อีบัวกับไอ้ขวัญ 6

“อ่า มึงร้องสิ ร้องให้คนมาช่วยเลยกูจะด้นสดให้ทุกคนดู มึงคิดว่ากูสนใจคนอื่นเหรออีบัว มึงคิดว่ากูแคร์คนพวกนั้นเหรอ” เขาผละออกมาเอ่ยเสียงแหบพร่า เพียงแค่ได้จูบเขาก็คึกคะนอง อยากจะกระแทกกายแข็งร้อนใหญ่โตเข้าหาความเป็นสาวฉ่ำแฉะคับแน่นของบัวแรงๆ

          “ไอ้ขวัญ มึงจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ กูเป็นเพื่อนเป็นน้องมึงนะ อีกอย่างกูกำลังจะแต่งงานกับพี่เทพ”

          เหอะ!

          “มึงฝันไปเถอะอีบัว ไอ้เทพมันไม่เอาของเหลือจากกูหรอก อีกอย่างมึงต้องเป็นของกูคนเดียวเท่านั้นจำไว้ มึงคิดว่ากูเป็นพี่เป็นเพื่อนด้วยเหรอ ปกติเกลียดน้ำหน้ากูจะตายไป”

          “เออ! กูเกลียดมึง มึงข่มขืนกูให้ตายกูก็ไม่รักมึงหรอก กูรักพี่เทพ ถุย! ” โต้สวนกลับไม่ยอมความ แม้ว่าตอนนี้ตัวเองจะตกอยู่ใต้ร่างใหญ่ของขวัญ แต่บัวก็หาได้กลัวอีกฝ่ายไม่ และหนำซ้ำยังถุยน้ำลายใส่อีกฝ่ายอีกต่างหาก

          หึหึ

          “มึงเลือกมันเองนะอีบัว มึงก็ต้องเจอแบบนี้แหละ กูจะเอาให้มึงฉ่ำก่าเลยอีบัว มึงไม่ตายหรอกแต่มึงจะครางเรียกกูให้เอาทั้งคืนละไม่ว่าอีบัว”

คนถ่อยอย่างขวัญมีหรือสนใจคำบั่นทอนหัวใจตัวเองแม้จะเจ็บปวดแต่เขาจะใส่ใจทำไม หากสนใจก็ต้องเสียคนใต้ร่างไปสิ ไม่มีทาง ใบหน้าหล่อรกเคราครึ้มโมลงไปซุกซอกคอระหงของบัวทันที ด้านบัวเบี่ยงหลบหนีปลายจมูกโด่ง แต่ยิ่งเบี่ยงหลบยิ่งเป็นการเปิดทางให้คนถ่อยมากกว่า

          “อือ ไอ้ขวัญ กู...กูเกลียดมึงไอ้ห่า!อ่ะ อื้อ”

          บัวเผลอครางพร่าออกมาเมื่อถูกมือใหญ่กรอบกุมสองเต้า ตอนนี้มือเล็กที่ถูกรวบตรึงได้เป็นอิสระแล้ว หล่อนพยายามดันหน้าของคนที่ชังน้ำหน้าออกจากหน้าอกตัวเอง แต่ก็ไม่เป็นผล ขวัญยังคงซุกไซ้พร้อมบีบเคล้นคลึงสองเต้า และตอนนี้ผ้าแถบที่พันรอบอกก็หลุดลุ่ยไปแล้ว หลุดไปตอนไหนหล่อนไม่รู้ มือหยาบกร้านสัมผัสสองเต้ากรอบกุมเคล้นคลึงขยำทำให้หล่อนเจ็บและรู้สึกเสียวร้อนในทรวงกายแปลกๆ

          “อ่า นมมึงใหญ่มากอีบัว อืม เต็มมือกูเลย เดี๋ยวคืนนี้ก็จะทำให้มึงฉ่ำก่าทั้งคืนเลยเว้ย อ่า อีบัว...” ครางพร่าพร้อมตวัดลิ้นเลียกระตุกขบเม้นยอดอกของคนใต้ร่างที่พยายามบิดเร่าส่ายถอยหนีแต่เหมือนเป็นการยั่วยวนอารมณ์เขามากกว่าจะเป็นการช่วยเหลือตัวเองให้หนีพ้นเขา

          “อ่า อีบัวมึงดิ้นเลย แรงๆ กูชอบมึงดิ้นแรงเท่าไหร่นมเด้งเข้าปากกูตลอด อ่า แม่งเอ้ย! มึงมันน่าเอากว่ากระหรี่ในเมืองอีกวะ อ่า” คำหยาบหลุดรอดออกมาจากปากของขวัญยิ่งทำให้บัวนึกรังเกียจเขา แต่เขาก็ไม่สนใจในเมื่อยังไงบัวก็ต้องเป็นของเขาอยู่แล้ว ขวัญเคลื่อนไล้ตวัดลิ้นสากไล่เลื้อยมายังหน้าท้องแบนราบที่แอ่นเด้งบิดเร่าไปมา

          “อ่า ไอ้ขวัญ...มึงมันเลว อ่ะ อื้อ”

แล้วก็ต้องกระตุกร่างยกเร่าขึ้นเมื่อถูกมือใหญ่บดบี้ยอดอกของตัวเอง สองมือเล็กที่เคยผลักดันตอนนี้อ่อนแรง ได้แต่ครวญครางกระเส่าบิดเสียวร้อนกลางร่างสาวตัวเองไปมา เหงื่อไคลผุดขึ้นตามเนื้อตัวของบัวจนเหนียวชื้นเหนอะหนะ ของขวัญเองก็ไม่ต่างกัน ร่างชื้นเหงื่อของทั้งสองบดเบียดสอดเสียดถูไถกันไปมา