บทที่11

"ซักเสื้อนักศึกษาก่อนแล้วกัน" 

"กางเกงกับกระโปรงค่อยซักรอบต่อไป" ยัยตัวยุ่งตื่นมาทำงานบ้านส่งเสียงดังแต่เช้าทั้งที่เป็นวันหยุด ปลุกให้ผมตื่นมานั่งหน้าง่วงอยู่บนที่นอนมองเธอนั่งแยกผ้าของทั้งผมและเธอเตรียมไปใส่เครื่องซักผ้าด้านนอก ตั้งแต่มีเธอมาอยู่ด้วย นี่ก็ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์​แล้วมามี๊ไม่แวะมาหาผมเลยสักนิด ไม่เป็นห่วงกลัวว่าลูกชายจะโดนว่าที่คู่หมั้นจับปล้ำบ้างเลยหรือยังไงกัน

"นาย ช่วยยกตะกร้าออกไปหน่อยสิ"​

"..." ผมลุกขึ้นไปตามที่เธอบอกอย่างว่าง่าย เพราะมีเสื้อผ้าของผมรวมอยู่ด้วย แค่ยกไปวางตรงเครื่องซักผ้าไม่ได้เหนื่อยเกินไปสำหรับผม ก่อนจะกลับเข้ามาในห้องอีกครั้ง อยากจะนอนต่ออีกสักหน่อย

"อี๋... นาย" สองนิ้วเล็กคีบบ็อกเซอร์ของผมขึ้นมาตรงหน้า

"อะไร"

"ทำไมถอดม้วนแบบนี้เนี่ย" ก็ถอดปกติป่าววะ

"เธอจะให้ฉันถอดแล้วพับเป็นดอกไม้?" 

"พับเป็น?" ตากลมโตมองสบตาคมอย่างซุกซน พาให้มือใหญ่ผลักหน้าผากมนเบาเบาอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะเดินผ่านเธอไปล้มตัวลงบนที่นอน ปล่อยให้เธอนั่งแยกผ้าชิ้นเล็กและบ่นไปอยู่คนเดียว

"นาย น้ำไม่ไหลอะ" 

"..." แต่หลับตาลงได้ไม่นาน เสียงตัวยุ่งประจำห้องก็ปลุกให้ผมตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ทำคิ้วขมวดยุ่งมองหน้าเธอด้วยความหงุดหงิด

"ไม่ได้จ่ายค่าน้ำหรอ"

"..." ผมหยิบมือถือขึ้นมาดูห้องแชทกลุ่มของคอนโดว่ามีประกาศแจ้งเตือนอะไรหรือเปล่า แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เพราะนิติประกาศว่าเช้านี้จะมีการซ่อมท่อน้ำหลักและจะใช้เวลาในการซ่อมหนึ่งชั่วโมง ขอลูกบ้านอย่าเพิ่งใช้น้ำ และรอประกาศอีกครั้ง

"รอก่อน" ผมบอกเธอแค่นั้นและวางมือถือลงที่เดิม แต่ยัยตัวยุ่งยังคงยืนหน้ามุ่ยไม่ยอมขยับตัวไปไหน จนผมต้องดึงแขนเล็กลงมาทำเธอล้มตัวนอนข้างกัน ก่อนจะใช้ขายาวพาดขาสั้นเอาไว้ไม่ให้นอนดิ้นไปดิ้นมา เดี๋ยวอะไรอะไรที่กำลังหลับใหลจะตื่นขึ้นมา แล้วสุดท้ายคนที่เดือดร้อนคงไม่พ้นตัวผมเอง

"นอน" 

"ถ้าไม่นอนจะทำอย่างอื่น" 

"..." เสียงแหบพร่าแกล้งกระซิบข้างหูคนในอ้อมแขน ทำเธอตัวแข็งทื่อทันทีที่ได้ยินอย่างนั้น ยอมนอนนิ่งๆ ให้ผมพาดขาและแขนไม่ขยับตัวยุกยิกเหมือนเมื่อนาทีก่อน

ทำไมผมจะไม่รู้ ว่ายัยตัวยุ่งทำซ่าแกล้งยั่วผมไปอย่างนั้นแหละ เพราะเอาเข้าจริงก็ตัวสั่นเหมือนลูกแมว 'หึ' 

"เธอ สั่งก๋วยเตี๋ยว​เรือมากินหน่อยสิ" ผมตื่นขึ้นมาอีกครั้งในเวลาเกือบสิบเอ็ดโมง เพราะเสียงท้องร้องของใครบางคนดังประท้วงให้ได้ยิน เลยบอกให้เธอสั่งเดลิเวอรี่มื้อแรกของวันมากินด้วยกัน

ลำพังตัวผมเองไม่เท่าไหร่ เพราะปกติมื้อเช้าของผมก็เกือบเที่ยงอยู่แล้ว แต่ยัยตัวยุ่งนี่สิ ต้องกินตรงเวลา ไม่อย่างนั้นเธอจะแปลงร่างเป็นนางยักษ์ทันที

"สั่งเองสิ" 

"..." 

"ได้ค่ะคุณคู่หมั้น รับเส้นอะไรดีคะ" 

"เส้นเล็ก เผ็ดน้อย" 

"เอากากหมูมาแบ่งกันมั้ย อยากกินอะ"​

"อ้วน" 

"จิ๊" 

รอเกือบครึ่งชั่วโมงคนตัวเล็กก็โผล่หน้าออกมาจากประตูห้องน้ำ บอกให้ผมลงไปรับอาหารจากไรเดอร์ ​เพราะเธอกำลังซักผ้าชิ้นเล็กของทั้งผมและเธออยู่ในห้องน้ำ ด้วยมือของเธอ เป็นอีกหนึ่งเรื่องเซอร์ไพรส์​สำหรับผม ไม่เคยคิดว่าลุคคุณหนูดูมั่นใจอย่างยัยตัวยุ่งจะทำอะไรแบบนี้เป็นเหมือนกัน แถมพิถีพิถันทุกขั้นตอนมาก และเสื้อผ้าที่เธอซักยังกลิ่นหอมสะอาดเหมือนมามี๊มาซักให้อีกด้วย

จะมาเป็นลูกสะใภ้ของมามี๊​ก็ต้องทำให้ได้เหมือนท่านทุกอย่าง 

"หอมอะ" 

"ไปเช็ดมือ" แม่คุณเล่นวิ่งตามกลิ่นของก๋วยเตี๋ยวออกมาจากห้องน้ำทั้งที่มือยังเปียกอยู่ มายืนข้างๆ ผม

"อยากชิมอะ ขอคำนึง"  

"..." ตัวยุ่งโน้มหน้าเข้ามาใกล้ ปากอวบอิ่มอ้าเล็กน้อยหวังให้ผมป้อน โอเค...ผมจะป้อนเธอดีดีสักครั้ง เพราะกลัวว่าถ้าแกล้งเธอจะเผลอทำหกเลอะเทอะแล้วยุ่งยิ่งกว่าเดิม

มือใหญ่ใช้ช้อนตักน้ำซุปก๋วยเตี๋ยวเรือในชามของตัวเอง ค่อยๆ เป่าอย่างตั้งใจให้พอหายร้อน แล้วเอี้ยวตัวเล็กน้อยหันไปป้อนคนตัวเล็กที่รอชิมความอร่อยอยู่แล้ว

"อร่อยอะ" 

ฟอด

"ขอบคุณ​ค่ะที่รัก" จมูกเชิดรั้นกดลงแก้มใสฟอดใหญ่เป็นการขอบคุณ​ในความใส่ใจของเขา ก่อนจะรีบวิ่งหายไปในห้องน้ำอีกครั้ง คงจะเข้าไปล้างมือและเช็ดให้แห้ง ปล่อยให้เขานั่งหูแดงมองชามก๋วยเตี๋ยว​ของเธอที่วางตรงข้ามกัน

แต๊ะอั๋งเขาเก่งที่หนึ่ง พอเขาทำคืนก็โวยวายเสียงดังไม่ยอมกัน

"นี่นาย ชิ้นนั้นของฉันนะ" 

"..." ตัวยุ่งเสียงเขียวทันทีที่ผมคีบกากหมูชิ้นสุดท้ายในถ้วยเตรียมจะเข้าปาก

"ฉันจองไว้"

"จองตอนไหน"

"ตอนกดสั่ง" และเธอกดสั่งมาสองห่อ ตอนแรกผมก็คิดว่าน่าจะแบ่งกันคนละห่อ แต่ไม่! เธอเทใส่ชามก๋วยเตี๋ยวตัวเอง​หนึ่งห่อ ส่วนอีกห่อที่ผมเทใส่ถ้วยเอาไว้ ก็มาแย่งผมกินหน้าตาเฉย 

ไหนตอนแรกใครมันพูดว่าเอามาแบ่งกันกินวะ? 

เพราะงั้นกากหมูชิ้นนี้ต้องเป็นของผม คิดได้อย่างนั้น ผมก็ป้อนกากหมูเข้าปากตัวเองไม่สนใจคนที่กำลังนั่งหน้าง้ำงอเพราะโดนขัดใจ จนผมต้องคีบลูกชิ้นลูกสุดท้ายในชามไปจ่อที่ปากป้อนให้เธอ เพียงเท่านั้นตัวยุ่งก็นั่งยิ้มไปกินไปจนก๋วยเตี๋ยว​หมดชามไม่เหลือแม้แต่น้ำ

ถึงตอนนี้ผมรู้แล้วว่าเรื่องใหญ่สำหรับเธอคือ...เรื่องกิน

 

#อ่านฟินฟิน​ #รักกันแบบหยุมหัว​ #ฝากเอ็นดู​PPด้วยนะคะ