ログイン“แล้วสิงห์เป็นไงบ้าง มาอยู่กับแพรไหมหลายวัน ปรับตัวได้หรือยัง?”“แพรไหมดูแลผมดีมากครับ”“ดีแล้ว แม่ก็ดีใจที่คู่หมั้นได้เจอหน้ากันสักที ว่าแต่ยัยแพรจำสิงห์ได้เหรอลูก?” หญิงวัยกลางคนลูบหลังชายหนุ่มแล้วถามเสียงนุ่ม พวกเขาคุยกันไม่ดังมากนักเพราะกลัวจะรบกวนคนหลับ “คู่หมั้น…เหรอคะ?”แต่เหมือนจะยังดังเกินไปอยู่ดี เพราะตอนนี้แพรไหมลืมตามองทุกคนอยู่บนเตียงแล้ว คิ้วเรียวขมวดมุ่นให้กับสิ่งที่ได้ยิน ร่างเล็กยันตัวขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก สิงห์จึงถือวิสาสะช่วยประคอง นั่นทำเอาแพรไหมมองตาขวาง“แพรไหม เป็นไงบ้างคะลูก?”“แม่ เมื่อกี้แม่พูดอะไรนะคะ แม่ว่าใครเป็นคู่หมั้นใครนะ?”“สิงห์ยังไม่ได้บอกแพรเหรอลูก ว่าสิงห์เป็นคู่หมั้น”“ตั้งใจจะบอกเร็ว ๆ นี้ครับ” สิงห์เหนือกลับมานั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมเมื่อเห็นว่าคนป่วยมีแรงเหลือพอจะลุกขึ้นนั่งทำหน้างอแล้ว“เห็นบอกแม่กับพ่อว่าให้ปิดไว้ก่อนกลัวแพรตกใจ แล้วจะมาบอกเอง แม่ก็นึกว่าได้คุยกันแล้ว”“ทำไม…นี่แก!” คราแรกแพรไหมไม่เข้าใจ แต่พอปะติดปะต่อเรื่องราวได้ก็หันไปพูดเสียงเข้มใส่สิงห์เหนือที่นั่งทำหน้าทองไม่รู้ร้อนอยู่ทันที ถ้าเป็นแบบนี้คือสิงห์เหนือไม่ใช่คนสวน แต่เป็นคู
คนที่เพิ่งนั่งลงได้ไม่ถึงสิบนาทีดีดักลุกพรวดขึ้นทันที ก่อนจะก้าวยาว ๆ ตรงไปยังไทเกอร์ที่ตั้งท่าจะอุ้มแพรไหม ทว่ากลับมีมือหนาคว้าเอวเธอแล้วดึงให้เข้าประชิดตัว ก่อนจะช้อนอุ้มขึ้นอย่างรวดเร็วท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน“เดี๋ยวสิน้อง!” ไทเกอร์ยืนขวางหน้าเครียด เขากำลังทำเรื่องเสี่ยงตายอย่างการกำลังจะมีปัญหากับลูกหลานผู้มีอิทธิพล แต่จะให้มองดูเพื่อนร่วมปีโดนอุ้มไปต่อหน้าต่อตาก็ทำไม่ได้เช่นกัน “แพรไหมเป็นเพื่อนพี่ พี่จะพาเธอไปพักเอง น้องเป็นใครถึงมาอุ้มเพื่อนพี่ แบบนี้?”ดวงตาคมกริบมองรุ่นพี่ทั้งหลายที่ยืนล้อมตัวเองไว้ก่อนจะพรูลมหายใจเบา ๆ ดวงตาคมกรอกไปด้านบนเล็กน้อยราวกับกำลังครุ่นคิด แต่เมื่อขี้เกียจจะหาข้ออ้าง ท้ายที่สุดก็เอ่ยบอกไปแบบดื้อ ๆ“เป็นผัว”“ห๊ะ อะไรนะ ไม่ตลกนะโว้ย?”“เป็นผัวแพรไหมครับ”ไทเกอร์ช็อค ฟรังค์ช็อค และทุกคนที่ได้ยินก็นิ่งอึ้งไปกับคำพูดนั้น แต่คนพูดก็ไม่แยแสอะไร เพราะเริ่มรู้สึกได้ว่าคนในอ้อมแขนตัวร้อนขึ้นเรื่อย ๆ เขาเลยแทรกตัวเดินผ่านทุกคนไปดื้อ ๆ แต่เพื่อนสาวคนสนิทก็ยังดื้อรั้นตามไปเพราะความเป็นห่วงแพรไหม เธอยืนขวางร่างสูงอีกครั้ง จนสิงห์เหนือชักจะอารมณ์เสีย“ปล่อ
“แพรไหม แกไหวไหมวะ?” ฟรังค์ลูบแขนเพื่อนสาวที่สภาพไม่ค่อยดีนักด้วยความเป็นห่วงเป็นใย ใบหน้าหวานของแพรไหมตอนนี้ซีดเซียวชนิดที่ว่าเครื่องสำอางค์ก็ปิดไม่มิด ดวงตาคู่สวยฉายแววเหนื่อยล้า แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นแพรไหมก็ยังยิ้มบาง ๆ ให้เพื่อน ที่ถามตัวเองอย่างเป็นห่วง“ไม่เป็นไรฟรังค์ เราแค่นอนไม่พอ”“ไปนั่งพักก่อนก็ได้นะ”“เราไหวน่า”เจ้าของร่างแบบบางยืนยันกับเพื่อนหนักแน่น ทั้งที่ความจริงก็รู้สึกแย่ไม่น้อย เพราะเมื่อวานเธอโดนผู้ชายคนนั้นเล่นงานจนแทบลุกมาเรียนไม่ไหว แต่เนื่องจากเป็นกิจกรรมรับน้องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ คนก็ดูเหมือนไม่ค่อยพออยู่แล้ว เพราะมีบางคนต้องไปเตรียมงานอื่น ถ้าเธอไปอีกคนก็คงทำกิจกรรมลำบากขึ้นอีก สู้มาช่วยเพื่อน ๆ คงจะดีกว่าเธอเป็นรุ่นพี่ปีสาม และกิจกรรมนั่นคือการรับน้องที่จัดขึ้นในคณะ รุ่นพี่หลายคนถูกแบ่งกลุ่มไปทำแต่ละหน้าที่แตกต่างกันไป แพรไหมกับกลุ่มเพื่อนได้รับหน้าที่เป็นพี่สันทนาการร่วมกับเพื่อนในคณะคนอื่นอีกนิดหน่อย พวกเขายืนเรียงกันในโซนหลัง ส่วนด้านหน้าคือกลุ่มรุ่นน้องที่นั่งเรียงรายและพี่ว๊ากที่ยืนคุมอยู่รอบ ๆ“ไหน มาครบกันรึยัง?” เฮดว๊ากของปีนี้คือประธานรุ่นปีสามอย่า
อาณาเขตบ้านมีรั้วรอบขอบชิด และตรงที่พวกเขาอยู่ก็อับสายตาเมื่อมองจากภายนอก แต่ยังไงมันก็เป็นกลางแจ้ง คุณหนูของบ้านเลยประท้วงสุดในยามโดนคนสวนดึงแพนตี้ชุ่มน้ำหวานให้ร่นลงไปอยู่บนเรียวขา“หยุดนะ เป็นบ้ารึไง? นี่มันข้างนอกนะสิงห์”“หุบปากแล้วจับไว้” ชายหนุ่มตลบชุดนอนกระโปรงของเธอให้ขึ้นไปกองบนเอวบางแล้วบังคับให้เธอจับไว้ ด้วยความตกใจเลยทำตามที่สิงห์บอก เธอยืนพิงหลังไปกับต้นไม้สูง มองตามร่างหนาที่ทรุดกายลงนั่งบนส้นของตัวเองตรงหน้ด้วยสายตาไม่เข้าใจดวงตาคมกริบมองสภาพดอกไม้งามที่ทั้งแดงจากการเสียดสีเมื่อครู่ ทั้งฉ่ำด้วยน้ำหวานมากมายด้วยความกระหาย เขาไม่รอให้คนสวยเอ่ยอะไรให้ระคายหู รีบตรงเข้าไปใช้จมูกหอมลงบนเนินเนื้ออวบอูมขาวผ่องทันที ก่อนจะแลบปลายลิ้นแยงเลียร่องกลีบจนคนที่ยืนอยู่ขาอ่อนขาเปลี้ย“อื้ออ อ๊าา สิงห์ อย่านะ ไป ไปในบ้านได้ไหม?”“ไม่เอา ควxกูปวดตั้งแต่เห็นคุณหนูใส่ชุดร่าน ๆ นี่แล้ว”สิงห์ไม่ฟังคนที่ระแวดระวังรอบด้านอีกต่อไป เขาฝังใบหน้าลงหาความอุ่นชื้นอย่างหิวโหย ดุนปลายลิ้นแหย่เข้าไปทักทายปากรูก่อนจะยกขาข้างหนึ่งของเธอพาดบ่า เงยหน้าซดน้ำหวานลงคอ ดูดกัดขบขยี้ทั้งกลีบบางและเม็ดเสียวจน
แสงแดดอ่อนจางสอดทะลุผ่านม่านบาง ๆ เข้ามาในห้อง มันอาบไล้ไปทั่วร่างแบบบางที่นอนนิ่ง ไม่นานนักแพรไหมก็ตื่นขึ้นเพราะแสงที่ส่องมาบนหน้า เธอขยับขึ้นนั่ง อาการขัด ๆ และเจ็บเสียดหายไปจนเกือบหมดแล้ว เพราะได้นอนพักผ่อนมาสองวันเต็มโดยไม่มีใครบางคนมากวนน่าเจ็บใจที่ต้องบอกว่ายาที่สิงห์ซื้อมาให้มันได้ผลดีชะงักเรียวขาขาวในชุดนอนกระโปรงสั้นประมาณเข่าเดินไปล้างหน้าแปรงฟันอย่างงัวเงีย พอเสร็จก็ชะโงกหน้าลงไปมองสวนหน้าบ้าน หรี่ตามองต้นพันธุ์ที่น่าจะเพิ่งมาถึงเมื่อเช้า ก่อนจะรีบเดินลงไปเพื่อเช็คว่าได้ครบตามที่สั่งหรือเปล่า“คุณหนู ต้นกุหลาบมาส่งแล้วนะคะ”“แพรเห็นแล้วค่ะป้าใจ ว่าจะไปดูอยู่”“รีบจนลืมเปลี่ยนชุดเลยเหรอคะเนี่ย?”เธอก้มมองชุดนอนของตัวเองอย่างอาย ๆ แต่แม่บ้านก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่เอ็นดูเท่านั้น เธอตักข้าวต้มให้คุณหนูของบ้านก่อนจะวางลงบนโต๊ะ แพรไหมเลยตัดสินใจมานั่งทานก่อน จะได้มีแรงทำแปลงปลูกกุหลาบเพิ่ม“เดี๋ยวป้าต้องออกไปซื้อกับข้าวนะคะคุณหนู อาจจะกลับมาอีกทีช่วงเย็นเลย มื้อเที่ยงป้าเตรียมไว้ให้แล้วค่ะ”“ขอบคุณนะคะ”หญิงสาวจัดการข้าวต้มกุ้งตรงหน้าจนหมด จังหวะเดียวกับที่ป้าใจเตรียมตัวออกไปด้านนอ
“อ่าาส์ อย่าเกร็งสิวะ ขยับลำบากฉิบ”“อืออ ๆ ไม่เอา เจ็บ”ความเสียวแทบเลือนหายเมื่อความเจ็บมีมากกว่า สิงห์ที่ขยับตัวไม่ได้เลยยอมก้มลงจูบปลอบเธออย่าเอาใจ มือข้างหนึ่งกอบกุมเต้านิ่มของคนที่นอนราบ ส่วนอีกข้างก็บดขยี้เม็ดเสียวให้ด้วยความชำนาญสิงห์เองก็เจ็บไปทั่วท่อนลำเพราะรูร้อนมันนวดเอ็นเขาไม่หยุด ยิ่งมีแตงกวายัดเบียดอยู่อีกยิ่งทำให้โคตรจะแน่นและเสียวตรงปลายไม่หยุด เมื่อรู้สึกได้ว่าเธอเริ่มปรับตัวได้ก็ค่อย ๆ ขยับช้า ๆ“อึ่กก อื้มม”ริมฝีปากร้อนยังคงจูบเธออย่างหนักหน่วง ลิ้นเล็กถูกคาบดึงออกมานอกปากแล้วดูดอย่างแรง ไม่นานนักแพรไหมเริ่มจูบตอบกลับมา มือบางคว้าไหล่เขาไว้แล้วจิกเล็บลงไป เอวสอบเลยค่อย ๆ เร่งจังหวะกระแทกให้เร็วขึ้นทีละระดับไม่นานนักสิงห์ก็เด้าเอวได้ไวขึ้นเพราะรูนุ่มเริ่มขยาย ทุกครั้งที่ตอกอัดลำเอ็นเข้าไปก็จะได้ยินเสียงครางออกมาเสมอ แพรไหมคับแน่นไปหมดทั้งรูหน้ารูหลัง เธอเชิดใบหน้าขึ้นเมื่อชายหนุ่มก้มลงบดขยี้ยอดอกสวยรุนแรง เกี่ยวขารัดเอวสอบไว้ให้ขยับเข้าลึกอีก“แรงอีก อ๊าาา ลึก ลึกมาก อ๊ะ”“ไม่เจ็บแล้วเหรอคุณหนู อ่าา เสียวรูมากกว่าใช่ไหม?”“อึ่กก สะ เสียวมาก อ๊าา ตรงนั้น”สะดุ้งโห







