8

“เฮ้อ ก็ได้ค่ะ แล้วพี่กรล่ะคะ จะให้สมัครเป็นอะไรที่กาสิโน” เมื่อรู้ว่าสุดท้ายแล้วคงปฏิเสธอะไรไม่ได้ หญิงสาวจึงถามถึงช่างภาพคู่ใจที่ไปไหนทุกที่กับเธออย่างนวกร

“หมายนี้ พี่ให้พลอยไปคนเดียว”

“ว่าไงนะคะ!” พลอยอระวีร้องออกมาเสียงดัง ยอมรับเลยว่าการมีนวกรไปไหนมาไหนด้วยเวลาทำข่าวทำให้อุ่นใจไม่ใช่น้อย และนี่เป็นหมายที่เสี่ยงพอสมควร ทำไมช่องถึงกล้าส่งเธอไปคนเดียวได้

“ไปคนเดียวจะคล่องตัวและไม่เสี่ยงถูกจับได้ หมายแบบนี้ถ่ายด้วยกล้องมือถือก็พอ พี่ว่ามันเรียลดี คนดูน่าจะชอบ” อักษราพูดยิ้มๆ เมื่อนึกถึงว่าหากภาพและข่าวนี้ออกไป เรตติ้งจะต้องดีแน่ๆ

“แล้วถ้าพลอยถูกจับได้ล่ะคะ ใครจะช่วยพลอย? เรียลเลยค่ะทีนี้”

ฝ่ายคนโดนยัดเยียดหน้าที่เอ่ยถามด้วยความไม่พอใจ เธอเกลียดนักเวลาที่คนห่วงแต่เรตติ้งโดยที่ไม่ห่วงทีมงานเลย และหากถูกจับได้ขึ้นมา คนหน้างานอย่างเธอก็คือผู้ที่เดือดร้อน หรือแม้แต่การทำข่าวที่เสี่ยง สุดท้ายแล้ว หมายศาลก็จะส่งถึงชื่อนักข่าวเป็นอันดับแรกเหมือนกัน

“เอาน่า พี่เชื่อว่าพลอยมีทางหนีทีไล่ ที่ผ่านมาไม่เห็นเคยถูกจับได้ ยังไงก็ทำได้แน่นอนเชื่อพี่สิ พลอยเก่งจะตาย” บก.สาวพยายามเกลี้ยกล่อมสุดฤทธิ์ เพราะหากพลอยระวีไม่ยอมตกลงก็ไม่รู้ว่าจะให้ใครไปทำแทน เพราะนักข่าวที่เหลือไม่มีใครเก่ง ถึก ทนและลุยเท่าอีกแล้ว

“ไม่ค่ะ หมายนี้ พี่นากล่อมพลอยไม่สำเร็จ พลอยไม่ทำนะคะ ถ้าจะให้ทำก็ต้องมีพี่กรไปด้วย” พลอยระวียื่นคำขาดทันทีเพราะรู้ดีว่ามันเสี่ยงแค่ไหน และถึงแม้เธอจะรักในอาชีพนักข่าว อยากสืบหาความจริง แต่ก็มองว่าเรื่องนี้มันเสี่ยงเกินไปกว่าที่ตนเองจะรับไหว

“นะพลอย ถ้าพลอยทำสำเร็จ ข่าวออกมาแล้วเรตติ้งดี พี่จะไปขอคุณกิตให้เลื่อนพลอยขึ้นเป็นผู้ประกาศดีไหม” อักษราพูดขายฝันจนคนฟังเงยหน้ามองทันที

“พลอยไม่เคยอยากเป็นผู้ประกาศค่ะ แต่สิ่งที่พลอยต้องการคือเพิ่มเงินเดือน พี่นารับปากไหมล่ะคะว่า ถ้าพลอยสืบเรื่องนี้ได้ และสานมันจนจบคดี พี่นาจะไปขอคุณกิตเพิ่มเงินให้พลอย” แม้จะเสี่ยงแค่ไหน แต่หากมีเรื่องของเงินเข้ามาเป็นแรงบันดาลใจ พลอยระวีก็พร้อมชน เพราะสถานะทางการเงินของเธอตอนนี้เรียกได้ว่าเข้าขั้นวิกฤตพอสมควร

“ได้ ไม่มีปัญหา พี่สัญญาว่า คราวนี้จะช่วยดันเรื่องนี้ให้พลอยเต็มที่ ขอเพียงพิสูจน์ให้คุณกิตเห็นว่าพลอยยอมทำเพื่อช่องทุกอย่าง”

อักษราพูดด้วยความมั่นอกมั่นใจจนคนฟังอย่างพลอยระวีรู้สึกมีความหวังขึ้นมาทันที

“ตกลงค่ะ พลอยยอมทำ” พลอยระวีตอบทันทีเพราะไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว หากความเสี่ยงนี้แลกมาด้วยเงินเดือนที่ปรับขึ้นหลังจากที่เธอรับเงินเดือนตามฐานเด็กจบใหม่มานานถึง 5 ปี

“ดีมาก งั้นไปเตรียมตัวเลยพลอย”

เมื่อหัวหน้าทำท่าจะลุกขึ้น คนเป็นลูกน้องก็ถึงกับงง อย่าบอกนะว่าเธอต้องเริ่มทำงานคืนนี้เลย!

“อย่าบอกนะคะว่าจะให้พลอยเริ่มงานคืนนี้” พลอยระวีเอ่ยออกไปด้วยความตกใจ เพราะเธอไม่ได้เตรียมตัวมาแม้แต่น้อยที่จะเข้าไปเสี่ยงกับเรื่องนี้

“ใช่ คนกำลังให้ความสนใจ เราก็ต้องรีบเล่นข่าวก่อนที่สำนักข่าวอื่นจะตัดหน้าเรา”

บก.ข่าวสาวพูดพร้อมกับลากแขนพลอยระวีลงไปที่ห้องแต่งหน้าทันที

ที่ห้องแต่งหน้าภายในสถานีโทรทัศน์ ช่างแต่งหน้าฝีมือดีกำลังวุ่นอยู่กับอุปกรณ์ทำงานของตน เสียงของอักษราก็ดังนำมาก่อนตัว

“ฝากแต่งพลอยให้สวยจนจำไม่ได้เลยนะคะ ส่วนชุดก็ขอออกแนวชุดเดรสเซ็กซี่ละกัน”

สาวช่างแต่งหน้าประเภทสองมองนักข่าวสาวที่เคยเห็นหน้ากันบ่อยๆ แล้วถามตรงประเด็น

“น้องจะไปงานไหนเหรอคะคุณพี่”

“ไม่ได้ไปงาน จะไปทำงาน เอาเถอะ แต่งให้สวยก็แล้วกัน”

อักษราสั่งกับช่างแต่งหน้าอย่างเสร็จสรรพ พร้อมปล่อยให้ช่างจัดการแปลงโฉมพลอยระวีอย่างเต็มที่

กว่าสองชั่วโมงที่ช่างแต่งหน้าจัดการเนรมิตนักข่าวสาวที่หน้าตาจืดชืดไร้เครื่องสำอางให้กลายเป็นสาวสวยเซ็กซี่ ตอนนี้ พลอยระวีอยู่ในชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีดำ เผยให้เห็นเนินอกอวบที่ล้นออกมาและเรียวขางามที่โผล่พ้นชุดเดรส ผมยาวที่มัดหางม้าในคราแรกถูกปล่อยออกมาแผ่ตรงยาวสลวยถึงกลางหลัง ใบหน้างามตอนนี้ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างดี ริมฝีปากทาด้วยลิปสติกสีแดงก่ำ ทำให้ดูลึกลับน่าค้นหา ที่สำคัญ แว่นสายตาที่บดบังความงามของดวงตาคมได้ถูกถอดออกไป และแทนที่ด้วยคอนแทคเลนส์สีดำธรรมชาติแทน

อักษรามองลูกน้องตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมอ้าปากค้าง เธอรู้ดีว่าพลอยระวีเป็นสาวหน้าตาสวยมาโดยตลอด แต่ไม่คิดว่าจะสวยได้ขนาดนี้เพราะที่ผ่านมา หญิงสาวไม่เคยแต่งตัวจัดเหมือนกับนักข่าวคนอื่นๆ เลย

“พอได้ไหมคะพี่นา” พลอยระวีเอ่ยถามขึ้น รู้สึกไม่ชอบตัวเองลุคนี้เลยแม้แต่น้อย และเกลียดลิปสติกสีแดงทีริมฝีปากตนเอง มันทำให้เธอโตขึ้นกว่าปกติ

“ได้สิพลอย ได้มากๆ พลอยสวยมาก ทุกคนต้องเชื่อแน่ว่าพลอยไปสมัครงานเป็นเด็กเอนฯ” อักษรารีบพูดทันที พร้อมกับมองชื่นชมพลอยระวีอีกครั้ง

“ก็คงเชื่อแหละค่ะ แต่จะรับเข้าทำงานไหมก็อีกเรื่อง” เมื่อมองตัวเองในกระจกก็ไม่ปฏิเสธเลยว่า ช่างแต่งหน้าที่นี่เก่งมาก สามารถแปลงโฉมนักข่าวสุดเฉิ่มอย่างเธอให้กลายเป็นสาวโฉบเฉี่ยวได้ขนาดนี้

“ถ้าไม่รับพลอยก็โง่เต็มที พี่บอกเลยว่าเข้าไปที่นั่นหนุ่มๆ มองพลอยตาเป็นมันแน่”

บก. สาวเอ่ยชมอย่างจริงใจ ไม่ใช่แค่แขกวีไอพี เผลอๆ แค่เดินออกจากออฟฟิซ เหล่าพนักงานก็คงแซวและอยากจีบพลอยระวีแน่ๆ

“พลอยคงไม่มีเวลามาสนใจหรอกค่ะว่าใครมองพลอยบ้าง เพราะถึงตอนนั้นคงได้แต่หาโอกาสแอบถ่ายบรรยากาศข้างใน แล้วก็หาตัวเจ้าพ่อนั่นที่ไม่รู้ว่าคืนนี้จะเข้าไปที่กาสิโนไหม”

เหยี่ยวข่าวสาวพูดอย่างเหนื่อยใจ จริงอยู่ว่าต้องรีบไปทำข่าวคืนนี้ เพราะไม่อย่างนั้น ข่าวจะเอาต์ แต่ก็ใช่ว่าเจ้าของกาสิโนที่ว่าจะเข้าไปที่นั่น ยิ่งมีข่าวเกิดขึ้นก็น่าจะระวังตัวเป็นพิเศษ

“เอาน่า ถ้าไม่เจอเจ้าของกาสิโน เราก็ค่อยว่ากัน ไปมันทุกคืน ยังไงก็ได้เจอ” คนเป็นหัวหน้าพูดให้กำลังใจลูกน้องด้วยกลัวว่าจะเปลี่ยนใจเสียตั้งแต่ไม่เริ่ม

“อะไรนะคะ จะให้พลอยไปดักรอทุกคืนก็ไม่ไหวนะ” พลอยระวีรีบประท้วงขึ้นทันที

“เอาน่าพลอย คิดซะว่าได้โอที แค่ค่าโอทีทำงานล่วงเวลา พี่ว่าเดือนนี้ก็ได้หลายบาทอยู่นะ” อักษรารู้ดีว่าเงินสำคัญกับลูกน้องสาวแค่ไหน จึงเอาเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างให้พลอยระวีอยากที่จะทำงานให้

“ก็ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นรีบไปเถอะค่ะพลอยอยากรีบจบเรื่องนี้แล้ว” พลอยระวียอมแต่โดยดี เพราะอย่างที่บอกในคราแรกว่า ชีวิตเธอตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดนอกจากแม่ก็คือ ‘เงิน’