Compartilhar

6

last update Data de publicação: 2026-06-17 15:08:33

วารีกำหมัดแน่น เกลียดโมรินจับใจ วันนี้แหละเธอจะทำให้โมรินฉิบหายย่อยยับ ถูกผู้ชายที่รักเกลียดไปจนวันตาย

แรกเริ่มเดิมทีเธอไม่ได้เกลียดหรืออิจฉาอะไรโมรินหรอกนะ แต่หลังจากที่พันไมล์ได้รู้จักกับโมริน เขาก็หันไปสนใจเธอ ความไม่พอใจ ความอิจฉา และอะไรอีกหลายอย่างประดังประเดเข้ามา จากเพื่อนรัก กลายเป็นเพื่อนที่เธอเกลียดชังจับใจ อยากที่จะทำลายโมรินให้จมดิน โทษฐานที่มันไม่เจียมกะลาหัว มายุ่งกับผู้ชายที่เธอหมายตาเอาไว้นานหลายปี

เมื่อพันไมล์ไปถึงบ้านของวารี เธอก็เชิญเขาเข้าไปนั่งคุยกันในห้องนั่งเล่น เรียกให้สาวใช้นำน้ำเย็นๆ มาให้เขาดื่มให้ชื่นใจ ก่อนจะไล่ทุกคนออกไป

“ไหนคลิปล่ะครับน้องรี” คนใจร้อนรีบเอ่ยถาม

“นี่คะพี่พัน เราอยู่กันในห้อง รีเลยลองเลียบๆ เคียงๆ ถาม ว่าโมคิดยังไงกับผู้หญิงที่แย่งสามีคนอื่น แล้วโมก็ตอบออกมาหน้าตาเฉยอย่างไม่แคร์แบบในคลิปเลยค่ะ”

เธอยื่นโทรศัพท์เครื่องนั้นให้แก่พันไมล์ได้ดู หน้าจอปรากฏคลิปแอบถ่ายระหว่างสองสาวที่กำลังสนทนากันอยู่ในห้องนอนของวารี

“เธอคิดยังไงกับผู้หญิงที่แย่งสามีคนอื่นเหรอ” นั่นเป็นประโยคคำถามของวารีที่อยู่ในคลิป วารียืนอยู่หน้าเตียงที่โมรินกำลังนั่งอยู่ เธอมีท่าทีที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน หน้าตาท่าทางของเธอบ่งบอกได้ถึงความไม่แคร์สิ่งใดๆ ในโลก มันดูร้ายกาจแตกต่างจากโมรินผู้น่ารักอ่อนหวานที่เขาเคยรู้จัก

“จะไปแคร์ทำไมว่าเขาจะมีเมียแล้วหรือยังไม่มีเมีย ถ้าเขารักเราจริง เราก็มีแต่ได้กับได้ไม่ใช่เหรอ ที่สำคัญ ถ้าเขาเบื่อเมียแก่ๆ ที่บ้านของเขาแล้ว เราก็มีสิทธิ์ไม่ใช่เหรอ ความรักมันห้ามกันไม่ได้เสียหน่อย ถ้าเขากับเมียของเขาไปกันไม่รอด หรือกำลังจะเลิกรากัน เราก็รอเสียบได้เลย ผู้ชายรวย ๆ ประสบความสำเร็จ แก่หน่อยก็ไม่เป็นไร ขอให้มีเงินเปย์ก็เพียงพอแล้ว”

ประโยคนั้นของโมรินทำให้พันไมล์แทบล้มทั้งยืน เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าหญิงสาวที่เขารักจะมีแนวคิดและทัศนคติแย่ ๆ เช่นนี้ จากความเสียใจกลายเป็นความแค้นใจอย่างที่สุด

มือหนากำโทรศัพท์เครื่องนั้นเอาไว้แน่น ได้สติก็เมื่อได้ยินเสียงของวารีเอ่ยห้ามปรามอย่างตกใจ

“พี่พันคะ จะกำโทรศัพท์ของรีให้แหลกคามือเลยเหรอคะ”

“ขอโทษครับ” เขายื่นโทรศัพท์ส่งคืนให้แก่หญิงสาว

“พี่จะฟังคลิปอื่นๆ อีกไหมคะ รีหลอกถามโมเอาไว้หลายคลิปเลยค่ะ ตอนชวนมาที่บ้าน ว่าโมมีแนวคิดยังไงเรื่องการแย่งผัวแย่งเมียของคนอื่น เขาก็บอกว่าเป็นเรื่องธรรมดาของโลกนี้ ยิ่งถ้าเลขากับเจ้านายมีความใกล้ชิดสัมพันธ์กัน จะพลาดพลั้งเผลอไผลไปบ้างก็เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ เดี๋ยวนี้ชายหญิงมากชู้หลายเมียไม่เห็นแปลกน่ะค่ะ ผู้ชายมีหลายบ้านนี่ไม่ใช่เรื่องแปลกเลยค่ะ ถ้าผู้ชายรวย จะแบ่งปันรายได้ให้แก่ผู้หญิงคนอื่นบ้างก็ไม่แปลก เพราะว่าผู้ชายมีน้อยกว่าผู้หญิงค่ะ จะรอขึ้นคานอยู่ทำไม ผู้ชายรวยมาจีบก็ต้องรีบตะครุบเอาไว้สิคะ” วารีได้ทีใส่สีตีไข่เต็มที เหยียดยิ้มสะใจชะมัดที่เห็นสีหน้าของพันไมล์ มันต้องอย่างนี้สิ

สมน้ำหน้าอีโมรินนัก สะใจเหลือเกินที่โดนเกลียดเช่นนี้ เธอไม่ใช่แค่จะเหยียบโมรินให้จมดิน แต่เธอจะกระทืบไม่ให้มันได้ผุดได้เกิดอีกเลย ความเกลียดชังของวารีช่างมากมายมหาศาลนัก ด้วยว่ารักแรงเกลียดแรง เธอมีเพียงแค่มารดาและขาดความอบอุ่นจากบิดา เพราะท่านไปมีบ้านเล็กบ้านน้อย หลงเมียน้อยจนโงหัวไม่ขึ้น ชอบทุบตีทำร้ายเธอกับมารดาอยู่เนือง ๆ

พอเธอเจอผู้ชายที่ดีอย่างพันไมล์ เธอก็อยากครอบครองเขา ไม่อยากให้ใครมาแย่งมายุ่ง ใครกล้าเข้ามาวุ่นวายกับพันไมล์ มันต้องแหลกกันไปข้างหนึ่ง แต่จะให้เธอร้องโวยวายอาละวาด เข้าไปแย่งชิง ตบตีทำร้ายผู้หญิงคนอื่น เธอก็ไม่ทำเช่นนั้นแน่นอน เพราะมันเสียศักดิ์ศรี คนอย่างเธอต้องใช้สมองเท่านั้น  

“พอเถอะน้องรี พี่ไม่อยากฟังอีกแล้ว แค่นี้พี่ก็กระจ่างใจแล้วว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนยังไง” พันไมล์พูดอย่างเสียใจ

“แล้วพี่พันจะทำยังไงต่อไปคะ” วารีแกล้งเอ่ยถาม สะใจจนอยากจะหัวเราะให้ลั่นบ้าน แต่ก็ต้องเก็บอาการเอาไว้อย่างเต็มที่

“พี่จะไม่ปล่อยผู้หญิงร้ายกาจที่ร่วมมือกับน้าสาวตัวเองแย่งผัวคนอื่นให้ลอยนวลอย่างแน่นอน น้องรีคอยดูสิ” พันไมล์พูดจบก็ผลุนผลันออกไป

“พี่พันใจเย็นๆ ก่อนนะคะ เขาสองคนคนละคนกัน บางทีถ้าเขารู้ว่าลุงพงศ์เป็นพ่อของพี่ เขาคงห้ามน้ารัตน์ไม่ให้ยุ่งแน่นอนค่ะ แต่เอ๊ะ! เขารู้หรือเปล่าคะ” วารีเอ่ยถาม เหมือนเพิ่งนึกขึ้นมาได้ แต่หวังดีประสงค์ร้ายเสียมากกว่า ประโยคนั้นทำให้พันไมล์ชะงัก ทำให้ย้อนคิดไปถึงก่อนหน้านี้

ถึงเขาไม่ได้พาเธอไปหาบิดามารดา แต่มันก็ไม่ยากใช่ไหมที่เธอจะสืบรู้ว่าเขาเป็นลูกเต้าเหล่าใคร เธอรู้และอยากที่จะจับเขาเหมือนน้าสาวของเธอที่คิดจะจับบิดาของเขาหรือเปล่า นั่นเป็นสิ่งที่เขาต้องขบคิดในตอนนี้

Continue a ler este livro gratuitamente
Escaneie o código para baixar o App

Último capítulo

  • อุ้มรักเมียซาตาน   75

    “พี่ก็คงจะเข้มงวดนิดหนึ่ง เพราะพี่ไม่อยากให้ใครทำลูกสาวเราร้องไห้แบบที่พี่เคยทำกับโม”โมรินหัวเราะออกมาตามตรง“นี่คิดไปถึงตอนที่ลูกมีแฟนแล้วเหรอคะ”“ใช่ครับ” เขาพูดจริงจัง“พี่จะเป็นคนคัดกรองเอง”“พี่พันนี่…” เธอส่ายหน้าเขานิ่งไปครู่หนึ่งแล้วถามกลับเบา ๆ“แล้วโมล่ะครับ…อีกสิบปีข้างหน้า อยากเห็นอะไรที่สุด”เธอเงียบคิด มองเข้าไปในบ้านที่มืดลง มีเพียงแสงโคมไฟหัวเตียงลอดออกมาจากห้องลูกนิด ๆ“โมอยากเห็น…บ้านหลังนี้ยังมีเสียงหัวเราะแบบนี้อยู่ค่ะ” เธอตอบ“ไม่จำเป็นต้องดังเท่าเดิมก็ได้ เพราะลูกโตขึ้น…แต่แค่อยากให้รู้ว่าถ้าวันไหนใครเหนื่อย ทุกคนยังเดินกลับมาที่นี่แล้วรู้สึกว่า ‘ไม่ต้องเก่งก็ได้’”พันไมล์มองเธอนิ่งคำตอบของเธอทำให้เขาอยากโอบกอดมากกว่าที่เคย“แล้ว…อยากเห็นพี่ไหมครับ”“ต้องถามด้วยเหรอคะ” เธอตอบเสียงเบา“ถ้าไม่มีพี่ บ้านนี้ก็คงไม่ครบแล้วเหมือนกัน”เขายิ้ม แล้วขยับตัวเข้ามาชิด เอื้อมมือมากุมมือเล็กของเธอไว้ นิ้วโป้งลูบหลังมือเธอเบา ๆ“งั้น…พี่จะอยู่ตรงนี้ให้ครบสิบปีแรก แล้วค่อยต่อสัญญาไปอีกสิบปีนะครับ”“สัญญาแบบไหนคะ”“สัญญาแบบที่ไม่ได้เขียนบนกระดาษ” เขาก้มลงจูบหลังมือเธอ“แต่เขี

  • อุ้มรักเมียซาตาน   74

    “ก็พี่พันทำตัวน่ารักทุกวันนี่คะ…โมเลยให้ผ่านค่ะ”เขาก้มลงจูบข้างแก้มเธอนุ่ม อุ่น และจริงใจที่สุด“พรุ่งนี้พี่จะน่ารักขึ้นอีกนะครับ”“ลองดูค่ะ”เขายิ้มและกอดเธอจากด้านหลังแน่นขึ้นนิดหนึ่งคืนนี้…เป็นคืนที่ทั้งบ้านหลับสนิทและเป็นคืนที่หัวใจของสองคนเข้าใกล้กันมากขึ้นอีกหนึ่งก้าวเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นแต่เช้าวันนี้ไม่ใช่เช้าธรรมดาแต่เป็น “วันแรกของการขึ้น ป.1” ของลูกสาวโมรินกำลังติดกระดุมเสื้อนักเรียนสีขาวให้ลูกคอปกรีดเรียบ กระโปรงจีบยังดูแข็ง ๆ เพราะเพิ่งแกะป้ายใหม่“แน่นไปไหมคะ แม่” เด็กหญิงเงยหน้าถามตาแป๋ว“พอดีเลยค่ะ โตอีกนิดเดียวเดี๋ยวก็เต็มชุดพอดีแล้ว” โมรินหัวเราะเบา ๆพันไมล์เดินเข้ามาจากประตูถือแก้วนมอุ่นมืออีกข้างหิ้วกระเป๋านักเรียนใบใหม่ที่เขาตั้งใจเลือกเองกับมือ“คุณนักเรียนคนสวยของพ่อ พร้อมหรือยังครับ”ลูกสาวยิ้มกว้างจนตาหยี“พร้อมค่ะ! วันนี้พ่อกับแม่ต้องไปส่งหนูถึงห้องเลยนะคะ”“ครับผม” เขายื่นแก้วนมให้“ดื่มก่อนนิดหนึ่ง จะได้มีแรงไปเรียน”เด็กหญิงยกแก้วขึ้นจิบแล้วเหลือบตาไปมองพ่อ“พ่อคะ…”“ครับ”“พ่อจะมารับหนูด้วยไหมคะ”พันไมล์นิ่งไปชั่วอึดใจ เพราะคิดถึงตารางงานในหัว

  • อุ้มรักเมียซาตาน   73

    โมรินออกมายืนที่ระเบียง ห้องพักมองเห็นทะเลลาง ๆ ในความมืด มีเพียงแสงไฟจากรีสอร์ตส่องสว่างบริเวณใกล้ ๆพันไมล์เดินออกมาตามหลัง เธอได้ยินเสียงประตูเลื่อนเบา ๆแล้วก็รู้สึกถึงผ้าคลุมบาง ๆ ที่เขาเอามาคลุมไหล่ให้“เดี๋ยวไม่สบายครับ ลมแรง”“ขอบคุณค่ะ”เขายืนเคียงข้าง มองออกไปทางทะเลสักพัก ก่อนจะหันมาถามเบา ๆ“คิดอะไรอยู่ครับ”“คิดว่าตัวเอง…โชคดีจังค่ะ”“เพราะได้มาเที่ยวทะเลเหรอครับ”“เพราะได้มายืนตรงนี้…กับคนเดิม แต่หัวใจคนละแบบ”พันไมล์เงียบไปชั่วครู่เหมือนคำพูดนั้นไปกระทบอะไรลึก ๆ ในใจเขา“โมครับ”“คะ”“พี่จะไม่ถามแล้วนะครับว่าโมให้อภัยพี่หมดหรือยัง เพราะพี่รู้ว่ามันไม่แฟร์กับโมเลยที่จะให้ตอบคำนี้แน่ ๆ”เธอหันไปมองเขา“แต่พี่อยากบอกโมไว้ตรงนี้ว่า ต่อให้ในใจของโมยังมีรอยแผลเล็ก ๆ จากสิ่งที่พี่ทำในอดีต พี่ก็จะไม่หนีมันไปไหนพี่จะอยู่ตรงนี้…ค่อย ๆ เยียวยามันไปเรื่อย ๆ ด้วยการใช้ชีวิตดี ๆ ร่วมกัน”โมรินเม้มปาก“ตอนนี้มันไม่ใช่แผลเปิดแล้วค่ะพี่พัน…มันคือรอยแผลเป็นที่เตือนว่าเราเคยผ่านอะไรมาด้วยกัน”เธอสูดหายใจลึก แล้วพูดต่อ“แต่ทุกครั้งที่โมมองรอยแผลนั้น…โมไม่เจ็บเท่าเมื่อก่อนแล้ว เพราะทุกวัน

  • อุ้มรักเมียซาตาน   72

    “ก็…อยู่สิคะ” เธอหัวเราะเบา ๆ“แน่นอนครับ พี่ไม่ไปไหนแล้ว”เย็นวันหนึ่ง หลังกลับจากพาลูกสาวไปโรงเรียนและทำงานผ่านไปครึ่งวันพันไมล์กลับบ้านเร็วกว่าเดิมตั้งใจช่วยอาบน้ำลูกชายโมรินเตรียมอ่างน้ำเล็ก ๆ อุณหภูมิกำลังดีเธอห่อผ้าเช็ดตัวไว้อยู่บนตักพันไมล์ยืนอยู่ข้าง ๆสีหน้าตื่นเต้นราวกับต้องอาบน้ำให้ลูกเป็นครั้งแรกในชีวิต“ระวังนะคะ จับหัวก่อน”“ครับ ๆ ๆ หัวต้องมาก่อน” เขาพูดเหมือนท่องบทเรียน“แล้วก็ต้องประคองคอด้วยค่ะ”“ครับ คอด้วยสงสัยพี่จะตื่นเต้นมากไปหน่อย”เธอหัวเราะ“พี่พันทำได้อยู่แล้วค่ะ โมเชื่อพี่นะ”คำว่า โมเชื่อพี่นะเหมือนเป็นกำลังใจชิ้นใหญ่ที่เขาไม่เคยได้ยินจากเธอง่าย ๆ ในอดีตพันไมล์มองลูกน้อยในมือค่อย ๆ ใช้น้ำลูบหัว ลูบแขนทำทุกอย่างอย่างเบามือที่สุดเท่าที่มนุษย์ชายคนหนึ่งจะทำได้ระหว่างนั้น เขายังมองโมรินเป็นระยะเหมือนขอความมั่นใจจากสายตาเธอเธอยิ้มให้แบบอุ่นที่สุด“เก่งมากค่ะพี่พัน”เขาเผลอยิ้มออกมากว้างจนแก้มขึ้นสันนิด ๆ“พี่ฝึกจากวิดีโอหลายรอบเลยนะครับเมื่อคืน” เขาแอบสารภาพเบา ๆโมรินหัวเราะลั่น“จริงเหรอคะ!”“จริงครับ…พี่อยากทำให้ได้ดีเหมือนโม”เธอยิ้มอ่อนโยนมากเห

  • อุ้มรักเมียซาตาน   71

    “ใช่ครับ” เขารับทันทีแบบไม่อาย“และจะหลงมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย”สวนสาธารณะเล็ก ๆ นอกเมืองในตอนเช้า แสงแดดนุ่ม ลมพัดอ่อน ๆช่างภาพยกกล้องขึ้น เล็งมาทางครอบครัวสี่คนที่ยืนอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าโมรินแต่งชุดเดรสลูกไม้สีครีมอ่อน ผมเกล้ามัดต่ำเรียบง่ายพันไมล์ใส่เชิ้ตกับกางเกงสแลคสีสุภาพ ไม่ผูกเนกไท แต่แขนเสื้อพับขึ้นนิด ๆ ดูสุภาพแต่ไม่แข็งเกินไปลูกสาวใส่เดรสคล้ายแม่ ลูกชายตัวน้อยใส่บอดี้สูทสีอ่อนที่ยายเลือกให้“โอเค เดี๋ยวขอรูปครอบครัวก่อนนะครับ ยืนใกล้กันหน่อยค่ะ คุณพ่อโอบเอวคุณแม่ไว้ได้เลย” ช่างภาพบอกพันไมล์ไม่รอให้ต้องบอกซ้ำเขาโอบเอวโมรินอย่างนุ่มนวลคนด้านในอุ้มน้องไว้ส่วนลูกสาวยืนจับชายกระโปรงแม่ไว้แน่น“พร้อมนะครับ…หนึ่ง สอง สาม ยิ้ม!”เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นหลายครั้งติดกัน“ขออีกมุมหนึ่งนะครับ คุณพ่อมองหน้าคุณแม่ คุณแม่มองลูกสาว ลูกสาวมองน้อง…ส่วนลูกชายมองกล้องครับ”ทุกคนหัวเราะ เพราะรู้ดีว่า “ลูกชายมองกล้อง” นี่คุมไม่ได้แน่แต่สุดท้าย ภาพที่ออกมากลับดูเป็นธรรมชาติที่สุดช่วงหนึ่ง ช่างภาพขอให้ถ่ายคู่เฉพาะโมรินกับพันไมล์“งั้นคุณพ่อลองยืนข้างหลัง กอดคุณแม่ไว้หลวม ๆ นะครับ”พันไมล์ทำตาม

  • อุ้มรักเมียซาตาน   70

    “ยังไม่ได้แต่งเลยนะคะ”“แต่พี่มีแหวนแล้ว” เขายกนิ้วเธอขึ้นมา“ถือว่าเป็นเจ้าสาวในใจพี่ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ”คะ…คำพูดคนอะไรหวานชะมัดเธอต้องใช้หมอนกดหน้าตัวเองครู่หนึ่งเพื่อซ่อนความเขินเขาหัวเราะเบา ๆ แล้วลุกขึ้นไปดูเตียงน้องช้อนตัวลูกน้อยขึ้นมาแนบอกอย่างคล่องแคล่ว“ตัวเล็กของพ่อ ตื่นหรือยังครับ ดึก ๆ ส่งเสียงดังจนพ่อคิดว่าจะไม่ไหวแล้วนะ”โมรินขำ“เมื่อคืนพี่พันก็หลับสนิทดีนี่คะ”“ก็พี่ต้องให้เมียได้พักเต็มที่สิครับ” เขายักคิ้ว“แต่ลูกนี่สิ…ร้องทีสะดุ้งกันทั้งบ้าน”พันไมล์อุ้มลูกอย่างทะนุถนอม เดินไปส่งให้โมรินแล้วเริ่มทำกิจวัตรของเช้าที่เขากลายเป็นผู้เชี่ยวชาญไปแล้วต้มน้ำร้อนอุ่นนมต้มโจ๊กเบา ๆ สำหรับโมรินและเตรียมชามซีเรียลสำหรับลูกสาวคนโตบ้านหลังนี้…เต็มไปด้วยกลิ่นของครอบครัวจริง ๆไม่ใช่แค่ความอบอุ่นจอมปลอมเหมือนวันเก่า ๆเมื่อทุกอย่างพร้อม พันไมล์จูงมือโมรินไปขึ้นรถเบาะหลังมีลูกสาวคนโตนั่งผูกเชือกรองเท้าแบบงง ๆ และน้องที่อยู่ในคาร์ซีต“พ่อคะ วันนี้พ่อไปส่งหนูใช่ไหมคะ”“ครับ พ่อจะไปส่งทุกวันจนหนูบอกว่าไม่ต้องการพ่อแล้วแหละ”“ไม่มีวันค่ะ!” เธอตอบเสียงดัง ทำเอาทั้งรถหัวเราะ

  • อุ้มรักเมียซาตาน   22

    พิมพ์ประภาแกล้งล้มป่วย บอกว่าหากพันไมล์ไม่แต่งงานกับวารี ผู้หญิงที่คู่ควรก็ไม่ต้องมาเรียกว่าแม่อีก ธุรกิจที่ทำร่วมกัน วารุณีก็ไม่ร่วมหุ้นด้วยอีก พันไมล์โดนกดดันทุกทาง ทั้งแม่อันเป็นที่รัก ทั้งธุรกิจที่กำลังไปได้สวย ชื่อเสียงก็สำคัญกับเขา เพราะในเวลานี้ การเสียชื่อเสียงจะทำให้เขาเสียเครดิต อาจจะมีผล

  • อุ้มรักเมียซาตาน   21

    ในขณะที่โมรินคิดว่าจะกลับไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ต่างจังหวัด พันไมล์เองก็กำลังมองบ้านที่โมรินอยู่ด้วยความสงสัย ในบ้านเงียบกริบ ไม่มีใครมาหลายวันแล้ว เขาแปลกใจว่าเธอหายไปไหน ไม่ได้ห่วงหาอาทรอะไร แค่อยากมาดูน้ำหน้าเธอกับน้าสาวอีกครั้งว่าเป็นยังไง เสียใจแค่ไหน ลึก ๆ ไม่ได้รู้สึกสะใจอะไรเท่าที่ควร แต่เขา

  • อุ้มรักเมียซาตาน   19

    “คนที่เลวก็คือเธอกับ...” พันไมล์กำลังจะพูดว่าเธอกับน้าสาวของเธอเลว เหตุผลนี้ไงเขาถึงทิ้งเธอไป แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร น้ำถังใหญ่ก็ถูกสาดใส่หน้าเสียก่อน“ไสหัวไปซะ อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก ฉันเกลียดคุณ เกลียดคุณ เกลียดคุณ ได้ยินไหมว่าฉันเกลียดคุณ ไอ้คนเลว ไอ้คนสารเลว” โมรินเห็นว่าพันไมล์ยังไม่ไป เธอก็

  • อุ้มรักเมียซาตาน   18

    สำหรับเธอนั้นไม่ได้คิดเรื่องฐานะหน้าตาทางสังคม แต่บิดามารดาค่อนข้างถือ“ถึงไม่เห็นหน้า เห็นหลังคาบ้านก็ยังดี”“อาการหนักนะคะนี่ โมรินนิสัยดีหรอกนะคะน้องถึงสนับสนุน ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นน้องไม่ช่วยหรอก” เธอเรียนห้องเดียวกับโมรินมาหลายปี ดังนั้นจึงรู้ดีว่าโมรินเป็นคนเช่นไร เพื่อนคนนี้นิสัยดีทีเดียว แต

Mais capítulos
Explore e leia bons romances gratuitamente
Acesso gratuito a um vasto número de bons romances no app GoodNovel. Baixe os livros que você gosta e leia em qualquer lugar e a qualquer hora.
Leia livros gratuitamente no app
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status