Se connecterด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
"ก็ได้ งั้นก็ไปอาบด้วยกันนี้แหละ" ช้อนอุ้มพิมพ์ขึ้นตรงหายเข้าไปในห้องน้ำทันที ไม่นานทั้งคู่ก็ออกมาจากห้องน้ำจัดการแต่งตัวจนเรียบร้อย พิมพ์กำลังยืนหวีผมอยู่ตรงหน้ากระจกปีเตอร์จึงเดินเข้าไปสวมกอดเธอทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไล้ไปทั่วต้นคอขาวเนียน และใช้มือลูบท้องของพิมพ์เบาๆ เขาดีใจที่เลือดเนื้อเชื้อไขข
"เธอจำวันที่ฉันเอาตัวบังกระสุนให้เธอได้ไหม เธอรู้ไหมฉันรู้สึกผิดมากที่เป็นต้นเหตุทำให้เธอต้องตกอยู่ในอันตราย ถ้าเกิดฉันต้องเสียเธอไปในวันนั้นฉันคงจะตายทั้งเป็นที่ปกป้องเธอไว้ไม่ได้" "คุณรักฉันจริงๆใช่ไหม" พิมพ์ยื่นมือไปแตะแก้มปีเตอร์พร้อมกับจ้องเข้าไปในดวงตา "ฉันรักเธอ แล้วเธอล่ะเคยรักฉันบ้างไหม"
วันต่อมา พิมพ์กับกนกวรรณเดินเข้าไปในบ้านที่เคยเป็นบ้านของตัวเองกับสามีโดยมีปีเตอร์เดินตามหลังเข้าไปติดๆ ข้าวของต่างๆถูกคนงานที่ปีเตอร์เป็นคนว่าจ้างขนเข้าไปในบ้านจนหมดแล้ว แม่บ้านสองคนกับคนขับรถหนึ่งคนที่ปีเตอร์จัดการจ้างมาให้ดูแลบ้านกับขับรถให้สองแม่ลูกยืนรออยู่กลางบ้านพอดี "นี้แม่บ้านกับคนขับรถเ
"ฉันขอบคุณนะคะ สำหรับความหวังดีที่ทุกคนมีให้ฉันกับลูก งั้นเพื่อให้ทุกคนสบายใจฉันกับแม่จะย้ายกลับไปอยู่ที่บ้านหลังเดิมก็แล้วกันค่ะ" "แค่นี้พวกเราก็พอใจแล้วล่ะ" วิลเลียมเอ่ยขึ้น "แต่ถ้าคุณทั้งสองอยากจะได้หลานไปอยู่ด้วย ฉันว่าให้คุณปีเตอร์หาผู้หญิงที่เพียบพร้อมเหมาะสมแล้วแต่งงานกันมีหลานให้คุณทั้งสอง




![โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


