Accueil / รักโบราณ / ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก / บทที่ 3 ‘อึดถึกทนอย่างกับม้า'

Partager

บทที่ 3 ‘อึดถึกทนอย่างกับม้า'

บทที่ 3

‘อึดถึกทนอย่างกับม้า'

.

.

ซ่งอี้ลืมตาตื่นขึ้นมาในยามเช้าเมื่อควานมือหาร่างอรชรของภรรยายอดรักแต่กลับไม่พบเจอผู้ใดเลย เจอเพียงเตียงที่ว่างเปล่าเท่านั้นจึงลุกขึ้นนั่งก่อนจะบีบนวดหัวไหล่และหลังคอเล็กน้อย แขนใหญ่ยกขึ้นก่อนจะหมุนเพื่อขับไล่ความเมื่อยล้าจากกิจกรรมรักอันหนักหน่วงเมื่อคืน

 “ฮึบ!”

เสียงคล้ายคนออกแรงดังอยู่หน้าเรือนจนซ่งอี้นึกสงสัย เขาหยิบเอาเสื้อคลุมมาสวมใส่ก่อนจะเดินออกมายังหน้าต่างที่ถูกเปิดเอาไว้เพื่อทอดสายตามองหยางเยว่ที่กำลังทำท่าทางแปลก ๆ อยู่ เมื่อมองดี ๆ ก็คล้ายว่าเธอกำลังออกกำลังกายยามเช้าอยู่เขาเลยเลือกจะเดินเงียบ ๆ เข้ามาด้านหลังของภรรยาเด็กผู้กระปรี้กระเปร่าแล้วสวมกอดนางเอาไว้

“ว้าย!” หยางเยว่ร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจจนเกือบจะหันไปต่อยสามียังดีที่เขาเอียงใบหน้าหลบได้ทันอย่างฉิวเฉียดไปเพียงนิดเดียว

“เถ้าแก่ทำอะไรเนี่ย?” เธอทำหน้ามุ่ยใส่เขา ไม่เข้าใจว่าสามีอายุมากคนนี้จะทำอะไรอีก

“ยังมีแรงล้นเหลือขนาดนี้เลยหรือ?”

“ทำไมคะ แค่นี้เถ้าแก่ก็หมดแรงแล้วเหรอ?”

“ฉันมันคนแก่ไม่ใช่เด็กแบบเธอ”

“รู้ตัวด้วยเหรอคะ?” เธอยิ้มหน้าทะเล้น

“ฉันยอมรับว่าแก่แล้ว แต่คนแก่แบบฉันก็ทำเธอร้องครวญครางทั้งคืนมาแล้ว”

หยางเยว่ที่ได้ฟังก็ใบหน้าแดงซ่าน ร้อนผ่าวไปทั้งตัวยามนึกถึงเรื่องเมื่อคืน ทั้งที่ตอนแรกไม่อยากแต่งแท้ ๆ แต่พอได้ลิ้มรสชาติของสามีแก่กว่าคนนี้เข้าไป เอาเถอะจะรุ่นพ่อรุ่นปู่รุ่นตาก็ได้ทั้งนั้นถ้าจะลีลาเด็ด อึด ถึก ทน แรงดีไม่มีตกแบบนี้ กระแทกซะเมื่อเช้าแทบจะเดินไม่ตรงเลย

“เมื่อคืนเพราะฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดเถ้าแก่ถึงแรงดีต่างหาก ถ้าไม่มีฤทธิ์ของยาปลุกกำหนัดแล้วไม่รู้ว่าจะยังอึดถึกทนเหมือนแรงม้าอยู่หรือเปล่า” เธอมองต่ำลงไปที่เป้าของเขาอย่างยั่วยวน

แน่นอนว่าคนอย่างเถ้าแก่ซ่งไม่ใช่คนที่ใครจะมาหยามได้ง่าย ๆ โดยเฉพาะภรรยายอดรักที่เพิ่งแต่งงานกันหมาด ๆ จะมาสบประมาทเขาแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาดจึงตัดสินใจช้อนตัวเธอขึ้นมาอุ้มทำเอาคนถูกอุ้มหน้าเหวอ ยกสองแขนเล็กขึ้นโอบกอดคอหนาเอาไว้

“เถ้าแก่จะทำอะไรคะ?”

“ก็ทำให้เธอรู้ไงว่าต่อให้ไม่มียาปลุกกำหนัดฉันก็อึดถึกทนอย่างกับม้าเหมือนกัน”

“ตะ… แต่ตัวฉันมีแต่เหงื่อ” เธอพูดด้วยท่าทางเขินอาย

“งั้นฉันจะพาเธอไปอาบน้ำเอง”

“ฉันโตแล้วอาบเองได้”

“อาบเองไม่เท่าคนอื่นอาบให้เพราะขัดให้เธอได้ทุกซอกทุกมุมมากกว่า”

เขาพาเธอเดินกลับเข้ามาในเรือนก่อนจะตรงไปยังห้องน้ำที่พวกสาวรับใช้มาเติมน้ำให้เรียบร้อยแล้วซึ่งเป็นเรื่องปกติของที่นี่ ยามเห็นเขาตื่นนอนพวกสาวรับใช้ก็จะเข้ามาทำหน้าที่ตนเองทันที โดยจะเข้าทางประตูเล็กข้างห้องน้ำแทนไม่ได้เดินผ่านประตูใหญ่หน้าห้อง

หยางเยว่ถูกวางลงที่พื้น แต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรริมฝีปากก็ถูกประกบจูบลงมาอย่างดูดดื่ม ลิ้นหนาสอดแทรกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กอย่างรวดเร็วจนแทบจะตั้งตัวไม่ทัน ลมหายใจถูกช่วงชิงจนเกิดเสียงจูบอันชื้นแฉะดังก้องไปทั่วห้องน้ำใหญ่ อาภรณ์ตัวบางถูกถอดออกจากร่างกายอย่างรวดเร็วจนเหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าที่เสียดสีกันอย่างเร่าร้อน

ร่างอรชรถูกดันให้ลงไปในอ่างน้ำอุ่นที่อุณหภูมิพอเหมาะพอเจาะก่อนจะถูกปรนเปรอที่หน้าอกเล็กทั้งสองข้าง แม้ว่ามันจะไม่ได้ใหญ่มากแต่ซ่งอี้ก็หลงใหลมันสุด ๆ หยอกล้อหยอกเอินกับหัวนมสีชมพูไม่หยุดหย่อนทั้งเลีย ดูดเม้ม และจบด้วยการขบกัดหลายต่อหลายครั้งจนมันกลายเป็นสีแดงเถือก เสียงครวญครางหวานฉ่ำดังออกมา

“หัวนมเธอน่าเอ็นดู มันเล็กเหมือนลูกเกดในขนมปังที่พวกฝรั่งนำเข้ามาขายเลย”

“งั้นเถ้าแก่ชอบลูกเกดไหมคะ?”

“ชอบสิ มันหวานอร่อย”

“งั้นลูกเกดกับหัวนมของหนูชอบอันไหนมากกว่ากัน” เธอใช้นิ้วบีบหัวนมตัวเองก่อนจะดึงรั้งขึ้นมาด้วยท่าทางยั่วยวนเต็มที่

ซ่งอี้ยิ้มออกมาก่อนจะกวาดต้อนลิ้นเลียหัวนมอีกข้างแล้วขบกัดมันเบา ๆ “ต้องชอบหัวนมเธอมากกว่าสิเพราะทั้งหวานทั้งมันทั้งอร่อยกว่า”

หยางเยว่ยิ้มออกมาอย่างพอใจก่อนจะแยกขาออกแล้วแหวกกลีบดอกไม้งามเพื่อให้เห็นโพรงอ่อนนุ่มด้านใน เรียวขาแยกออกจนกว้าง “ใส่แท่งร้อนของเถ้าแก่เข้ามาในตัวหนูสิ หนูอยากโดนกระแทกแรง ๆ แล้ว”

“หันหลังสิ มือเกาะขอบอ่างเอาไว้”

เธอยอมทำตามหันหลังแล้วโก่งสะโพกให้สามี มือเล็กเท้าขอบอ่างเอาไว้แน่นก่อนจะส่ายก้นไปมาอย่างยั่วยวนจนซ่งอี้มันเขี้ยวยกมือขึ้นฟาดเนื้อนุ่มไปสองทีจนกลายเป็นรอยแดงเถือก

แก่นกายแข็งถูไถรอบกลีบดอกไม้งามก่อนจะกดมันเข้าไปภายในโพรงที่อ่อนนุ่มที่กำลังดูดกลืนตัวตนของเขาจนพลุบเข้าไปด้านในอย่างง่ายดาย ปากทางเข้ายังคงบวมเจ่อและแดงแจ๋แต่เขาก็ไม่มีความปรานีอัดกระแทกความปรารถนาเข้าใส่ภรรยาตัวเล็กทันที กระแทกอย่างรุนแรงอัดแน่นทุกความต้องการใส่หญิงสาวอย่างรุนแรง

ร่างบางขยับโยกไปตามแรงกระแทกกระทั้นจนน้ำในอ่างกระฉอกล้นกระทบพื้นเคล้าคลอไปกับเสียงเนื้อกระทบกันจนดังก้องไปทั้งห้องน้ำ เสียงครวญครางดังออกมาไม่ขาดปากสองเสียงหวานและเข้มต่างสอดประสานกัน

“ข้างในตัวเธอดีมาก อุ่นและรัดฉันแน่นมาก”

“งั้นก็กระแทกแรง ๆ สิคะ”

“มีลูกให้ฉันได้ไหม”

“ดะ… ได้ กี่คนก็ได้ ถ้าเถ้าแก่ขยัน”

“ฉันจะเอาเธอทุกวันเลย ทุกเวลาที่ว่าง”

“ไม่กลัวตายเหรอคะ?”

“ฉันอึดถึกทนจะตายจะพิสูจน์ให้เธอเห็นเอง”

“งั้นก็กระแทกให้มันแรงกว่านี้สิ”

จังหวะเอวเร่งเร้ามากขึ้นตามคำเรียกร้องของหยางเยว่จนเธอส่งเสียงครางออกมาไม่ขาดปาก ความปรารถนาพลุ่งพล่านร้อนผ่าวไปทั่วร่างกายที่กำลังเสียดสีกันอย่างเร่าร้อนจนน้ำในอ่างแทบจะกลายเป็นน้ำร้อนอยู่แล้ว

“เสียวไหมเด็กดี”

“สะ… เสียว เสียวจะตายอยู่แล้ว เถ้าแก่กระแทกให้เร็วกว่านี้อีก”

“ข้างในตัวเธอดีมาก รัดฉันแน่นมาก เสียวจะตายแล้ว”

เสียวครวญครางดังออกมาไม่ขาดปากพร้อมคำผรุสวาทอันเร่าร้อนที่ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้พลุ่งพล่าน เสียงเนื้อกระทบกันดังออกมาถี่ยิบและหนักหน่วงจนแทบบ้าคลั่งคล้ายว่าทั้งสองคนกำลังอยู่บนเรือกลางทะเลราคะที่มีคลื่นลมโหมกระหน่ำรุนแรง

“ฉันจะเสร็จแล้ว”

“เสร็จในตัวหนู ปล่อยเข้ามาเยอะ ๆ เลย”

“อ๊า! อึก!” ซ่งอี้จิกตัวเกร็งด้วยความเสียวซ่านยามร่างกายถึงจุดสุดยอดจนปลดปล่อยน้ำรักออกมาพวยพุ่งใส่ช่องทางอ่อนนุ่มจนล้นเอ่อ

หยางเยว่สัมผัสได้ถึงน้ำอุ่นที่ทะลักเข้ามาในตัวเธอเยอะมาก ร่างของซ่งอี้จิกเกร็งจนมัดกล้ามเนื้อเด่นชัดยิ่งมีเหงื่อพร่างพราวมันยิ่งเซ็กซี่ขยี้ใจเป็นอย่างมาก ยิ่งมองก็ยิ่งไม่เห็นเหมือนคนอายุ 36 สักนิดเดียว เขาเหมือนเด็กหนุ่มอายุไม่เกิน 20 ที่อยู่ในวัยกลัดมันเสียมากกว่า

บิดาของเธออายุ 41 ห่างกับสามีเธอแค่ 5 ปี แต่บิดากลับแก่ชราจนผมหงอกขาวขึ้นแล้ว ใบหน้าก็มีริ้วรอยเหี่ยวย่นอยู่มาก ส่วนซ่งอี้ยังคงหนุ่มแน่น ไร้พุงพลุ้ยมีแต่กล้ามเนื้อกำยำ ใบหน้าเต่งตึงทุกส่วนอยู่เลย จนอดสงสัยไม่ได้ว่าเคล็ดลับความอมตะของเขาที่เหมือนหยุดใบหน้าและร่างกายไว้ที่ 20 ปีมันคืออะไรกันแน่จะเอาไปให้บิดาใช้บ้างเผื่อจะหาภรรยาใหม่ได้เพิ่มอีกสัก 2-3 คนให้มารดาเลี้ยงตัวดีของเธอปวดหัวเล่นเสียหน่อย

มีสามีอายุห่างกัน 16 ปีก็ไม่แย่แถมอึดถึกทนอย่างกับม้า ของหวานชัด ๆ นอกจากได้สามีรวยแล้วยังได้สามีเก่งเรื่องบนเตียงอีก วาสนาหยางเยว่แท้ ๆ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 15 ‘คู่ชีวิต’

    บทที่ 15‘คู่ชีวิต’..เสียงจูบดังระงมภายในห้องอาบน้ำที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยสายน้ำที่เอ่อล้นขึ้นมาจากอ่างใบใหญ่แต่เหมือนจะแคบลงยามคนสองคนกำลังนัวเนียกันอยู่ภายใน ริมฝีปากเล็กถูกขบกัดจนรู้สึกเจ็บแปล๊บแต่หยางเยว่กลับรู้สึกชอบมากเธอโหยหาความป่าเถื่อนจากเขาด้วยการสอดแทรกลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นหนาอย่างดูดดื่มจนเกิดเสียงจูบอันชื้นแฉะยั่วยวนหัวใจให้ลุ่มหลงในความปรารถนาอันมากล้นสัมผัสเปียกชื้นจากริมฝีปากหนาที่เลื่อนต่ำลงมายังหน้าอกอวบอิ่ม ปากดูดดึงยอดปทุมถันสีสดจนมันแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเถือก เรียวลิ้นกวาดต้อนไปทั่วฐานจนน้ำลายเหนียวอาบชโลมเป็นเส้นสายใยน้ำหวานที่หยาดเยิ้มไหลย้อย เสียงครวญครางดังออกมาไม่ขาดปาก มันหวานนุ่มละมุนหูแต่ก็แฝงไปด้วยความกระเส่าเสียวซ่านที่ซ่งอี้ชอบมากเลยปรนเปรอสวาทเล้าโลมเรือนกายของหยางเยว่เต็มที่เพราะอยากได้ยินเสียงครวญครางซ่งอี้ดำน้ำลงไปใต้ล่างจนหยางเยว่ตกใจแต่ยังไม่ทันห้ามก็รู้สึกเสียวซ่านยามลิ้นหนากวาดเลียไปทั่วกลีบดอกไม้งามจนต้องส่งเสียงครางหวานฉ่ำออกมา ใบหน้าเชิดขึ้นมือดำดิ่งลงไปขยุ้มผมหนาภายใต้ผืนน้ำที่กำลังกระเพื่อมเอ่อล้นขอบอ่างตามร่างขยับของคนสองคน แต่ทำได้ไม่น

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 14 'ซ่งเหยาน้อย'

    บทที่ 14'ซ่งเหยาน้อย'..เสียงเด็กน้อยร้องอ้อแอ้อยู่ภายในเรือนหลังใหญ่ที่ตอนนี้มีเหล่าสาวรับใช้กำลังเดินเข้าเดินออกด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข ขนมหวาน ผลไม้ถูกยกเข้ามาภายในเรือนจัดวางบนโต๊ะอย่างมากมาย แต่ก็ไม่ลืมข้าวบดละเอียดของเด็กน้อยด้วยที่ตอนนี้หอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นนมที่ใช้ผสมลงไปในข้าวบดอย่างพิถีพิถัน สะอาดสะอ้านและมีคุณประโยชน์สำหรับเด็กวัยกำลังโต“ไหนใครหิวข้าวบ้าง”ซ่งอี้หยิบถ้วยช้าวบดผสมนมเดินมาหา ‘ซ่งเหยา’ ลูกชายวัยหนึ่งขวบที่นั่งอยู่บนตักของหยางเยว่ด้วยรอยยิ้ม เขานั่งลงที่พื้นตรงหน้าของบุตรชายที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจก่อนจะตักข้าวบดผสมนมขึ้นมาจ่อที่ปากเล็ก ๆ ที่กำลังส่งเสียงอ้อแอ้ออกมา ช่างน่ารักน่าชังจนอยากจะจับมาฟัดแก้มให้ช้ำแต่ก็ต้องหักห้ามใจเอาไว้“อ้ามมมม อ้าปากเร็วครับ ไหนใครคนเก่ง”“แอ้ ๆ อ้าม ๆ” ซ่งเหยาตัวน้อยยกมือไม้ขึ้นจับไปในอากาศด้วยท่าทางสดใสร่าเริงตามวัย ปากเล็กเคี้ยวข้าวบดผสมนมหมุบหมิบช่างน่าเอ็นดู“อร่อยไหมครับคนเก่ง”“หม่ำ ๆ”“ครับ ๆ หม่ำ ๆ อ้าปากหม่ำ ๆ” ซ่งอี้ตักข้าวบดผสมนมป้อนให้ลูกชายตัวน้อยด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุขเขาเงยขึ้นสบตากับหยางเ

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 13 ‘โดนสั่งห้ามไปไหน’

    บทที่ 13‘โดนสั่งห้ามไปไหน’..หยางเยว่เดินออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ในยามเช้าภายใต้ชายคาเรือนของตนเอง ผ่านมาแล้วสามวันนับจากเกิดเหตุการณ์ร้ายขึ้นกับเธอ ตัวเธอไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร ลูกก็ยังอยู่ดี เพียงแค่อ่อนเพลียเท่านั้นจึงนอนโรงพยาบาลเพียงคืนเดียวก็กลับมาอยู่บ้านได้พวกโจรถูกตำรวจจับกุมรวมถึงฉีเหมยหลิวด้วย เธอไม่ได้ไปพบฉีเหมยหลิวหรอกกลัวว่าจะอดใจไม่ไหวตบอีกฝ่ายจนฟันร่วงและที่สำคัญไปกว่านั้นเธอกำลังตั้งท้อง อะไรเลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยงไม่ใช่ลอยหน้าลอยตาไปทุกที่ สถานีตำรวจมีผู้ร้ายมากมายเกิดหลุดการจับกุมแล้วเข้ามาทำร้ายเธอจะแย่เอา ซ่งอี้อยากให้เธออยู่บ้านรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดีมากกว่า“วันนี้ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด”พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มาเธอหันกลับไปหาซ่งอี้ที่กำลังจะออกไปทำงานจึงเลื่อนมือไปช่วยจัดเสื้อผ้าเขาให้เรียบร้อย “ฉันรู้แล้ว เถ้าแก่พูดกรอกหูฉันทุกวัน”“ก็เธอชอบดื้อ”“ฉันดื้อตรงไหนคะ เชื่อฟังเถ้าแก่จะตาย”“ดีแล้วจะได้ไม่เกิดเรื่องอีก”“แต่จะให้อยู่แต่ในบ้านอย่างเดียวก็เหงาแย่เลย”“ไว้เธออยากไปไหน ฉันจะพาไปเอง”“จะดีเหรอคะ เถ้าแก่ต้องทำงานไม่รบกวนเหรอ?”“ฉันยอมไม่ไปทำงานดีกว่าต้องปล่อยเธอไปไห

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 12 'ชดใช้กรรม'

    บทที่ 12'ชดใช้กรรม'..“ช่วยด้วย!”“ใครก็ได้ช่วยด้วย!”“หยุดนะโว๊ย!”พวกโจรวิ่งตามมาติด ๆ ในขณะที่หยางเยว่ก็พยายามวิ่งหนีเพื่อเอาตัวรอดจนเธอเริ่มเหนื่อยแล้ว ขาแทบจะก้าวไม่ออกอีกต่อไปแล้วเพราะมันอ่อนล้ามากเหมือนจะล้มได้ตลอดเวลา ดวงตาคู่สวยมองออกไปเบื้องหน้าอย่างไร้ความหวังเพราะถนนมันช่างห่างไกลเหลือเกิน แต่ตอนที่แสงแห่งความหวังกำลังจะหมดลงกลับมีรถยนต์คันหนึ่งขับเข้ามาด้วยความเร็วรถยนต์ถูกจอดลงตรงหน้าของหยางเยว่ ห่างออกไปไม่ไกลเท่านั้น คนที่คุ้นเคยก้าวลงมาจากรถพร้อมปืนในมือแล้วชี้ปลายกระบอกมาทางเธอจนหยางเยว่ตกใจ“ฮูหยินก้มลง!” เสียงตะโกนของซ่งอี้ดังสนั่นจนหยางเยว่ต้องหยุดฝีเท้าแล้วทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นสองมือยกขึ้นปิดหูตัวเองแล้วก้มหัวลงให้ต่ำที่สุดทันทีปัง ปัง ปัง!เสียงปืนดังขึ้นหลายนัดกระสุนที่มีกลิ่นดินปืนไหม้พุ่งผ่านไปเหนือตัวของหยางเยว่มุ่งตรงไปยังด้านหลังที่มีพวกโจรอยู่ จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดจนเธอต้องหันไปมองก็พบว่าโจรสองคนถูกยิงจนล้มลงไปกองกับพื้นเลือดไหลทะลักออกมาจากบาดแผลที่ขาและแขนภาพน่ากลัวตรงหน้ามันทำให้จิตใจของหยางเยว่เตลิดไปไหนต่อไหน บวกกับคว

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 11 'เหตุด่วนเหตุร้าย'

    บทที่ 11'เหตุด่วนเหตุร้าย'..บ้านสกุลหยางหยางเยว่นั่งอยู่ภายในศาลากลางสระน้ำที่สงบร่มเย็น เบื้องหน้ามีขนมหวานมากมายที่ถูกยกขึ้นโต๊ะแล้วยังมีชารสดีมากอีกด้วย แต่ก็มีผู้อื่นร่วมโต๊ะนั่นคือมารดาเลี้ยงและน้องสาวคนเล็กของนาง“ต้องขอบคุณเธอที่ยอมเสียสละตัวเองแต่งงานกับเถ้าแก่ซ่ง เราถึงได้มีชาดีกินเช่นนี้” ฮูหยินหวังมารดาเลี้ยงของหยางเยว่กล่าวขึ้น“ฉันก็ยินดีที่การเสียสละของฉัน ทำให้พวกท่านได้สุขสำราญใจกันเช่นนี้” หยางเยว่ยกถ้วยชาขึ้นดื่มก่อนจะมองไปทาง ‘หยางอัน’ น้องสาวคนเล็กของนางที่ตอนนี้ก็เริ่มแตกเนื้อสาวแล้ว“ต่อไปก็ตาของเธอ เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้เถิด”“พะ… พี่หญิงสามกล่าวอะไรคะ?” หยางอันยังคงมีสีหน้าใสซื่ออย่างไม่เข้าใจนัก“ก็ถูกบังคับแต่งงานเหมือนฉันไง”พอได้ยินเช่นนั้นหยางอันก็หน้าเสียเล็กน้อยจนฮูหยินหวังต้องหันไปปลอบใจ “อนาคตไม่แน่นอน ตอนนี้สกุลก็ไม่ได้เดือดร้อนอันใด อีกอย่างอันเอ๋อร์ก็ร่ำเรียนที่โรงเรียนสตรีอนาคตคงได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยไม่ได้แต่งงานเร็ว ๆ นี้หรอก”“ดียิ่งนัก ช่างเป็นครอบครัวที่รักลูกเท่ากันเหลือเกิน”หยางเยว่อดไม่ได้ที่จะเบ้ปากด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยเพราะมันย่

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 10 'ข่าวใหญ่สกุลซ่ง'

    บทที่ 10'ข่าวใหญ่สกุลซ่ง'..ภายในห้องเงียบสงบไร้ซึ่งซุ่มเสียงใด ๆ ทั้งนั้น หมอทำการตรวจดูหยางเยว่อย่างละเอียด สอบถามมากมายจนเธอแทบจะตอบไม่ทัน ส่วนซ่งอี้ก็นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานด้วยสีหน้าเคร่งขรึมเขาเอาแต่จ้องหมอตลอดเวลาถึงไม่มีคำพูดแต่มันคือความกดดันอย่างยิ่งเหมือนว่าสุดท้ายจะได้ข้อสรุปแล้วหมอวัยกลางคนหันมาส่งยิ้มให้ซ่งอี้ก่อนจะประสานมือแล้วโค้งหัวลงเล็กน้อย “ยินดีด้วยเถ้าแก่ซ่ง ยินดีด้วย”“ยินดีเรื่องอะไร ฮูหยินของฉันเจ็บไข้อยู่แท้ ๆ”“ฮูหยินไม่ได้เจ็บไข้หรอก แต่ที่มีอาการอาเจียนเพราะกำลังแพ้ท้อง”“ฮะ!” สองสามีภรรยาต่างร้องอุทานออกมาพร้อมกันทันที“คุณว่าอะไรนะคุณหมอ” ซ่งอี้ถามย้ำอีกรอบ“ผมถึงต้องแสดงความยินดีไง ตอนนี้ฮูหยินหยางตั้งครรภ์ได้ราว ๆ สองเดือนแล้วครับ เพราะรอบเดือนไม่มาสองเดือนแล้ว และมีอาการอื่น ๆ ของคนแพ้ท้องร่วมด้วยจึงมั่นใจว่าตั้งครรภ์แน่นอน ถ้าเถ้าแก่ซ่งอยากแน่ใจมากกว่านี้ก็สามารถไปตรวจที่โรงพยาบาลอีกครั้งได้”ซ่งอี้และหยางเยว่ต่างได้ยินในสิ่งที่หมอพูดเป็นอย่างดีชัดเจนทุกถ้อยคำแต่เหมือนว่าหูของพวกเขาจะดับไปเสียแล้วสติก็ล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเมื่อความดีใจเอ่อล้

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 7 ‘ดื่มด่ำความสุขในยามราตรี’

    บทที่ 7‘ดื่มด่ำความสุขในยามราตรี’..Shanghai.ใจกลางเมืองเซี่ยงไฮ้เต็มไปด้วยแสงสีตระการตา ยามราตรีที่ควรเงียบสงบกลับมีแต่เสียงเพลงและเสียงพูดคุยดังอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าจะเดินไปหัวมุมถนนไหน ตึกปูนรูปทรงแบบตะวันตกที่ประดับประดาด้วยไฟหลากหลายสีที่ห้อยระโยงระยางจนสว่างไสว มันคือความเจริญที่คนนอกเมืองเซ

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 5 ‘ทิวทัศน์ขอบหน้าต่าง’

    บทที่ 5‘ทิวทัศน์ขอบหน้าต่าง’..“ฮูหยินผู้เฒ่ายังแข็งแรงอยู่เลยนะคะ” หยางเยว่กล่าวขึ้นยามรินชาใส่ถ้วยให้สามีที่ตอนนี้นั่งพักกันอยู่ภายในเรือน“ปีนี้อายุ 70 แล้ว แต่ยังแข็งแรงมาก”“จริงค่ะ พ่อฉันอายุ 40 กว่ายังดูแก่กว่าอีก”“แต่คุณย่ามักจะบอกว่ามันเป็นเวรกรรมที่ทำให้คุณย่าต้องอายุยืนเพื่ออยู่กับคว

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 4 'ฮูหยินผู้เฒ่า'

    บทที่ 4'ฮูหยินผู้เฒ่า'..หยางเยว่เดินเล่นอยู่ภายในสวนดอกไม้ที่มีดอกไม้เบ่งบานหลายสายพันธุ์ บางสายพันธุ์ก็นำเข้ามาจากต่างชาติงดงามแปลกตาแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เช่นดอกสีแดงสดเด่นมากอย่างกับเลือด ตรงเกสรมีสีเหลืองตัดงดงามไม่ใช่น้อยยิ่งปลูกเรียงรายติดกันยิ่งดูงามตาราวกับทุ่งสวรรค์ พวกต่างชาติที่นำเข

  • ฮูหยินช่างยั่วยวนยิ่งนัก   บทที่ 1 'คลุมถุงชน'

    บทที่ 1'คลุมถุงชน'.."ยังไงหนูก็ไม่แต่งนะคะ"เสียงใสหวานของสตรีรูปโฉมงดงามดังขึ้นภายในเคหาสน์หลังขนาดกลางที่มีรูปทรงแบบเรือนจีนโบราณเก่าแก่ตั้งตระหง่านมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิงที่ผ่านการทะนุบำรุงรักษามาหลายครั้ง และก็ผ่านเจ้าของมาหลายมือจนตอนนี้ตกเป็นทรัพย์สินของสกุลหยางผู้มีอาชีพเปิดร้านขายบะหมี

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status