บทที่ 4 ชีวิตต้องเลือกข้าง

จักรพรรดิหนุ่มสุขสมครั้งแล้วครั้งเล่า จวบจนค่อนคืนเรี่ยวแรงของมังกรคะนองศึกถึงหลับปุ๋ย เล่นเอานางเมื่อยขบไปทั้งตัว เพราะรูดรั้งไม่รู้เท่าไหร่ จนเขาปล่อยธารน้ำขุ่นถึงสามรอบ แม้ไม่ได้เข้าไปเยี่ยมชมในโพรงกลีบบุปผา แต่ว่ามันทำให้เขาได้สุขกายก็เพียงพอแล้ว

นางยกมือขึ้นปาดเหงื่อพร้อมกับถอนหายใจ ดีที่วันนี้หลอกล่อเขาให้ตามใจนางได้ ไม่เช่นนั้นบุปผางามที่กำลังช้ำอยู่จะไม่หายง่าย

“หลันถิงให้คนเตรียมน้ำ ข้าจะแช่น้ำ” เขาพริ้มตาหลับไปแล้ว นางจึงเดินมากระซิบนางกำนัลที่หลบอยู่ด้านนอก คงได้ยินได้เห็นการกระทำของนางแล้ว เชื่อว่าพรุ่งนี้นางคงเป็นหัวข้อสนทนาของเหล่าสนมขี้อิจฉาเป็นแน่

วันนี้ประกาศแต่งตั้งหลายตำหนักยังไม่ทันตั้งตัว แต่พรุ่งนี้ไม่ใช่ นางคงต้องเตรียมตัวตั้งรับการสอพลอให้ดีแล้ว

จักรพรรดิหนุ่มค้างคืนที่ตำหนักมิ่งฮวา อันที่จริงนางก็ไม่ได้มีชื่อตำหนักอะไร เพียงแต่เมื่อวานขันทีให้เอาป้ายมาติด นอกจากหลงนางไม่พอแค่เลื่อนขั้นเป็นสนมขั้นเฟย ยังประทานชื่อตำหนัก พร้อมทั้งส่งเหล่าทหารมาปรับปรุงตำหนักให้สวยงามขึ้นอีก นับว่าดีต่อนางไม่น้อย ไม่ต้องอยู่ตำหนักเก่าทรุดโทรม

หลังจากฝ่าบาทเสด็จกลับไปแล้วในวันนี้ เหล่าข้าวของเครื่องประดับกำไลหยกถูกส่งมายังตำหนักมิ่งฮวาของนางอีกหีบใหญ่

“เรียนพระสนมเสียนเฟย นี่เป็นรางวัลที่ฝ่าบาทประทานให้พ่ะย่ะค่ะ” ซือกงกงจัดการให้คนเปิดคลังสมบัติจักรพรรดิจัดเครื่องใช้ เครื่องประดับต่าง ๆ ส่งไปยังตำหนักมิ่งฮวาทันที ยิ่งเห็นสีหน้าดีใจของพระสนมเขาก็ยิ่งวางใจ

“ขอบคุณกงกง” นางยิ้มให้แม้ว่าที่จริงอยากได้เงินกับทองก็ตาม ของพวกนี้มีไปก็รกรุงรัง ข้าอยู่แต่ในวังหลวง จะแต่งให้ใครเชยชมกัน นอกจากจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ที่มีองค์เดียวแล้วต้องแบ่งกับสตรีนับพันในวังหลัง

“นายหญิง ท่านเป็นที่โปรดปรานแล้วนะเจ้าคะ” คนที่ดีใจที่สุดเห็นจะเป็นหลันถิง นางเข้าวังมาก็ถูกส่งมาอยู่กับพระสนมกุ้ยเหริน ที่ไม่มีอำนาจทางบ้านเกื้อหนุนเหมือนเหล่าสนมอื่น ๆ จนในที่สุดคำอ้อนวอนของนางก็เป็นจริง เมื่อพลิกป้ายเป็นพระสนมของนาง ย่อมมีข่าวดีเรื่อยมา จนตอนนี้นางเป็นนางกำนัลขั้นหนึ่งของพระสนมขั้นเฟยแล้ว

“เจ้าก็อย่าดีใจไป ข้าเห็นมานักต่อนักแล้ว ข้าไม่ใช่จะอยู่ยั้งยืนยงหรอก แค่อำนาจชั่วคราว ข้าอยากทำบางสิ่งที่เป็นกิจการของข้า” แน่นอนว่านางมาจากยุคสองพันยี่สิบสาม เรื่องการหาเงินนั้นนางถนัด โดยเฉพาะหาเงินกับผู้หญิงในวังหลวง

ฝ่าบาทโปรดก็เป็นเรื่องของโชคชะตา แต่ถ้านางทำเครื่องหอมไปหลอกขายเหล่าสนมและนางในทั้งหมด คิดดูว่าข้าจะร่ำรวยปานใด

ฮ่า ฮ่า ฮ่า....!!!

‘ฮ่องเต้จะต้องตะลึงในความมั่งคั่งของข้า’

“เสียนเฟยเพคะ มีนางกำนัลส่งมาเพิ่มเพคะ” นางคิดดูแล้วตามกฎของวังต้องห้าม ที่สนมขั้นเฟยจะมีนางกำนัลติดตามถึงหกคน นางคงจะปวดหัวแค่จำชื่อก็หมดเวลาแล้ว แต่เงินสามร้อยตำลึงเมื่อไหร่จะมาถึงกัน นางอยากได้เงินทุนไปทำเครื่องหอมและเครื่องประทินโฉม

“ให้พวกนางรับใช้ด้านนอกก็แล้วกัน ถามพวกนางดูว่าถนัดสิ่งใด” วันนี้นางอยากพักผ่อนจึงสั่งให้หลันถิงดูแลตำหนักแทนนาง หากตำหนักใดส่งของกำนัลมาก็ให้หลันถิง จดไว้ก็แล้วกัน เดี๋ยวนางจะเลือกพวกกำไลที่ได้จากองค์จักรพรรดิตอบแทนพวกนางไป

อี้ผินฮองเฮารับรู้เรื่องที่ฝ่าบาทเสด็จตำหนักมิ่งฮวาสองวันติดก็รู้สึกพิโรธนัก ฝ่าบาทไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน ตลอดเจ็ดปีที่แต่งงานกันมา แม้ไม่ได้โปรดนาง แต่ว่าก็ให้เกียรตินางไม่ไปค้างตำหนักใด เว้นไว้เพียงสองตำนักคือ ตำหนักฉิน ที่แปลกว่าสายพิณ เพราะนางเล่นพิณเก่ง กับตำหนักเสวียเหมยของกุ้ยเฟย

ยิ่งอยู่ ๆ จะมาเปลี่ยนไปจากธรรมเนียมที่เคยปฏิบัตินั้นเหมือนนางถูกหยามน้ำหน้าเล็กน้อย ต่อให้หลงปานใดก็ไม่เคยค้างคืน และให้โปรดเพียงใด พระองค์ก็เก็บอาการไม่เคยซ้ำตำหนัก นี่ให้จุดโคมที่ตำหนักมิ่งฮวาสองคืนติด อำนาจฮองเฮาของนางยังจะมีอยู่หรือไม่...

“ส่งน้ำแกงห้ามครรภ์ไปหรือไม่” ปกติหากฮองเฮาไม่ได้ตั้งครรภ์จะส่งน้ำแกงห้ามครรภ์ให้เหล่าพระสนมที่ถวายงาน แต่บัดนี้นางตั้งครรภ์และคลอดเป็นองค์หญิงตัวน้อยวัยสองหนาว ไม่รู้ว่ากรมหมอหลวงละเลยเรื่องนี้ไปหรือยัง

“เอ่อ...ฝ่าบาททรงให้ยกเลิกส่งยาห้ามครรภ์ตั้งแต่พระองค์คลอดองค์หญิงเพคะ” นางกำนัลคนสนิทของฮองเฮารายงาน

เพล้ง!!!

เสียงถ้วยชาแตกละเอียด เมื่อรับรู้ว่ากฎที่นางตั้งถูกจักรพรรดิยกเลิกไม่ปรึกษานางเลย นี่คงไม่ใช่ว่าเขาตั้งใจยึดอำนาจนางหรอกนะ

“ดี...ดีจริง ๆ”

ปากบอกว่าดี แต่มือของนางกำแน่นสนิท ราวกับอยากให้กำปั้นนี้ไปอยู่บนหัวใครสักคนให้หายแค้นฝ่าบาทนัก

“ส่งเทียบเชิญดื่มน้ำชาไป” เมื่อไม่อาจทำสิ่งใดได้ เช่นนั้นก็อยากยลโฉมนักว่าสตรีผู้นี้เป็นใคร ถึงฝ่าบาทโปรดปรานจนสนมทั้งวังริษยารวมทั้งนางเองก็ด้วย

“เพคะฮองเฮา”

นอกจากตำหนักฉินแล้วที่ร้อนรน ตำหนักเสวียเหมยของหลี่กุ้ยเฟยก็ไม่น้อยหน้ากัน ทั้งสืบความเรื่องที่มาของสนมที่กุมพระทัยฝ่าบาทในตอนนี้ว่าเป็นใครมาจากที่ใด

“ได้เรื่องแล้วเพคะ นางมาจากตระกูลเสิ่นที่ไม่คิดสนับสนุน เพราะตำแหน่งของนางคือสนมระดับล่าง เมื่อตอนนี้เลื่อนขั้นขึ้นมาเหล่าครอบครัวเดิมก็แปลกใจเพคะกุ้ยเฟย”

“หึ...คนชั้นต่ำพรรค์นั้นหรือคู่ควรให้ฝ่าบาทโปรด” หลี่กุ้ยเฟยแสยะยิ้ม แล้วก็สั่งการนางกำนัลตัวเองต่อ

“ส่งเทียบเชิญดื่มน้ำชาไป”

“เอ่อ..กุ้ยเฟยเพคะ ข้าน้อยรู้มาว่าฮองเฮาเองก็อยากเชื่อมไมตรีด้วยเพคะ” เท่านั้นก็เหมือนได้ยินเสียงไม่พอใจออกจากลำคอพระสนมกุ้ยเฟยหนึ่งคำ ‘เหอะ!’

“เจ้าคิดว่านางอยากสร้างไมตรีงั้นรึ อย่างนางน่ะหรืออยากสร้างไมตรี หากสร้างศัตรูยังพอเป็นไปได้”

เพราะฮองเฮาทำให้นางมีลูกยากจนทุกวันนี้ เดิมนางและฮองเฮาแต่งเข้ามาพร้อมกัน แต่ว่านางได้เป็นแค่กุ้ยเฟย แต่ว่ากันว่ากุ้ยเฟยคือสนมที่ฝ่าบาทโปรด แน่นอนว่ายามพลิกป้ายนางย่อมได้รับการเลือกมากกว่าอี้ผินที่เป็นฮองเฮา แต่เมื่อหลังหลับนอนกับฝ่าบาท น้ำแกงห้ามครรภ์ก็ถูกส่งมาทุกคืน เพื่อให้ฮองเฮาตั้งครรภ์ก่อน

นางเฝ้าสาปแช่งทุกวัน ขอให้นางไม่ได้โอรสแล้วมันก็จริงอย่างปากนางแช่ง ประสูติครรภ์แรกได้เป็นองค์หญิงน้อย ฝ่าบาทจึงสั่งแบบลับ ๆ ให้เลิกส่งยาห้ามครรภ์ให้สนมทุกคนกิน นั่นทำให้นางดีใจยิ่ง แต่ก็ใช่ว่าจะง่ายในการรับเลือกให้ปรนนิบัติฝ่าบาท เพราะมีสนมอีกมากมายที่รอคอยวันคืนแสนสุขนี้ด้วยเช่นกัน

แล้วนางก็ไม่ตั้งครรภ์เสียที แต่ที่เจ็บใจนักเพราะหมอหลวงวินิจฉัยว่าเพราะนางดื่มยาห้ามครรภ์มากเกินไปทำให้การตั้งครรภ์ยากยิ่ง นับแต่นั้นฮองเฮาคือศัตรูตัวร้ายของ

หลี่กุ้ยเฟยมาตลอด

“ส่งไปให้นางเลือกเอง ว่าจะอยู่กับฮองเฮาตัวร้ายที่สุดในวังหลัง หรือจะเลือกกุ้ยเฟยแสนดีเช่นข้า” นางไม่สนใจใครจะส่งเทียบเชิญไปจิบน้ำชา นางสนเพียงว่าสตรีผู้นั้นเลือกข้างไหนต่างหาก

แล้วเทียบเชิญสองตำหนักก็วางอยู่ตรงหน้าของเสียนเฟย นางเอามือกุบขมับแล้ว วันและเวลาเดียวกันเช่นนี้ จงใจให้นางเลือกชัด ๆ แม้ว่านางจะเลือกยากไปสักหน่อยก็เถอะ แต่ว่านางไม่อยากเข้าถ้ำเสือตัวเมียสักถ้ำ เพราะเสือตัวผู้มาเฝ้าถ้ำของนางหลายวันแล้ว เสือตัวเมียคงร้อนรนคันตูดยิบ ๆ อยากให้นางไปพบ

“ข้าแกล้งป่วยดีหรือไม่” เสิ่นลี่เซียนถามกับนางกำนัลตัวเอง

“แต่พระสนมให้หมอหลวงไปตรวจแล้วนี่เจ้าคะ แถมหมอหลวงยืนยันประกาศรอบวังอีกต่างหาก” ได้ฟังเหตุผลคนของตัวเองแล้วก็กลุ้มใจ หากต้องเลือกนางขอนอนดีกว่า ไปให้เสือตัวเมียทั้งสองตะปบเอา