บทที่ 1

สามปีก่อนไป๋หลานที่เป็นหญิงสาวอายุ 25 ปี ได้จบชีวิตตัวเองลงเพราะถูกคนรักหักหลัง ทิ้งให้เธอรับภาระหนี้สินอยู่เพียงลำพัง และเขาหนีไปต่างประเทศโดยที่เจ้าหนี้ทวงเช้าเย็นจนเธอเกิดความเครียดสะสม สุดท้ายจึงตัดสินใจกระโดดแม่น้ำเพื่อจบชีวิตลง

ก่อนลมหายใจสุดท้ายของชีวิตอันแสนบัดซบจะจบสิ้น ไป๋หลานขออธิษฐาน หากชาติหน้าฉันใดขอมีครอบครัวที่มีความสุข ใช้ชีวิตได้อย่างอิสระเสรี

ราวกับสวรรค์ได้ยินคำร้องขอของนาง แต่เหตุใดให้นางกลับมาถูกทอดทิ้งอีกเล่า!

ไป๋หลานที่มีจิตวิญญาณของสตรีที่โตเป็นผู้ใหญ่ และผ่านความทุกข์ยากมาหนึ่งชาติได้ย้อนอดีตมาอยู่ในร่างเด็กน้อยที่มีชื่อเดียวกัน แต่ต้องมาใช้ชีวิตลำพังในเรือนโกโรโกโสริมชายป่าเขต ‘ม่อยวน’ ที่ใกล้กับชายแดนติดกับแคว้นเป่ยเหลียง แต่มีแม่น้ำเหลืองไหลผ่านจึงยังคงมีความอุดมสมบูรณ์เป็นอย่างมาก

นางเป็นเด็กกำพร้าอายุ 5 หนาว ตื่นมาพร้อมกับความหนาวเหน็บและหวาดกลัวในเรือนริมชายเขา ความทรงจำของนางในร่างนี้บอกว่า บิดาของนางเป็นแม่ทัพออกรบที่ชายแดนนามว่า ‘ไป๋เนี่ยนเจิน’ ได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับมารดาของนางแบบลับ ๆ คือคุณหนูรองสกุลอวี๋ นามว่า อวี๋หรง

หลังจากบิดาจากไป มารดาของนางจึงตั้งครรภ์ แต่เมื่อคิดจะบอกครอบครัว กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ทำให้ครอบครัวแตกแยกตอนผลัดแผ่นดินใหม่ เมื่อเริ่มต้นรัชศกชิงเจียง มารดาของไป๋หลานที่พลัดพรากจากครอบครัว คลอดบุตรตามลำพังที่หมู่บ้านชายป่าริมชายแดนตอนหนีตาย และเลี้ยงลูกสาวเพียงลำพังอยู่ห้าปีเพื่อรอข่าวสามีที่ยังไม่เข้าพิธีแต่งงาน

จากนั้นนางได้ข่าวว่าสามีของนางออกรบหายสาบสูญไปแล้ว ประจวบเหมาะกับครอบครัวตามหานางพบและคิดจะฆ่าบุตรสาวของนางทิ้งเพราะไม่รู้ว่าผู้ใดคือบิดา และจับนางกลับไปแต่งงานกับตระกูลผู้ดีอื่นล้างอาย

ทำให้ไป๋หลานต้องถูกท่านแม่ทอดทิ้งเอาไว้ที่บ้านชายป่าด้วยความจำใจ และมารดาโดนตระกูลอวี๋จับตัวไปไม่รู้ชะตากรรมเป็นอย่างไร การกระทำของตระกูลท่านตาเลือดเย็นนัก แต่นางก็ไม่อาจตามหาท่านแม่ได้ด้วยความเป็นเด็ก

เด็กหญิงวัย 5 หนาวที่อยู่ลำพังด้วยความหวาดกลัว ไม่กล้าออกไปไหนสุดท้ายจึงสิ้นลมอยู่ในบ้านเพียงลำพัง และวิญญาณของไป๋หลานจากชาติภพปัจจุบันจึงมาสิงสถิตอยู่ในร่างนี้

วันนี้ก็ผ่านมา 3 ปีแล้ว จากวันแรกที่ย้อนอดีตมาอย่างสับสน แต่ในเมื่อมีชีวิตใหม่อยู่โดยลำพัง นางก็อยากจะใช้ชีวิตนี้ให้ดี และจะไม่ไว้ใจบุรุษใดอีก จนกระทั่งวันหนึ่งนางเก็บเด็กชายที่โตกว่านางได้ที่ชายป่า และนั่นนำมาซึ่งความวุ่นวายในชีวิตของนางอีกครั้ง