FAZER LOGINCompartilhar
8 สายฝนที่ชโลมลงบนหัวใจ
Data de publicação:
2026-08-28 10:48:24ช่วงบ่าย
ขณะที่ปลายฝนกำลังนั่งพักเหนื่อยและป้อนข้าวบดให้ลูกชายกินบริเวณโต๊ะไม้เล็กๆในห้องครัว คุณหญิงวิไลลักษณ์ที่เดินตรวจความเรียบร้อยภายในบ้านก็เดินเข้ามาสมทบ รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นบนใบหน้าเมื่อเห็นดวงตากลมโตของน้องพายุกำลังมองมาที่ตนอย่างตื่นรู้ “แกดูเลี้ยงง่ายดีนะ หน้าตาน่าเอ็นดูเชียว จมูกโด่งเป็นสันเชียว หน้าตาคล้ายใครล่ะเนี่ย?” คุณหญิงวิไลลักษณ์เอ่ยทักด้วยความเอ็นดูพลางทรุดตัวลงนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโดยไม่ถือตัว ปลายฝนรีบวางช้อนในมือลงแล้วยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อม “ขอบพระคุณค่ะคุณหญิง น้องพายุหน้าตาเหมือน…เหมือนทางฝั่งพ่อเขาน่ะค่ะ” ปลายฝนตอบเสียงแผ่วเบา ดวงตาคู่สวยหลุบลงต่ำด้วยความรู้สึกเจ็บแปล๊บในอกเมื่อนึกถึงอดีตที่ไม่อยากจดจำ คุณหญิงวิไลลักษณ์สังเกตเห็นแววตาเศร้าสร้อยและท่าทีอ้ำอึ้งของหญิงสาว จึงเอ่ยถามต่อด้วยความสงสัยแกมความเมตตา “แล้วพ่อของแกไปไหนเสียล่ะ ทำไมถึงปล่อยให้เธอต้องมาอุ้มท้องเลี้ยงลูกลำบากตามลำพังแบบนี้ ทั้งที่แกเพิ่งจะตัวแค่นี้เอง” คำถามนั้นทำให้หัวใจของปลายฝนกระตุกวาบ สองมือเรียวบีบเข้าหากันแน่นโดยอัตโนมัติ ความทรงจำอันโหดร้ายในช่วงเวลาที่ตั้งครรภ์และความเย็นชาของผู้ชายคนนั้นผุดขึ้นมาในหัว รสชาติขมปร่าแล่นพล่านในลำคอจนเธอแทบเปล่งเสียงไม่ออก “เอ่อ...คือ...” ปลายฝนกลืนก้อนสะอื้นลงคอ พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่นเครือ “เรา...เราไม่ได้ติดต่อกันนานแล้วค่ะคุณหญิง เขา...เขาคงไม่ได้สนใจไยดีอะไรพวกเราหรอกค่ะ สำหรับเขาแล้วเรื่องของเรามันเป็นแค่ความผิดพลาดชั่วคราวเท่านั้นเองค่ะ” คุณหญิงวิไลลักษณ์มองภาพหญิงสาวที่กำลังพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกด้วยความเวทนาและเห็นอกเห็นใจ แววตาของหญิงสูงวัยฉายประกายความขัดใจเล็กๆต่อผู้ชายไร้ความรับผิดชอบคนนั้น “ผู้ชายสมัยนี้นี่นะ ทำผู้หญิงท้องแล้วยังทิ้งให้มารับภาระเลี้ยงลูกคนเดียวได้อย่างไร ใจคอทำด้วยอะไรกันหนอ” เด็กชายวัยหนึ่งขวบส่งเสียงอ้อแอ้ออกมาเบาๆ พร้อมกับยื่นมือป้อมๆไปคว้าชายเสื้อของคุณหญิงวิไลลักษณ์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่นึกกลัวคนแปลกหน้า คุณหญิงวิไลลักษณ์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูระคนแปลกใจ “แหม...เจ้าตัวเล็กนี่ท่าทางจะเป็นเด็กอัธยาศัยดีนะ ไม่กลัวฉันเลยแฮะ” ท่านเอื้อมมือไปรับร่างเล็กน้ำหนักเบาขึ้นมาอุ้มแนบตักอย่างคล่องแคล่ว แม้จะไม่ได้อุ้มเด็กเล็กมานานหลายปีแล้ว แต่สัญชาตญาณความเป็นแม่ก็ทำให้ท่าอุ้มของท่านนุ่มนวลและมั่นคง น้องพายุไม่มีท่าทีงอแงเลยแม้แต่น้อย ซ้ำยังส่งยิ้มตาหยีจนแก้มป่องให้ผู้สูงศักดิ์จนคนสูงวัยใจละลายยวบลงในพริบตา “แกน่ารักน่าชังจริงๆนะปลายฝน ดวงตากลมโต จมูกโด่ง เห็นแล้วมันน่าหมั่นเขี้ยวจริงเชียว” คุณหญิงวิไลลักษณ์เอ่ยชมด้วยความจริงใจพลางใช้ปลายนิ้วเขี่ยแก้มนิ่มของเด็กชายเบาๆ ปลายฝนที่นั่งมองภาพนั้นอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอกลัวเหลือเกินว่าเด็กน้อยจะซนหรือร้องไห้งอแงจนทำให้คุณหญิงรำคาญ แต่กลับกลายเป็นว่าน้องพายุกำลังอวดรอยยิ้มใส่เจ้าของบ้านเสียอย่างนั้น “ขอบพระคุณคุณหญิงมากนะคะที่เมตตาแก ปลายฝนเกรงใจคุณหญิงเหลือเกินค่ะ กลัวแกจะไปกวนเวลาพักผ่อนของคุณหญิง” ปลายฝนรีบเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรงอกเกรงใจพร้อมกับทำท่าจะลุกขึ้นไปรับตัวลูกชายคืนมา ทว่าคุณหญิงวิไลลักษณ์กลับโบกมือปฏิเสธเบาๆ รอยยิ้มอบอุ่นระบายอยู่บนใบหน้า “ไม่ต้องหรอกปลายฝน ปล่อยให้แกอยู่กับฉันนี่แหละ หน้าตาเธอก็ดูเหนื่อยล้าเต็มทีแล้ว ข้าวก็เพิ่งกินเสร็จ ปล่อยให้แกเดินย่อยกับฉันสักหน่อยเถอะ” ท่านหยุดชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเมตตาและเอ็นดู “เดี๋ยวฉันช่วยดูแกให้เอง ช่วงนี้เธอก็เคลียร์งานความสะอาดในครัวกับข้างนอกให้เรียบร้อยเถอะ ไม่ต้องกังวลหรอก” คำพูดนั้นเปรียบเสมือนสายฝนที่ชโลมลงบนหัวใจที่แห้งผากของคนเป็นแม่ ปลายฝนรู้สึกตื้นตันจนจุกแน่นอยู่ในลำคอ หยาดน้ำใสๆเอ่อคลอหน่วยตาด้วยความซาบซึ้งใจอย่างหาที่สุดไม่ได้ “ขอบพระคุณค่ะคุณหญิง ขอบพระคุณจากใจจริงเลยนะคะคุณหญิง” ปลายฝนยกมือไหว้ท่วมหัวด้วยความซาบซึ้ง ร่างกายและจิตใจที่แบกรับความกดดันมาตลอดทางดูเหมือนจะเบาหวิวลงไปถนัดตา คุณหญิงวิไลลักษณ์ส่งยิ้มอ่อนโยนให้เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะอุ้มร่างเล็กของน้องพายุแนบกายแล้วก้าวเดินออกจากห้องครัวตรงไปยังห้องนั่งเล่นโอ่อ่าส่วนหน้าบ้านเพื่อหาของเล่นเพลินๆให้เด็กน้อยเล่น
Último capítulo
อุ้มรักคุณหมอใจร้าย 20 ความรักดีๆ (จบ)
บ้านอรรณพ เรย์เดนสาวเท้าเข้ามาในบ้านก็เห็นไปรยานั่งอยู่ในห้องรับแขกโดยอรรณพกับสิรินก็นั่งอยู่ด้วย ชายหนุ่มที่เห็นผู้ใหญ่สองคนนั่งอยู่จึงยกมือไหว้พร้อมทักทายด้วยท่าทีสุภาพ “สวัสดีครับคุณอา คุณน้า” “นั่งก่อนสิเรย์เดน” อรรณพเอ่ยด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง ร่างสูงทิ้งตัวนั่ง ก่อนไปรยาจะหันไปพูดกับเขาที่นั่งฝั่งตรงข้าม “ที่ไปรยาให้พี่เข้ามา เพราะไปรยาอยากพูดกับพี่เรื่องถอนหมั้นค่ะ” “…” ชายหนุ่มชะงักพลันรู้สึกโล่งอก พลางคิดว่าเรื่องธุระที่เธอจะคุยกับเขาก็คือเรื่องเดียวกันกับเรื่องที่เขาจะคุยกับเธอ “ไปรยาต้องขอโทษพี่ด้วยนะคะที่ทำให้พี่กับฑิตาต้องแยกจากกัน ทั้งที่พี่กับฑิตาก็อยู่ด้วยกันมาหลายเดือน” เธอพูดด้วยความรู้สึกผิด เพิ่งมาคิดได้ว่าตัวเองเอาแต่ใจแล้วไปทำลายความสุขของเขากับฑิตา แล้วสิรินที่นั่งข้างอรรณพก็เอ่ยกับเรย์เดนด้วยความรู้สึกผิดเช่นกัน “น้าก็ต้องขอโทษเรย์เดนด้วยนะที่ตามใจไปรยามากไป จนไม่ได้คิดหน้าคิดหลังให้ดีก่อน” “ครับ ไม่เป็นไร” เขาระบายยิ้มอ่อนแล้วพูดออกไปอย่างไม่ได้อะไรตามมารยาทเมื่อคิดว่าสองแม่ลูกคงรู้สึกผิดแล้วจริงๆ ก่อนอรรณพจะเอ่ยกับเรย์เดนด้วยท่าทีจริงจัง “อาขอถามอะไรเ
อุ้มรักคุณหมอใจร้าย 19 รู้สึกกับเธอ
ด้านฑิตา เมื่อเธอเข็นรถมาถึงหน้าห้องพักของลูกค้า ก็เคาะประตูสามครั้งติดต่อกัน จากนั้นไม่ถึงสามวินาทีประตูบานหรูก็ถูกเปิดออกมา ก่อนเสียงหวานจะพูดออกไปด้วยท่าทีสุภาพ “เซอร์วิสรูมค่ะ” หมับ! “อ๊ะ!” เธออุทานด้วยความตกใจเมื่อถูกฝ่ามือใหญ่ของคนด้านในคว้าข้อมือแล้วดึงเธอเข้าไปในห้อง ร่างสูงลากรถเข็นที่มีขวดเบียร์วางอยู่เข้ามาในห้องแล้วปิดประตู ก่อนจะก้าวเข้ามายืนตรงหน้าเธอ “คุณเรย์เดน!” เธอเบิกตาโพลงด้วยความตกตะลึงเมื่อคนที่ดึงเธอเข้ามาคืออดีตคู่หมั้น “ฉันโทรหาเธอมาเป็นอาทิตย์แล้ว ทำไมถึงไม่รับโทรศัพท์” เขาถามด้วยสีหน้านิ่ง น้ำเสียงขุ่นเคืองอย่างไม่ได้จริงจัง “ฑิตาคิดว่าไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องคุยกับคุณ ฑิตาก็เลยไม่อยากรับค่ะ” “วันนี้ฉันจะลงโทษเธอที่ไม่ยอมรับโทรศัพท์ฉัน ด้วยการที่เธอจะต้องอยู่ในห้องนี้กับฉันทั้งวัน” เขาลากร่างบางมาที่เตียงแล้วจับเธอให้นั่งลง “คุณจะมาทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ฑิตาเป็นพนักงานของที่นี่ จะให้มาอยู่กับลูกค้าได้ไง” “ฉันเป็นลูกค้าคนสำคัญของเธอนะ เพราะฉะนั้นเธอจะต้องอยู่ในห้องนี้จนกว่าฉันจะพอใจ” พูดจบ เรย์เดนก็ไม่รีรอที่จะผลักร่างบางนอนลงแล้วกอดและจูบเธอด้วยความค
อุ้มรักคุณหมอใจร้าย 18 ที่อยู่ใหม่
วันต่อมา อรรณพตื่นตั้งแต่เช้าแล้วมาหาฑิตายังห้องพักที่เธออาศัยอยู่ตั้งแต่อายุสิบขวบ ก๊อกๆ แกร่ก “คุณพ่อมีอะไรหรือเปล่าคะ” เธอเปิดประตูแล้วเอ่ยถามคนเป็นพ่อด้วยความรู้สึกแปลกใจที่พ่อมาหาเธอตั้งแต่เช้า “พ่ออยากให้ลูกออกไปอยู่ที่อื่น เก็บเสื้อผ้าเถอะ” “…” ฑิตานิ่งขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ ก่อนอรรณพจะอธิบายให้คนเป็นลูกได้เข้าใจ “พ่อไม่อยากให้ลูกต้องอยู่ห้องคนใช้แบบนี้อีกแล้ว ออกไปอยู่ที่อื่นดีกว่า” “ได้ค่ะ” เธอรับคำอย่างไม่เรื่องมากและพอจะเข้าใจความต้องการของพ่อ “ถ้าเก็บเสื้อผ้าเสร็จก็ไปขึ้นรถหน้าบ้านนะ พ่อจะไปส่ง” “ค่ะคุณพ่อ” ว่าแล้วชายวัยกลางคนก็เดินกลับไปบ้าน จากนั้นฑิตาก็กลับเข้าห้องไปเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋า เมื่ออรรณพเดินเข้ามาในบ้านก็เจอกับสิรินที่ยืนอยู่ สิรินที่เห็นสามีจึงเอ่ยถามขึ้นด้วยรอยยิ้มอ่อน น้ำเสียงไม่แข็งกระด้างเหมือนก่อนๆ “คุณไปไหนมาเหรอ” “ผมไปบอกให้ฑิตาเก็บเสื้อผ้า เพราะผมจะให้ฑิตาย้ายออกไปอยู่ที่อื่น” เขาพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง “คุณจะย้ายไปอยู่ที่อื่นด้วยเหรอ” สิรินเอ่ยถามด้วยความรู้สึกใจคอไม่ค่อยดี “ก็ไม่แน่นะ” เขาพูดด้วยสีหน้าไม่ได้แยแส “คุณอย่าไปอยู่ที่
อุ้มรักคุณหมอใจร้าย 17 บีบบังคับ
ห้องคอนโดเรย์เดน เรย์เดนฉุดกระชากลากถูร่างเล็กของฑิตามาถึงห้องคอนโดของเขา เพราะเธอไม่ยอมลงจากรถดีๆ เขาจึงต้องใช้วิธีนี้ “คุณพาฑิตามาที่นี่ทำไม” เธอถามด้วยน้ำเสียงแข็ง ดวงตาคู่สวยจ้องมองคนตรงหน้าอย่างขุ่นเคืองเมื่อเขาใช้วิธีบีบบังคับพาเธอมาที่นี่ “แล้วเธอคิดว่าฉันพาเธอมาทำอะไรล่ะ” นัยน์ตาคู่คมฉายแววเจ้าเล่ห์ ฑิตาที่เห็นก็ต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคืองพลางดวงตากลมสวยฉายแววความหวั่นวิตก “เข้าห้องไปอาบน้ำกันดีกว่านะ” เขาเอ่ยพลางเลื่อนมือมาจับข้อมือเรียวบาง “ฑิตาจะกลับบ้าน” หญิงสาวขืนตัวเองไว้อย่างไม่ยอม แต่ร่างสูงก็ลากพาเธอเข้าไปในห้องนอนจนได้ เขาจัดการถอดเสื้อผ้าให้เธอ ร่างบางขัดขืนอย่างไม่ยอมแพ้ “อย่านะคุณ” แต่เรย์เดนก็ไม่หยุด เขายังคงจัดการกับเสื้อผ้าของเธออย่างทุลักทุเล เขารูดซิปที่ด้านหลังของเธอลงไปถึงเอว “คุณเรย์เดน หยุดนะ!” เธอห้ามเสียงแข็ง ก่อนที่เขาจะถอดชุดของเธอออกจนเหลือแต่ชุดชั้นใน “คุณมันบ้าไปแล้ว!” เธอว่าออกไปด้วยอารมณ์เคืองโกรธ ทว่าใบหน้าหล่อเหลากลับยิ้มอ่อนมองร่างกายสวยที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ พร้อมกับรั้งร่างนุ่มนิ่มที่เกือบเปลือยเปล่าเข้ามากอด “ฉันไ
อุ้มรักคุณหมอใจร้าย 16 กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้
หนึ่งเดือนผ่านไป เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่เรย์เดนกับฑิตาถอนหมั้นกัน ในช่วงหลายอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ เรย์เดนก็มาหาไปรยาที่บ้าน อยู่รับประทานอาหารเย็นกับไปรยาและพ่อกับแม่ของไปรยาบ่อยๆ หรือบางทีเรย์เดนก็พาไปรยาออกไปทานข้าวนอกบ้านบ้างตามประสาที่เขาต้องทำหน้าที่เป็นคู่หมั้นของเธอ ช่วงสองอาทิตย์ให้หลังมานี้ เรย์เดนไม่ได้ไปหาฑิตาที่ห้องและไม่ได้เจอเธอเลย เพราะเขาก็ไม่อยากทำให้เธอต้องเดือดร้อนถ้าเกิดใครไปเห็นว่าเขาไปหาฑิตาที่ห้อง ด้านฑิตา เมื่อถึงเวลาเลิกงาน ภัทรกับฑิตาก็พากันเดินออกมาจากโรงแรมหรู ก่อนชายหนุ่มจะเอ่ยขึ้น “ฉันอยากไปซื้อเสื้อผ้า ก็เลยอยากให้เธอไปช่วยเลือกหน่อย พอซื้อเสร็จ ฉันจะไปส่งเธอที่บ้านเอง” “เอางั้นก็ได้” เธอหันตอบชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มตามประสา “งั้นก็ไปขึ้นรถเถอะ” ว่าแล้ว ภัทรก็พาฑิตาไปขึ้นรถหรูของเขา จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปยังห้างสรรพสินค้าชื่อดัง เมื่อภัทรได้เสื้อผ้าที่ถูกใจแล้วโดยฑิตาช่วยเลือกให้ จากนั้นเขาก็พาฑิตาไปรับประทานอาหารในร้านที่อยู่ในห้างสรรพสินค้า เสร็จแล้วชายหนุ่มก็ไปส่งเธอที่บ้าน บ้านอรรณพ เมื่อรถหรูของภัทรเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ ฑิตาก็ลงจากรถก่อน
อุ้มรักคุณหมอใจร้าย 15 นานแค่ไหนแล้ว
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา วันนี้เรย์เดนไม่เข้าบริษัทจึงมาหาไปรยาที่บ้านในช่วงเย็น เมื่อเขามาถึง ไปรยาที่เห็นคนตัวสูงจึงเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสและตื่นเต้นหลังจากที่เธอไม่ได้เจอเขามาหนึ่งอาทิตย์แล้ว “วันนี้พี่เรย์เดนมาพาไปรยาออกไปกินข้าวใช่ไหมคะ” “ใช่” เขาตอบด้วยสีหน้าปกติ ไม่ได้มีรอยยิ้ม “งั้นพี่นั่งรอก่อนนะคะ ไปรยาขอไปแต่งตัวก่อน” ว่าแล้วไปรยาก็สาวเท้าขึ้นชั้นบนไป ก่อนเรย์เดนจะเดินออกไปจากบ้านก็เจอกับฑิตาที่กลับมาจากทำงาน ฑิตาที่เห็นเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาก็ชะงัก ก่อนจะละสายตาจากร่างสูงแล้วสาวเท้าไปยังห้องพักของตัวเองที่อยู่หลังบ้าน โดยเรย์เดนก้าวเดินตามมาจนถึงห้องของเธอ ฑิตาที่เห็นจึงหันถาม “คุณตามฑิตามาทำไมคะ คุณมาหาพี่ไปรยาไม่ใช่เหรอ” “ไปรยาขึ้นไปแต่งตัว ฉันก็เลยมาหาเธอ” เขายิ้มอ่อนๆมองใบหน้าเรียวสวยที่เขาไม่ได้เจอมาเป็นอาทิตย์แล้ว “มาหาฑิตาทำไมคะ” “ก็อยากมาคุยกับเธอ” “แต่ฑิตาไม่มีเรื่องที่จะต้องคุยกับคุณค่ะ คุณไปอยู่ที่บ้านใหญ่เถอะ อย่ามาอยู่ที่ห้องคนใช้เลยค่ะ” พูดจบหญิงสาวก็ไขกุญแจเข้าไปในห้อง โดยมีร่างสูงก้าวตามเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะ ฑิตาเปิดพัดลมแล้วหันมาพูดกับชาย
Você também pode gostar
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา81.3K visualizaçõesเรื่องสั้นซ่อนรัก LOVE
C103.2K visualizaçõesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.6K visualizaçõesท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น642.7K visualizaçõesภรรยาที่ไร้ความโปรดปรานกับฝาแฝดปริศนาของเธอ
อาร์เทมิส ซี.วาย.193 visualizaçõesถ้าฉันมีเพียงหัวใจ จะมีใครรักฉันจริงเหรอ
อักษราลัย110 visualizaçõesกลรัก ซาตาน
นงพะงา 115 visualizaçõesรู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก
ไออุ่นในฤดูหนาว1.5K visualizações
