登入分享
1. อัยวาริน
publish date:
2026-07-23 11:57:49ไอวี่ วัยสิบแปดปี เป็นเด็กสาวหน้าตาสะสวยโดดเด่น ใบหน้าเรียวหวาน ดวงตากลมโตเปี่ยมด้วยความมั่นใจ จมูกได้รูป ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ และเส้นผมสีดำยาวสลวยที่ปล่อยสยายอย่างเป็นธรรมชาติ
ขับรถสปอร์ตสีขาวคันหรูแล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์ของเจ้าสัวอธิป ก่อนหญิงสาวจะผลักประตูรถลงมาด้วยสีหน้าหงุดหงิด เธอคือ อัยวาริน อัครเศรษฐกุล หรือ ไอวี่ ลูกสาวเพียงคนเดียวของเจ้าสัวอธิปกับอารยา เมื่อห้าปีก่อน แม่ของไอวี่เสียชีวิต และไม่นานหลังจากนั้น พ่อของเธอก็พารสิกา ภรรยาใหม่ พร้อมเอวา ลูกสาวที่อายุน้อยกว่าเธอเพียงไม่กี่เดือน เข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ ตอนนั้นเอง ไอวี่จึงรู้ว่า พ่อของเธอนอกใจแม่มานานหลายปี และมีอีกครอบครัวมาตลอด เพียงแต่แม่ไม่เคยรู้ความจริง เพราะเสียชีวิตไปก่อน. นับจากวันนั้น ครอบครัวที่เคยสมบูรณ์ก็ไม่เหลืออีกต่อไป ส่วนไอวี่ก็ไม่เคยยอมรับทั้งผู้หญิงคนนั้นและลูกสาวของเธอว่าเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน หญิงสาวเดินเข้ามาในห้องรับแขก ก่อนพบเจ้าสัวอธิปนั่งอยู่กับรสิกา ภรรยาคนใหม่ และเอวา ลูกสาวของทั้งคู่ เธอหยุดยืนตรงหน้า ก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบ "ป๊าระงับบัตรเครดิตอัยทำไมคะ" อธิปมองลูกสาว สีหน้าเคร่งเครียด "หายหน้าไปเป็นอาทิตย์ โทรก็ไม่รับ" "ถ้าป๊าไม่ทำแบบนี้ แกจะยอมกลับมาคุยกับป๊าไหม" ไอวี่ถอนหายใจเบา ๆ "มีอะไรคะ" "ปกติก็ไม่เห็นป๊าจะสนใจว่าอัยอยู่ที่ไหน" อธิปนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนเปลี่ยนเรื่อง "เรื่องเรียนเป็นยังไง" "เอวาบอกว่าเปิดเรียนมาเกือบสองอาทิตย์แล้ว แต่แกยังไม่เข้าเรียนสักวัน" ไอวี่เหลือบมองเอวา ก่อนหันกลับมาสบตาพ่อ "อัยไม่อยากเรียนที่เดียวกับมัน" "ทำไมป๊าต้องส่งมันมาเรียนที่เดียวกับอัยด้วย" เอวายิ้มบาง ๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “เอวาว่าก็ดีนะคะ” “เราสองคนเป็นพี่น้องกัน เรียนด้วยกันจะได้ช่วยเหลือกัน” "อัยไม่อยากเรียนที่เดียวกับมัน" "ทำไมป๊าต้องส่งมันมาเรียนที่เดียวกับอัยด้วย" เอวายิ้มบาง ๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน "เอวาว่าก็ดีนะคะ" "เราสองคนเป็นพี่น้องกัน เรียนด้วยกันจะได้ช่วยเหลือกัน" ไอวี่หันขวับไปมองทันที "ช่วยตัวเองให้รอดก่อนเถอะ" "แล้วก็เลิกสาระแนเรื่องของฉันสักที" "ฉันไม่ได้พูดกับเธอ อย่าเสนอหน้า" "ไอวี่!" อธิปขึ้นเสียงทันที "พูดกับน้องดี ๆ" หญิงสาวหัวเราะเยาะเบา ๆ "น้องเหรอคะ..." "อัยไม่มีน้อง" บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที อธิปถอนหายใจ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ถ้าแกยังทำตัวแบบนี้" "ไม่กลับไปเรียน" "เอาแต่ใช้ชีวิตเหลวไหลไปวัน ๆ" "ป๊าจะตัดค่าใช้จ่ายทุกอย่างของแก" "บัตรเครดิตทุกใบ ป๊าจะอายัดทั้งหมด" "จากนี้ ถ้าอยากใช้เงิน ก็หาเอง" ไอวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง ดูเหมือนครั้งนี้...ป๊าจะเปลี่ยนไปจริง ๆ เธอเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนหมุนตัวเดินออกจากคฤหาสน์ ขึ้นรถ แล้วขับออกไปทันที. ไอวี่ขับรถกลับมายังคอนโดหรูใจกลางเมือง ที่นี่คือทรัพย์สินเพียงชิ้นเดียวที่แม่ของเธอทิ้งไว้ให้ก่อนจากไป หลังจากพ่อพารสิกาและเอวาเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ ไอวี่ก็เลือกย้ายออกมาอยู่ที่นี่เพียงลำพัง หญิงสาวเปิดประตูห้อง ก่อนทิ้งกระเป๋าลงบนโซฟาอย่างหมดแรง สายตาของเธอหยุดอยู่ที่กรอบรูปใบหนึ่งบนชั้นวางของ เป็นรูปเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่กำลังยิ้มกว้างอยู่ในอ้อมแขนของผู้เป็นพ่อ รอยยิ้มในวันนั้น... สดใสจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมของตัวเธอในวันนี้ ปลายนิ้วเรียวค่อย ๆ ลูบผ่านกระจกของกรอบรูปเบา ๆ ก่อนภาพในอดีตจะค่อย ๆ ผุดขึ้นมาในความทรงจำ ... ตอนนั้นเธอเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย วันประกาศผลสอบกลางภาค ไอวี่ทำคะแนนได้เต็มทุกวิชา เธอดีใจจนรีบหยิบโทรศัพท์โทรหาพ่อทันที "ป๊า! หนูสอบได้เต็มทุกวิชาเลยนะ!" เสียงหัวเราะจากปลายสายดังขึ้นอย่างภาคภูมิใจ "เก่งมากลูก" "เย็นนี้ป๊าจะไปรับ ไปฉลองกันสองคน" เพียงคำพูดนั้นก็ทำให้ไอวี่ยิ้มกว้างตลอดทั้งวัน เธอนั่งรออย่างมีความสุข รอจนโรงเรียนเลิก รอจนเพื่อนกลับบ้านกันหมด รอจนท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้ม และรอ...จนฟ้ามืด แต่รถของพ่อ... ไม่ก็มาสักที ไม่นาน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น "ไอวี่...ป๊าขอโทษนะ" "เอวาไม่สบาย ป๊าต้องพาไปโรงพยาบาล" "ไว้วันหลังนะลูก ป๊าจะชดเชยให้" เธอเงียบไปพักใหญ่ ก่อนตอบกลับเพียงสั้น ๆ "ค่ะ..." วันนั้น... ไอวี่ไม่ได้เสียใจที่พลาดมื้อฉลอง แต่เธอเพิ่งเข้าใจความจริงบางอย่าง ตั้งแต่วันที่รสิกาและเอวาเข้ามาในชีวิตของพ่อ คนที่พ่อเลือกเป็นอันดับแรก... ไม่ใช่เธออีกแล้ว ตั้งแต่นั้นมา ทุกครั้งที่ต้องเลือกระหว่างเธอกับเอวา คนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง... มักเป็นเธอเสมอ ไอวี่ค่อย ๆ วางกรอบรูปลงตามเดิม ......................
最新章節
เกมรักเดิมพันหัวใจ 10. ทำอะไรลงไป
เขาตอบสั้น ๆ ด้วยเสียงแหบเล็กน้อย “พี่ไปส่ง” ไอวี่พยักหน้า แต่ไม่กล้าสบตาเขาอีก เธอรีบลุกจากเตียง ขาที่ยังอ่อนแรงทำให้เธอเซเล็กน้อย ฮันเตอร์เผลอจะยื่นมือเข้าไปประคอง แต่เมื่อเห็นไอวี่เบี่ยงตัวหลบออกไปเพียงเล็กน้อย ฮันเตอร์ก็ชะงัก มือที่กำลังจะเอื้อมไปประคองเธอค่อย ๆ ลดลงข้างลำตัว ก่อนจะเก็บทุกความรู้สึกไว้ภายใต้สีหน้าเรียบนิ่ง ไอวี่ค่อย ๆ เดินออกจากห้องไปเงียบ ๆ ส่วนฮันเตอร์ยืนอยู่ที่เดิม หลับตาอีกครั้ง พลางถอนหายใจยาว ก่อนจะหยิบกุญแจรถเดินตามเธอออกไป โดยเว้นระยะห่างไว้เงียบ ๆ ฮันเตอร์ขับรถมาตลอดทางโดยไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศภายในรถเงียบเสียจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องยนต์ ไอวี่เอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามหลบสายตาของเขา ส่วนฮันเตอร์ก็ปล่อยให้ความเงียบนั้นดำเนินต่อไป ไม่นาน รถก็แล่นมาจอดหน้าคอนโดของไอวี่ ฮันเตอร์ปลดล็อกประตู ก่อนหันมามองเธอ “ถึงแล้ว” ไอวี่พยักหน้ารับเบา ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอพูดเพียงเท่านั้น ก่อนรีบเปิดประตูลงจากรถ “ไอวี่...” ฮันเตอร์เรียกไว้ แต่หญิงสาวกลับชะงักเพียงเสี้ยววินาที แล้วเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปในล็อบบี้โดยไม่หันกลับมา ฮ
เกมรักเดิมพันหัวใจ 9. จูบแรก
ฮันเตอร์ยืนมองเธอเงียบ ๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มักติดอยู่บนใบหน้าของเขาหายไป เหลือเพียงสายตาที่อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว “ตอนหลับ...ดูไม่ดื้อเหมือนตอนตื่นเลยนะ” เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ ปอยผมเส้นหนึ่งตกลงมาปรกแก้มของเธอ ฮันเตอร์ยื่นมือไปอย่างลังเล ก่อนใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมนั้นทัดไว้ข้างหูอย่างแผ่วเบา สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธออีกครั้ง ยิ่งมอง...ก็ยิ่งละสายตาไม่ได้ เขาเผลอโน้มตัวลงไปเล็กน้อย ราวกับถูกความรู้สึกบางอย่างดึงเอาไว้ แต่เพียงเสี้ยววินาที เขาก็ชะงัก ฮันเตอร์หลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนบังคับตัวเองให้ถอยออกมาหนึ่งก้าว “พอแล้ว...” เขาพึมพำกับตัวเอง “อย่าเริ่ม เดี๋ยวหยุดไม่อยู่” เขาหันหลังเดินเข้าห้องน้ำ หยิบผ้าสะอาดชุบน้ำ บิดจนหมาด ก่อนเดินกลับมาที่ข้างเตียง เพื่อดูแลให้เธอรู้สึกสบายขึ้น เขาเช็ดใบหน้าและมือของเธอเบา ๆ เพื่อให้รู้สึกสบายขึ้น ไม่นานนัก ไอวี่เริ่มขยับตัว “หนาว...” เธอพึมพำเสียงแผ่ว ฮันเตอร์จึงดึงผ้าห่มขึ้นคลุมให้ถึงไหล่ ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง “เป็นไงบ้าง” “มึนหัวหรือเปล่า” ไอวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้
เกมรักเดิมพันหัวใจ 8.ไปดื่มกัน
เมื่อเดินออกมาหน้าคอนโด รถสปอร์ตสีดำคันหรูของฮันเตอร์ก็จอดรออยู่ เธอเปิดประตูขึ้นไปนั่งข้างคนขับ ก่อนคาดเข็มขัดเรียบร้อย ฮันเตอร์เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง วันนี้เธอดูสวยกว่าตอนกลางวันเสียอีก “อยากกินอะไร” ไอวี่หันมายิ้มบาง ๆ “เราไปดื่มกันไหมคะ” “ดื่มเหรอ” “ค่ะ” เธอพยักหน้า “คืนนี้อัยอยากดื่ม” ฮันเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองนาฬิกา “ที่ไหนดี” “ผับ XXX ตรงข้างหน้านี่ก็ได้ค่ะ” ฮันเตอร์ส่ายหน้าเบา ๆ “ไปอีกที่ดีกว่า” “เดี๋ยวพี่พาไป” พูดจบ เขาก็ออกรถทันที ......................... ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา รถเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าผับหรูแห่งหนึ่ง แสงไฟนีออนส่องสว่างตัดกับบรรยากาศยามค่ำคืน รถสปอร์ตและรถหรูจอดเรียงรายอยู่เต็มลาน ฮันเตอร์ดับเครื่อง ก่อนหันมามองเธอ “เคยมาที่นี่ไหม” ไอวี่ส่ายหน้า “ไม่เคยค่ะ” “อัยเที่ยวแต่แถวคอนโด จะได้กลับง่าย ๆ” ฮันเตอร์ยิ้มมุมปาก “งั้นวันนี้ลองที่นี่” “รับรอง...ชอบแน่” เขาเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ ก่อนพาเดินเข้าไปด้านใน ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวเข้าผับ พนักงานทุกคนต่างโค้งทักทายฮันเตอร์อย่างนอบน้อม “สวัสดีครับคุณฮ
เกมรักเดิมพันหัวใจ 7.เด็กดื้อ
เด็กดื้อคนนี้ ยังพอฟังกันบ้าง ตลอดการซ้อม ไอวี่ตั้งใจ เดินกลางแดดก็ไม่บ่นสักคำ จนกระทั่งการซ้อมสิ้นสุดลง นักกีฬาทยอยเดินออกจากสนาม ไอวี่กำลังจะเก็บของเตรียมกลับ แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นเอวาเดินตรงเข้ามาทางฮันเตอร์ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายขึ้นทันที เธอรีบเดินตรงไปหาเขา “พี่ฮันเตอร์คะ” ฮันเตอร์หันมาตามเสียงเรียก “ขอถ่ายรูปไปทำรายงานได้ไหมคะ” “ได้สิ” เขาพยักหน้ารับ ก่อนขยับเข้ามายืนข้างเธอ ไอวี่ยกโทรศัพท์ขึ้น แต่แกล้งทำหน้าลำบากใจ “พี่ถือโทรศัพท์ให้หน่อยได้ไหมคะ แบบนี้อัยหน้าใหญ่มากเลย” ฮันเตอร์หัวเราะเบา ๆ “เรื่องเยอะจริง” เขารับโทรศัพท์จากมือเธอ แล้วหันกล้องกลับมาเตรียมถ่ายเซลฟี จังหวะนั้นเอง ไอวี่ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ก่อนแกล้งเสียหลัก “อุ๊ย!” ร่างบางเอนเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากแตะแก้มของฮันเตอร์เพียงเสี้ยววินาที ฮันเตอร์ชะงักไปทันที เขาหันมามองเธออย่างตกใจ ส่วนไอวี่ก็รีบถอยออก สีหน้าตื่นไม่แพ้กัน “ขอโทษค่ะ!” เธอยกมือปิดปากตัวเอง “อัยเซ…ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” ฮันเตอร์มองหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดี “ไม่เป็
เกมรักเดิมพันหัวใจ 6.ทำผิดอะไร
พูดจบ ไอวี่ก็ขึ้นรถ ก่อนขับออกไปทันที เอวาได้แต่ยืนฮึดฮัดขัดใจ ระหว่างทางกลับ ภาพในอดีตค่อย ๆ ย้อนกลับมา วันที่รสิกากับเอวาเพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้าน ต่อหน้าพ่อ… ทั้งคู่ทำตัวอ่อนโยนกับเธอ พูดดี ยิ้มให้ และทำเหมือนอยากเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่เมื่อไม่มีพ่ออยู่… ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป คำพูดเสียดสี การกลั่นแกล้งเล็ก ๆ น้อย ๆ และการทำให้เธอรู้สึกว่า… เธอไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังนั้น สุดท้ายไอวี่จึงเลือกออกมาอยู่คอนโดของแม่ เพราะอย่างน้อย… ที่นี่ไม่มีใครทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นคนนอก ……………………… วันต่อมาไอวี่เลิกเรียนเร็ว จึงมาถึงชมรมกีฬาก่อนเวลา เธอนั่งรออยู่บนอัฒจันทร์ พร้อมหยิบ MacBook ขึ้นมาทำรายงานกิจกรรมส่งอาจารย์ ไม่นานฮันเตอร์ก็เดินเข้ามา “วันนี้มาเร็ว” “เลิกเรียนเร็วค่ะ” เขาเหลือบมองหน้าจอ “ทำอะไรอยู่” “ทำรายงานกิจกรรมค่ะ” ฮันเตอร์ก้มดู ก่อนถาม “ทำผิดอะไร ถึงต้องมาทำกิจกรรมเพิ่ม” “อัยหยุดเรียนไปเกือบสองอาทิตย์ค่ะ” “แล้วทำไมไม่มาเรียน” ไอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง “ตอนนั้น…อัยยังจัดการตัวเองไม่ได้ แต่ตอนนี้คิดได้แล้วค่ะ” ฮันเตอร์เห็นแวว
เกมรักเดิมพันหัวใจ 5.ไม่ยอม
ไอวี่กำโทรศัพท์แน่นสายตาที่เคยเรียบนิ่งค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นแน่วแน่ไม่ได้…สิ่งที่แม่ลำบากสร้างมากับป๊า…เธอจะไม่มีวันยอมให้ตกไปอยู่ในมือเมียน้อยกับลูกของเมียน้อยเด็ดขาด……………ตกเย็นไอวี่เดินมาถึงชมรมกีฬาพร้อมไทม์วันนี้มายด์กับมิรินติดธุระ จึงฝากไทม์มาเป็นเพื่อนเธอฮันเตอร์ที่กำลังคุยกับนักกีฬา หันมาเห็นทั้งคู่เดินเข้ามาพอดีสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ไทม์มากับผู้ชายคนนี้อีกแล้ว…หรือว่า…เป็นแฟนกันมิน่าล่ะ ถึงได้ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนไอวี่เดินตรงเข้ามาหาฮันเตอร์เหลือบมองนาฬิกา“ช้านะเรา”“ทุกคนรอกันอยู่”ไอวี่รีบอธิบาย“อัยไม่รู้ว่าต้องเริ่มซ้อมกี่โมง”“แวะกินข้าวเสร็จก็รีบมาทันทีเลยค่ะ”ฮันเตอร์พยักหน้าเบา ๆ หันไปบอกทุกคนให้ตั้งแถวเริ่มซ้อมก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบกับไอวี่“จะบอกว่าตัวเองไม่ผิดงั้นสิ”ไอวี่รีบส่ายหน้า“ไม่ได้บอกว่าไม่ผิดค่ะ”“แต่อัย…”เธอพูดไม่ออกฮันเตอร์ตัดบท“ครั้งหน้ามีความรับผิดชอบกว่านี้หน่อย”“ในเมื่อรับปากอาจารย์แล้ว ก็ควรตรงเวลา”ไอวี่เม้มริมฝีปาก ก่อนพยักหน้ารับ“…ค่ะ”ฮันเตอร์มองใบหน้าที่กำลังงอนิด ๆ แล้วแอบยิ้มมุมปากเวล
你可能也喜歡
My Bad Boy วิศวะคลั่งรักเมียเด็ก
เอวาริณ ชาริณ30.0K 閱讀量เกมรักโคตรร้าย วิศวะโคตรเลว
มอร์ฟีน กลิ่นคาราเมล MorphineCaramel41.8K 閱讀量หวงรักร้ายนายวิศวะ
Kim Nayeol8.9K 閱讀量เมียใจแตก (NC20+)
สนามอารมณ์20.1K 閱讀量พันธะวิศวะร้ายพ่ายรัก
Kim Nayeol125 閱讀量LUV My Demon สยบหัวใจคุณชายปีศาจ
Phat_sara55 閱讀量กรงกาม | ไม่มีทางหนี
ยัยปลาซิว131 閱讀量สุดท้ายคือความรัก | แบม+ธาวิน {NC25+}
พิมลอริน [Pim.Lorin]126 閱讀量
