Share

๒๑ ความจริงในวันนั้น

last update publish date: 2026-09-05 05:42:15

หลังจากที่เซียวจิ้งเฉินสั่งการทหารเกือบทั้งค่ายออกตามหาตัวซ่งชิงเยว่จนพลิกเมืองหลวง กระแสข่าวลือที่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ฮูหยินผู้นี้ไม่ขอเศษความรัก   ๒๒ ข้าขอเพียงอิสระ

    หลายวันผ่านไป… สุดท้ายแล้วความลับที่จวนสกุลซ่งคิดจะขุดหลุมกลบฝังดินเอาไว้ก็ถูกขุดกระชากขึ้นมาเปิดโปงจนหมดเปลือกทั้งข่าวลือเรื่องคุณหนูใหญ่ซ่งอวี่เหยาหนีตามบุรุษ…หรือจะเป็นนายท่านซ่งและหลินฮูหยินบังคับฝืนใจลูกเลี้ยงข่มขู่ที่จะพังป้ายวิญญาณของมารดาเพื่อลากคุณหนูรองขึ้นเกี้ยวแต่งแทน กลายเป็นงิ้วฉากใหญ่ที่ผู้คนต่างด่าทอไม่ไว้หน้าด้วยความรังเกียจหน้าประตูจวนสกุลซ่งที่เคยมีขุนนางแวะเวียนมาหมายจะผูกมิตร บัดนี้กลับแห้งแล้งฝุ่นตลบไม่มีใครอยากเอาตัวเข้าไปเกลือกกลั้วกับตระกูลหน้าหนาคดโกงได้แม้กระทั่งกับสมรสพระราชทานนายท่านซ่งถึงกับล้มป่วยไข้ขึ้นสูงด้วยความอับอายและอดสู ทว่าความทุกข์ทนของเขายังไม่อาจจบลงเพียงเท่านี้ เมื่อทัพทหารของเซียวจิ้งเฉินยื่นฎีกาตรงต่อราชสำนัก รายงานเรื่องการทรยศหักหน้าและลบหลู่เกียรติของกองทัพและเมื่อเรื่องอื้อฉาวนี้ล่วงรู้ไปถึงหูของมังกรผู้นั่งบนบัลลังก์ทองคำ ยามเมื่อโอรสสวรรค์ได้ฟังรายละเอียดทุกถ้อยคำแล้วก็พลันเกิดโทสะขึ้นมาจนสั่นสะท้าน!เหตุใดสกุลซ่งถึงกล้าปั่นหัวราชสำนักและกล้าลบหลู่เกียรติ ทำให้แม่ทัพผู้เกรียงไกรคู่บัลลังก์ของเขาอารมณ์ขุ่นมัว!ฮ่องเต้หนุ่มจึงได้

  • ฮูหยินผู้นี้ไม่ขอเศษความรัก   ๒๑ ความจริงในวันนั้น

    หลังจากที่เซียวจิ้งเฉินสั่งการทหารเกือบทั้งค่ายออกตามหาตัวซ่งชิงเยว่จนพลิกเมืองหลวง กระแสข่าวลือที่เคยเป็นเพียงคลื่นใต้น้ำก็ยิ่งโหมกระพือรุนแรงราวกับพายุจากเดิมที่ผู้คนในเมืองหลวงเคยพากันหัวเราะเยาะหยันว่าฮูหยินเอกไร้ค่าถูกหย่าทิ้งขว้าง ยามนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นคำถามว่าเหตุใดมหาแม่ทัพผู้เกรียงไกรและแสนเย็นชาปานนั้น ถึงได้ดูร้อนรนลนลาน ออกตามหาสตรีที่เคยทอดทิ้งไม่ไยดีถึงเพียงนี้?และในขณะที่สายตาทุกคู่ในเมืองหลวงกำลังจับจ้องมองไปยังจวนแม่ทัพ...อีกด้านหนึ่งจวนสกุลซ่ง บรรยากาศกลับดูคุกรุ่นและไม่ได้สงบสุขเลยแม้แต่น้อยภายในห้องโถง...นายท่านซ่งนั่งหน้าดำคร่ำเครียด สีหน้าดูตึงเครียดจนน่ากลัว ข้างๆ กันนั้นมีมารดาเลี้ยงของซ่งชิงเยว่ที่นั่งกำผ้าเช็ดหน้าในมือแน่นจนนิ้วซีดขาวนับตั้งแต่มีข่าวแว่วมาว่าซ่งชิงเยว่หายตัวไปจากจวนแม่ทัพ หัวใจของคนทั้งสองก็แทบจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัว…ทว่าหาใช่เพราะมีความกังวลหรือห่วงใยในความปลอดภัยของบุตรสาวเลยแม้แต่น้อยทว่าสิ่งที่พวกเขากำลังหวาดกลัวจนหัวหด...คือความลับในวันแต่งงานจะถูกเปิดเผยออกสู่ภายนอก!ทันใดนั้น สาวใช้ผู้หนึ่งก็วิ่งพรวดพราดเข้ามาด้วยท่าทางลนลาน ส

  • ฮูหยินผู้นี้ไม่ขอเศษความรัก   ๒๐ คนที่ตามหาทั่วเมือง

    ยามสายของวันเดียวกัน...บรรยากาศของเมืองวันนี้ดูกลับคล้ายมีคลื่นใต้น้ำที่กำลังก่อตัวและกระเพื่อมไหวอย่างเงียบเชียบ เหล่าทหารต่างพากันกระจายกำลังออกไปสืบข่าวไม่ว่าจะเป็นโรงเตี๊ยม โรงน้ำชา ประตูเมืองหลวงทั้งสี่ทิศ ร้านเช่ารถม้า หรือแม้กระทั่งท่าเรือข้ามฟากริมแม่น้ำก็ล้วนไม่ถูกละเว้น พอมีผู้คนภายนอกที่พบเห็นต่างอดแปลกใจไม่ได้ ว่าเหตุใดแม่ทัพเซียวผู้แสนเย็นชาและสุขุมลุ่มลึกปานนั้น ยามนี้กลับดูร้อนรนคล้ายกำลังพลิกแผ่นดินเพื่อตามหาผู้ใดอยู่กันแน่หรือแท้จริงแล้วเรื่องที่พูดในยามนี้หาใช่เพียงแค่ข่าวลือ?ท่ามกลางกลิ่นหอมกรุ่นของน้ำชาและขนมหวาน เสียงของผู้คนซุบซิบกระซิบกระซาบวันนี้กลับคึกคักเผ็ดร้อนจนแทบทำให้น้ำชาในถ้วยเดือดพล่าน“พวกเจ้าเห็นเหล่าทหารกองทัพที่วิ่งกันวุ่นอยู่ข้างนอกนั่นหรือไม่? ข้าล่ะอยากรู้จริงๆ ว่าผู้ใดช่างกล้าไม่กลัวตาย…ถึงขั้นทำให้ท่านแม่ทัพเซียวสติหลุด สั่งเคลื่อนกำลังพลพลิกเมืองหลวงหาตัวได้ถึงเพียงนี้!”คุณชายผู้หนึ่งที่สวมใส่อาภรณ์ผ้าไหมเนื้อดีราคาแพงลิบลิ่วเอ่ยขึ้นทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง พลางยกพัดขึ้นโบกด้วยท่าทางอยากรู้อยากเห็น“หึ! ไม่รู้จริงๆ รึ…แอบไปมุดหัวอยู่

  • ฮูหยินผู้นี้ไม่ขอเศษความรัก   ๑๙ วันที่ฮูหยินหายไป

    คำพูดสุดท้ายของซ่งชิงเยว่เปรียบเสมือนแท่งน้ำแข็งแหลมคมที่ตอกตรึงร่างของเซียวจิ้งเฉินไว้กับพื้นจนขยับเขยื้อนไม่ได้เขายังคงยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับเดิมราวกับรูปปั้นสลัก ในขณะที่นางก็ไม่ได้หันกลับมามองเหลียวแลสนใจความโกรธหรือโทสะของเขาเลยแม้แต่น้อยพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่แผ่วลง ก่อนที่เสียงลงกลอนประตูจากด้านในจะดังขึ้นเบาๆ ทว่าก้องกังวานในความรู้สึกของคนฟังราวกับเสียงค้อนทุบลงกลางอกแม่ทัพหนุ่มผู้เกรียงไกรไร้พ่ายยืนอยู่ท่ามกลางความมืดมิด ฝ่ามือหนาขยับกำเศษกระดาษชิ้นสุดท้ายในมือจนแหลกคามือดวงตาคู่คมกริบจ้องมองบานประตูที่ปิดสนิทด้วยความรู้สึกพลุ่งพล่านเต็มคับอก ทั้งหงุดหงิด ทั้งโกรธ และที่น่ากลัวที่สุด...คือความหวาดกลัวที่จะสูญเสียสตรีผู้นี้ไปจริงๆในใจของนางลงนามในหนังสือหย่าไปแล้วงั้นหรือ...ไฉนเลยเซียวจิ้งเฉินจะวางใจลงได้…คืนนั้นทั้งคืน เขาไม่อาจข่มตาหลับลงได้แม้แต่เพียงเสี้ยวลมหายใจเขาเอาแต่นั่งจ้องมองดูเศษกระดาษที่พยายามเก็บรวบรวมขึ้นมาจากพื้นแปลงดิน นำมาต่อกันบนโต๊ะหนังสือชิ้นต่อชิ้นเซียวจิ้งเฉินยามนี้ดูราวกับคนเสียสติที่คิดจะสานภาพความ สัมพันธ์ที่พังทลายลงไปแล้วให้หวนคืนกลับมาเดิมท

  • ฮูหยินผู้นี้ไม่ขอเศษความรัก   ๑๘ หนังสือหย่า

    น้ำเสียงทุ้มตวาดขัดขึ้นทันควันจนรองแม่ทัพหนุ่มพลันต้องสะดุ้งเฮือก เหล่าสาวใช้ก็หัวใจกระตุกวูบด้วยความหวาดหวั่น สีหน้าดูซีดเผือดไร้สีเลือดฝาดราวกับวิญญาณหลุดลอยออกจากร่างไปแล้วดวงตาคมกริบคู่นั้นของแม่ทัพหนุ่มแข็งกร้าวฉายแววความโกรธเคืองปนหงุดหงิดงุ่นง่านอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิตเซียวจิ้งเฉินกำมือแน่นก่อนที่จะรีบหันขวับไปมองแผ่นหลังบางที่เดินห่างออกมา หัวคิ้วเข้มขมวดมุ่น ก่อนจะขึ้นน้ำเสียงดังก้องไปทั่วจวนอีกครั้ง “ต่อไปห้ามผู้ใดเอ่ยคำว่าหย่าในจวนหลังนี้อีกเป็นอันขาด! หากข้าไม่อนุญาต ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งสิ้น!”มีเพียงแค่นางหรือที่เดินหนีเขาไปซึ่งๆ หน้าได้เมื่อสิ้นคำสั่งเฉียบขาดอย่างเอาแต่ใจ ร่างสูงก็ตวัดเสื้อคลุมก้าวเท้าออกจากห้องหนังสือตรงดิ่งไปยังเรือนท้ายจวนทันที!ความสับสนเดือดดาลแล่นพล่านไปทั่วร่าง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาเป็นผู้ลั่นวาจาผลักไสนางเองแท้ๆ ในคืนวันเข้าหอ ยามนั้นเพียงคิดว่าสตรีผู้นี้ช่างน่ารำคาญใจ แต่ยามนี้พอนางดูจะสะบัดมือปล่อยเขาไปให้สตรีอื่นโดยไม่เสียดายและไม่ลังเล…เขาก็กลับรู้สึกราวกำลังจะสูญเสียสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตไปอย่างไม่มีวันหวนคืนพอได้ยิน

  • ฮูหยินผู้นี้ไม่ขอเศษความรัก   ๑๗ หัวใจที่ช้าเกินไป

    หลายวันผ่านไป…ยิ่งบรรยากาศภายในจวนเงียบสงบเท่านั้น ผู้คนและสาวใช้ในจวนต่างรู้สึกหวาดหวั่น หายใจไม่ค่อยทั่วท้องนัก…ไฉนเลยแท้จริงแล้วภายใต้ความสงบนั้นกลับมีคลื่นลูกใหญ่ซุกซ่อนอยู่เกรงว่ายามนี้ทั่วทั้งเมืองหลวง…ผู้คนต่างพูดถึงข่าวลือเรื่องการหย่าร้างของแม่ทัพผู้เกรียงไกรและฮูหยินตัวแทนผู้นั้น ทว่าผู้ที่นั่งไม่ติดกลับกลายเป็นแม่ทัพหนุ่มผู้เกรียงไกรอย่างเซียวจิ้งเฉิน ความรู้สึกภายในอกพลุ่งพล่านราวกับจะเกิดฟ้าถล่มลงมา ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเคร่งขรึมก็ดูถมึงทึงยิ่งกว้าเดิม“ฮูหยินเล่า”น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามคนเฝ้าประตูทันทีโดยที่ยังก้าวไม่ทันพ้นขอบประตูเสียด้วยซ้ำ เซียวจิ้งเฉินออกจากจวนไปตั้งแต่ท้องฟ้ายังไม่ทันสว่างดีนัก พอเขากลับมาก็มืดค่ำอีกหนแล้ว ใบหน้าคมคายฉายแววครุ่นเครียดแฝงแววเหนื่อยล้า ทว่าดวงตาคู่กริบก็พลางสอดส่องกวาดมองทั่วทั้งจวนหาเงาร่างของคนผู้หนึ่ง ที่นางมักจะนั่งอ่านสมุดบัญชีอยู่ใต้แสงตะเกียงในเรือนหลักทว่ายามนี้กลับเหลือเพียงความว่างเปล่า…ทุกอย่างรอบตัวมืดมิดและเงียบสงัดราวกับเป็นจวนร้างไร้ซึ่งร่องรอยและเงาร่างของสตรีที่พะวังหน้าพะวังหลังเพียงแค่เศษเสี้ยวความคิดที่ว่านางจะ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status