Ep.2 เสม็ด

Ep.2 เสม็ด

ฉันกำลังคิดว่าฉันมาอยู่จุดนี้ได้ยังไง ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถของโซ่ เขาเป็นคนขับส่วนฉันนั่งข้างๆด้านหลังมีเพื่อนเขาอีกสามคน ซึ่งแต่ละคนก็หล่อเหมือนไอดอลเกาหลีไม่มีผิด

คนนิ่งๆเงียบๆดูหยิ่งๆมีชื่อว่าบอส ตั้งแต่ขึ้นรถมาฉันยังไม่ได้ยินเขาพูดอะไรเลยสักคำ

ส่วนคนที่สองชื่อฉลาม คนนี้พูดเก่งแล้วก็ค่อนข้างตลก มีเรื่องเล่าตลอดทาง เป็นคนที่น่าคบ อีกอย่างเหมือนเขาพยายามที่จะทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น เขาคงดูออกว่าฉันรู้สึกอึดอัดนิดหน่อย

คนสุดท้ายดูเป็นหนุ่มแบดบอยเหมือนกับโซ่ ชื่อโรม มีรอยสัก สวมเสื้อเเขนกุด กางเกงยีนส์ขายาว ผมเขายาวถึงบ่าและมัดรวบไว้หลวมๆ คนนี้ดูเป็นหนุ่มเซอร์ๆแล้วก็ไม่ค่อยพูดมาก แต่ก็ไม่ได้ดูหยิ่งเหมือนคนแรก

"ไม่น่าเชื่อว่าไอ้โซ่จะเคยมีแฟนสวยขนาดนี้"

ฉลามพูดขึ้นมาหลังจากเล่าเรื่องตัวเองจบ ฉันก็ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะคบกับเด็กเนิร์ดแบบโซ่ แต่สิ่งที่ฉันอยากรู้ตอนนี้คือทำไมเขาถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้ เขาไปทำอะไรมา

โซ่ไม่ได้พูดอะไรเขาแค่กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ส่วนฉันก็ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกัน ได้แต่ยิ้มบางๆ ตลอดทางฉันไม่ได้หลับเลย มัวแต่ตื่นเต้นกับวิวข้างทาง ก็อย่างว่าแหละนะ พ่อแม่ไม่เคยพาฉันไปไหนเลย ตั้งแต่เล็กจนโต

เคยไปพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัว ไกลสุดก็คงจะเป็นห้างมั้ง

"หิวไหม"

โซ่ถามขึ้น ซึ่งฉันก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า เขาแวะที่ปั๊มน้ำมันก่อนที่เพื่อนๆเขาจะแยกย้ายกันไปเข้าห้องน้ำและหาอะไรกิน

ส่วนฉันก็ขอไปทำธุระในห้องน้ำเหมือนกันพอเดินออกมาก็เจอโซ่ยืนรออยู่ ฉันเห็นมีผู้หญิงสองสามคนแอบมองเขาจากร้านกาแฟด้วย ก็อยากว่าแหละ เขาดูโดดเด่นสะดุดตาจะตายไป แว่นตากรอบหนาเอาเขาไม่ลงจริงๆ

"รอเราเหรอ"

"เป็นห่วง"

ช็อตฟีลมาก...จังหวะนี้ฉันถึงกับอึ้งไปเลย รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงแล้วก็ทำตัวไม่ถูกด้วย เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่ฉันรู้สึกแบบนี้กับผู้ชาย ถึงจะมีแฟนมาหลายคนแต่ก็ไม่เคยรู้สึกดีแบบนี้หรอกนะ

บ้าเนอะ จู่ๆใจก็มาเต้นแรงกับแฟนเก่า

ตลกดี

"เอ่อ เดี๋ยวเราไปหาอะไรกินก่อนนะ"

ฉันอุตส่าห์เดินเลี่ยงมาแล้วแท้ๆแต่เขาก็ตามมาติดๆ ฉันค่อนข้างงงกับพฤติกรรมของเขา แต่ก็รู้สึกอุ่นใจแหละอย่างน้อยก็ไม่ได้มาทริปนี้แบบโดดเดี่ยว

ระหว่างที่กำลังเลือกของโซ่ก็ถือตะกร้าเดินตามมา พอฉันหยิบอะไรเขาก็จะคว้าไปใส่ตะกร้าทันที

"เราเเค่ดูอ่ะ ไม่ได้จะกินหรอก"

ฉันบอกเขาแบบนั้นแต่เขาก็ไม่ได้สนใจเท่าไหร่ แถมยังตอบกลับมาว่า

" เดี๋ยวจ่ายให้"

"ไม่เป็นไรเราจ่ายเองได้"

ฉันมาเที่ยวกับเขาเพราะอยากผ่อนคลายไม่ได้อยากมาเพื่อสร้างภาระให้ใคร อีกอย่างของแค่นี้ฉันมีปัญญาจ่ายอยู่แล้ว ฉันเป็นลูกคนเดียวของพ่อแม่ที่เป็นหมอ แถมมีเงินเดือนเป็นแสนเลยนะ ถ้าฉันต้องอยู่อย่างอดอยากมันก็ดูแปลกๆใช่ไหมล่ะ

ถึงพ่อแม่จะไม่ค่อยมีเวลาให้ แต่เรื่องเงินพ่อแม่ก็เต็มที่กับฉันเสมอ

มุมปากของโซ่กระตุกยิ้มก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ฉันไม่ชอบเวลาที่เขาทำแบบนี้เพราะมันทำให้ใจของฉันไม่ค่อยสงบสักเท่าไหร่

"เธอคนเดียว เราเลี้ยงได้สบายมาก"