ตอนที่ 34 เกมอินทัชฉบับเต็ม! Nc+

“ปล่อยนะ ฉันจะกลับบ้าน”

เปมิกาก้มหน้าหลบสายตาคม เธออายกับสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมาก

“ไม่ปล่อย! คุณเป็นเมียผมแล้วนะ จะปล่อยไปได้ยังไง เมียก็ต้องอยู่กับผัวสิ!”

“แล้วเมื่อไหร่คุณจะปล่อยฉันไป คุณได้ไปแล้วนี่ และเลิกพูดบ้าๆ แบบนั้นซะที”

เปมิกาเถียงจนหน้าแดงซ่าน

“ผมไม่มีวันปล่อยคุณไป และต่อไปนี้คุณจะไม่มีทางที่จะไปหลอกไอ่หนุ่มหน้าไหนได้อีกแล้ว คุณเป็นของผมคนเดียว จำไว้...เดียร์ ไม่งั้นคุณตายแน่!”

เสียงทุ้มกร้าวแข็งขึ้นมาทันที เมื่อนึกถึงหน้าของไอ่หนุ่มคนนั้น

“...” เปมิกานิ่ง ไม่โต้ตอบเขาอีก เธอไม่มีทางที่จะชนะเขาได้เลย ยิ่งเธอหนีเขาก็ยิ่งตามเธอ ระหว่างเธอกับเขามันจะจบที่ตรงไหนกัน

“ไปอาบน้ำกัน”

เสียงแหบพร่าเอ่ยขึ้น เมื่อร่างบางที่ดีดดิ้นนั้นเสียดสีกับร่างกำยำ ความปรารถนาเริ่มกดทับเข้ามาอีกครั้ง

“ไม่ คุณไปอาบเองสิ”

“เอ๊ะ!” เสียงร้องอย่างตกใจ เมื่อร่างบางถูกยกขึ้นด้วยลำแขนแกร่งทั้งสองข้าง ขายาวๆ ก้าวพรวดเข้าไปในห้องน้ำกว้างโดยไม่สนใจเสียงต่อต้านใดๆ

“อาบด้วยกันนี่แหละถึงจะสนุก!”

“นี่ปล่อยดิฉันนะ...ปล่อย!”

เปมิกาดิ้นอยู่ในอ้อมกอดแข็งแรงที่กำลังอุ้มพาเธอเข้ามายังในห้องน้ำใหญ่

          “เลิกแทนตัวเอง...แบบนั้นซะที”

          “ทำไมดิฉันจะแทนตัวเองแบบนี้ไม่ได้ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!”

          “ไม่ปล่อย! พูดแทนตัวเองใหม่...เดียร์”

อินทัชมองดวงหน้าสวยที่อยู่อ้อมแขนของเขา เรือนร่างอันเปล่าเปลือยงดงามราวกับรูปปั้นสลักมองเท่าไรก็ไม่มีเบื่อเลยสักนิด

          “ไม่!” เปมิกาพยายามใช้มือปกปิดร่างกายของตัวเอง ไม่ให้เขาเห็นเรือนร่างของเธอได้

          “ไม่! เหรอ...ได้!”

อินทัชวางร่างบางลงพร้อมกับเปิดน้ำจากฝักบัวให้ไหลรดร่างอวบอิ่มที่กำลังดิ้นพล่านภายใต้ละอองน้ำ มือหนาคว้าร่างบางมากกกอดเอาไว้ รูปหน้าคมคายฉกวูบเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว หญิงสาวผงะออกและถอยร่นแทบไม่ทัน ใบหน้าเขาซุกไซ้ซอกคอขาวที่ตอนนี้มีรอยแดงช้ำเป็นจ้ำๆ เพราะฝีมือของเขา ริมฝีปากหนาจูบซับดูดเม้มเนินอกอวบอย่างจาบจ้วง

 “ปล่อยนะ! อย่าทำแบบนี้นะ!”

เปมิกาพยายามดันใบหน้าคมออกจากเรือนร่างของเธอ มือเขาราวกับปอกเหล็กที่ไม่ว่าจะดึงด้วยแรงและพลังสักแค่ไหนก็ไม่สามารถที่จะหลุดพ้นได้

          “อื้มมม์...แบบไหนหรือ?”

เสียงเขาทุ้มห้าวแตกพร่ากระซิบข้างหูหญิงสาว ร่างกำยำปวดหนึบขึ้นมาอีกครั้ง มือหนาบีบเคล้นไปที่อกอวบใหญ่ล้นมือปลายนิ้วแกร่งเกลี่ยวนรอบปลายถัน ลูกเชอรี่นั้นแข็งชูชันรับสัมผัสจากปลายนิ้ว

          “ปะ-ปล่อย”

ความรู้สึกบางอย่างแทรกเข้ามาในกายสาว เมื่อจมูกโด่งนั้นลากไล้ไปตามลำคอระหงและเคลื่อนต่ำมาที่อกอวบ ลิ้นร้อนระรัวไปที่ลูกเชอรี่แดงสด ก่อนที่จะครอบครองเข้าไปในปากแล้วดูดกินอย่างหิวกระหาย ส่วนมืออีกข้างยังคงกอดร่างอวบอิ่มนั้นไว้

“เดียร์...” เสียงร้องเรียกแหบพร่าเอ่ยกระซิบตรงข้างหูของหญิงสาว ปลายลิ้นไล้วนซอกหูขบเม้มดูดกัดเบาๆ ทำให้กายสาวสะท้านผวา ท่ามกลางสายน้ำที่รินไหลรดไปทั่วร่างทั้งสอง

          “มะ-ไม่!” ปากของเธอปฏิเสธ แต่ทว่าร่างกายของเธอกลับตอบสนองโดยอัตโนมัติ รสสวาทเข้าครอบงำเธอ จนทำให้ร่างบางอ่อนระทวยแทบล้มทั้งยืน ถ้าไม่มีมือหนาคอยประคองไว้ เธอคงร่วงพับลงกับพื้นแน่นอน

          “เรียกพี่สิ...พี่อินทัช...ได้ยินมั้ยเดียร์”

ริมฝีปากได้รูปลากไล้ซุกไซ้ไปทั่วลำคอขาวผ่อง สัมผัสของอินทัชเริ่มรุนแรงและดุเดือดมากขึ้น

          “อื้ออ” เปมิกาตกอยู่ในภวังค์หวาน มือบางที่กำลังผลักไสร่างกำยำกลับลูบไล้อย่างลืมตัว ‘นี่เธอเป็นแบบนี้ได้ยังไง?’ ทำไมร่างกายของเธอถึงรู้สึกดีกับสัมผัสของเขา

          “เรียกพี่สิ”

เสียงแหบพร่ากำลังเว้าวอน อารมณ์เสน่หาเข้าสู่กายกำยำ มังกรใหญ่ผงาดขึ้นรับความปวดหนึบนั้น

          “มะ-ไม่!” เปมิกายังคงดื้ดดึงเอาชนะ แม้ว่ามือบางยังคงลูบไล้ไปทั่วแผงอกกำยำ

          “อื้มมม์” ร่างกายของอินทัชแทบจะระเบิดออกมาเป็นเสี่ยง มังกรใหญ่แข็งขึงดึงดันพร้อมรบ!

          มือเขายกเรียวขาสวยขึ้น พร้อมกับส่งความกำยำเข้าแทรกกายสาวดุ้นเอ็นใหญ่จ่อเข้ากับช่องทางรัก ปลายกระบอกไล้วนเข้าไปในร่องกุหลาบสวย เอวสอบส่งแรงกระแทกเข้ากับร่องรูโดยไม่พลาดเป้า มือหนาสองข้างจับเอวบางดันเข้าหาร่างกำยำ

          ปั่ก! ปั่ก! แก่นกายใหญ่กระแทกเนินเนื้ออวบจนสายน้ำกระเซ็นสาดกระทบผนังห้องน้ำใหญ่

          “อ๊ะ!!!!” ร่างบางหลุดเสียงร้องออกมาทันที เมื่อช่วงล่างของเธอโดนโจมตีเข้าอย่างจัง! มือบางเกาะไหล่กว้าง เรียวขาสวยเกี่ยวเอวสอบ เพื่อยึดตัวเองไม่ให้ล่วงหล่นเมื่อเจอแรงกระแทกของมังกรใหญ่

          “โอววว์ ดะ-เดียร์!”

“อ๊ะ อื้ออ”ร่างกายของเธอเหมือนกำลังจะหลุดลอยออกไปในอากาศเหล่ามวลผีเสื้อนับร้อยนับพันบินวนอยู่ไปทั่วท้องน้อยของเธอ เปมิการู้สึกวาบหวิวเป็นอย่างมาก กับการกระทำอันรุนแรงและดุเดือดของเขา

ปัก! ปัก! แก่นกายใหญ่กระแทกโหนกนูน มือหนาทั้งสองข้างจับเอวบางพร้อมกับโยกร่างนั้นเข้าหาร่างกำยำอย่างดุเดือด

“เดียร์ อื้มมม โอววว์”

ปั่ก! ปั่ก!

“อ๊า!!! อ๊า!!”

เสียงครวญครางกระเส่าดังลั่นห้อง พร้อมกับร่างที่โยกไปมาตามแรงกระแทกผสมกับอารมณ์ปรารถนาที่ลุกโชติช่วงร้อนแรงยากจะดับลง ร่างบางเด้งเข้าหาร่างกำยำอย่างลืมตัวลืมความอายทุกอย่าง มนุษย์ทุกคนมีด้านมืดของตัวเองเสมอ ไม่ว่าจะหญิงหรือชาย ดังนั้นถึงแม้เปมิกาจะขัดขืนเขาในตอนต้น แต่ทว่าท้ายที่สุดแล้วเธอก็พ่ายแพ้กับอารมณ์ของตัวเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!

....................

          สายวันต่อมา...

          ดวงตากลมโตจ้องมองร่างของชายหนุ่มที่กำลังนอนแผ่หราอยู่บนเตียงกว้างด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเลย ว่าตัวเธอเองรู้สึกกับชายตรงหน้าแบบไหน เรือนร่างกำยำใต้ผ้าห่มผืนใหญ่นั้นเปมิการู้ดีว่าร่างนั้นแข็งแรงแค่ไหน ลมหายใจที่เป่ารดเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ บ่งบอกถึงความสุขสบายของชายหนุ่มเป็นอย่างดี

          “คุณอินทัช...”

เปมิกาปลุกชายหนุ่มอีกครั้ง หลังจากที่เธอปลุกเขาไปเมื่อ 20 นาทีที่แล้ว เปมิกาต้องการกลับบ้านและเขานั้นต้องพาเธอออกไปจากห้องนี้ ถ้าไม่เป็นเพราะประตูอัตโนมัตินั้นล่ะก็ ป่านนี้เปมิกาคงพาร่างอันบอบช้ำของเธอออกไปจากที่นี่แล้ว

          “อื้ม...” เสียงทุ้มห้าวครางอยู่ในลำคอ ราวกับถูกรบกวนจากการนอนที่แสนจะมีความสุข