5

“ใจเย็นๆ นะครับ เดี๋ยวสัมภาษณ์พร้อมๆ กัน”

นายตรวจยศผู้น้อยต่างช่วยกันท่านวิมลออกห่างจากเหล่านักข่าว และคอยอำนวยความสะดวกในพื้นที่การให้สัมภาษณ์ อย่างที่บอก ข่าวนี้เป็นข่าวใหญ่ที่ไม่ได้มีมานาน ในมุมของนักข่าวก็ถือเป็นงานท้าทายหลังจากที่ข่าวเงียบมาหลายเดือน

“ตกลงตรวจสอบแล้วเป็นไงบ้างคะท่าน?”

“มีคนมีสีเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริงไหมครับท่าน?”

“เห็นว่านักการเมืองหลายคนก็เข้าไปใช้บริการ และอาจมีการซื้อขายบริการทางเพศจริงใช่ไหมครับ?”

“เกิดเหตุการณ์แบบนี้จะสั่งปิดเลยไหมครับ?”

เหล่านักข่าวหลายสำนักยิงคำถามใส่ท่านวิมลไม่เว้นให้ท่านได้ตอบจนพลอยระวีเองก็แอบเอือมระอาเหมือนกัน เธอจึงเลือกที่จะเงียบและให้คนอื่นๆ ถามไปก่อน

“คืออย่างนี้นะครับ ทางเจ้าหน้าที่ตำรวจของเราได้ขึ้นไปตรวจสอบที่ชั้น 30 แล้ว พบว่าเป็นกาสิโนทั่วไปแบบที่มีภาพหลุดออกมาครับ”

พล.ต.อ.วิมลตอบออกมาด้วยสีหน้าลำบากใจจนผิดสังเกต เพราะปกติแล้ว ท่านจะตอบคำถามนักข่าวด้วยความมั่นอกมั่นใจ และสีหน้าที่บ่งบอกความลำบากใจนั้นทำเอาพลอยระวียิ่งหวาดระแวงเข้าไปใหญ่

“แล้วจากภาพที่หลุดออกไป นักการเมืองพรรคดังกำลังนัวเนียหญิงสาว เป็นการซื้อขายบริการทางเพศกันจริงไหมคะ?” นักข่าวจากช่องหนึ่งรีบยิงคำถามใส่ทันที

ท่านวิมลลอบถอนหายใจหนึ่งครั้ง ก่อนที่จะมองนักข่าวคนนั้น

“อยู่ระหว่างตรวจสอบครับ”

“แล้วได้พูดคุยกับทางนักการเมืองท่านนั้นหรือยังคะ?”

“ทุกคนเงียบก่อนค่ะ ฟังท่านก่อน” พลอยระวีทนไม่ไหวถึงกับพูดเสียงดังออกมา ไม่ใช่ว่าเธออยากหักหน้าเพื่อนนักข่าวด้วยกัน แต่เพราะหากทุกคนยังแย่งกันยิงคำถาม ชาตินี้ก็ไม่ได้คำตอบ แถมไม่ทันรายงานข่าวพอดี

“จากเรื่องราวที่เกิดขึ้น ตอนนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่ในสังคม ทางตำรวจของเรา รวมถึงผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่ายจำเป็นต้องตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด แต่เบื้องต้น จากภาพอาจจะเป็นการเข้าใจผิดด้วยมุมภาพต่างๆ ก็ต้องมาดูกันอย่างละเอียดอีกครั้ง” สิ้นเสียงของท่านวิมล นักข่าวทุกคนต่างมองหน้ากันและกัน

“หมายความว่า…ภาพที่เหมือนนักการเมืองชื่อดังท่านนั้นกำลังให้หญิงสาวสวยวัยรุ่นคนหนึ่งนั่งตักอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดอย่างนั้นหรือคะ”

พลอยระวีเอ่ยถามสิ่งที่สงสัย ในภาพปรากฏนักการเมืองสูงวัยกำลังโอบกอดหญิงสาวในท่านั่ง พร้อมกับเอาใบหน้าซุกที่ซอกคอผู้หญิงรายนั้น โดยไม่สามารถรู้ได้ว่าฝ่ายผู้หญิงเต็มใจหรือไม่ หากเป็นการลวนลามหรือบังคับขืนใจขึ้นมาก็จะกลายเป็นเรื่องใหญ่เข้าไปอีก

“ใช่ครับ อย่างที่บอกว่าบุคคลในภาพเป็นที่รู้จักกับประชาชน และเร็วๆ นี้อาจมีการเลือกตั้งเกิดขึ้น รายละเอียดค่อนข้างซับซ้อนจึงต้องตรวจสอบอย่างระวังที่สุดครับ”

พลอยระวีขมวดคิ้วสงสัยทันที เพราะท่านวิมลพูดราวกับว่าจะทำให้เรื่องนี้เป็นการขัดแข้งขัดขากันระหว่างพรรคคู่แข่ง

“แล้วตอนนี้ทางพรรคสังกัดนักการเมืองท่านนั้นมีความเห็นยังไงบ้างคะ”

หนึ่งในนักข่าวถามขึ้น เป็นคำถามเดียวกับที่พลอยระวีเองก็อยากรู้เช่นกัน

“เราได้พูดคุยกันบ้างแล้วครับ ไม่ต้องห่วง ยังไงตำรวจต้องค้นหาความจริง และไม่มีทางปกปิดข้อเท็จจริงไม่ให้สังคมทราบแน่นอนครับ” ท่านวิมลพยายามอธิบายต่อไป

“ถ้ายื้อให้นานไปอีก นักการเมืองท่านนั้นยังจะมีสิทธิ์หาเสียงเลือกตั้งอยู่ไหมคะ” พลอยระวียิงคำถามต่อไป และแอบเห็นท่านวิมลลอบถอนหายใจกับคำถามของเธออีกครั้ง

“อย่างที่ผมเรียนให้ทราบว่าเรากำลังหาทางออกหลังจากที่มีการเผยแพร่ภาพนี้ออกไป อาจจะจากผู้ประสงค์ดีหรือร้าย อันนี้ต้องสืบกันต่อ”

ยิ่งท่านวิมลพูดเท่าไหร่ พลอยระวีก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล อะไรมันดูแปลกไปหมด เธอมั่นใจว่าท่าน ผบ.ตร.ต้องกำลังเกรงกลัวอำนาจอะไรบางอย่างอยู่แน่ๆ

“ยังไง วันนี้พอเท่านี้ก่อนนะครับ แล้วผมจะแถลงข่าวอีกทีที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ” ท่านวิมลทำท่าจะขอจบบทสัมภาษณ์เท่านี้ แต่พลอยระวีไม่ยอม เพราะยังไม่ได้คำตอบในสิ่งที่เธออยากรู้

“ใครคะท่าน ใครเป็นเจ้าของกาสิโนนี้”

หญิงสาวเอ่ยถามเสียงดัง จนนักข่าวคนอื่นๆ เงียบไปตามกัน ท่านวิมลเองก็มีชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะหันมามองหน้าพลอยระวีตรงๆ อีกครั้ง เธอกับท่าน ผบ.ตร.ค่อนข้างคุ้นเคยกันเป็นอย่างดีจากการลงพื้นที่ทำข่าวอาชญากรรมที่ผ่านมา และท่านวิมลเองก็รู้ดีว่าเวลาที่พลอยระวีอยากรู้อะไรก็กัดไม่ปล่อยเช่นกัน

“คนที่พวกคุณไม่ควรเข้าไปยุ่ง”

สิ้นคำตอบ ท่านวิมลก็เดินเลี่ยงฝูงนักข่าวออกไปทันทีโดยมีเหล่าตำรวจชั้นผู้น้อยคอยกันนักข่าวให้

พลอยระวีไม่ได้วิ่งตามท่าน ผบ.ตร.ไปแต่อย่างใด แม้จะไม่ได้คำตอบในสิ่งที่อยากรู้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้มั่นใจก็คือ เธอไม่เชื่อคำสัมภาษณ์ที่ท่านวิมลพูดในคราแรกแน่นอน! เพราะสีหน้าและแววตารวมถึงการกระทำที่เดินเลี่ยงนักข่าวไปแบบนั้นไม่ใช่นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ มือใส ใจซื่อ บริสุทธิ์และยุติธรรมอย่างที่เคยรู้จัก เรื่องนี้ต้องมีนอกมีในและเธอจะต้องหาความจริงให้ได้!

“พลอยใกล้เข้าข่าวแล้ว จะรายงานสดจริงๆ หรือจะสดหลอก”

นวกรเอ่ยถามขึ้น ‘สดหลอก’ ก็คือการที่นักข่าวยืนรายงานสถานการณ์เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในรูปแบบการอัดเทปและส่งให้ฝ่ายตัดต่อนำไปตัดออกอากาศอีกที ซึ่งวิธีนี้จะลดความผิดพลาดของเนื้อหาข่าวเพราะหากรายงานผิดก็สามารถแก้ไขก่อนนำออกอากาศได้ แต่หากรายงานสด ถ้านักข่าวไม่มีความพร้อมจริงๆ แล้วรายงานผิดออกไป บางข่าวอาจส่งผลกระทบต่อสถานีโทรทัศน์ขั้นร้ายแรง บางรายเคยถึงขั้นโดนไล่ออกเพราะอ่านชื่อบุคคลสำคัญผิดก็มี แต่ไม่ใช่กับพลอยระวี! ซึ่งคร่ำหวอดในวงการสื่อสารมวลชนมาระยะหนึ่ง และรายงานข่าวมาเป็นร้อยข่าว ฉะนั้นเรื่องรายงานสดถือเป็นเรื่องง่ายสำหรับเธอไปแล้ว

“รายงานสดเลยค่ะพี่กร”

พลอยระวีตอบออกไป ไม่ใช่มั่นใจว่าตัวเองจะไม่พลาด เธอเองก็เคยพลาดเหมือนกัน แต่ไม่อยากให้ฝ่ายตัดต่อต้องมานั่งตัดข่าวหลายขั้นหลายตอน ให้ทางสถานียิงสัญญาณสดใส่เธอแล้วก็ยืนพูดไป 3 นาทียาวๆ น่าจะเป็นการแบ่งเบางานให้กับฝ่ายอื่นๆ ได้มากกว่า

“โอเค งั้นยืนนิ่งๆ นะเดี๋ยวอีกประมาณ 15 นาที ข่าวเข้า พี่ขอวัดแสงก่อน” นวกรเป็นช่างภาพมืออาชีพ เขารู้ดีว่าต้องทำอะไร

ขณะที่พลอยระวีก็ถือไมค์ยืนหน้ากล้องด้วยความมั่นอกมั่นใจ โดยแทบไม่มีสคริปต์ในมือ เพราะเธอตั้งใจจะรายงานสถานการณ์ล่าสุดจากความเข้าใจของตนเอง