LOGINด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
หลายวันต่อมา ช่วงเย็นของวันโรสกับพิมพ์กำลังแต่งตัวอยู่ในห้องของโรส โดยที่พิมพ์ใส่ชุดเดรสสั้นสีดำสายเดี่ยวรัดรูปโชว์แผ่นหลังขาวเนียนที่โรสชื้อให้ นั่งให้ช่างทำทรงผมรวบดึงมัดเป็นหางม้ายกสูงม้วนปลายผมเพิ่มความเซ็กซี่มากยิ่งขึ้นพร้อมกับแต่งหน้าไปด้วย จริงๆแล้วเธอไม่อยากจะแต่งอะไรมากมายแต่โรสบังคับให้เธ
"อย่าเลยค่ะ ตอนนี้ยังเที่ยงอยู่เลยขืนฉันอยู่ต่อคงได้ท้องกันพอดี" "ไม่ทันแล้วล่ะ เมื่อกี้คุณก็รู้ว่าผมไม่ได้ป้องกันอะไรเลย" "ฉันรู้ค่ะ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติเถอะ คุณจะเร่งอะไรนักหนา" "ก็ได้ แต่เสื้อผ้าคุณเปียกหมดแล้ว ใส่เสื้อผมไปก่อนนะ เดี๋ยวผมจะให้แม่บ้านเอาเสื้อผ้าคุณไปซักรีดให้ใหม่ แล้วค่
สองวันต่อมา โรสกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ตรงหน้ากระจกในห้อง เพื่อจะไปโรงพยาบาลและไปส่งหลุยส์กลับบ้าน เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นเธอจึงรีบเดินไปเปิด เจอปีเตอร์ยืนรออยู่ตรงหน้าห้อง "เข้ามาก่อนสิคะ " เดินกลับไปแต่งหน้าตรงหน้ากระจกต่อ "คุณจะให้ผมไปส่งแค่นั้นใช่ไหม" ยืนมองโรสที่กำลังแต่งหน้าอยู่ "ใช่ค่ะ ฉัน
"บ้านใครเหรอคะ สวยมากเลย" "เข้าไปเดี๋ยวก็รู้เองแหละ ตามฉันมา" เดินนำหน้าพิมพ์เข้าไปในบ้าน "ค่ะ" ทั้งคู่เดินเข้าในบ้านโดนมีคนรับใช้ในบ้านออกมารับ เดินนำไปยังห้องรับแขกพอเข้าไปถึงในห้อง ก็เจอพ่อกับแม่ของปีเตอร์นั่งรออยู่ตรงโซฟา "มาแล้วเหรอลูก คิดถึงจังเลย" มิเชลลุกขึ้นยืนเดินเข้าไปสวมกอดปีเตอร์







