4

บรรยากาศที่หน้าโรงแรมเดอะไนน์เต็มไปด้วยผู้คนพลุกพล่าน จากที่ก่อนหน้านี้เพียงแค่ 3 วัน ช่วงเวลาตอนเช้าจะเงียบเหงามีเพียงแขกวีไอพีไม่กี่คนที่จะเข้าพัก ทุกคนรู้ดีว่าที่นี่เป็นสวรรค์ของนักท่องราตรีเท่านั้น โรงแรมหรูใจกลางเมืองแท้จริงแล้วเป็นสถานที่ให้กลุ่มคนไฮโซ นักการเมือง หรือแม้แต่คนมีสี เข้ามา ‘ลุ้นโชค’

ไม่มีใครรู้ความลับนี้จนเมื่อมีคนเข้าไปแอบถ่ายพื้นที่ชั้น 30 ของที่นี่ และพบว่ามันคือ ‘กาสิโน’ ดีๆ นี่เองจนกลายเป็นข่าวโด่งดังชั่วข้ามคืน หลายสำนักข่าวต่างเล่นข่าวนี้และตีแผ่ว่านี่คือกาสิโนที่เอื้อให้คนมีสีและนักการเมืองหรือไม่

เช้านี้ บรรดาช่างภาพผู้สื่อข่าวต่างกรูกันมาที่หน้าโรงแรมเดอะไนน์พร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ นำทีมโดยผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ‘พล.ต.อ.วิมล เหล่าอารย’ โดยเจ้าหน้าที่ได้เข้าไปตรวจสอบด้านในโรงแรมชั้น 30 ตามที่มีคำกล่าวอ้าง พร้อมกับไม่อนุญาตให้สื่อเข้าไปด้านในโดยอ้างว่าจะเป็นการวุ่นวายและมีผลต่อพยานหลักฐาน

“รอนานแล้วนะ”

“นั่นสิ ไม่รู้จะส่งข่าวเที่ยงทันไหม” เหล่าผู้สื่อข่าวหลายช่องต่างพากันบ่น หลังจากที่ตำรวจเข้าไปตรวจสอบภายในนานกว่า 2 ชั่วโมง และไม่มีวี่แววที่จะออกมา

‘พลอยระวี รัตนแสง’ ผู้สื่อข่าวช่องเดอะนิวส์ เธอเป็นนักข่าวสาวไฟแรงอยู่ในแวดวงสื่อมานานกว่า 5 ปี ประสบการณ์การทำงานของเธอทำให้รู้ว่าเรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาเป็นแน่ กาสิโนใหญ่ใจกลางเมืองที่มีคนมากอำนาจเข้ามาใช้บริการอ้างว่าทำอย่างถูกต้อง แต่ภาพที่หลุดออกมากลายเป็นว่าหนึ่งในนักการเมืองกำลังลวนลามผู้หญิง ทำให้หลายคนเริ่มตั้งคำถามว่ากาสิโนนี้มีการตกลากซื้อขายบริการทางเพศให้กลุ่มนักการเมืองด้วยหรือไม่ และเธอตั้งใจว่าจะตามติดข่าวนี้จนกว่าความจริงจะเปิดเผย

ครืดๆ ๆ

เสียงโทรศัพท์มือถือรุ่นเก่าดังขึ้นขณะที่เจ้าตัวกำลังรีบเขียนข่าว เมื่อเห็นชื่อปลายสายพลอยระวีถึงกับเอือมระอา

“ยังไม่ทันจะถึงเวลาก็เร่งกันแล้ว” พลอยระวีหันไปพูดกับ ‘นวกร’ ช่างภาพคู่ใจของเธอ เพราะบุคคลที่โทร.มาคือ ‘อักษรา’ บก.ข่าวอาชญากรรม ถึงยังไม่รับสายพลอยระวีก็รู้ได้ทันทีว่าอักษราต้องมาเร่งขอบทข่าวจากเธอแน่นอน

“ค่า” พลอยระวีลากเสียงยาวใส่ปลายสาย ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคารพหัวหน้า แต่ในการทำงานบางครั้ง คนที่อยู่ ‘ข้างใน’ กลับกดดันโดยที่ไม่ได้ดูสถานการณ์ ‘หน้างาน’ เลย

“ส่งบทมาให้พี่ได้แล้วยัยพลอย อีกสองชั่วโมงข่าวจะเข้าแล้วนะคุณน้อง”

ตามคาด เสียงปลายสายเร่งเอาบทข่าวจากเธอจริงๆ ด้วย พลอยระวีดูนาฬิกาข้อมือตัวเองพลางคิดว่าเหลือเวลาอีกตั้งสองชั่วโมงต่างหาก

“ข่าวน่ะมีนะคะ แต่พี่นาอยากให้พลอยส่งข่าวเก่าที่ไม่อัปเดตไหม” พลอยระวีเป็นอย่างนี้เสมอกับเรื่องงาน ไม่ใช่อยากจะดื้อ แต่เพราะเป็นคนตั้งใจทำงานมาก ฉะนั้นข่าวเก่า ไม่อัปเดตจึงไม่อยากจะส่งไป

“อะไรกัน ตั้งแต่เช้ายังไม่มีความคืบหน้า ท่านยังไม่ออกมาอีกเหรอ” อักษราส่งเสียงร้อนใจตามประสา

“ใช่ค่ะ ท่านวิมลเข้าไปยังไม่ออกมาเลย ตอนนี้ พลอยเขียนบทล่วงหน้าไปแล้ว ส่วนความคืบหน้าจากการดูสถานการณ์แล้ว พลอยว่าคงไม่มีอะไรมาก นอกจากออกมาบอกว่าอยู่ระหว่างการตรวจสอบให้แน่ชัด เบื้องต้นขอยังไม่ให้ข้อมูลตอนนี้” พลอยระวีพูดพร้อมกับมองบนทันทีเมื่อนึกคำตอบที่ทางตำรวจจะมาบอกกับนักข่าว แม้จะคิดอย่างนั้น แต่ในการทำข่าวก็เป็นรู้กันดีว่า เรื่องพลิกๆ มีอยู่เสมอ บางเรื่องไม่ควรเกิดแต่กลับเกิดขึ้นก็มี

“แล้วจะทำยังไงดี พี่อยากให้พลอยรายงานสดสถานการณ์ตรงนั้นแล้วก็ได้เสียงของท่านมายืนยัน แบบนี้เป็นข่าวอ่านเฉยๆ ก็ไม่น่าจะดึงคนดูได้นาน”

ที่อักษราพูดมาถูกต้องทุกอย่าง ตัวของเธอก็อยากที่จะเสนอข่าวเพื่อดึงความสนใจของคนดูเช่นกัน

“ก็นั่นแหละค่ะ คงต้องรอท่านออกมาก่อน พลอยว่าอีกหนึ่งชั่วโมงยังพอไหว”

พลอยระวีคาดเดาเวลาแล้ว หากท่านวิมลยังไม่ออกมาจริงๆ เธอคงต้องรายงานสถานการณ์ ณ ปัจจุบันที่เหล่ากองทัพสื่อยังคงเกาะติดสถานการณ์และรอความคืบหน้าอยู่

“พยายามให้ได้เสียงท่านวิมล และถ้าเป็นไปได้ พี่อยากให้พลอยไปสืบดูว่าใครเป็นเจ้าของกาสิโนนี้” อักษราทำเสียงจริงจัง ช่องเดอะนิวส์เป็นช่องทีวีที่ขึ้นชื่อว่า ‘นักข่าว’ แทบจะเป็น ‘นักสืบ’ อยู่แล้ว จ้างเดือนละสามหมื่นใช้งานเหมือนสามแสน ช่องอื่นทั่วไปจะให้นักข่าวถามแค่เรื่องที่จำเป็น สัมภาษณ์แค่คนที่ควรสัมภาษณ์ ส่วนบุคคลที่ไม่ควรยุ่งเกี่ยว หรือบุคคลที่อันตรายนั้น ไม่มีใครอยากให้คนหน้างานไปเสี่ยง

“เจ้าพ่อกาสิโนน่ะเหรอคะ?” พลอยระวีทำเสียงตกใจ แม้ความจริงแล้วจะไม่ได้เกินคาดหมายเท่าไหร่นัก เพราะรู้ดีว่าที่นี่ชอบให้เธอไปเสี่ยงกับข่าวอันตรายๆ เสมอ

“อย่าพูดอย่างนั้น เขาอาจจะเป็นคนใจดีก็ได้นะพลอย” อักษราปลอบใจ ทุกคนรู้ว่าอันตรายแค่ไหน แต่หากไม่ใช่พลอยระวีก็คงไม่มีนักข่าวคนอื่นกล้าทำเหมือนกัน

“พ่อพระคงไม่มาเปิดกาสิโนมั้งคะ คุณพี่นาขา” คนใจใสมือสะอาดคงไม่ไปจับธุรกิจสีเทาแบบนี้ ก็มีแต่พวก...เท่านั้นล่ะ “เอาเถอะค่ะ หวังว่าพลอยจะเข้าถึงตัวเขานะคะ แล้วไม่ใช่ว่าเจ้าของเป็นคนในแวดวงการเมืองอีก เห้อ…”

หญิงสาวถอนหายใจอย่างหนักเมื่อรู้ว่างานนี้ไม่ง่ายเสียแล้ว ทว่า แม้เธอจะบ่นออดแอดไปบ้าง แต่ลึกๆ กลับชอบงานท้าทายแบบนี้

“รอดูละกัน มีอะไรด่วนก็โทร.มานะ เอ้อ ให้กรส่งภาพมาข้างในก่อนได้เลยนะ พี่จะได้ให้ตัดต่อ ตัดอินเสิร์ชรอ” ฝ่าย บก.ข่าวพูดพร้อมกับรีบวางสายไปทันที

“พี่กรส่งภาพได้เลยนะ เดี๋ยวพี่นาคอยรับอยู่ข้างใน”

โดยปกติแล้วเวลาที่ทำข่าว แม้ว่าจะยังไม่มีเหตุการณ์อะไรที่น่าตื่นเต้น แต่นวกรก็จะต้องคอยเก็บภาพบรรยากาศเพื่อส่งภาพผ่านระบบอินเทอร์เน็ตเข้าสถานีโทรทัศน์ พนักงานด้านในก็จะรับภาพและนำไปตัดต่อคร่าวๆ หากมีภาพด่วนจริงๆ พลอยระวีก็จะใช้โทรศัพท์มือถือของตัวเองถ่ายภาพและส่งเข้ากรุ๊ปไลน์เพื่อนำภาพนั้นๆ ไปตัดต่อเพิ่มเติมอย่างรวดเร็ว เพราะงานของนักข่าวต้องแข่งกับเวลาเสมอ

“อยากรู้นักว่าใครที่เป็นเจ้าของที่นี่”

“เฮ้ย! ท่านวิมลออกมาแล้ว” หนึ่งในนักข่าวตะโกนออกมาหลังจากเห็น ผบ.ตร.เดินออกมาจากลิฟต์พร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจอีกหลายนาย

พลอยระวีไม่รอช้า หันไปส่งสัญญาณให้ช่างภาพรู้ตัว ก่อนที่จะรีบวิ่งเข้าไปล้อมเป้าหมาย พร้อมกับเพื่อนนักข่าวหลายสำนักทันที

ท่านวิมลเป็นผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติมาได้สองปี ปกติแล้ว ท่านจะเป็นคนเงียบขรึม ผลงานที่ผ่านมาของท่านนับได้ว่าดีกว่า ผบ.ตร. ท่านก่อนหน้าหลายคน ด้วยเป็นคนที่จริงจังต่อหน้าที่และยึดมั่นในอุดมการณ์เพื่อประชาชน ท่านจึงถือว่าเป็นบุคคลในวงการตำรวจที่ผู้คนให้ความเคารพและเชื่อมั่นในฝีมือมาโดยตลอด