LOGIN“อืม...แต่เมื่อกี้ฉันยังบอกแกไม่หมดเลยนะท็อป ทำไมฉันถึงคิดว่ามันแค่เซ็กส์รู้มั้ย...ก็เพราะว่าเราไม่ได้รักกันไง เขากับฉันเริ่มต้นความสัมพันธ์ไม่ดีเลย เขาเคยข่มขืนฉัน เขาพยายามที่จะรื้อฟื้นความจำฉัน เรื่องเมื่อ 8 ปีที่แล้ว และสุดท้ายเขาก็ทำกับฉัน แกจะให้ฉันคิดยังไงวะท็อป ไม่มีคำว่ารัก ไม่มีอะไรเลย ต่างคนต่างมีความสุขงั้นเหรอ ฉันยอมรับนะโว้ย ว่าร่างกายฉันมีความสุข ซึ่งฉันเองก็บังคับมันไม่ได้เลย และแกจะให้ฉันทำยังไง”
“แกทำไม ไม่บอกเขาตรงๆ ล่ะ ว่าเรามาคบกันดูมั้ย แกพูดกับเขาไปหรือเปล่า แกถามเขาไปหรือยัง ว่าที่มีอะไรกับแกเพราะอะไร ทำไมต้องเลือกแก ผู้หญิงมีเป็นร้อยเป็นพันทำไมเขาถึงไม่เลือก จะซื้อกี่คนก็ได้ ทำไมถึงต้องเป็นแก...”
“...”
“แสดงว่าแก ก็ไม่ได้ถามใช่มั้ย และแกก็คิดเอง สุดท้ายก็เดินออกมา...และมาเสียใจคิดว่าเขาอยากได้แค่ร่างกายของแกงั้นหรือเดียร์”
“ฉันไม่รู้...ฉันคิดว่าเขาแค่ต้องการร่างกายฉันแค่นั้น และตอนนี้เขาก็เอาเรื่องนี้มาขู่ฉันด้วย...ถ้า...เอ่อ...เขาต้องการฉันเมื่อไหร่ เขาเรียก...ฉันก็ต้องไป”
“ฉันว่านายอินทัช...ไม่ได้ต้องการแค่ร่างกายแกอย่างเดียวหรอกเดียร์ ฉันคิดว่าเขาต้องคิดมากกว่านั้น...”
“ฉันไม่รู้...อ่าวก็แล้วทำไมทีแกเอง...แกไม่ลองใจเย็นถามคุณอติญาก่อนล่ะ ว่าเขาคิดยังไง ทำไมเขาต้องมานอนกับแกง่ายๆ แบบนั้น ทั้งที่เขาสามารถจะซื้อผู้ชายได้ตั้งเยอะตั้งแยะ ทำไมมาเลือกแกได้...”
“ไม่รู้...ฉันเสียใจ...เลยเดินออกมา...แค่นั้น”
“นี่ไง...แกมันก็ไม่ต่างจากฉันหรอก...จะให้ฉันไปถามได้ยังไง ทำไมเขาเป็นผู้ชายไม่เอ่ยก่อนล่ะ ชอบฉันรักฉันอยากได้ฉัน ทำไมไม่อธิบายดีๆ ล่ะ ฉันกลัวเขาก็น่าจะรู้ เพราะว่าเขาเคยทำไม่ดีกับฉันมาก่อน จะให้ฉันเชื่อเขาง่ายๆ ได้ยังไง ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะคิดในแบบของฉันนะท็อป...แกลองคิดดูสิ”
“อืม...ฉันเข้าใจแกล่ะ...และฉันก็เข้าใจในตัวฉันแล้วด้วยเดียร์...เรื่องของชายหญิงมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนจริงๆ ฉันว่าตัวฉันเองก็ใจร้อน ด่วนสรุปไม่ทันได้คิดอะไรเลย”
“เห็นมั้ยล่ะ...แกก็เป็นเหมือนกัน...ทำไมแกไม่ลองไปอ่อยเขาอีกทีล่ะ ลองไปดูท่าทีเขาอีกครั้ง ว่าเขายังต้องการแกอยู่อีกมั้ย ลองอีกสักครั้งสิ บางครั้งฉันว่าคุณอติญาอาจจะไม่กล้าที่จะเอ่ยก็ได้ แกอย่าลืมนะ เรื่องระหว่างแกกับเขามันปุ๊บปั๊บมาก”
“เออว่ะ...ทำไมฉันไม่ไปลองอ่อยเขาอีกทีวะ...เผื่อเธอจะต้องการฉัน และยอมมีเซ็กส์กับฉัน ฉันจะได้เอาเรื่องนี้มาแบล็คเมล์เธออีกที เหมือนนายอินทัชทำกับแกไงเดียร์...”
“อ่าว...แล้วแกจะไปทำแบบนั้นทำไมอีก...”
“เอ๊า! แกคิดเหรอว่าว่าสิ่งที่นายอินทัชทำน่ะ...มันไม่มีเหตุผล...ฉันเชื่อว่าเรื่องแบบนี้ฉันไม่พลาดแน่ บางครั้งผู้ชายเอง เขาก็อยากที่จะให้ผู้หญิงพูดบ้างนะโว้ย...อย่างฉันเอง...มีอะไรกับคุณอติญา...ฉันก็เห็นว่าเธอมีความสุข และฉันก็คิดว่าเธอจะชอบฉันซะอีก...ตื่นเช้ามา...ไล่กันเฉยเลย...”
“...”
“แล้วแกจะทำยังไงเดียร์ เรื่องนี้”
“ฉันก็มาปรึกษาแกนี่ไง...แต่ดูแล้วก็ไม่น่าจะได้เรื่องอะไร เรื่องแกก็หนักพอๆ กับฉันเลย”
“นั่นดิ...แต่ฉันได้ไอเดียแกนะโว้ยเดียร์...สงสัยฉันคงต้องไปคิดหาท่าแปลกๆ บทรักแบบโหดๆ บ้างล่ะเธออาจจะชอบและติดใจฉัน จนไม่อยากจะสลัดฉัน...”
“เออ...ฉันก็ไม่น่าจะมาปรึกษาแกเลยนะ...สงสารคุณอติญาจริงๆ ถ้าเธอรู้ว่าแกจะไปทำแบบนี้กับเธอนะ ฉันว่าเธอจะต้องยี้! แกแน่ๆ เลยท็อป”
“แกรู้ได้ไงเดียร์...คุณอติญาเขาอาจจะชอบก็ได้ ดูอย่างวันนั้นสิ...เล่นเอาฉันแรงหมดไปหลายยกเลย...แถมตื่นเช้ามายังมีแรงไล่ฉันอีก...”
“ฉันก็แค่เดา...สรุปฉันก็ไม่ได้คำปรึกษาที่ดีจากแกสินะ”
“แกก็เล่นไปตามบทสิ...แกลองมองมุมบวกนะเดียร์ คุณอินทัชเรียกแกไปมีเซ็กส์ด้วย...แกเองก็มีความสุข แกลองเล่นบทหวานดูสิ โต้ตอบ และลองสนใจเขา อ้อนเขาบ้าง ฉันเชื่อว่าไม่กี่ครั้ง เดี๋ยวนายอินทัชก็ขอแกแต่งงานเองแหละ”
“ตรรกะบ้าๆ อะไรของแกวะท็อป”
“ก็เพราะไอ่ตรรกะบ้าๆ นี่แหละ บางครั้งมันอาจทำให้เรื่องบางเรื่องลงตัวได้นะโว้ย...ลองดูสิ...บางครั้งเราเองก็ไม่ต้องสวมบทนางเอกพระเอกมากหรอก ลองเป็นตัวร้าย หรือเป็นตัวของตัวเองบ้างก็อาจจะดีนะเดียร์ แกเชื่อดิ มนุษย์ทุกคนมีเรื่องรัก โลภ โกรธ หลง และเซ็กส์กันทั้งนั้นแหละ ตรรกะพื้นฐานเลย ไม่มีอะไรมาก”
“จริงดิ”
“เออ...ลองดิ”
....................
@ ห้องประชุมบริษัทเอนเตอร์ไพรส์ ชนกันต์...
“เรื่องการตรวจโครงสร้างตึก มีบางคนสงสัยเกี่ยวกับสาเหตุถึงความล่าช้านั้น ผมอยากจะให้คุณกุลจิรา วิศวกรคนใหม่ของเราชี้แจงเรื่องนี้หน่อยครับ”
ชนกันต์มองวิศกรคนสวยด้วยสายตาชื่นชมอย่างออกนอกหน้า ถึงแม้ว่าภายในห้องประชุมจะดูอึมครึมและเต็มไปด้วยเหล่าคณะกรรมการของบริษัท ที่จ้องมองมาด้วยสายตาที่หลากหลายกันไป
“สาเหตุความล่าช้าของแบบโครงสร้างตึก มาจากตัวดิฉันเองค่ะ...ดิฉันต้องการที่จะตรวจให้ละเอียดมากกว่านี้ ถึงแม้วิศวกรท่านอื่นๆ จะตรวจแล้ว แต่ว่าวิศวกรแต่ละคนก็ต้องมีมาตรฐานเป็นของตัวเองทุกคนนะคะ และหนึ่งในนั้นก็เป็นดิฉันด้วยอีกคนค่ะ”
“งั้นคราวหน้าคุณกุลจิรา ก็ตรวจเป็นคนแรกเลยละกันครับ”
วิศวกรวัยกลางคนท่านหนึ่งได้เอ่ยขึ้นแทรกทันทีอย่างไม่พอใจ
“ถ้าตรวจตามความอาวุโสแล้ว ดิฉันคงต้องเป็นคนสุดท้ายอยู่แล้วค่ะ แต่ถ้าทุกท่านไม่ใส่ใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ล่ะก็ ครั้งหน้าดิฉันตรวจก่อนก็ได้ค่ะ ไม่มีปัญหาค่ะ”
กุลจิรากวาดสายตามองชายหนุ่ม เกือบ 30 ชีวิต ที่จ้องมองเธอที่เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวในห้องประชุมนี้
“พวกผมไม่มีปัญหากับการตรวจก่อนหลัง แต่เวลาตรวจคุณต้องทำเวลาด้วยนะครับ คุณพึ่งเข้าทำงานใหม่ คงไม่รู้สินะว่าโครงการแต่ละโครงการ มันมีระยะเวลาของมัน ดำเนินการล่าช้าอาจจะโดนปรับเอาได้ คุณลองไปศึกษารายละเอียดดูนะครับ จะได้ไม่เสียเวลาพวกเรา”
วิศวกรคนเดิมยังมีท่าทีไม่พอใจ พร้อมกับสาดคำพูด*เผ็ชร้อนแบบไม่เกรงใจใคร แม้กระทั่งเจ้าของบริษัท ที่นั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะของห้องประชุม
@ คลินิกหมอธีรุตม์... “ตอนนี้ร่างกายของคนไข้ปกติแล้วนะครับ หลังจากที่หมอให้ยาบำรุงไปทาน ควบคุมอาหาร และออกกำลังกาย โดยรวมแล้วทุกอย่างเป็นปกติครับ แต่จะมีเพียงค่าของกรดยูริก (Uric Acid) สูงขึ้นมาเล็กน้อย หมอแนะนำให้งดทานอาหารประเภทสัตว์ปีก เครื่องในสัตว์ และที่สำคัญยอดผักต่างๆ ซึ่งจำพวกนี้จะมีกรดยูริกสูงครับ” “ครับ” ชนาธิปตั้งใจฟังหมอหนุ่มอธิบายอย่างใจจดใจจ่อ วันนี้ชนาธิปพาแม่มาตามนัดอีกครั้ง “โดยรวมการรักษาจะต้องขึ้นอยู่กับคนไข้ด้วยนะครับ ถ้าควบคุมแล้ว ร่างกายก็จะแข็งแรงปกติครับ” “ขอบคุณคุณหมอมากๆ นะครับ”สายตาคมเข้มฉายแววความรู้สึกบางอย่างที่เต็มตื้นในหัวใจ จนแสดงออกมาจากสีหน้าและท่าทางอย่างอัตโนมัติ “ไม่เป็นไรครับ เป็นหน้าที่ของหมออยู่แล้วครับ”ธีรุตม์ตอบกลับออกไปขณะที่กำลังจ้องใบหน้าคมเข้มของเด็กหนุ่ม แววตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง เด็กหนุ่มที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับหนุ่มคนนี้ น้อยนักที่จะอ่อนโยนและดูแลบุพการีได้ดีขนาดนี้ “ขอบคุณอีกครั้งครับหมอ...”ชนาธิปยกมือไหว้ พร้อมกับเตรียมจะลุกขึ้น... “เดี๋
ริมฝีปากชมพูยกขึ้นเป็นรอยยิ้มขมๆ นัยน์ตาของเธอเต็มไปด้วยความชอกช้ำ เปมิการู้สึกห่อเหี่ยวใจกับสภาพที่ถูกกดดันเช่นนี้ “โอเค...คุณออกไปได้!”อินทัชเอ่ยปากไล่เธอออกไป ก่อนที่เขาจะทนไม่ไหว กระชากร่างนั้นเข้ามาจูบและอยากทำอะไรมากกว่านั้นกับเธอ เพื่อเป็นการสั่งสอนให้เธอสาสม “คนบ้า!!” เปมิกาด่าเขาออกไป ก่อนจะหมุนตัวกลับและเดินไปจากห้องนั้นทันที ปึ่ง!!!! เสียงปิดประตูดังสนั่น!!! “แกเป็นอะไรเดียร์ หน้าบึ้งออกมา...นายอินทัชทำอะไรแกหรือเปล่า...”ธนวันต์เอ่ยถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง เขารู้เรื่องราว เบื้องลึกของเปมิกาเป็นอย่างดี “เขาแกล้งฉันอีกแล้วท็อป...” “แกล้งอะไร? แกจะบ้าเหรอ...คำว่า “แกล้ง” เขาเอาไว้ใช้สำหรับเด็กๆ นะโว้ย แต่แกกับนายอินทัชไม่ใช่เด็กกันแล้ว จะมาแกล้งกันเพื่ออะไรวะ...” “เขาให้ฉันไปหาเขาคืนนี้” “ห๊ะ!!!” “ชู่ว์...แกเบาๆ สิท็อป แกจะร้องทำไม เดี๋ยวใครก็มาได้ยินกันหรอก ฉันไม่อยากตกงานก่อนเวลาอันควรนะ” “ฉันว่านายอินทัช ไม่ได้แค่หลงแกหรอกว่ะเดียร์” “ยังไง?” “นายอินทัชช
@ โรงแรมอินเตอร์ โอเรียนเต็ล เรสซิเดนซ์ “วันนี้แขกส่วนใหญ่เป็นชาวอังกฤษ ทุกคนคงได้รับเมนูกันเรียบร้อยแล้วนะ เต็มที่นะอาจจะหนักซักหน่อย ช่วงนี้เป็นไฮซีซั่น ท่องเที่ยวค่อนข้างคึกคัก ทุกคนคงต้องเหนื่อยกันหน่อยนะ” “ค่ะเจ้” “เอ่อ...เดียร์เจ้มีเรื่องจะบอกน่ะ...คือว่าของเธอออกจะพิเศษกว่าใครเขาหน่อยนะ คุณอินทัชสั่งอาหาร โดยระบุให้เธอทำ และนำเอาไปเสิร์ฟด้วยนะ”พรลภัสรู้สึกว่าเรื่องนี้ค่อนข้างจะแปลกไปสักหน่อย ทำไมต้องให้ลูกน้องเธอทำอาหารไปเสิร์ฟ? “ทำไมต้องเป็นเดียร์ล่ะคะ?”เปมิกานึกถึงคำพูดของเขาทันที ‘ถ้าผมเรียก! คุณต้องมา!’ นึกแล้วเจ็บใจอย่างที่สุด นี่เธอจะหนีเขาไม่พ้นเลยจริงๆ ใช่ไหม “แกลืมไปหรือเปล่าเดียร์ วันนั้นที่ตอนการพรีเซ้นต์ ต่อหน้าคู่หมั้นเขา แกพูดกับคุณอินทัชว่ายังไง”ชนาธิปเอ่ยขึ้นเตือนความจำของเพื่อนสาวทันควัน เขาจำได้วันนั้น สงครามเกือบจะเกิดขึ้นในห้องครัว ถ้าคุณอินทัชไม่รีบพาคู่หมั้นไปซะก่อน “เออ...เจ้ก็คิดเหมือนปอนด์นะ ตอนแรกเจ้ก็งงอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมคุณอินทัชถึงเจาะจงที่จะเป็นยัยเดียร์ อืม...น่าจะเพราะเธอแหละเดียร์
“ดิฉันศึกษารายละเอียดมาทั้งหมดแล้วค่ะ แต่เท่าที่ดิฉันทราบมา ระยะเวลาในการตรวจของวิศวกรแต่ละคน ควรเท่ากันนะคะ...พวกคุณตรวจสี่คนใช้เวลาตรวจเฉลี่ยเกือบห้าวัน ดิฉันคนสุดท้ายเหลือแค่วันเดียว อยากจะรู้ค่ะว่ามาตรฐานความเท่าเทียมอยู่ตรงไหนคะ”กุลจิราสาดวาจาใส่พวกเขาออกไปเช่นกัน เธอก็พยายามที่จะนับหนึ่งถึงร้อย พวกผู้ชายพวกนี้ดูจะเหยียดเธอเป็นพิเศษ ดูจากสายตาของแต่ละคน บางคนมองด้วยสายตาโลมเลีย บางคนเหยียดหยาม บางคนดูถูก กุลจิราจะต้องผ่านบททดสอบนี้ให้ได้ “คุณพึ่งจะมาทำงานไม่ถึงเดือน คงไม่รู้กฎระเบียบที่นี่สินะ...บริษัทนี้ความสวยไม่สามารถเบิกทางคุณมาได้นะครับ”วิศวกรคนเดิมยังไม่ถอย กลับพูดจาเหน็บแนมหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่ลดละ “ถึงดิฉันจะพึ่งมาทำงานได้ไม่ถึงตามที่คุณบอก แต่ดิฉันก็พอจะรู้จักกาลเทศะพอสมควรค่ะ ไม่เอาใครมาด้อยค่าในที่ประชุมแบบนี้หรอกค่ะ คนเราต้องดูที่ความสามารถค่ะ ดิฉันทำงานได้แค่สองสัปดาห์ก็จริง แต่คนเราควรได้รับโอกาสในการพิสูจน์ตัวเองหน่อยสิคะ” “คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง!” “โอเค...เอาล่ะ พอได้แล้วครับ เอาเป็นว่าผมเข้าใจในสปิริตของแต่ละคนครับ
“อืม...แต่เมื่อกี้ฉันยังบอกแกไม่หมดเลยนะท็อป ทำไมฉันถึงคิดว่ามันแค่เซ็กส์รู้มั้ย...ก็เพราะว่าเราไม่ได้รักกันไง เขากับฉันเริ่มต้นความสัมพันธ์ไม่ดีเลย เขาเคยข่มขืนฉัน เขาพยายามที่จะรื้อฟื้นความจำฉัน เรื่องเมื่อ 8 ปีที่แล้ว และสุดท้ายเขาก็ทำกับฉัน แกจะให้ฉันคิดยังไงวะท็อป ไม่มีคำว่ารัก ไม่มีอะไรเลย ต่างคนต่างมีความสุขงั้นเหรอ ฉันยอมรับนะโว้ย ว่าร่างกายฉันมีความสุข ซึ่งฉันเองก็บังคับมันไม่ได้เลย และแกจะให้ฉันทำยังไง” “แกทำไม ไม่บอกเขาตรงๆ ล่ะ ว่าเรามาคบกันดูมั้ย แกพูดกับเขาไปหรือเปล่า แกถามเขาไปหรือยัง ว่าที่มีอะไรกับแกเพราะอะไร ทำไมต้องเลือกแก ผู้หญิงมีเป็นร้อยเป็นพันทำไมเขาถึงไม่เลือก จะซื้อกี่คนก็ได้ ทำไมถึงต้องเป็นแก...” “...” “แสดงว่าแก ก็ไม่ได้ถามใช่มั้ย และแกก็คิดเอง สุดท้ายก็เดินออกมา...และมาเสียใจคิดว่าเขาอยากได้แค่ร่างกายของแกงั้นหรือเดียร์” “ฉันไม่รู้...ฉันคิดว่าเขาแค่ต้องการร่างกายฉันแค่นั้น และตอนนี้เขาก็เอาเรื่องนี้มาขู่ฉันด้วย...ถ้า...เอ่อ...เขาต้องการฉันเมื่อไหร่ เขาเรียก...ฉันก็ต้องไป” “ฉันว่านายอินทัช...ไม่ได้ต้องการแค่ร่
“คุณอินทัช...ตื่นได้แล้ว ฉันต้องกลับบ้านค่ะ” “จะรีบไปไหน...เดียร์”ร่างหนาพูดออกมาทั้งที่ยังหลับตาสนิทอยู่แบบนั้น “ฉันจะกลับบ้านค่ะ” เปมิกาพยายามใจเย็นกับเขาอีกครั้ง “...” อินทัชลืมตาขึ้นทันที “ฉันจะกลับบ้าน คุณได้ยินมั้ยคะ” “คุณตื่นนานแล้วหรือ”สายตาคมเข้มจับจ้องไปที่ร่างบาง ก็พบว่าเธอนั้นกำลังนั่งมองเขาอยู่ “นานแล้ว...ฉันต้องการกลับบ้านค่ะ”เปมิกาสวมใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่ของเขาที่เธอพยายามเลือกตัวที่เล็กที่สุดที่เธอจะสามารถใส่ได้ เพราะชุดของเธอนั้นขาดจนไม่สามารถที่จะใส่มันได้อีกแล้ว “บอกเหตุผลของคุณมาซิเดียร์ ว่าหลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน...ระหว่างคุณกับผมนั้น คุณคิดยังไง”อินทัชรู้สึกไม่พอใจ เมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าเธอนั้นไม่ได้คิดอะไรเหมือนกับเขาเลย อินทัชคิดว่าเธอจะรู้สึกดีกับความสัมพันธ์ทางร่างกายของเขาและเธอ อินทัชรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก เขาเองต้องการที่จะขอเริ่มต้นความสัมพันธ์กับเธออีกครั้ง หลังจากที่คราวครั้งก่อนนั้นถูกปฏิเสธ มาครั้งนี้อินทัชคิดว่าเธอจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น จากความสัมพันธ์ทางร่างกาย แต่ทุกอย่าง







