ทะลุมิติมาเป็นนักฆ่าแม่ลูกอ่อน

ทะลุมิติมาเป็นนักฆ่าแม่ลูกอ่อน

last updateHuling Na-update : 2025-12-03
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
117Mga Kabanata
6.7Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

นางลืมตาตื่นอีกครั้ง...ในร่างของหญิงสาวที่ไร้ค่าผู้มีชื่อเดียวกับนางราวกับว่าโชคชะตาเจตนาจะเล่นตลกกับเธอ ย้ำเตือนให้รู้ว่า...ต่อให้ตายไปแล้ว โลกนี้ก็ยังไม่คิดจะเมตตาร่างกายนี้ช่างอ่อนแอ บอบบางไร้แม้แต่ลมปราณไหลเวียนงดงามเพียงภายนอก แต่ไร้เกียรติในสายตาของผู้คนนางคือภาระ... คือเศษเสี้ยวที่ไม่มีใครต้องการ ในคืนที่ท้องฟ้ามืดมิด ไร้แสงดาว...จิตวิญญาณหนึ่งตื่นขึ้นไม่ใช่วิญญาณของหญิงอ่อนแอที่สิ้นใจหากแต่เป็นนักฆ่า จากโลกสมัยใหม่เธอเคยเป็นเงาแห่งความตายมือสังหารที่ไม่เคยพลาดบัดนี้ความทรงจำของทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่ง ไม่มีอีกแล้ว... หญิงอ่อนแอ เหลือเพียง นักฆ่าไร้หัวใจที่คราวนี้... มีลูกชายเป็นสิ่งเดียวที่นางจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องนางให้สัตย์สาบานไว้กับตนเองทุกความเจ็บปวดที่เคยได้รับ...นางจะคืนให้เป็นเท่าตัว

view more

Kabanata 1

ตอนที่ 1 ลืมตาตื่นในร่างของสตรีไร้ค่า

“This is just a formality, Alyssa. You know I would never bring you down,” Rafael’s voice was gentle — too gentle, the kind that made Alyssa believe everything happening was simply part of their shared struggle.

She looked at him from across the long table in the cold, sterile conference room. The glass walls reflected her image — a young woman with weary eyes but still full of faith. In front of her, Rafael sat in a perfectly tailored black suit, exuding the aura of a man who commanded power, the kind that made others lower their heads in respect.

On the table lay a stack of documents.

Share transfer papers. Asset certificates. Endorsement signatures.

Alyssa swallowed hard.

“Is this really necessary, Rafael?” she asked softly, her voice nearly drowned by the hum of the air conditioner. “I don’t understand why the company has to be under your name alone. Haven’t we always owned everything together?”

Rafael smiled — a smile that once brought her peace now felt unfamiliar, transactional, like that of a man negotiating, not loving.

“You know the company’s in a tough spot. The investors need assurance, and they trust me more. Once things stabilize, everything will go back to how it was. I promise.”

Promise.

The word sounded sweet — and poisonous.

Alyssa took a deep breath. She remembered everything they’d gone through: the long nights at the office, the prayers whispered behind their bedroom door, the sacrifices to keep the family business alive. She trusted Rafael. She loved him more than herself.

“All right,” she finally said, forcing a smile. “I trust you.”

Rafael turned the file and placed it before her. “Sign here,” he said gently.

Her hand trembled as the pen touched the paper. Each stroke of ink felt like erasing a part of herself — but she kept writing. For my husband, she whispered inwardly. For our love.

The click of the pen marked the end of her trust.

Silence followed.

Then Rafael leaned back in his chair, his eyes fixed on the signature, a satisfied smile curling on his lips.

“Excellent.”

His tone had changed — flatter, colder.

Alyssa frowned. “Why do you sound like…”

Before she could finish, the door opened.

A woman walked in — tall, pale-skinned, with scarlet lips and a tight red dress that stood out amid the suits of executives.

“Maya?” Alyssa’s voice caught in her throat. She recognized that face — Rafael’s personal secretary, the woman who always looked at her with defiant eyes whenever they crossed paths.

Maya approached confidently and stood beside Rafael, looping her arm through his.

Rafael didn’t move away. Instead, he turned to Alyssa with a faint smile.

“Allow me to introduce someone,” he said calmly.

“This is Maya. My lover.”

Alyssa’s world stopped spinning.

“What?”

Rafael stood and walked toward her, his gaze now devoid of mercy.

“You heard me clearly. I don’t want to continue this marriage. I’m done living in your shadow, Alyssa. You’re too perfect, too controlling, too… boring.”

Maya smirked, her tone dripping with triumph.

“I’ve told him for a long time — Rafael deserves someone who makes him feel alive, not someone who cages him with rules and family expectations.”

Alyssa shot up from her chair, which screeched across the floor. Her breath quickened, her heart pounding violently.

“So this was all… a trap?”

Rafael’s expression didn’t waver. “You were too easy to trust. The assets are all under my name now. I no longer need a reason to stay in this marriage.”

Alyssa looked down at the documents on the table — the very ones she had signed with love. The words blurred before her eyes, turning into knives that pierced her heart.

“I did it because I love you, Rafael. Because I wanted to save our company.”

“My company, Alyssa,” Rafael corrected coldly. “It’s all mine now. You’re free. Free from a marriage I never wanted.”

The words exploded in her head.

She staggered back, her body trembling. “You lied to me? All those words of love… all those struggles… were just a game?”

Rafael glanced at his watch, his tone indifferent. “I don’t have time for theatrics. The lawyer has the divorce papers ready. Just sign them later. You’ll get a small compensation — think of it as a farewell gift.”

Maya chuckled. “You should be grateful, Alyssa. Not every wife gets left this gracefully.”

Alyssa’s cheeks burned. She took a step forward, her eyes red with fury and pain.

“Gracefully? You two destroyed my life!”

Rafael’s gaze was ice. “You handed it to me, Alyssa. I only took what you willingly gave.”

He patted Maya’s shoulder and headed toward the door. “Come, darling. We have things to celebrate.”

Maya laughed softly, clinging to his arm, and looked back at Alyssa one last time. “Don’t cry too long, dear. Tears will age your face.”

The door clicked shut — a sound that echoed across the room.

Silence.

Alyssa stared at the empty chair across the table.

Her eyes glistened, but no tears fell. She reached for the documents — the same papers she had signed with love. Now they felt cold and sharp in her hands.

She let out a quiet, bitter laugh.

“How ironic, Rafael… I just signed my own death sentence.”

The tears finally came — one, two, then a torrent, staining the fresh ink of her signature.

She collapsed to her knees, clutching the papers to her chest.

The ticking of the wall clock grew louder, counting the seconds of her downfall.

Outside, rain began to fall — softly at first, then heavily, as if the sky itself wept with her.

Alyssa lifted her gaze to the window, her vision blurred by tears and city lights.

Everything she had built with love had crumbled because of one fatal mistake: trusting the wrong person.

But beneath the sorrow and ruin, something began to flicker within her — small, yet fierce.

Anger.

Pride.

And a vow that one day, Rafael would regret every word he said today.

“All right, Rafael,” she whispered, her voice trembling but sharp.

“You want me free? Then I’ll be free. But don’t forget…” — she paused, eyes burning with resolve — “my freedom will become your nightmare.”

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
117 Kabanata
ตอนที่ 1 ลืมตาตื่นในร่างของสตรีไร้ค่า
ท่ามกลางตึกระฟ้าที่สูงเสียดฟ้าท่ามกลางยามราตรี แสงไฟนีออนหลากสีสะท้อนกับกระจกตึกจนพร่าตา โลกของมหานครที่ไม่เคยหลับไหล… แต่เงามืดก็ไม่เคยเลือนหายจากที่แห่งนี้เช่นกันในโลกที่ผู้คนลุ่มหลงในอำนาจและเงินตรา แสงไฟไม่อาจกลบกลิ่นเลือดและความตายได้เลย… เพราะความตายเองก็ไม่เคยล่าช้า ชื่อของ หลานเยว่ เปรียบเสมือนเงาแห่งมัจจุราชที่แม้แต่ผู้มีอำนาจก็ยังไม่กล้าเอ่ยอย่างเปิดเผยเธอคือมือสังหารอันดับหนึ่งของโลกใต้ดินงดงามราวหยกน้ำแข็ง แม่นยำยิ่งกว่ากระสุน ไร้เสียง… ไร้ร่องรอย… และไร้ความเมตตาภารกิจที่หลานเยว่รับไว้ ไม่เคยมีคำว่า ล้มเหลวเพราะเธอไม่ใช่คน… แต่คือเงาและด้วยเหตุนี้เอง เหล่าผู้มีอำนาจจึงหวาดกลัวเธอ ไม่ใช่เพราะเธอเป็นศัตรูของพวกเขา…แต่เพราะศัตรูของพวกเขา อาจจะจ้างหลานเยว่ จึงไม่แปลกที่พวกเขาจะลงขัน ซ้อนแผน วางกลอุบาย เพื่อกำจัดนักฆ่าสาวผู้เดียวในโลกใบนี้คืนฝนพรำ เพนต์เฮาส์หรูบนชั้น 78 ของโรงแรมกลางเมืองหลานเยว่จิบไวน์ช้า ๆ ดวงตาของเธอทอดมองออกไปนอกม่านกระจก ชมแสงเมืองยามค่ำคืน เงียบ นิ่ง และสงบ…ทว่า ภายในกลับเคลื่อนไหวด้วยสัญชาตญาณนักฆ่าแก้วไวน์ในมือสั่นเล็กน้อย ก่อนจะถูกวางลงบนโต๊ะร่างก
Magbasa pa
ตอนที่ 2 รอยยิ้มที่อบอุ่นแต่ภายในหัวใจนั้นด้านชา
หมู่บ้านที่นางและลูกอาศัยอยู่ในยามนี้... มีชื่อว่า ม่อหวน หมู่บ้านซึ่งตั้งอยู่ไม่ห่างไกลจากเมืองหลวงนักแต่กลับไม่มีใครเอ่ยถึง ไม่มีใครอยากย่างกรายเข้าไปแม้จะใกล้เมือง แต่เส้นทางกลับกันดารยิ่งนักดินทางนั้นขรุขระ โค้งชัน และแฝงด้วยความเงียบงันผู้คนจึงมักมองหมู่บ้านนี้เป็นเพียง ทางผ่าน...ไม่มีใครหยุด ไม่มีใครอยากอยู่ม่อหวน หมู่บ้านที่แม้แต่เสียงฝีเท้าก็ยังเดินทางมาถึงอย่างอ่อนแรงและก็เพราะความทุรกันดารเช่นนี้เอง...หมู่บ้านจึงกลายเป็นที่ซ่อนที่ดีเยี่ยมสำหรับผู้ที่ ไม่มีที่ให้หวนคืนสตรีเจ้าของร่างเดิม ดำรงชีวิตอยู่ภายในหมู่บ้านม่อหวนด้วยวิถีอันเรียบง่ายนางปลูกผัก เลี้ยงไก่ เลี้ยงแพะ และรับจ้างหยิบจับงานบ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ จากเพื่อนบ้านใกล้เคียงเพื่อแลกข้าวของยังชีพแม้หมู่บ้านแห่งนี้จะห่างไกลความเจริญแต่ผู้คนกลับเปี่ยมด้วยน้ำใจช่วยเหลือเกื้อกูลกันตามกำลังหลานจิ่วอวิ๋นทันทีที่รู้ว่าแม่ของตนหายป่วย เด็กน้อยก็เบาใจรอยยิ้มกลับคืนมาอีกครั้ง เขาวิ่งเล่นกับเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันอย่างมีชีวิตชีวา ในส่วนของอดีต...สตรีเจ้าของร่างเดิมไม่เคยเอ่ยปากบอกลูกชายว่าตนเป็นใคร หรือบิดาของเขาเป็นคนเช่นไรไม่ใ
Magbasa pa
ตอนที่ 3 รอยยิ้มที่มาพร้อมกับความตาย
แสงของเช้าวันใหม่ค่อย ๆ โรยตัวลงสู่หมู่บ้านม่อหวนเสียงนกร้องแผ่วเบา คลอเคล้าไปกับเสียงฝีเท้าของเด็กน้อยผู้หนึ่งที่กำลังวิ่งเล่นไปทั่วลานดินหลานจิ่วอวิ๋น ยังคงไร้เดียงสาดังเช่นเด็กในวัยเดียวกันเสียงหัวเราะของเขาดังแว่วไปทั่ว… สดใส… บริสุทธิ์… และเปี่ยมด้วยชีวิตหลานเยว่ยืนมองอยู่ไม่ไกลใบหน้าเรียบเฉยของนางแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มบางเบาอ่อนโยนประหนึ่งผู้เป็นแม่ผู้เฝ้ามองการเติบโตของลูกชายด้วยหัวใจเปี่ยมสุข…หากแต่นั่น ก็เป็นเพียง ภาพลวงรอยยิ้มนี้คือหน้ากาก…ฉากหน้าของสตรีผู้เคยดำรงชีวิตในโลกแห่งความตายความรู้สึกภายในของนาง ไม่ต่างจากวันแรกที่ย่างเข้าสู่ร่างนี้ว่างเปล่า... เฉยชา... และเย็นเยียบเพราะแท้จริงแล้ว นางคือนักฆ่าระดับพระกาฬสตรีผู้ดับลมหายใจของศัตรูนับไม่ถ้วนการฆ่าคือสัญชาตญาณการอยู่รอดคือพันธกิจและทุกอารมณ์… ล้วนถูกฝังกลบตั้งแต่วันที่นางก้าวเข้าสู่โลกแห่งเงาพลังปราณของโลกใหม่นี้...กลับหลอมรวมกับวิชาสังหารของนางได้อย่างกลมกลืน ราวกับมันถูกสร้างมาเพื่อเธอไม่ต้องฝึกฝน ไม่ต้องไขว่คว้าเพียงแค่ ระลึก และ ลงมือ ทุกอย่างก็กลับคืนมาอย่างสมบูรณ์ขณะที่สายตาของนางจับจ้องลูกชายผู้วิ่งเล่นอย่างมี
Magbasa pa
ตอนที่ 4 พ่อผู้รักเกียรติมากกว่าสายเลือดของตนเอง
มือของนางเพิ่งเปื้อนเลือด… เลือดของกากเดนในคราบมนุษย์ทั้งห้า ทว่าบนใบหน้า…กลับแต้มรอยยิ้มบางเบา ราวกับผู้เพิ่งได้รับของขวัญล้ำค่าหลานเยว่จดจำการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อบนใบหน้าอย่างละเอียดมุมปากควรยกเพียงใด แววตาควรนุ่มเพียงไหน จึงจะเรียกว่า รอยยิ้มที่อบอุ่น คนพวกนี้ แม้ไร้ค่าในฐานะมนุษย์…แต่สำหรับเธอ พวกมันกลับมีคุณประโยชน์มหาศาลเพราะเป็น กระจก ที่สะท้อนกลับมาให้เธอเห็นว่า…รอยยิ้มของเธอในยามนี้ ดูอ่อนโยนแล้วหรือยังการพรากลมหายใจของพวกมัน ไม่ได้สร้างแรงสะเทือนใด ๆ ในใจของนาง ไม่มีความสำนึกผิด ไม่มีแม้แต่ความสงสารเพราะนี่…คือ ตัวตนที่แท้จริงของนางแสงแดดอุ่นยามสายสาดทาบบนพื้นใบไม้ ราวกับเป็นม่านแสงที่คอยกรองโลกให้ดูละมุนขึ้นร่างบางเคลื่อนไหวอย่างสงบเยือกเย็นจนกระทั่ง… เสียงล้อเกวียนและฝีเท้าม้ามาแต่ไกลรถม้าคันหนึ่งสวนทางมา เป็นชายชราและหลานสาวนั่งโดยสารอยู่ชายสูงวัยชะลอรถม้าเมื่อเห็นสตรีเดินลำพัง“สาวน้อย… เดินคนเดียวแบบนี้ อันตรายนักนะ” เขาพูดด้วยความหวังดี น้ำเสียงแฝงความห่วงใยหลานเยว่หันมายิ้มให้เขา รอยยิ้มสดใส… เรียบง่าย… แต่ผ่านการฝึกฝน“ขอบคุณท่านลุงที่เป็นห่วง ข้าดูแลตัวเองได้” น
Magbasa pa
ตอนที่ 5 ผู้รังสรรค์พิษร้าย
เมืองหลวง…แม้จะอึกทึกครึกโครมด้วยเสียงผู้คนจอแจแต่ในสายตาของหลานเยว่ กลับแลดูเงียบงันดุจสุสานนางมิได้มาเพื่อชื่นชมความศิวิไลหรือเสน่ห์แห่งความรุ่งเรืองหากแต่ก้าวเข้ามาเพื่อ มองหาโอกาสฝีเท้าของนางมั่นคงและสงบนิ่งขณะสายตากวาดมองสองข้างทางอย่างรอบคอบและเฉียบคมแผงขายขนม ปิ้งย่างเรียงรายส่งกลิ่นหอมเย้ายวนร้านน้ำชาชั้นดีในตรอกแคบคลาคล่ำไปด้วยผู้คนแต่ไม่ว่าจะมองที่ใดสิ่งที่หลานเยว่เห็นกลับไม่ใช่เพียงสีสันแห่งชีวิตแต่คือ วิถีแห่งปากท้อง ที่มีมูลค่าซ่อนอยู่“งานเพาะปลูกงั้นหรือ?” นางแค่นเสียงเบา ๆ ในลำคออย่างเย็นชาเจ้าของร่างเดิมเคยยืนหยัดอยู่กับมันกัดฟันทนในความยากจนจนลมหายใจสุดท้ายหลุดลอย นางที่เป็นถึงอดีตนักฆ่าไม่ว่าจะคิดอย่างไรอาชีพนี้มันก็ไม่เหมาะสมกับนางทันใดนั้นฝีเท้าของนางก็หยุดลงหน้าร้านค้าโอสถแห่งหนึ่งกลิ่นสมุนไพรตลบอบอวลในอากาศตู้ยาสูงเรียงรายด้วยขวดโอสถหลากสี บ้างระบุชื่อ ยาระงับพิษ ยานอนหลับ ยาถอนพิษแต่สิ่งที่สะดุดสายตานางกลับเป็นอีกหมวดหนึ่งพิษร้าย ที่ถูกบรรจุอย่างประณีต พร้อมป้ายราคาอันสูงลิ่วดวงตาของหลานเยว่สว่างวาบริมฝีปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเฉียบดั่งเสือที่พบรอยเหยื่อสำหร
Magbasa pa
ตอนที่ 6 รางวัลของการหักหลัง
พิษ…ที่หลานเยว่รังสรรค์ขึ้น บัดนี้…ได้แผ่ขยายอำนาจไปไกลเกินกว่าที่นางตั้งใจในโลกใต้ดินที่เต็มไปด้วยเงา ของความโหดเหี้ยม และเสียงกรีดร้องที่ไร้คนรับฟังพิษของนาง…ถูกกล่าวขานในนามใหม่ “ยมทูตแห่งความตาย”ยาพิษหนึ่งขวด สามารถคร่าลมหายใจของผู้ฝึกปราณระดับสูงได้ถึงสิบชีวิต ไร้เสียงเตือน ไร้ร่องรอย ไร้ทางรอดไม่ว่าจะเป็นมือสังหารรับจ้าง ผู้นำกลุ่มกบฏ หรือเจ้าเมืองเถื่อน ผู้ใช้ชีวิตอยู่ในมุมมืดต่างก็ยินดีจ่ายราคาสูงลิ่วเพียงเพื่อให้ได้ครอบครองมัน ไม่ใช่เพราะมัน "แรง" แต่เพราะมัน “แน่นอน” และในโลกที่เต็มไปด้วยความแค้นและหนี้เลือด“ความแน่นอน” นั้น...มีค่ามากกว่า “ทองคำ”ในระยะเวลาไม่นานนัก ชื่อเสียงของพิษจากมือสตรีนิรนามที่ไม่เคยเปิดเผยใบหน้า ก็กระจายไปทั่วทุกเส้นทางการค้าของโลกใต้ดิน พ่อค้าโอสถ พ่อค้าอาวุธ เจ้าของโรงน้ำชาเถื่อน ขุนนางทุจริต…ต่างก็ต้องการ สินค้าของนาง ต่อให้นางจะผลิตพิษได้มากเท่าใดมันก็ไม่มีวันพอ…สำหรับหัวใจที่ดำมืดของผู้คนเหล่านั้นวันนี้ก็เหมือนกับทุกวัน...หลานเยว่เดินทางมายังร้านโอสถในยามเช้าตรู่ชุดคลุมสีดำสนิทแนบแน่นกับเรือนกายปราดเปรียว ผ้าคลุมปิดบังใบหน้าทุกส่วน เหลือเพียง
Magbasa pa
ตอนที่ 7 ผิดสัญญามีโทษถึงตาย
เจ้าของโรงประมูลเทียนเฉิง ผู้นี้มีนามว่า ซูจิ่งหลง ชายวัยสี่สิบต้น ๆ ผู้มากด้วยบารมี รอยยิ้มของเขามักสุภาพ อ่อนโยน และน่าคบหา...ทว่าในโลกใต้เงามืดของราชวงศ์ กลับไม่มีใครไม่รู้จักชื่อ “พ่อค้าแห่งความตาย”ในหมู่ชนชั้นสูง เขาคือชายที่มีสายเลือดพระญาติสืบทอดจากมารดา เป็นผู้มีสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับราชสำนักแต่ในโลกมืด…เขาคือ “พ่อค้าแห่งความตาย”ผู้ควบคุมการค้าทุกสิ่งที่ถูกห้าม ไม่ว่าจะเป็นโอสถพิษ อาวุธลับ ไปจนถึงคำสั่งลอบสังหารโรงประมูลเทียนเฉิงของเขา…เปรียบได้กับดวงจันทร์ที่ยิ้มงามในยามราตรี แต่ภายในนั้นกลับซ่อนคมมีดและเลือดนับไม่ถ้วนวันนี้ เขาเชิญ หลานเยว่ มายังห้องรับรองชั้นสูงสุดของโรงประมูลโต๊ะน้ำชาไม้จันทน์แดง ประดับหยกน้ำผึ้ง เครื่องชาชั้นเลิศจากแดนใต้ กลิ่นหอมลอยคลุ้งอย่างอบอุ่นทุกอย่างถูกจัดเตรียมอย่างประณีต ราวกับต้องการแสดง ความจริงใจหลานเยว่มองทุกสิ่งอย่างเรียบเฉย ร่างในชุดคลุมสีดำยืนนิ่งอยู่กลางห้องราวกับเงาในหิมะ นางไม่เอื้อนเอ่ยคำขอบคุณ มิได้ซาบซึ้งต่อความหรูหรานางเพียงหันไปมองบุรุษผู้นั้น ดวงตาเยียบเย็นดุจน้ำแข็งที่ไม่เคยละลาย“ภายนอกเจ้าดูเป็นบุรุษที่เปี่ยมเกียรติ…แต่คิดไ
Magbasa pa
ตอนที่ 8 ความเป็นมนุษย์ที่ซ่อนอยู่ภายใน
การที่หลานเยว่ยอมเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงต่อซูจิ่งหลง…หาใช่เพราะนางเชื่อใจ หากแต่เพราะเขาคือหมากสำคัญบนกระดานแห่งผลประโยชน์ ซูจิ่งหลง...ชายผู้สวมหน้ากากพ่อค้าอ่อนน้อม แต่เบื้องหลังกลับแฝงไว้ด้วยเครือข่ายอำนาจที่ฝังรากลึก ทั้งในราชสำนักและโลกมืด ผู้คนมากมายต่างเกรงกลัวในนาม “พ่อค้าแห่งความตาย”และสำหรับหลานเยว่แล้วการผูกสัมพันธ์กับเขา เปรียบได้กับการยึดหัวสะพานเข้าสู่เมืองหลวงโดยไร้เสียงรบ“ข้าต้องการบ้านหลังเล็ก ๆ ภายในเมืองหลวง” น้ำเสียงของนางราบเรียบ แต่ชัดเจนดั่งคำสั่ง ซูจิ่งหลงไม่ซักถาม ไม่เสนอแนะใด ๆ เขาเพียงพยักหน้ารับคำด้วยท่าทีสงบนิ่ง“ขอเวลาเจ็ดวัน ข้าจะจัดเตรียมทุกอย่างให้พร้อม...เรือนหลังนั้น จะเงียบพอสำหรับคนที่ไม่ต้องการเป็นเงาในแสงตะวัน”หลานเยว่พยักหน้ารับเพียงเล็กน้อย ดวงตาคู่นั้นดูว่างเปล่า ทว่าภายใต้เงาสบตา...กลับเร้นซ่อนรอยแววของความพึงใจไม่จำเป็นต้องกล่าวขอบคุณเพราะระหว่างพวกเขาคือพันธสัญญาที่ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์ล้วน ๆทันทีที่การเจรจาการค้าสิ้นสุดลง หลานเยว่ก็มิได้เสียเวลาหยุดพัก นางเร่งเดินทางกลับสู่หมู่บ้านม่อหวนโดยไม่รั้งรอเมื่อก้าวเข้าสู่เขตหมู่บ้าน เสียงหัวเ
Magbasa pa
ตอนที่ 9 รักใคร่เอ็นดู
ชายผู้ที่โลกใต้ดินขนานนามว่า พ่อค้าแห่งความตาย สามารถจัดการกับเด็กน้อยได้อย่างราวกับเป็นเรื่องธรรมดาไม่มีใครคาดคิดว่า ชายผู้ล่วงรู้ราคาชีวิตมนุษย์ในทุกหน่วยของเหรียญทอง จะเป็นคนที่รู้ใจเด็กได้ถึงเพียงนี้เขาจัดเตรียมของเล่นมากมายไว้รอต้อนรับ หลานจิ่วอวิ๋น ทั้งของเล่นไม้งานฝีมือระดับช่างหลวง ไปจนถึงม้วนหนังสือนิทานภาพจากแคว้นใต้แม้แต่บ่าวรับใช้ที่คอยอยู่เคียงข้างเด็กชาย ก็ล้วนถูกคัดสรรมาอย่างรอบคอบ ต้องใจดี พูดเพราะ และยิ้มง่ายเสียงหัวเราะของเด็กน้อยดังก้องอยู่ไม่ไกล สร้างบรรยากาศอันอบอุ่นที่คล้ายจะกลบกลิ่นอายเลือดที่ฝังอยู่ในกำแพงโรงประมูลแห่งนี้ ในขณะที่บุตรชายของหลานเยว่กำลังเล่นสนุกอย่างไร้เดียงสาในสวนด้านหลัง ภายในห้องรับรองชั้นในการสนทนาที่แท้จริงเพิ่งเริ่มต้น ซูจิ่งหลงวางถ้วยชาเบา ๆ ก่อนเปล่งเสียงหัวเราะต่ำ“หึ...ยาพิษของเจ้า ยามนี้ทำให้ผู้คนทั่วแผ่นดินแทบคลุ้มคลั่ง”น้ำเสียงของเขาไม่ใช่น้ำเสียงอ่อนโยนเช่นเมื่อครู่ แต่เป็นเสียงของพ่อค้าเลือดเย็นที่คุ้นเคยในตลาดมืด“ไม่ว่าจะเป็นขุนนาง ขุนศึก หรือเจ้าสำนักลับ...ต่างก็แย่งกันประมูลราวกับสัตว์บ้า”หลานเยว่ ยกถ้วยชาขึ้นจิบ ดวงตาเรียบ
Magbasa pa
ตอนที่ 10 สตรีผู้ไร้ใจ
จวนหลังใหญ่เช่นนี้…ย่อมมิอาจปล่อยให้ว่างเปล่าไร้ผู้คน ถึงแม้หลานเยว่จะปรารถนาความเงียบสงบเพียงใด แต่การอาศัยอยู่เพียงสองแม่ลูกภายในคฤหาสน์อันโอ่อ่าย่อมเป็นไปไม่ได้ซูจิ่งหลงเองย่อมเข้าใจดี เขาจึงอาสาจัดหาข้ารับใช้มาให้นาง ไม่ว่าจะเป็นสาวใช้ที่รู้หน้าที่ บ่าวผู้รู้มารยาท ไปจนถึงคนดูแลเรือนครัวและสวนสวย ทุกคนถูกคัดเลือกด้วยความรอบคอบ ทั้งกิริยาและความสามารถสมฐานะ สหายทางการค้า ของเขาแต่ทว่าสำหรับ ผู้คุ้มกัน ประจำจวน…หลานเยว่กล่าวกับเขาเพียงประโยคเดียว“เรื่องนี้ ข้าจะจัดการเอง”ด้วยสถานะของนาง…ผู้เคยสังหารคนโดยไม่ทิ้งแม้แต่เงา มือพิษผู้ทำให้โลกมืดต้องเอ่ยนามด้วยความครั่นคร้าม นางย่อมไม่อาจยอมให้จวนแห่งนี้ถูกปกป้องด้วยทหารสามัญหรือผู้คุมธรรมดาได้ พวกเขาต้อง…โหดเหี้ยม ไร้หัวใจ และจงรักภักดีนั่นคือ เกณฑ์ ที่หลานเยว่ต้องการในยามสายของวันนั้นในชุดคลุมสีเทาเรียบง่าย นางจึงออกจากจวนเพียงลำพัง มุ่งตรงสู่ ตลาดค้าทาส ที่ลือกันว่าโสมมและอันตรายที่สุดในเมืองหลวง ที่ซึ่งผู้คนหลากชนชั้นถูกซื้อขายประหนึ่งของใช้ไร้ชีวิต ที่นั่น…นางจะเลือก ดาบที่มีชีวิต มาเป็นโล่ป้องกันสำหรับลูกชายของนางผู้คนที่นางจะเล
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status