสโดนก็จะเกิดผื่นแดงบวมเป่งขึ้นมาทันที แต่งงานกันมาสามปี เราไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเลยสักครั้ง กระทั่งลูกก็ยังต้องพึ่งการทำเด็กหลอดแก้ว หลังจากทำเด็กหลอดแก้วล้มเหลวไปถึงสามครั้ง ในที่สุดฉันก็ตั้งครรภ์ลูกของเราได้สำเร็จ ทว่าในวันที่ออกจากโรงพยาบาล ฉันกลับได้รับคลิปวิดีโอหนึ่ง ในคลิปนั้นสามีกำลังร่วมรักกับผู้หญิงอีกคนด้วยท่วงท่าสารพัด ผิวพรรณของเขาขาวเนียน และนอกจากรอยจูบที่อีกฝ่ายฝากไว้บนหน้าอกแล้ว บนตัวเขาก็ไม่มีรอยแดงบวมเลยแม้แต่น้อย เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง สามีก็กำลังก้มหน้าก้มตาปอกแอปเปิลให้ฉันอยู่ ใบหน้าของเขาสวมหน้ากากอนามัย ปกเสื้อติดกระดุมจนถึงเม็ดแรก แถมที่มือยังสวมถุงมือ ป้องกันตัวมิดชิดราวกับสวมชุดเกราะ เวลาที่แสดงในคลิปเพิ่งผ่านไปได้แค่วันเดียวเท่านั้น ฉันยื่นมืออันสั่นเทาออกไปหมายจะปลดกระดุมเสื้อของเขา แต่กลับถูกเขาปัดออกอย่างแรง “อย่ามาแตะตัวผม! ถอยไปห่าง ๆ!” สายตาของเขามองมา ราวกับกำลังมองของสกปรก ในที่สุดฉันก็ตระหนักได้ว่าแท้จริงแล้วเขาไม่ได้แพ้สารคัดหลั่งของผู้หญิง เขาแค่แพ้ฉันต่างหาก ตอนสามีเดินเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันจึงตัดสินใจต่อสายหาเบอร์โทรศัพท์ที่ถูกตัวเองบล็อกทิ้งมาตลอดห้าปี ปลายสายตอบกลับมาแทบจะในวินาทีนั้น “ส่งโลเคชันมาให้ผม ผมจะไปหาเดี๋ยวนี้”
Lihat lebih banyak“แน่นอนสิ! ฉันยอมเสี่ยงอันตรายตั้งขนาดไหนกว่าจะจับตัวมาได้ ถ้าไม่รีบเข้าไปช่วยเดี๋ยวก็โดนคนอื่นตัดหน้าไปหรอก เราต้องรีบทำเวลาแล้ว!”“แค่ต้องลำบากเธอหน่อยนะ หลังจากนี้ต่อหน้าคนอื่นพวกเราต้องรักษาระยะห่างกันหน่อย เข้าใจไหม ไม่งั้นฉันจะจีบยัยนั่นลำบาก รอให้ฉันจีบติดแล้วเอาทรัพยากรของยัยนั่นมาได้เมื่อไหร่ ฉันจะแต่งเธอเข้าบ้านเอง”“ก็ได้ โจวจี้หมิง ฉันขอให้นายรับปากว่าจะไม่แตะต้องตัวยัยนั่นแม้แต่ปลายเล็บ ไม่งั้นฉันจะเอาเรื่องในวันนี้ไปแฉให้หมด!”“แน่นอนอยู่แล้ว โดนรุมโทรมซะยับเยินขนาดนั้น ขืนให้แตะฉันก็ขยะแขยงเหมือนกัน”โจวจี้หมิงตกตะลึง “อีอี คุณไปเอาของพรรค์นี้มาจากไหน นี่มันเป็นบทสนทนาของเราในรถที่ไม่ได้ใช้แล้วนะ ไม่มีทางที่ใครจะรู้ได้เด็ดขาด...”ฉันกระตุกยิ้มมุมปาก “ตอนนี้ฉันคือคุณนายเสิ่น มีอะไรบ้างที่ฉันสืบไม่ได้”โจวจี้หมิงตาแดงก่ำ เขาทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่ง “อีอี ผมผิดไปแล้วจริง ๆ ก่อนหน้านี้ผมอาจจะเคยคิดร้าย แต่ตลอดสามปีมานี้ผมจริงใจกับคุณจริง ๆ นะ! ผมชอบคุณจริง ๆ!”“เรื่องลูก ลู่จือเป็นคนแอบเล่นตุกติกเอง พอผมจับได้ก็กลัวว่าคุณรู้แล้วจะโกรธ เลยไม่ได้ห้ามเธอ ผมไม่ได้ตั้งใจจ
เสิ่นอวิ๋นเฮ่อเช็ดรองเท้าหนังด้วยความขยะแขยง พลางเอ่ยเสียงเรียบ “ทำไม คิดว่าฉันไม่ตีผู้หญิงหรือไง”เมื่อเห็นว่าลู่จือไม่กล้าปริปากพูดอะไรอีก เสิ่นอวิ๋นเฮ่อถึงได้โยนเอกสารปึกหนึ่งลงตรงหน้าพวกเขาทั้งสองคน“เดิมทีที่ฉันแฝงตัวเข้าไปในบริษัทพวกแก ก็แค่หาโอกาสปกป้องอีอี นึกไม่ถึงเลยว่าพวกแกจะโง่ขนาดนี้ ฉันลองเช็กส่ง ๆ ก็เจอแต่หลักฐานการทุจริตฟอกเงินเต็มไปหมด ทำบัญชีปลอมได้ไม่เลวเลยนี่”“ไหน ๆ ก็มาแล้ว ฉันก็ไม่มีอะไรจะต้อนรับพวกแก งั้นก็เชิญเข้าไปกินในคุกสักสองสามวันก็แล้วกัน”เมื่อเห็นตำรวจเดินเข้ามา โจวจี้หมิงก็ลุกลี้ลุกลนทันที“เสิ่นอวิ๋นเฮ่อ แกกล้าจับฉันเหรอ แกแย่งเมียฉัน ทำลายบริษัทฉัน แล้วตอนนี้ยังจะส่งฉันเข้าคุกอีก ฝากไว้ก่อนเถอะ! แกคอยดูนะ! แกคิดว่าตระกูลโจวของฉันรังแกได้ง่าย ๆ หรือไง!”เสิ่นอวิ๋นเฮ่อไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง เพียงแค่โบกมือส่งสัญญาณให้คนพาตัวโจวจี้หมิงกับลู่จือออกไปฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะทำเพื่อฉันได้ถึงขนาดนี้ เพื่อที่จะได้ดูแลฉัน เขายอมลดตัวแฝงตัวเข้าไปเป็นคนขับรถในบริษัท ทำงานนั้นมานานถึงสามปีเต็มขอบตาของฉันร้อนผ่าว เสิ่นอวิ๋นเฮ่อใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยน้ำตาให้ฉัน
โจวจี้หมิงทำเพียงขยำหนังสือหย่าจนเป็นก้อนกลม แล้วปาลงถังขยะอย่างแรง “อีอี วันนี้คุณต้องคุยกับผมให้รู้เรื่อง คุณยังรักผมอยู่แน่ ๆ แค่กำลังโกรธผมอยู่ใช่ไหม ผมไม่ยอมหย่าหรอก! อย่าหวังว่าจะได้หย่าเลย!”ลู่จือทนไม่ไหว เธอออกแรงดึงโจวจี้หมิงสุดชีวิต “โจวจี้หมิง นายบ้าไปแล้วหรือไง! หน้าด้านไปไหม! พวกนายหย่ากันแล้วนะ! รีบตามฉันมาเดี๋ยวนี้เลย!”วินาทีต่อมา ประตูก็ถูกบอดี้การ์ดล็อกค้างไว้จากด้านใน เสิ่นอวิ๋นเฮ่อยืนพิงประตูพลางเอ่ยขึ้นอย่างเนิบนาบ“คิดว่าถิ่นของตระกูลเสิ่นเป็นตลาดสดหรือไง นึกอยากจะมาก็มา นึกอยากจะไปก็ไปเหรอ”“รำลึกความหลังกับภรรยาของผมมานานพอแล้วมั้ง ถึงตาผมพูดบ้างได้หรือยัง”เสิ่นอวิ๋นเฮ่อก้าวขายาว ๆ เข้ามาหาฉัน เขาช่วยจัดผ้าห่มที่ยับยู่ยี่ให้เรียบอย่างเบามือ ก่อนจะลูบผมฉันอย่างอ่อนโยน“แวะซื้อน้ำหวานมาให้ตอนเลิกงาน เมื่อก่อนคุณชอบกินมากที่สุดเลยนี่”พอเห็นฉันได้ดื่มน้ำหวานอย่างราบรื่น เสิ่นอวิ๋นเฮ่อถึงค่อย ๆ ถอดเสื้อสูทและแว่นกันแดดออกอย่างไม่รีบร้อนโจวจี้หมิงเบิกตากว้างทันที “กะ...แกคือเสิ่นอวิ๋นเฮ่อเหรอ แกเป็นคนขับรถบ้านฉันไม่ใช่หรือไง”โจวจี้หมิงขมวดคิ้วอย่างหงุดหง
พูดจบเขาก็หลับตา ทำหน้าเหมือนพร้อมตายพลางคว้ามือฉันกะจะฟาดลงบนหน้าตัวเองฉันสะบัดมือเขาออก เอ่ยเสียงเรียบ “ช่างเถอะ”แต่งงานกับสามีตัวเองมาตั้งสามปี ต้องเฉียดเข้าไปใกล้ความตายถึงจะได้รับความเมตตาให้แตะต้องตัวเขาสักครั้ง ช่างน่าขำสิ้นดีช่างเถอะ ฉันขยะแขยง ฉันรังเกียจว่ามันสกปรกโจวจี้หมิงเพิ่งจะอ้าปากพูด ผู้ช่วยก็ผลักประตูเข้ามาด้วยความร้อนรน “แย่แล้วครับประธานโจว เสิ่นซื่อยกเลิกความร่วมมือกับเราแล้ว สายป่านทางการเงินของเราสะดุดแล้วครับ! แถมเมื่อกี้เสิ่นซื่อเพิ่งจัดงานแถลงข่าว ประกาศว่าถ้าใครร่วมธุรกิจกับบริษัทเรา ต่อไปจะถูกเสิ่นซื่อขึ้นแบล็กลิสต์ พอพาร์ตเนอร์ได้ยินก็พากันถอนทุนหนีไปหมดเลย! บริษัทเรากำลังจะล้มละลายแล้วครับ!”“อะไรนะ”ลู่จือร้อนรนยิ่งกว่าโจวจี้หมิงเสียอีก เธอคว้าคอเสื้อผู้ช่วยแล้วเค้นเสียงเหี้ยม “นายพูดให้เคลียร์สิ หมายความว่ายังไง จี้หมิงรวยมากไม่ใช่เหรอ เมื่อไม่กี่วันก่อนยังบอกอยู่เลยว่าจะเปิดสาขาย่อย แล้วจะล้มละลายได้ยังไง”ลู่จือย่อมต้องร้อนรนอยู่แล้ว เพราะโจวจี้หมิงเคยรับปากเอาไว้ว่าจะให้เธอเป็นผู้จัดการทั่วไปของสาขาย่อยแต่ฉันจะปล่อยให้พวกเขามีโอกาสนั้นได้






Ulasan-ulasan