Masukทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่ไพศาล มาลียา จากสตรีสูงศักดิ์เมื่อได้ถูกส่งกลับด้วยชื่อเสียงที่อื้อฉาว มือเรียวที่บัดนี้ไม่ได้อ่อนนุ่มเช่นเดิมอีกแล้ว ท่าทีที่หยิ่งยะโสไม่มีให้เห็นเช่นแต่ก่อน บัดนี้ต้องมาทำงานทุกอย่างภายในบ้านที่บิดาส่งนางแต่งงานกับพ่อค้าที่มักจะเดินทางมารับหนังสัตว์บ่อยๆ ตั้งแต่เดินทางมาถึงบิดา
ลายาบ่าวผู้ภักดีถึงกับอ้าปากค้าง ด้วยไม่คาดคิดว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้ แล้วผู้ใดที่อยู่กับองค์หญิงของนางทั้งคืน ซ้ำเสียงน่าอายนี้ก็ได้ยินกันทั่ว แล้วจะแก้สถานการณ์นี้ได้อย่างไร “กรี๊ด” เสียงกรีดร้องของสตรีที่ยังมีเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยกลิ่นโลกีย์ยังคละคลุ้งอบอวลอยู่ในห้อง บัดนี้นางไ
ธูปราคะที่ถูกจุดขึ้นมาได้ไหม้ลงจนเกือบครึ่งแล้ว มาลียาที่ได้สูดดมไปด้วยเริ่มมีอาการร้อนรุ่มไปทั้งร่างกาย สมองและสายตาเริ่มพล่าเลือน ดวงตาราวเมล็ดซิ่งหยาดเยิ้มด้วยอารมณ์กำหนัดที่เกิดจากสูดควันเข้าไปเยอะพอประมานหนึ่ง เฉินโม่เหยียนที่ได้กินยาถอนพิษไปแล้วย่อมไม่ได้รับผลกับสิ่งนี้ จึงมีสีหน้าที
สองสามีภรรยาถึงเวลาเดินทางกลับจวนเสียที หลังได้จัดการการค้าทุกอย่างได้เรียบร้อยคงถึงเวลาได้กลับมาเก็บกวาดปัญหาเสียที นางเป็นเพียงองค์หญิงนอกด่านที่ยังไม่ได้เห็นโลกกว้าง การใช้เล่ห์กลที่สตรีนิยมใช้กันทั่วไปเพื่อผูกมัดบุรุษส่วนมากไม่ได้ผลเท่าใดนัก ถึงจะได้ร่วมอภิรมย์แต่ก็หาได้ใจบุรุษ แผนการทุกอย่างของ
ภายในเรือนที่อยู่ในด้านหลังป่าไผ่ ปลูกไว้เพื่อความสวยงามจึงไม่ได้บดบังเรือนที่อาศัยของภรรยารอง เสียงสนทนาที่แผ่วเบา กำลังวางแผนที่จะให้ราชบุตรเขยได้ลงเอยเปลี่ยนไม้เป็นเรือเสียโดยเร็ว และจะส่งจดหมายไปถึงท่านมหาข่านให้ส่งคนมาสังหารฮูหยินเอกเพื่อจะได้ทำตามแผนการที่วางเอาไว้ได้ง่ายขึ้น “ก่อนอ
“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านแม่" มาลียา ยิ้มอ่อนหวานรับปิ่นปักผมมาอย่างนอบน้อมพลางคิดว่าไม่น่าจะยากเย็นสักเท่าใดถ้าจะเอาชนะใจแม่สามีผู้นี้ เมื่อต้องยกน้ำชาให้กับฮูหยินเอกที่นั่งหลังตรงดูมีอำนาจแผ่กระจายออกมาตามธรรมชาติ ถึงอย่างไรนางก็เป็นชาวบ้านทั่วไปไยต้องเกรงกลัวนางด้วย พลางเหลือบสายตาไปที่ลายา ให
“นายท่านกับนายหญิงช่างดูเหมาะสมกันเสียจริง ดูหล่อเหลาและงดงามดั่งสวรรค์สร้างเสียจริง” “ใช่ใช่ ช่างเหมาะสมกันถึงเพียงนี้” เหล่าคนงานต่างชื่นชมที่เจ้านายทั้งสองดูช่างเหมาะสมกันเสียจริง หลังจากทั้งคู่ขึ้นรถม้ากลับไปคนงานก็มาจับกลุ่มพูดคุยถึงความเหมาะสมของนายท่านกับนายห
เมื่อการสนทนาระหว่างสามีภรรยาได้คลี่คลายความคลางแคลงใจทั้งหมด บรรยากาศการห่างเหินก็เริ่มจะกระชับแน่นแฟ้นมากขึ้น แต่ยังคงใช้ชีวิตที่เวลานอนยังคนละเตียงต่างคนต่างให้เวลาซึ่งกันและกัน แต่คงจะมีสิ่งหนึ่งที่เวลานี้ได้เปลี่ยนแปลงไป โจวฟางหลินที่มักจะไปบนเขาเพียงลำพังแต่กลับมีสามีร่างสูงผู้นี้ติ
“ข้าเพียงเอ่ยว่า ให้ท่านแก้ไขให้ได้เสียก่อน ข้าย่อมต้องการใช้ชีวิตดีๆกับท่านขอเพียงข้ามั่นใจเสียก่อน เพราะเรื่องจะมีสตรีมาพัวพันยังไม่จบเพียงแค่นี้เป็นแน่” นางจำได้ว่าชาติก่อน จะมีคุณหนูบุตรสายตรงเจ้าเมืองตะวันตกนางตกหลุมรักสามีผู้มีชะตาดอกท้อผู้นี้ของนางตั้งแต่แรกเห็น ครั้งเมื่อยังเป็นแม่ทัพที่เมือ
ฮูหยินใหญ่เฉาเดินวนไปวนมาที่หน้าเรือนลูกสะใภ้ ด้วยยังไม่กล้าสู้หน้าตลอดเวลาที่ผ่านมาก็ไม่เคยทำสิ่งดีๆต่อกันสักเท่าไหร่ การที่ลูกสะใภ้จะไม่เคารพนางก็คงจะสมควร แต่ถึงอย่างไรก็ไม่เคยก้าวร้าวใส่เพียงแค่นิ่งเฉยไม่ใส่ใจ จึงทำให้นางมีอคติยิ่งขึ้น เวลานี้แค่อยากจะมาสานสัมพันธ์แต่เมื่อถึงเรือนกลับไม่รู้จะเอ่





![สองพยัคฆ์ขย่มนางพญามังกร (3p) - [PWP] - [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

