LOGINหลังจากบัวบุษยาได้พักกายชั่วครู่เพื่อให้ความระบมบรรเทาลง ก่อนจะตัดสินใจขยับกายขึ้นมานั่งคร่อมร่างของสามีอย่างระมัดระวัง สองแขนเรียวโอบกอดลำคอแกร่งไว้ขณะที่ช่องทางรักอบอุ่นรับสัมผัสจากแก่นกายใหญ่โตที่ยังคงผึ่งผายอยู่ภายใน
แม้ความชุ่มฉ่ำจะยังไม่มากพอและร่องรอยความเจ็บปวดจะยังคงหลงเหลืออยู่ แต่เธอก็เลือกที่จะกัดฟันอดทน เริ่มต้นโยกคลึงสะโพกอย่างนุ่มนวลเป็นจังหวะ เพื่อปรนเปรอความสุขให้สามี ภรรยาสาวยังคงมีความหวังลึกๆ ในใจว่าหยาดเหงื่อและความทุ่มเทในคืนนี้จะช่วยสานฝันเรื่องทายาทที่คเชนทร์เฝ้ารอคอยให้เป็นจริง
เมื่อแก่นกายของคเชนทร์ถูกโอบล้อมด้วยความคับแน่นอันนุ่มนวล แรงบีบรัดอันทรงพลังทำเอาชายหนุ่มถึงกับต้องกัดฟันเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์เสียวซ่านที่พรั่งพรูเข้ามา เขายั้งใจไม่ให้ตัวเองปลดปล่อยออกมาก่อนเวลาอันควร ปล่อยให้ภรรยาได้เป็นผู้คุมจังหวะอยู่เบื้องบน
“พี่บี๋... ใกล้เสร็จยังคะ...” บัวบุษยาถามด้วยเสียงเหนื่อยหอบ ก่อนจะขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็วราวกับว่าเธอกำลังควบคุมม้าพยศ แล้วจู่ๆ คเชนทร์ก็จับร่างของภรรยาสาวให้นอนหงายลงอัดความใหญ่โตขึ้นมาอย่างดุเดือดและรวดเร็วดั่งพายุซัดกระหน่ำ
“พี่ใกล้แล้ว บัวจ๋า ตอดแน่น ๆ นะที่รัก!” คเชนทร์คำรามกระเส่า ดวงตาคมกริบแดงก่ำด้วยเพลิงราคะที่ลุกโชน
“แรงๆ เลยค่ะพี่บี๋... ลึกๆ เลย!” เธอตอบรับด้วยเสียงขาดห้วง ขณะที่ปรับเปลี่ยนท่าทางให้รองรับแรงกระแทกจากเบื้องล่างอย่างเต็มใจ
“รับรองครั้งนี้ ลูกของเรามาเกิดแน่ๆ! ซี๊ดดดอ่าร์!!! ฟิตเหลือเกินบัวจ๋า” คเชนทร์คำรามลั่นด้วยความกระหายหื่น
“แรงๆ เลยค่ะพี่บี๋ บัวอยากมีลูกกับพี่!” บัวบุษยาย้ำความปรารถนานั้นซ้ำๆ อย่างไร้ความลังเล ก่อนที่คเชนทร์จะพลิกตัวจับเธอนอนหงายแผ่หลา ยอมให้สามีกลับขึ้นมาคุมเกมเบื้องบนด้วยพละกำลังที่เหนือกว่า
“ซี๊ดดด อ่าร์!!! บัวจ๋า พี่ไม่ไหว้แล้ว ที่รัก!” คเชนทร์คำรามลั่นด้วยความลุ่มหลง ปรี่เข้าไปซุกไซ้สูดดมกลิ่นกายหอมหวานเข้าปอดจนเต็มอิ่ม ก่อนจะโหมกระหน่ำสะโพกเข้าใส่ด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มีอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
บัวบุษยาส่งเสียงกรีดร้องลั่นห้องพัก กล้ามเนื้อช่องคลอดบีบตัวแน่นเกร็งกระตุก ลำตัวดิ้นพล่านพร้อมกับยกสะโพกขึ้นรับแรงกระแทกครั้งสุดท้ายอย่างสุดกำลัง ร่างกายสั่นระริกราวกับคลื่นลมที่ซัดสาดชายฝั่ง เพื่อแสร้งทำเป็นว่าเธอกำลังร่วมเดินทางไปสู่จุดหมายปลายทางพร้อมกับเขา
คเชนทร์มองภาพนั้นด้วยความอัศจรรย์ใจและพึงพอใจอย่างที่สุด ราวกับได้เห็นปาฏิหาริย์แห่งความสุขสมของภรรยา ความปิติเอ่อล้นทะลักอก เมื่อเสียงครางระคนเสียงหอบกระชั้นดังขึ้นพร้อมกับการปลดปล่อยครั้งใหญ่
ในวินาทีสุดท้าย คเชนทร์คำรามต่ำในลำคอ ก่อนจะปลดปลดปล่อยสายธารแห่งหยาดน้ำรักสีขาวขุ่นทะลักเข้าร่องหลืบภายในตัวภรรยาจนหมดสิ้น
สามีหนุ่มทิ้งน้ำหนักตัวทาบทับลงแนบชิด แช่แท่งกายแข็งแกร่งค้างไว้ลึกสุดใจภายในร่องสวาท เพื่อกักเก็บหยาดหยดน้ำเชื้อทุกหยดไม่ให้เล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย
คเชนทร์ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของภรรยา ปล่อยให้ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินด้วยความสุขสมล้นปรี่ในอ้อมแขน
บัวบุษยากลับจากทัวร์ยุโรปได้เพียงเดือนเดียว ความกดดันจากครอบครัวฝั่งสามีก็ถาโถมเข้าใส่เธออีกครั้ง ในขณะประจำเดือนของเธอยังคงมาตรงเวลาเป๊ะ ขีดที่สองบนชุดตรวจครรภ์ที่เธอเฝ้ารอยังไม่เคยปรากฏ เหลือเพียงความว่างเปล่าและความกังวลที่กัดกินหัวใจทีละน้อยจนเธอนั่งไม่ติด
ทำให้บัวบุษยาตัดสินใจเดินทางมาตรวจอีกครั้งกับแพทย์ผู้เชี่ยวชาญคนเดิม นายแพทย์ราเมศวร์ อัศวเมธี คุณหมอหนุ่มที่เคยตรวจภายในและรับรู้ปัญหาของเธอเมื่อครั้งที่แล้ว
บัวบุษยานั่งกุมมือตัวเองแน่นด้วยความประหม่า ขณะที่พราวพิลาศเพื่อนสนิทเดินทางตามมาให้กำลังใจ เมื่อพยาบาลเรียกชื่อ บัวบุษยาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เรียกความมั่นใจ ก่อนจะก้าวเข้าไปด้านในห้องตรวจ
นายแพทย์ราเมศวร์เงยหน้าขึ้นจากแฟ้มประวัติคนไข้บนโต๊ะทำงาน ก่อนจะส่งรอยยิ้มและเอ่ยปากถามอย่างเป็นกันเอง
“สวัสดีครับคุณบัว”
“สวัสดีค่ะ คุณหมอ”
บัวบุษยาฝืนยิ้มเจื่อน ๆ ดวงตากลมโตสั่นไหว เธอนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงกันข้าม
“เรื่องอาการเจ็บช่องคลอด พอจะทุเลาลงบ้างหรือยังครับ”
“ก็ยังมีอยู่ค่ะ แต่ใช้เจลที่คุณหมอให้ไปก็ช่วยได้ แต่ที่บัวเป็นกังวล คือบัวไม่ท้องสักทีเลยค่ะคุณหมอ นี่ก็ร่วม ๆ สองเดือนกว่าแล้ว”
“คุณบัวได้คุยกับสามีแล้วใช่มั้ยครับ”
“คะ สามีบัวรับรู้ทุกอย่าง เค้าเองก็กลุ้มใจเหมือนกัน”
“ผ่านมาเดือนกว่า ๆ หลังกลับจากฮันนีมูน บัวกับสามีพยายามทุกวิถีทาง ทำตามที่หมอแนะนำทุกอย่าง ใช้เจลหล่อลื่น ผ่อนคลายร่างกาย คำนวณวันไข่ตกอย่างแม่นยำ แต่ทำไมมันถึงยังไม่ท้องสักทีล่ะคะ หรือร่างกายของบัวมันผิดปกติตรงไหนกันแน่”
นายแพทย์ราเมศวร์พยักหน้ารับอย่างเข้าใจ เขาวางปากกาลงแล้วประสานมือบนโต๊ะด้วยท่าทีจริงจังขึ้น
“หมอเข้าใจความรู้สึกของคุณบัวดีครับ วันนี้คุณบัวพาสามีมาด้วยมั้ย หมอจะได้ตรวจให้เลย”
“สามีเค้าไม่ว่างน่ะสิค่ะ งานเค้ายุ่ง”
“ไม่เป็นครับ งั้นวันนี้หมอตรวจให้คุณบัวก่อนก็ได้ เพื่อความแน่ใจทั้งเรื่องสภาพผนังมดลูกและการทำงานของรังไข่” หมอหันไปมองพยาบาลที่ยืนอยู่ด้วย ก่อนหันกลับมาสบตากับคนไข้
“งั้นเดี๋ยวเชิญคุณบัวไปเตรียมตัวนะครับ หมอจะขอตรวจภายในเพื่อประเมินซ้ำอีกครั้ง” หญิงสาวพยักหน้ารับเบา ๆ ด้วยความจำยอม ก่อนเดินไปที่เตียงตรวจ โดยมีพยาบาลเดินตามไปคอยช่วยเหลือ
ความอายและความกังวลแล่นพล่านขึ้นมาในอก แม้จะเคยผ่านการตรวจกับคุณหมอท่านนี้มาแล้ว แต่วิธีการนี้ก็ยังคงสร้างความประหม่าให้เธออยู่ดี
นิ้วมือที่สวมถุงมือยางค่อย ๆ สำรวจผนังด้านในด้วยความเชี่ยวชาญ ความอุ่นจากนิ้วมือผ่านชั้นถุงมือบาง ๆ ทำให้เธอรู้สึกถึงความใกล้ชิดที่เกินกว่าการตรวจรักษาตามปกติ
ใบหน้าของบัวบุษยาบิดเบี้ยวเล็กน้อยด้วยความรู้สึกเสียวซ่าน มันผสมระหว่างความอาย ความฟิน และความรู้สึกเสียวซ่านที่เธอไม่อยากยอมรับ ริมฝีปากสั่นระริก ลมหายใจกระชั้นขึ้นเล็กน้อยท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องตรวจ
“ผ่อนคลายหน่อยนะครับคุณบัว… หมอขอตรวจดูผนังมดลูกและปากมดลูกนิดนึ่ง” เสียงทุ้มนุ่มของคุณหมอ ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น
มือของเธอจิกผ้าปูเตียงแน่น ความรู้สึกสับสนในใจพุ่งพล่านอย่างห้ามไม่อยู่ บัวบุษยาพยายามกลั้นเสียงครางเบา ๆ ที่เกือบหลุดจากลำคอ ความรู้สึกร้อนวูบวาบแล่นผ่านเส้นประสาททุกเส้น เธอรู้ดีว่านี่คือการตรวจรักษา แต่ร่างกายของเธอกลับตอบสนองต่อสัมผัสนั้นอย่างควบคุมไม่ได้
คุณหมอหนุ่มค่อย ๆ ถอนนิ้วมือออกอย่างระมัดระวัง ความชื้นที่ติดอยู่บนผิวถุงมือสีขาวสะท้อนแสงไฟนวลในห้องตรวจอย่างชัดเจน เขาถอดถุงมือทิ้งลงในถังขยะ แล้วล้างมือด้วยเจลแอลกอฮอล์ก่อนจะหันกลับมามองคนไข้ที่ยังนอนหงายอยู่บนเตียงตรวจ ด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อและลมหายใจที่ยังไม่สม่ำเสมอ
“หมอตรวจเสร็จแล้วครับ”
บัวบุษยาค่อย ๆ ลุกขึ้น เธอยังรู้สึกถึงความอุ่นชื้นและรอยสัมผัสที่ค้างคาอยู่ภายใน ราวกับว่านิ้วมือของหมอยังคงวนเวียนอยู่ ความอายทำให้เธอไม่กล้าสบตากับเขา
คุณหมอเปิดแฟ้มประวัติคนไข้ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วอธิบายด้วยน้ำเสียงชัดเจน
“จากการตรวจภายในเมื่อสักครู่ ผนังมดลูกของคุณบัวยังคงมีความบางผิดปกติเล็กน้อยเหมือนที่เคยตรวจไว้ครั้งก่อน โดยเฉพาะบริเวณด้านหน้าและด้านหลังของโพรงมดลูก ซึ่งอาจส่งผลต่อการฝังตัวของอสุจิได้ครับ”
“ส่วนรังไข่ทั้งสองข้างปกติดีครับ แต่กล้ามเนื้ออุ้งเชิงกรานและผนังช่องคลอดที่เกร็งง่าย อาจเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้การมีเพศสัมพันธ์ในช่วงไข่ตกไม่ราบรื่นเท่าที่ควร และส่งผลต่อโอกาสในการตั้งครรภ์”
“แล้วบัวจะมีโอกาสท้องได้ไหมคะคุณหมอ”
“ยังมีโอกาสครับคุณบัว… แต่หมออยากให้คุณกับสามีลองพยายามมีเพศสัมพันธ์ในช่วงใกล้ไข่ตกอีกสักครั้งและถ้ายังไม่สำเร็จ หมออาจพิจารณาตรวจเพิ่มเติมด้วยอัลตราซาวด์ทางช่องคลอดหรือการตรวจฮอร์โมนอย่างละเอียดอีกครั้ง ยังไงรอบหน้าชวนสามีคุณมาตรวจด้วยนะครับ เราจะได้มาวางแผนร่วมกัน” บัวบุษยาพยักหน้ารับคำแนะนำอย่างช้า ๆ
ช่วงเย็นวันเดียวกัน พราวพิลาศลากกระเป๋าเดินทางออกมาจากห้องนอน“อ้าวหนู!... ทำไมถึงรีบกลับเร็วนักล่ะลูก” พราวระวี ผู้เป็นแม่เอ่ยถามบุตรสาวด้วยความอาลัย“หนูจำเป็นต้องรีบกลับเย็นนี้ค่ะแม่ เพราะพรุ่งนี้คุณหมอนัดตรวจร่างกายเพื่อเตรียมฝังตัวอ่อนค่ะ” พราวพิลาศอ้างเพื่อกลบเกลื่อนพิรุธ“ให้พ่อขี่มอเตอร์ไซค์ไปส่งที่สถานีรถขนส่งมั้ยลูก” พรชัยผู้เป็นพ่อเสนอด้วยความห่วงใย“ไม่เป็นไรค่ะพ่อ... หนูเรียกแท็กซี่มารับแล้วค่ะ” เธอยิ้มกลบเกลื่อนความร้อนรนในใจ“ปล่อยให้ลูกมันไปเองเถอะน่าพี่ชัย พรุ่งนี้ลูกต้องตรวจร่างกาย” พราวระวีหันไปปรามสามี“งั้นหนูไปก่อนนะคะพ่อกับแม่ ดูแลกันดี ๆ นะคะ” พราวพิลาศยกมือไหว้ลาบุพการีทั้งสองด้วยความรู้สึกผิดลึก ๆ ในอกที่ต้องโกหกออกไปเมื่อรถแท็กซี่แล่นพ้นปากซอย เธอกลับไม่ได้มุ่งหน้าเดินทางเข้ากรุงเทพมหานครอย่างที่บอกกับพ่อแม่ หากแต่เอ่ยปากบอกคนขับให้เปลี่ยนจุดหมายปลายทางไปยังบ้านพักหลังใหญ่ของเฮียกิ้มแทนรถแท็กซี่คันเก่งแล่นมาจอดที่หน้าบ้านหลังโตของเฮียกิ้ม อดีตกำนันผู้ทรงอิทธิพลและเจ้าพ่อเงินกู้รายใหญ่ประจำตำบล พราวพิลาศก้าวลงจากรถด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นระรัวราวกับกำลังเดินเ
พราวพิลาศขับรถออกมาจากบ้านของเฮียกิ้ม กว่ารถยนต์คันหรูจะพ้นประตูรั้วออกมาได้ เธอก็แทบหมดเรี่ยวแรง มือทั้งสองข้างกำพวงมาลัยแน่น หัวใจยังคงเต้นแรงไม่ยอมหยุดหญิงสาวเหลือบมองกระจกมองหลัง ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก พลางยกมือขึ้นลูบหน้าท้องที่นูนเด่นด้วยความเป็นห่วง ทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับเฮียกิ้ม ภาพเหตุการณ์ในวันแรกที่ได้พบกับชายสูงวัยคนนี้มักจะย้อนกลับมาในความทรงจำเสมอ วันที่ชีวิตของเธอเริ่มเข้าไปพัวพันกับหนี้สินก้อนโต และกลายเป็นจุดเริ่มต้นของพันธะสวาทที่ยากจะถอนตัวย้อนไปเมื่อหลายเดือนก่อนวันนั้นพราวพิลาศเดินทางกลับมาเยี่ยมพ่อกับแม่ที่ต่างจังหวัด หลังจากไม่ได้กลับบ้านมาเป็นเวลาหลายเดือน เธอไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเห็นเหตุการณ์ที่ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้นภายในบ้านวันนั้นมีชายฉกรรจ์หลายคนยืนล้อมพรชัยผู้เป็นบิดาเอาไว้ ข้าวของภายในบ้านถูกรื้อกระจัดกระจาย ส่วนชายวัยกลางคนรูปร่างท้วมที่สวมเสื้อเชิ้ตราคาแพงและมีสร้อยทองเส้นใหญ่คล้องคอ กำลังยืนมองบิดาของเธอด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์“ไอ้ชัย! มึงกับเมียคิดจะเบี้ยวหนี้กูหรือไงวะ!” เฮียกิ้มตะคอกเสียงดัง ก่อนจะหันไปเห็นหญิงสาวที่เพิ่งเดินเข้ามาในบริ
บรรยากาศภายในห้องรับแขกเริ่มอบอวลไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์จากแก้วเหล้าที่ถูกยกขึ้นจิบเป็นระยะ พราวพิลาศรู้สึกอึดอัดเพราะท้องที่ขยายใหญ่ แต่สิ่งที่กังวลต่อมาคือสายตาของเฮียกิ้มที่เอาแต่จับจ้องเรือนอวบอิ่มใกล้คลอดของเธออย่างไม่ปิดบังความปรารถนา“อยู่ทานมื้อค่ำกับเฮียก่อนนะ อย่าเพิ่งรีบกลับ เฮียสั่งให้แม่ครัวเตรียมอาหารไว้ตั้งเยอะเน่ะ” เฮียกิ้มเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าประกายในดวงตากลับเผยความต้องการบางอย่างที่ทำให้หญิงสาวไม่อาจวางใจได้พราวพิลาศจำต้องฝืนยิ้ม ก่อนจะตอบรับอย่างเสียไม่ได้ เพราะไม่อยากสร้างความขุ่นเคืองให้กับเจ้าหนี้ของบิดา อย่างน้อยการรักษาน้ำใจเขาเอาไว้ก็น่าจะช่วยให้เรื่องหนี้สินของครอบครัวราบรื่นขึ้นหลังจากนั่งรับประทานอาหารร่วมกันได้ไม่นาน เฮียกิ้มก็วางช้อนลง ก่อนจะทอดสายตามองหน้าท้องที่นูนเด่นของหญิงสาว“ใกล้คลอดเต็มทีแล้วสินะ”“ค่ะ คุณหมอนัดผ่าคลอดเดือนหน้านี้แล้ว”“ถ้าอย่างนั้น อีกไม่นานเฮียก็คงได้เห็นหน้าหลานแล้วสินะ” เขายิ้มบาง ๆ พลางยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ“จะเห็นได้ยังไงกันคะ พ่อกับแม่เขารออุ้มหลานอยู่ แต่พอหลังจากคลอดเสร็จ หนูก็จะได้เงินก้อนโตจากค่าจ้างอุ้มบุญ เอามา
พรตพิพัฒน์จับขาเรียวงามแยกออกกว้าง จ้องมองกุหลาบงามที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานแห่งอารมณ์ พรตพิพัฒน์ทนไม่ไหวก้มลงไปสูดดมกลิ่นกายสาวอย่างหื่นกระหายน้ำหวานใสซึมเยิ้มออกมาตามร่องเนื้อ พรตพิพัฒน์ค่อย ๆ แหย่ปลายลิ้นลงไปแตะชิมหยาดน้ำใสตรงกลางกลีบเนื้อนุ่มอย่างลุ่มหลง“อุ๊ย!… ซี้ด… ท่านประธาน” ปลายฝนเผลอใช้สองมือจับศีรษะของพรตพิพัฒน์เอาไว้แน่น เสียงประท้วงเปลี่ยนเป็นเสียงร้องครวญครางหวานหู“อื้อ!… ท่านประธานขา” เลขาฯ สาว พ่ายแพ้ต่อสัมผัสของเขาอย่างราบคาบ ร่างกายสาวถูกปลุกปั่นด้วยลิ้นที่ชำนาญไม่หยุดหย่อน“เสียวแล้วใช่มั้ย หืม์!!” น้ำเสียงอ่อนโยนแฝงความเจ้าเล่ห์ทำให้เลขาสาวเริ่มผ่อนคลายลง ชายมากประสบการณ์ส่งปลายลิ้นละเลียดไปตามร่องสวาทอย่างช้า ๆ กวาดชิมน้ำหวานที่เลอะอยู่โดยรอบแคมขาวจนแห้งสนิทประธานหื่นผละใบหน้าออกจากร่องหลืบฉ่ำน้ำที่ยังมีคราบความหวานติดอยู่ประปราย แล้วหันมาซุกไซ้ดูดกลืนเต้านมอวบตึงทั้งสองข้างแทนมือหนาทั้งบีบทั้งขยำสลับซ้ายขวาอย่างเมามัน ปลายลิ้นสากรัวเลียวนตรงยอดถันสีชมพูจนปลุกกระแสไฟวาบหวามให้กระจายไปทั่วร่างเลขาสาวขนลุกชูชันด้วยความเสียวซ่าน ประธานหื่นระดมจูบดูดเลียเต้านมเต
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา… “ท่านประธานเรียกหาฝนเหรอคะ” พรตพิพัฒน์กำลังก้มหน้าก้มตาตรวจดูแฟ้มเอกสารเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตามองสำรวจหญิงสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนที่เลขาฯ จะก้าวเข้าไปหยุดยืนสงบเสงี่ยมอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่“ชุดใหม่เหรอ ฉันไม่เคยเห็นชุดนี้เลย”“ค่ะ… ฝนเพิ่งซื้อมาเมื่อวันก่อนนี้เองค่ะ”“ชุดนี้มันดูเรียบร้อยไปหน่อยนะ แล้วราคาเท่าไรล่ะ” ปลายฝนชะงักไปเล็กน้อยด้วยความประหม่า ก่อนจะตอบตามตรง“ประมาณห้าพันบาทค่ะ” พรตพิพัฒน์หัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางเอนแผ่นหลังพิงพนักเก้าอี้หนังอย่างผ่อนคลาย“หนูเห็นว่ามันสุภาพและเหมาะกับการใส่มาทำงานค่ะ เลยไม่ได้เลือกชุดที่ราคาสูงเกินไปค่ะ”“คราวหน้าถ้าอยากซื้อชุดก็มาบอกฉันสิ ฉันจะพาไปซื้อ” ปลายฝนเม้มริมฝีปากบางเข้าหากันเล็กน้อย“แล้วเงินเดือน เดือนนี้เหลือพอใช้หรือเปล่า“พอค่ะ…”พรตพิพัฒน์ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทำงาน เดินอ้อมโต๊ะตัวใหญ่เข้ามาหาเธอ แล้วหยุดยืนซ้อนชิดอยู่ตรงหน้า“ผู้หญิงสวย ๆ อย่างหนูต้องหัดเลือกเสื้อผ้าให้ดีเอาให้เข้ากับรูปร่าง เสื้อผ้าที่ใส่แล้วทำให้เราดูสวย เวลาออกไปไหนมาไหนกับฉัน จะได้ไม่ทำให้ฉันต้องขายหน้า เข้าใจมั้ย”ปลายฝนฝืนยิ้มรับ
บัวบุษยาตัวเกร็งกระตุกนิ่งค้างอยู่พักใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจยาว หญิงสาวขยับกายก้มหน้าเข้ามาหาเขาหน้าผากมนแนบชิดติดกับหน้าผากกว้างของชายหนุ่ม ลมหายใจอุ่น ๆ ที่ยังหอบสะท้านพ่นรดริมฝีปากกันและกันอย่างแนบชิด“เล่นเอาร้อนวูบไปทั่วท้องน้อยเลยนะคะ ถ้าเมื่อกี้แตกในมันเสียวแค่ไหนกันน้า…” บัวกระซิบถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเครือเล็กน้อยจากแรงอารมณ์ มือข้างเรียวบางยกขึ้นลูบไล้ไปตามโครงหน้าและแก้มสากของเขาแผ่วเบาอย่างออดอ้อน“ก็ต้องลองดูครับ แต่คุณต้องทานยาคุมซะก่อนน้า”“รอบคอบจังเลยนะคะ ทำไมกลัวที่จะต้องรับผิดชอบบัวหรือไงคะ” บัวกระซิบถามด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเครือเล็กน้อยจากแรงอารมณ์สวาท มือข้างเรียวบางยกขึ้นลูบไล้ไปตามโครงหน้าคมและแก้มสากของเขาแผ่วเบาอย่างออดอ้อน“ไม่รู้แหละ... ยังไงซะ สถานะตอนนี้คุณหมอก็ถือว่าเป็นสามีของบัวไปแล้วนะคะ” เธอพลิกแพลงคำพูดด้วยแววตาพราวระยับ “แล้วบัวก็ยังมีเรื่องสำคัญจะบอกด้วย”“เรื่องอะไรเหรอ... ที่รัก” ราเมศวร์เลิกคิ้วถามอย่างนึกสนุก ดวงตาคมกริบมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ยังฉ่ำประกายความสุขอย่างใกล้ชิด“จริง ๆ แล้ว... บัวเป็นผู้หญิงที่มีความต้องการสูง…







