Mag-log inด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
"เรื่องฉันกับคุณปีเตอร์ไม่มีทางที่จะเป็นไปได้หรอกค่ะ เพราะฉันมีลูกกับคนอื่นแล้ว อีกอย่างเราก็ไม่ได้รักกัน" "ฉันเข้าใจนะ ปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตาก็แล้วกัน" โรสเข้าใจว่าพิมพ์อยากจะไปจากปีเตอร์เพราะเขาไม่เคยแสดงความรักต่อพิมพ์เลย เพราะความเป็นเจ้าหนี้ค้ำคอเขาอยู่ โรสถอนหายใจเบาๆ "ผมต้องขอโทษคุณ
หลายวันต่อมา ตลอดระยะเวลาที่พิมพ์นอนพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาลปีเตอร์ไม่เคยไปเยี่ยมเธอเลย มีแต่โรสกับหลุยส์และบอดี้การ์ดทั้งสองคนรวมถึงเอมี่กับเอวาเท่านั้น วันนี้เป็นวันที่คุณหมออนุญาตให้พิมพ์กลับบ้านได้ ปีเตอร์จึงส่งเควินไปรับเธอถึงที่ห้อง ส่วนตัวเองก็นั่งรออยู่ในรถ พิมพ์เดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าประตูร
ด้านปีเตอร์หลังจากออกจากโรงพยาบาลก็ตรงไปโรงพักทันที เพื่อดูความคืบหน้าของคดี เควินกับมาร์สกำลังคุยกับตำรวจอยู่ ปีเตอร์จึงเดินเข้าไปหา "ว่าไง เกรซสารภาพทุกอย่างหรือยัง" "ครับ เธอยอมรับสารภาพทุกเรื่องที่เธอทำแล้ว" เควินเอ่ยขึ้น "ดี ฉันจะได้หมดห่วงสักที" "แล้วคุณพิมพ์เธอเป็นยังไงบ้างครับ" เควินถามข
"คุณผู้หญิงกำลังตั้งครรภ์ครับ" "ท้องงั้นเหรอ" ปีเตอร์ชะงักพูดกับตัวเองงงงันกับสิ่งที่ได้ยิน "หมอขอตัวก่อนนะครับ" "ครับ" ไม่นานพิมพ์ก็ถูกย้ายตัวไปอยู่ที่ห้องพักฟื้น ปีเตอร์จึงเดินเข้าไปหาพิมพ์ที่ห้องทันที ด้วยความอยากจะรู้ความจริงจากปากเธอ ปีเตอร์ไปหยุดยืนอยู่ข้างเตียงพร้อมกับจ้องหน้าพิมพ์ที่นอนอ







