บททั้งหมดของ อีบัวกับไอ้ขวัญ: บทที่ 1 - บทที่ 10

ณ หมู่บ้านกลางป่าเทือกเขาลำเนาไพร มีหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง อยู่ห่างจากในตัวเมืองผู้คนอาศัยกันแบบชาวบ้าน ปลูกผักแลกเปลี่ยนกันในหมู่บ้าน ปกครองกันด้วยระบบชาวบ้านโดยมีผู้ใหญ่บ้านเป็นเสาหลักของหมู่บ้าน และแน่นอนว่าผู้ใหญ่บ้านเป็นคนที่ร่ำรวยที่สุดและทันสมัยที่สุด ด้วยค้าขายกับคนในเมือง ผู้ใหญ่บ้านนำผลไม้ที่ปลูกในไร่ของตัวเองขายส่งให้พ่อค้าแม่ขายในเมือง ทุกอาทิตย์จะมีรถเข้ามารับซื้อของในหมู่บ้านไปขายตลอด ผู้คนมักเรียกว่าของป่า และได้ราคาดี แต่อยู่ที่แห่งนี้บ้านดงขามเงินไม่มีผลต่อการใช้ชีวิต แต่น้ำใจของผู้คนในหมู่บ้านต่างหากล่ะที่สำคัญสำหรับคนในหมู่บ้านดงขามแห่งนี้ “พี่เทพๆ รอบัวด้วยจ้า” สาวสวยหน้าหวานนุ่งผ้าถุงพันผ้าแถบรอบอกวิ่งถือสายบัวที่ตัวเองเพิ่งไปเก็บมาจากสระประจำหมู่บ้าน “อะไรบัว” เทพหยุดเท้าที่กำลังเดิน แล้วหันมาถามคนที่วิ่งเหนื่อยหอบมาหยุดข้างๆ ตัวเอง “ฉันให้จ้ะ สายบัวฉันเพิ่งเก็บมาสดๆ เลยพี่เทพ” “แล้วบัวไม่เอาไปกินเหรอ” “เก็บไปเมื่อวานเย็นก็ยังกินไม่หมดเลยพี่” “ขอบใจมากบัว”เทพหนุ่มหล่อใจดี อ่อนโยนประจำหมู่บ้านวัย 29 ปี

เทพนั่งดื่มน้ำเย็นๆ ที่เรือนของบัว เขามองไปยังบ้านหลังเล็กที่เห็นมาตั้งแต่เด็ก เพราะที่นี่คือที่ที่เขามักมาประจำ และแน่นอนมาเพราะมาหาน้องสาวข้างบ้าน และเมื่อตอนนี้อยู่กันลำพังกับบัว เพราะพ่อกับแม่ของบัวช่วยกันทำมื้อเย็นในครัว เขาจึงคว้ามือเล็กเปราะบางที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักทำสวนช่วยพ่อแม่ของบัว อุ้ย! บัวตกใจจะชักดึงมือกลับแต่ก็ถูกดึงรั้งไว้ “พี่มีอะไรจะพูดกับบัว” “จ๊ะพี่เทพ” หล่อนบิดหน้าเอียงอาย สองแก้มนวลก็แดงระเรื่อขึ้นมาให้เห็นทันตา ดีที่ฟ้ายังไม่มืดเลย ทำให้เทพเห็นสีแก้มระเรื่อนั้นจนต้องยื่นมือไปเชยคางมนให้แหงนเงยขึ้นแล้วหันมาสบตาตนเอง “ไม่ต้องอายพี่บัว” “ก็บัว...” “บัว....พี่ว่ามันถึงเวลาแล้วล่ะ ถึงเวลาที่พี่ต้องพูด” “อะไรจ๊ะ?” “พี่ว่าพี่รักบัว บัวแต่งงานกับพี่นะ” เขาบอกรักเด็กสาวที่เห็นตั้งแต่เด็ก “พี่เทพ...” “พี่รู้ว่าบัวคิดยังไงกับพี่” “พี่เทพรักบัวจริงๆ เหรอจ๊ะ” “พี่รักบัว รักมานานแล้ว” เขาบอกย้ำให้เด็กสาวตรงหน้าฟังอีกครั้ง “บัวล่ะรักพี่บ้างไหม

“พรุ่งนี้พ่อจะไปขอหนูบัวให้พี่แกแล้ว อย่าก่อเรื่อวงล่ะ ปล่อยให้หนูบัวอยู่กับคนดีๆ เถอะไอ้ขวัญ” “ไม่มีทาง มันต้องเป็นเมียฉันพ่อ พี่ก็พี่เถอะ ฉันไม่ยอมหรอกยังไงไอ้เทพก็ต้องยอมให้ฉันมันเป็นพี่ฉันนะพ่อ มันต้องยอมหลีกทางให้ฉันสิฉันเป็นน้องชายมันนะพ่อ” “มันก็ยอมให้มึงมาตลอด แต่เห็นทีว่าเรื่องหนูบัวมันคงไม่ยอม มันก็รักหนูบัวเหมือนกันกับมึง” “อุวะ! โอ้ย! ” แล้วก็ต้องร้องเจ็บเมื่อโดนฝามือใหญ่ของพ่อฟาดเข้าให้ที่ต้นคอจนหันตามแทบไม่ทัน “พ่อตบฉันทำไม” “มึงมันไม่รู้จักโต หยุดทำตัวเป็นเด็กเอาแต่ใจได้แล้ว และไปพักผ่อนได้แล้ว เดี๋ยวก็ดึก” “ไม่ ฉันจะเข้าไปในเมืองไปตีกระหรี่” “เออ! ไปไหนก็ไปเถอะ จะค้างในเมืองก็ค้าง และอย่าลืมพรุ่งนี้ไปเอาเงินให้พ่อด้วยล่ะ” “ค๊าบ...” พูดแค่นั้นก็เดินขึ้นไปบนเรือนไม่สนใจพ่อเพื่อไปเปลี่ยนชุดหล่อๆ และหยิบกุญแจรถ ส่วนผู้ใหญ่ชัดได้แต่ส่ายหัวไปมาให้กับความไม่รู้จักโตของลูกชายคนเล็กกลางดึกผู้คนหลับหมดแล้ว ใครจะคิดว่าคนที่บอกจะเข้าในเมืองนั้นได้ขับรถย้อนกลับมาบ้านแต่ไม่เอารถมาจอดไว้ที่ใต้ถุนบ้าน ขวั

“โอว์ อีบัวของไอ้ขวัญ กูอยากเอามึงแล้ว อยากรู้มึงจะแน่นแค่ไหน หรือมึงอ้าขาให้ไอ้เทพแล้ววะ” ใจหยาบช้าอีก คิดไม่ดีแล้วยังใจต่ำอีก ขวัญเอ้ย...ใครจะเหมือนมึงที่มีดีแค่หน้าตา “ไอ้เลว...มึงคิดได้แค่นี้เองเหรอไอ้ขวัญ อ่ะ อื้อ” หล่อนแอ่นเด้งสะดุ้งยกร่างขึ้นเมื่อรับรู้ถึงแรงสัมผัสที่ตรงกลางหว่างขาของตัวเอง และแน่นอนว่าตอนนี้ผ้าถุงที่นุ่งนอนนั้นได้ถูกปลดเปลื้องออกแล้ว “ดี จะเป็นเมียกูแล้วห้ามไปนอนให้ใครเอาอีก กูเอาได้คนเดียว อ่า แม่งโหนกนูนดีเป็นบ้าอีบัว มึงเสร็จกูแน่วันนี้ ทั้งคืนยันหว่างเลยอีบัวเอ้ย” เมื่อลูบไล้ความเป็นสาวที่อวบอูมไปมาแล้วก็ไม่รอช้าจะซุกซบหน้าของตัวเองลงไปสุดดมกลิ่นกายสาว และยิ่งได้กลิ่นความเป็นสาวหอมยั่วยวนก็ยิ่งทำให้ความเป็นบุรุษกลางหว่างขานั้นแตกตื่นเหยียดขยายตัวชูชันแข็งเต็มที่ “อ่า ไอ้ขวัญ...กู...มึงมันเลว อ่ะ อื้อ” อยากจะด่าอยากจะผลักไส แต่ไม่รู้ทำไมบัวถึงร้องนุ่มเสียวร้อนในท้องน้อยแบบนี้ และเหมือนกับว่าขวัญจะช่วยได้หล่อนบิดเอวเล็กแอ่นร่อนขึ้นหาหน้าของคนถ่อยที่ซุกซบกลางหว่างขาตัวเอง สองมือเล็กกำแน่นขยำฟูกนอนของตัวเองแน่น “อ่า ฉ่ำม

“บอกไปสิ เดี๋ยวน้าตองก็เปิดเข้ามาหรอก หรือมึงอยากให้แม่มึงเห็นว่ามึงเอากับกูมันแค่ไหนเมื่อคืน”          “สารเลว! ”          “ตอบไปสิอีบัว น้าตองทุบจนประตูห้องจะพังแล้วเนี่ย”          “จ๋าแม่ บัวไม่ค่อยสบายจ้า” บัวร้องตะโกนตอบ ด้วยกลัวว่าหากไม่ตอบอะไรเลยแม่อาจจะไปให้คนมาช่วยพังประตูห้องก็ได้          “เหรอลูก ไม่สบายมากไหม แล้วกินยารึยังบัว”          “กินยาแล้วจ้ะแม่ บัวว่าจะนอนพักผ่อน” หล่อนตอบ          “แล้วจะให้แม่ตอบผู้ใหญ่ชัดกับแม่ลำดวนและพ่อเทพว่ายังไงล่ะลูก”          “ตกลงไปเลยจ้ะแม่ บัวจะแต่งงานกับพี่เทพ อ่ะ ” แล้วก็ต