Beranda / รักโบราณ / ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง / ท่านพี่ไหนๆก็ตายแล้วก็ให้เมียได้อิ่มท้องเถอะเจ้าค่ะ

Share

ท่านพี่ไหนๆก็ตายแล้วก็ให้เมียได้อิ่มท้องเถอะเจ้าค่ะ

last update Tanggal publikasi: 2024-11-04 21:20:41

หลี่เสี่ยวหรูนั่งมองทอดอาลัยกับชีวิต เห็นสาวใช้ของตนก็ยิ้มให้ เด็กคนนี้ถูกส่งมาที่นี่ เดิมทีเจ้าของร่างเดิมมาจากหุบเขายาเพียงตัวคนเดียว จวนหวงจึงส่งเด็กรับใช้มาให้หลังจากที่ส่งมาหลายคนก็มีเพียงเด็กคนนี้ที่ยอมอยู่กับนางจงรักภักดีเสมอมาหากออกไปได้หลี่เสี่ยวหรูจะเอานางไปด้วย

"เสี่ยวหงที่นี่มีทางออกอื่นอีกไหมนอกจากประตูหน้า"

"ฮูหยินน้อยต้องการไปที่ใดหรือเจ้าคะ"

"เสี่ยวหงส์เจ้าไก่โต้งตัวนั้นคือเจ้าบ่าวของข้าใช่หรือไม่"

เสี่ยวหงมองไปยังไก่ตัวผู้ที่เดินจิกหนอนอยู่บริเวณลานก็ได้แต่ถอนหายใจ ฮูหยินน้อยมาจากหุบเขายาวเพียงตัวคนเดียววันแต่งงานพระราชครูกลับไม่เข้าพิธีส่งไก่ตัวผู้มาหนึ่งตัว สร้างความขบขันให้คนทั้งเมือง ใครๆก็รู้ว่าถ้าราชครูมีใจให้ท่านหญิงเซียงเซียงทั้งคู่เป็นคู่รักกันแต่กลับมีเด็กบ้านป่าคนหนึ่งมาแทรกแซงพวกเขาจากนั้นเสี่ยวหงจึงเอ่ยตอบ นายของตน

"ฮูหยินน้อยเรื่องมันผ่านมาปีหนึ่งแล้วเมื่อวานใต้เท้าก็พาฮูหยินน้อยมาส่งที่นี่ด้วยตนเองลองคุยลองทำอาหารหรือไปหาใต้เท้าบ่อยๆสิเจ้าคะเผื่อว่าใต้เท้าจะเห็นความดีที่ฮูหยินน้อยตั้งใจทำให้"

"ช่างเถอะๆ ใครอยากประจบประแจงเขากันปล่อยเขาไปอยู่กับท่านหญิงเซียงเซียงนั่นแหละผีเน่ากับโลงผุอย่ามายุ่งกับเทพธิดาเยี่ยงข้าเลยสตรีอะไรอัปลักษณ์นักที่บ้านไม่มีกระจกหรือผัดแป้งหนาจะยิ่งกว่ากำแพงวังเสียอีก สวมชุดขาวเยื้องกายไปมางามตรงไหน ข้านึกว่าจวนอ๋องมีงานขาวดำเสียอีก ไว้ทุกข์ให้ใครกัน อ้อไว้อาลัยให้กับรักที่ไม่สมหวัง ไม่แต่มาเป็นเมียรองเล่า เดี๋ยวพอข้าหย่าก็ได้ขึ้นเป็นเมียเอแล้ว รอเสียเวลาเดี๋ยวก็แห้งตายหรอก ฮ่าๆๆๆ"

อ้ายเซียงๆที่ที่ยืนอยู่ด้านนอกกำมือแน่น วันนี้หวงจื่อหานนัดแนะกับขุนนางและบัณฑิตที่เป็นลูกศิษย์ของเขา และบรรดาคุณหนูทั้งหลายมาร่ายกลอนต่อบทกวี บังเอิญผ่านทางเรือนข้างจึงได้ยินที่นางกล่าวกับสาวใช้ของตน

ส่วนอีกสี่คนในกลุ่มคนเหล่านั้นที่เป็นสหายของเขาเป็นกลุ่มคนที่รังเกียจภรรยาตนเอง ลามมาจนถึงเพื่อนภรรยาบรรดาคุณชายแห่งวังหลวงขุนนางและบัณฑิตกับคุณหนูที่มาวันนี้ได้ยินประโยคนี้ถึงกับขำหนัก พวกเขากลั้นขำฮูหยินของราชครูวาจาคมคายเช่นนี้ไหนว่าไร้การศึกาาไง หวงจื่อหานกำมือก่อนจะเดินเข้ามาในลานของเรือนข้างมองหน้าคนที่พูดถึงเขาอยู่ผีเน่ากับโลงผุหรือแม่ตัวดีเจ้ากล้านะ

"หลี่เสี่ยวหรู สำหรับเจ้าข้าเป็นผีเน่าหรือโลงผุกันเล่า"

"โย่ว พูดถึงโจโฉโจโฉก็มา พูดถึงเงินตำลึงไยมิลอยลงมาจากฟ้าให้ข้าบ้าง สวรรค์ข้าเซ่นไหว้ท่านทุกวันควรตอบแทนกันบ้างสิ เรื่องดีๆไม่มีมา ส่งแต่พวกฟ้าไม่อยากให้เกิดแต่ดันดิ้นรนมาเกิดแย่งอากาศคนอื่นหายใจ "

จากนั้นนางก็เดินไปอุ้มเจ้าไก่โต้งก่อนจะเอาผ้าชุบน้ำเช็ดเนื้อเช็ดตัวแล้วพูดคุยทิ้งให้คนที่มาวางสีหน้าไม่ถูกนางมองเหมือนพวกเขาเป็นเพียงธาตุอากาศหันไปพูดกับเสี่ยวหงและเจ้าไก่ในอ้อมกอด

"เห็นข้ากับไม่เคารพ ที่บ้านเจ้าไม่สั่งสอนหรือ ข้าเป็นท่านหญิงนะ"

"อ้อ"

"เจ้าๆๆ"

หลี่เสี่ยวหรูไม่สนใจ นางจะไปจากที่นี่อีกไม่นานหรอก ขอแค่หาทางหนีทีไล่ได้ชัดเจนเท่านั้น ก่อนจะเอ่ยกับเสี่ยวหงที่ตอนนี้ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกน้ำตาคลอเบ้า ฮูหยินน้อยท่านเล่นตลกอันใดกัน จากนั้นหลี่เสี่ยวหรูก็ก้มมองไก่โต้งที่นางอุ้มแนบอก เอ่ยปากพูดคุย

"สามีข้ายากจนนักแต่งกับท่านมาปีนึงมิได้สักตำลึงหรือเงินอีแปะสักนิดหวังว่าวันพรุ่งท่านพี่จะชนะพนันหาเงินให้ข้าได้นะเจ้าคะ ภรรยาสัญญาว่าจะซื้อเมล็ดถั่วเมล็ดงา อีกทั้งจะไปป่าไผ่หาหนอนไม้ไผ่มาให้ท่านแน่นอน สามีภรรยาต้องร่วมแรงท่านจะเอาแต่กินกับนอนแล้วตื่นมาขันไม่ได้ ข้ากราบไหว้ฟ้าดินกับท่านแล้วเป็นสามีผู้อื่นก็ต้องทำหน้าที่ อย่าเหมือนคนบางประเภท ที่ไร้ประโยชน์เสียยิ่งกว่าวัชพืช เสี่ยวหงเอานายท่านไปนอนในกรงได้แล้ว เอาเข้าไปไว้ในห้องก่อนเดี๋ยวข้าตามไป"

หวงจื่อหานกำมือแน่นนางพูดกับไก่ตัวนั้นเรียกเสียงอ่อนหวานว่าสามีแต่กลับไม่สนใจเขาหมายความว่าอย่างไร

"หลี่เสี่ยวหรู เจ้ากล้านักนะ ถึงกับเรียกมันว่าสามี เจ้าอยากตายมากหรือ?"

"อั๊ยยะ!! ใต้เท้าหวงจะขึ้นเสียงไปไย มิเห็นหรือว่าคนมากนักสามีข้าตกใจหมดแล้วหากพรุ่งนี้แพ้พนันจะให้ข้าทำเช่นไรท่านพี่อย่าตกใจนะเจ้าคะเสี่ยวหงกรงเรียบร้อยหรือยังสามีข้าง่วงแล้ว"

หลี่เสี่ยวหรูปลอบเจ้าไก่โต้งในอ้อมกอด หวงจื่อหานโมโหจะตายแล้วเขากำลังหึงเจ้าสัตว์เดรัจฉานตัวนั้น เพียงแต่เขาไม่รู้ตัว ที่นางต้องกอดประโลมต้องเป็นเขาแต่นางกลับไปโอ้โลมมัน

"เอ่อ ฮูหยินน้อยเจ้าคะปูผ้าในกรงเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะจะเอ่อจะให้บ่าวทำยังไงต่อเจ้าค่ะ"

หวงจื่อหานเดินมาหานางก่อนกระชากเอาไก่ตัวนั้นฟาดใส่กำแพงจนมันตายสนิททันที หลี่เสี่ยวหรูมองหน้าเขา ไอ้บ้าโรคจิตนี่ใจดำอำมหิตนักวะ ก่อนจะคุกเข่าค่อยๆคลานเข่าไปหาซากไก่ที่ตายอยู่ข้างกำแพงร้องห่มร้องไห้เอ่ยรำพึงรำพัน

"ฮือๆๆท่านพี่เจ้าขาเหตุใดท่านทิ้งเมียไปแล้วเจ้าคะใต้เท้าหวงเหตุใดท่านต้องพรากผัวพรากเมียผู้อื่นด้วยจิตใจท่านทำด้วยอะไรเหตุใดท่านใจร้ายเยี่ยงนี้ฮือๆๆๆ"

"พรากผัวพรากเมียหรือก็กล้าพูดอีกทีไหมข้าเป็นสามีเจ้าแต่กลับคร่ำครวญถึงเจ้าไก่ตัวนั้นหลี่เสี่ยวหรูเจ้าคิดจะทำอะไร"

อ้ายเซียงเซียงเห็นว่าหวงจื่อหานกำลังโมโหคนตรงหน้าจึงยุยงต่อ

"ท่านพี่จือหานดูแล้วแม่นางหลี่ไม่ไว้หน้าท่านสักนิดต่อหน้าคนมากมายกับเอาท่านไปเปรียบกับไก่ตัวผู้ แม่นางหลี่เจ้าเสียสติไปแล้วหรือ"

หือแม่นางหลี่หรือ แหม่ผู้หญิงคนนี้อยากได้ผัวชาวบ้านจนตัวสั่นอยากได้ก็เอาไปสิข้าหวงหรือไง หวงจื่อหานปากร้ายอย่างนี้ต่อให้หน้าตาดีก็ไม่เอาไปทำพันธุ์หรอกหนวกหู จากนั้นนางก็ร้องห่มร้องไห้หันไปทางอ้ายเซียงเซียง

"ฮือๆๆเหตุใดท่านหญิงกล่าวเยี่ยงนั้นเจ้าคะ ใต้เท้าหวงจะเป็นสามีข้าได้เยี่ยงไรท่านหญิงจะสวมหมวกเขียวให้ข้าหรือเจ้าคะ สามีข้าก็คือไก่ตัวนี้วันแต่งงานทุกคนก็รู้ว่าพวกเราเข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินด้วยกัน ใต้เท้าหวงจะเป็นสามีข้าได้เยี่ยงไรท่านหญิง ข้าไม่รู้ว่าท่านประพฤติตัวเยี่ยงไรที่จวนอ๋องสอนบุตรสาวมาอย่างไร จะมาพูดจาใส่ร้ายว่าข้าสวมหมวกเขียวให้ท่านพี่นั้นคงไม่ได้"

หวงจื่อหานหน้าแดงจนคล้ำนางกล้าดีอย่างไรเอาเขาไปเปรียบกับไก่บอกว่าไก่ตัวนั้นเป็นสามีของนาง ถ้าเช่นนั้นเขาเป็นชู้กับนางหรือ หลี่เสี่ยวหรูสตรีอัปลักษณ์น่ารังเกียจ

ส่วนอ้ายเซียงเซียงหน้าชา จวนอ๋องสั่งสอนบุตรสาวเช่นไรที่นางกล่าวมานี่เท่ากับว่าจวนอ๋องไม่อบรมบุตรสาวหรือ

หยางหมิงเช่อมองสตรีตรงหน้าก็แปลกใจ ปกตินางไม่กล้ามองหน้าพวกเขาแต่วันนี้สายตานางดูรังเกียจพวกเขาจนรู้สึกได้

หลี่เสี่ยวหรูประคองซากไก่ขึ้นมาก่อนจะเอ่ย

"ฮือๆๆทั้งพี่เจ้าขาข้าเสี่ยวหรูผู้นี้แต่งให้ท่านมาปีหนึ่งไม่เคยได้กินอิ่มสักมื้อนอกจากผักดองกับข้าวบูดๆ ท่านพี่ท่านถูกคนจิตใจอำมหิตฆ่าตายข้ารู้สึกผิดที่ไม่สามารถช่วยท่านได้ แต่ว่าไหนๆวันนี้ท่านพี่ก็จากไปแล้วช่วยสละร่างกายของท่านให้ภรรยาได้กินเนื้อสักมื้อเถอะนะเจ้าคะ เสี่ยวหงไปต้มน้ำวันนี้พวกเราจะมีเนื้อกินแล้ว เอ่อใต้เท้าและก็ทุกท่านกลับดีๆนะเจ้าคะไม่ส่งนะ"

หลี่เสี่ยวหรูถือไก่ก็เข้าไปในบ้าน ก่อนจะเอ่ยกับเสี่ยวหง

"เสี่ยวหงทำป้ายวิญญาณแพงมากหรือไม่ข้าอยากทำให้ท่านพี่สักหน่อยไหนๆก็สละร่างกายให้พวกเราได้อิ่มแล้ววันพรุ่งเจ้าลองไปถามดูเถอะข้ายังคงมีสินเดิมติดตัวมาบ้างจะลองไปขายดูเผื่อจะพอทำป้ายวิญญาณให้สามีข้าสักอัน"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Prig Pannasa
แก ชั้นขำ นางเอกสุดเกิน
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   ความรักสวยงามเสมอ/จบบริบูรณ์

    หลังจากงานเลี้ยงผ่านไป หวงจื่อหานและสหายของเขาก็จัดรถม้าเพื่อพาเมียรักและเด็กๆไปที่ทุ่งดอกไม้ บรรดาบุตรสาวบุตรชายก็ดีใจที่บิดาจะพาไปเที่ยว ทุกคนตื่นเต้นกันมากยามซื่อเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว รถม้าหลายคันก็เคลื่อนออกจากหมู่บ้านไปที่ทุ่งดอกไม้ ใกล้ฤดูเหมันต์แล้วดอกไม้งามสะพรั่งไปหมด ขางทางสองฝั่งเด็กๆต่างตื่นเต้น กิ่งไม้มีกะรอกตัวน้อยๆไต่ไปมารถม้าสิบสามคันเคลื่อนจนมาถึงบริเวณทุ่งดอกไม้ ทั้งสิบสองคู่ต่างก็นั่งกอดคนรักของตนเอง เด็กๆมีสาวใช้และพี่เลี้ยงตามมาดูแลหวงเทาจุงมือชุ่ยชุ่ยเดินเล่น ครั้งก่อนนางท้องอยู่เขาจึงไม่ได้พานางชมรอบๆโจวจื่อหมิงกับซุนเฟิงย่าก็พากันไปนั่งอีกมุม เฉินอี้นังอยู่กับจางลี่อิน ทอดมองไปยังเบื้องหน้าหยางหมิงเช่อกับจ้าวหลาน และเหลียงหมิงเทากับหูไห่ถิง ปูเสื่อนั่งเล่นอยู่กับเด็กๆ ไหวอ๋องกับหนิงอ๋องเอารถม้าไปจอดอีกด้าน ก่อนจะมาสมทบพวกเขา ถังฟั่น เย่เซียวฉาง จินหยูเฟิง มาถึงทีหลังเพราะบรรดาบุตรชายบุตรสาวงอแงกว่าจะเอาลงก็เหนื่อยมากนักปลายยามอู่ได้เวลามื้อเที่ยงจึงมารวมกันที่ใต้ตนไหว เพื่อเข้าร่ม หวงจื่อหานที่ตอนนี้นั่งพัดโบกให้เมียตนเอง แม้ว่าอากาศจะเริ่มเย็นแล้ว แต่เพร

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   ความรักสวยงามเสมอ1

    จวนหวงกำลังวุ่นวายรวมถึงจวนหยางด้วย จวนหวงเรือนใหญ่ต่างรอรับลูกสะใภ้ ส่วนจวนหวงเรือนราชครูกำลังวุ่นวายเพราะต้องส่งเจ้าสาวไป๋อี้ถงยามที่สวมชุดเจ้าสาวแล้วนับว่างามมากนัก ขนาดหลี่เสี่ยวหรูยังตะลึง“อี้ถงของพี่งามเหลือเกิน มิน่าคุณชายน้อยสกุลหยางถึงไปไหนไม่รอด”“จริงด้วย พี่เสี่ยวหรูพูดถูกอี้ถงของพี่ลี่อินงามที่สุด อีกเดี๋ยวพี่จ้าวหลาน พี่เฟิงย่ากับพี่ไห่ถิงก็มาแล้ว”“พวกพี่เอ่ยชมจนข้าลอยได้แล้วเจ้าค่ะ พี่ๆข้ากลัวจังเลย แต่งงานต้องมีลูกคลอดบุตร ข้านั่งฟังพวกท่านเจ็บท้องคลอดมาแปดปีแล้ว จนไม่อยากท้องเองเอาเสียเลยเจ้าค่ะ”“ฮ่าๆๆ น้องห้าเจ้าว่าเช่นนี้ทำอย่างไรกันดีเล่า สงสารคุณชายน้อยเสียแล้วเมียไม่อยากท้อง”“พี่ใหญ่ ท่านว่าอย่างอี้ถงนี่แฝดสี่เลยดีไหมเจ้าคะ”“ไม่นะ พี่ๆอย่าอวยพรกับแบบนี้สิเจ้าคะ แค่คนเดียวก็เจ็บมากแล้ว ดูตอนที่พี่อี้จูคลอดคนที่สองสิ ขนาดคนเดียวยังเบ่งข้ามวันข้ามคืน”สองสาวหัวเราะให้กัน ไม่นานอีกแปดสาวก็มา เสี่ยวหงเอาขนมโก๋อ่อนมาให้เจ้าสาวได้รองท้องก่อน แม้ว่านางจะมีบุตรให้กับถังฟั่นและเข้าหอก่อนแต่ง แต่เมื่อถึงเมืองหลวงเขาก็จัดงานแต่งใหญ่โตสมกับฐานะของนางเสี่ยวหงในฐานะน้องส

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   จากแม่เสือกลายเป็นลูกแมว

    ทางด้านคนที่พวกเขากล่าวถึงตอนนี้กำลังโดนคนตัวโตลงโทษอยู่ที่เรือนพักของนาง เมื่อเช้านางไปเตรียมของเพื่อจะกลับไปงานครบรอบอายุแปดสิบของท่านปู่ไป๋ลิ่ว ซูจิ้งเฟิงคุณชายซูที่บังเอิญมาเจอนางก็อาสาช่วยหิ้วของกลับมาส่งที่เรือน บิดาไม่อยู่วันนี้เขาค้างที่สำนักศึกษา ใครจะรู้ว่าหยางฮ่าวจะตามาถึงเรือนแล้วหาเรื่องทะเลาะกับนาง"ออกมานะไป๋อี้ถง"หยางฮ่าวที่เดินตามทั้งสองคนมาเมื่อเห็นซูจิ้งเฟิงเข้ามาในบ้านด้วยก็โมโหจนเลือดขึ้นหน้าตะโกนเรียกคนด้านในทันที ไป๋อีีถงเดินออกมาทันทีที่เห็นหน้าเขาก็ถอนหายใจ ไป๋อี้ถงเชิญให้ซูจิ้งเฟิงนั่งรอแต่หยางฮ่าวไม่สนใจไล่เขากลับทันที"คุณชายซู..ท่านไม่ควรมานั่งในบ้านสตรีที่มีคู่หมั้นแล้วเช่นนี้นะ""ห๊ะ ห๊า คะ คู่หมั้นหรือ คุณหนูไป๋ท่านมีคู่หมั้นแล้วหรือขอรับ ไม่ทราบว่าบุรุษโชคดีผู้นั้นเป็นใครกัน""เป็นใครไม่สำคัญ แค่รู้ว่านางมีคู่หมั้นแล้วก็พอกระมังซูจิ้งเฟิง"ซูจิ้งเฟิงไม่ยอมแพ้ ไป๋อี้ถงงามเพียงนี้ต่อให้มีคู่หมายแล้วอย่างไร อีกอย่างหากมีจริงทำไมไม่เปิดเผยออกมาจึงได้ย้อนหยางฮ่าวกลับไป"รองเจ้ากรม ท่านกล่าวอันใดกันขอรับ หากคุณหนูไป๋มีคู่หมั้นจริงๆเหตุใดไม่เผยตัว เรื่องนี้อ

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   เจ้าแม่บ่อนพนันตัวน้อย

    ซุนเฟิงย่าที่นั่งฟังมานานเอ่ยขึ้น นางเองก็ไม่รู้ว่าอนาคตหยางจ้าวเหิงกับโจวหนิงฮวาบุตรสาวจะเป็นเช่นไร ตอนนี้เด็กๆยังไม่เจออะไรมากกว่านี้ เมื่อถึงเวลาบ่ายรถม้าของจวนก็มารับพวกนางกลับไป จางลี่อินเดินกลับเองเพราะจวนติดกัน แต่เฉินอี้ไม่ยอมเขาเอาม้ามารับเมีย ส่วนลูกๆสาวใช้พาขึ้นรถม้ากลับไปแล้ว ตั้งแต่ประความเข้าใจกันได้บรรดาสามีก็รักหลงและหวงภรรยาตนเองมากนักโดยเฉพาะหวงจื่อหานหลี่เสี่ยวหรูที่ไม่ได้ไปสำนักศึกษาเพราะว่าวันนี้เป็นวันหยุด ไป๋หยินมาหาที่เรือนกลางเขามีเรื่องจะเอ่ยกับนาง"ฮูหยินน้อย..ข้าเองขอรับไป๋หยิน""ท่านอาไป๋ เข้ามาเถอะ"ไป่หยินเดินเข้ามาก่อนจะนั่งลง หลี่เสี่ยวหรูกำลังสอนบุตรชายสองคนวาดภาพอยู่ ส่วนอีกสองคนเพิ่งจะสามขวบเท่านั้นกำลังเล่นของเล่นที่นางวาดแบบให้ช่างในเมืองหลวงทำขึ้นมา หวงจื่อเหยียนกำลังคัดอักษรเพราะท่านแม่ไปสืบทราบมาแล้วนางชวนเด็กๆเล่นพนันจริงๆ อีกทั้งยังมีเดิมพันอีกด้วย ไปหัดเรื่องเหล่านี้มาจากไหนกัน ไป๋หยินที่นั่งลงเรียบร้อยก็เอ่ยขึ้นมา"ฮูหยินน้อยอีกสองเดือนจะเดินทางกลับหมู่บ้านเถาฮวา ใกล้ครบรอบอายุแปดสิบของท่านลุงไป๋ลิ่วแล้วขอรับ""อ้อ..ข้าจะเอ่ยเรื่องนี่กับท่

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   พูดคุยเรื่องหมั้นหมาย1

    หลี่เสี่ยวหรูที่ตอนนี้มาอยู่ที่ต้าเย่วกว่าแปดปีแล้ว นางเปิดสำนักศึกษาจนตอนนี้ฮ่องเต้ได้เอาการเรียนการสอนของนางไปเป็นต้นแบบในหลายๆเมือง สตรีทั่วแคว้นต่างก็ได้รับการเรียนรู้ สตรีรู้หนังสือนั่นนับว่าดี ขุนนางหัวเก่าไม่กล้าต่อกรกับนางสามีเป็นราชครู บิดาเป็นเทพสงคราม เสด็จอาเป็นผู้ตรวจการและผู้แทยพระองค์ มีเสด็จลุงเป็นฮ่องเต้ใครจะกล้ากับนางกัน ทุกๆวันหยุดทุกคนมารวมตัวกันที่จวนหวง เด็กๆวิ่งเล่นกันเต็มไปหมดหวงจื่อหานกับหลี่เสี่ยวหรู มีบุตรชายสี่คนบุตรสาวหนึ่งคนและนางกำลังตั้งครรภ์ที่สามหยางหมิงเช่อกับจ้าวหลานมีบุตรชายสามคนบุตรสาวสองคนโจวจื่อหมิงกับซุนเฟิงย่ามีบุตรชายสี่คนบุตรสาวสามคนเหลียงหมิงเทาที่ได้รับสืบทอดตำแหน่งอ๋องต่อจากบิดาตอนนี้เขากับหูไห่ถิงมีบุตรชายสามคนบุตรสาวสามคนเฉินอี้กับจางลี่อินมีบุตรชายสามบุตรสาวหนึ่งทางด้านปี้เฉากับยเย่วเซียวฉางมีบุตรสามคน เสียวหงกับถังฟั่นสามคน อี้จูกับจินหยูเฟิงสามคน ชุ่ยชุ่ยกับหวงเทามีบุตรห้าคนอ้ายเฟยหรงทำลูกแข่งกับพี่ชายไม่พัก เขากับเสี่ยวเล่อมีบุตรด้วยกันแล้วสี่คน พี่ชายสี่สิบเก้าแล้วมีบุตรแฝดสองคู่ตอนนี้ไป๋หย่งเหนียนกำลังตั้งครรภ์ท้องที่สามแล

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   ให้กำเนิดทายาททั้งสามคน

    ทั้งห้าคนสอนอยู่ที่สำนักศึกษาจนบ่าย บรรดาสามีกลับก่อนกำหนดหนึ่งวันพอรู้ว่าเมียมาสอนลูกศิษย์ก็โมโหพวกนาง มาถึงก็อุ้มเมียตัวเองกลับบ้าน เดินตั้งแต่สำนักศึกษาจนถึงจวน พวกนางอายแทบแทรกแผ่นดิน คนเห็นทั่วเมืองหลวงเพียงนี้จะเอาหน้าไปไว้ที่ใดกัน คนบ้าพวกนี้"พี่จื่อหมิง..ให้ข้าเดินเองเถอะเจ้าค่ะ""เฟิงย่า..เจ้าดื้อนักหายแพ้ท้องเมื่อไหร่จะถูกพี่ลงโทษ"ซุนเฟิงย่าหน้าแดง หูไห่ถิงเองที่เหลียงหมิงเทาอุ้มนางอยู่ก็หน้าแดงเช่นกัน ร้านค้าข้างทางมองพวกเขาแล้วอมยิ้ม"ดื้อนัก บอกว่าให้พักผ่อน หายแพ้ท้องค่อยมาก็ยังได้ บอกแล้วมิใช่หรือว่าหากพี่ไม่อยู่ห้ามออกจากจวน""ซื่อจื่อ ข้าอายคนนะ""อายทำไม ผัวเมียรักกันมีอะไรต้องอาย หื้มม"เหลียงหมิงเทาไม่สนใจ ยังคงอุ้มเมียเดินตัวปลิว หยางหมิงเช่ออุ้มจ้าวหลานเดินเงียบๆไม่เอ่ยสิ่งใด แต่คนในอ้อมกอดรู้แล้วว่าคืนนี้จะโดนอะไรนางจึงเอ่ยเบาๆ"พี่หมิงเช่อ...คืนนี้อย่าหักโหมนะเจ้าคะ เบาๆหน่อยข้าท้องอยู่""รู้ตัวว่าท้องอยู่เหตุใดยังออกไปทำเรื่องให้ตนเองไม่สบายตัวอีกหื้ม พี่จะลงโทษอย่ามาอ้อนวอนเลย"จ้าวหลานกอดคอเขาแนบใบหน้ากับอกเขาก่อนจะเอ่ยอุบอิบ"อยู่เฉยๆก็โดนลงโทษทุกวันอยู่ด

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   ผิดแผนอีกแล้ว

    ทันทีที่ประมุขใหญ่ของบ้านเอ่ยออกมาทุกคนก็ไปทำตามทันที โจวหมัวมัวที่ตอนนี้ตัวสั่น มองหน้าอ้ายเซียงเซียงไหนว่านางเป็นคนโง่ไง หากตรวจสอบแล้วพบเจอจะทำเช่นไร อ้ายเซียงเซียงเห็นท่าไม่ดีจะขอตัวกลับพ่อบ้านก็มาพร้อมสมุดบัญชี"เรียนไท่ฮูหยิน โจวหมัวมัวรับเงินทุกเดือน บอกว่าฮูหยินน้อยให้มารับแทน เพราะใ

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   มาขอรับโทษ

    หลี่เสี่ยวหรูไม่สนใจบ่าวในจวนหรือสายตาขุนนางที่เพิ่งมาถึงเพื่อเข้าร่วมถกหัวข้อการสอบปีนี้นางตรงไปเรือนโย่วหลันเมื่อถึงหน้าเรือนก็จับชายกระโปรงยกขึ้น นั่งคุกเข่าบนก้อนกรวด แม้จะเจ็บแต่ก็อดทน ท่ามกลางแดดที่เริ่มร้อนเหงื่อซึมใบหน้า ภายในห้องไท่ฮูหยินที่เพิ่งสวดมนต์เสร็จกำลังนั่งจิบชาอยู่ หวงหมัว

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   ข้ายินดีเป็นหม้ายสามีตาย

    หวงเทามาแล้วพาคนมาหลายคนต่างขนของมาให้นาง ของเยอะกว่าที่สั่งอีก นี่มันมากมายเชียวนะก่อนที่หวงเทาจะเดินมาหาแล้วเอ่ยประโยคสั้นๆ"อยากได้สิ่งใดก็บอกมา หากว่างมากนักก็เขียนกฎสกุลให้ครบห้าพันจบ คืนเดียวยังสามารถเขียนใบหย่าได้ถึงสองร้อยใบ เอาเวลาไปทำเรื่องมีประโยชน์จะดีกว่า เอ่อ ฮูหยินน้อยนี่เป็

  • ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง   หวงป๋อเหวิน

    ยามเหมาเสี่ยวหงตื่นมา หลี่เสี่ยวหรูมองหน้านางเสี่ยวหงนะเสี่ยวหงเจ้าถูกคนบ้านั่นอุ้มไปวางห้องตัวเองยังไม่รู้ตัวเลยนะเจ้าเด็กนี่ ถ้าถูกลักหลับจะรู้ตัวไหมเนี่ย "ฮูหยินน้อย บ่าวไปต้มน้ำให้ท่านล้างหน้าดีไหมเจ้าคะ หรือจะรอตอนเช้า""อืม อุ่นน้ำแกงไก่เมื่อวานเถอะ ข้ารอท่านลุงหวงเอาของมาให้น่ะ เดี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status