Share

Chapter 6 | หมาน้อย (NC)

last update Petsa ng paglalathala: 2026-06-01 22:06:03

'อึก...อึก...'

เสียงริมฝีปากดูดลำรักแท่งใหญ่ขึ้นลงสุดความสามารถดังเล็ดลอดออกมาจากปากสวยเป็นกระจับ วิเวียนมองลำเอ็นอวบคาปากตนเองด้วยความรู้สึกมันเขี้ยว ยิ่งรู้สึกก็ยิ่งแกล้งมันหนักหน่วงจนเจ้าของร่างกายสั่นเทิ้มปลายเท้าเหยียดเกร็ง

แลนซ์ เซอร์ล็อตหน้าแดงก่ำนอนหลังพิงเตียงหมดสภาพ เสื้อเชิ้ตสีแดงเบอร์กันดีถูกคาบเอาไว้ในปาก กลั้นเสียงครางตนเองแต่เธอกลับมองว่ามันโคตรเซ็กซี

เธอไม่รู้ว่าทำไมคนสวมแว่นตาเชยๆ ทรงคุณตาถึงมีรูปร่างกำยำสมบูรณ์แบบได้มากขนาดนี้ หุ่นของเขาเหมือนนักกีฬาฟุตบอลฟีฟ่าสุดฮอตที่เคยเห็นตามทีวี แถมยังมีก้อนขนมปังก้อนใหญ่ถึงแปดก้อน

เพราะแบบนี้หรือเปล่า ในตอนแรกที่เธอขอให้เขาช่วยดื่มคนตรงหน้าจึงออกอาการงอแง

เขากลัวว่าแอลกอฮอล์จะทำลายกล้ามเนื้อตัวเอง

“ออกกำลังบ่อยเหรอ...” เธอปล่อยริมฝีปากจากลำหนาขึ้นมาพักหายใจและถาม

คนตรงหน้าพยักหน้าระรัว พยายามกดหัวเธอเข้าไปทำอย่างเดิมอีกจนวิเวียนหัวเราะ

เขาบอกว่าเป็นเพื่อนกับบันนี่ แปลว่าอายุของเราในตอนนี้เท่ากัน แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็ยังแอบรู้สึกว่าตนเองกำลังจะได้กินกระดูกอ่อน เพราะก่อนจากโลกเดิมมา เธอคือพนักงานออฟฟิศวัยสามสิบปี

ยัยผู้หญิงสามสิบ ที่กำลังจะได้กินเด็กหนุ่มวัยยี่สิบสอง

แม่จะซัดให้ไม่เหลือแม้แต่กระดูก

“ทำอีก...อา...”

แลนซ์เปล่งน้ำเสียงงอแงเหมือนเด็กเจือมากับความแหบพร่า เมื่อเห็นว่าเธอไม่ยอมใช้ปากให้ต่อ

วิเวียนจึงหยัดกายลุกจากท่าหมอบขึ้นมานั่งหลังตรงบนเตียง ก่อนจะค่อยๆ ปลดสายเดรสเกาะหัวไหล่ลงทีละข้าง ตามด้วยการรูดซิปข้างลำตัวลง

อึก...

เขากลืนน้ำลายอีกแล้ว แถมยังมองหน้าอกที่มีแผ่นแปะจุกของเธอไม่วางตา

“ชอบกินนมหรือเปล่า”

วิเวียนเดินเข่าเข้าหา ในขณะที่สองมือก็พยายามปลดเดรสบนตัวตนเองออกจนเหลือแค่จีสตริงสีแดงแบบเดียวกับชุด

เธอท้าทายความอดทนของเขาด้วยการแกะที่แปะจุกออกต่อหน้า แอ่นหน้าอกอวบทั้งสองหน้าจ่อเข้ากับใบหน้าหล่อเหลา ปัดป่ายมันกับริมฝีปากบวมเจ่อของแลนซ์ ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อเขาอ้าปากงับและดูดทึ้งรุนแรง

เขากลืนกินมันอย่างไร้เดียงสา คนไม่เคยไม่รู้ว่าต้องเล้าโลมยอดอกผู้หญิงแบบไหนให้รู้สึกดี แต่ที่ทำมันออกมาเธอจะถือว่าไม่ได้แย่ อย่างน้อยๆ สัญชาตญาณการสืบพันธุ์ของแลนซ์ เซอร์ล็อตก็ดีในระดับหนึ่ง

ไม่สิ...เขากินขาดตั้งแต่ขนาดใหญ่ยักษ์นั่นแล้ว

“แลนซ์ เด็กดีพอก่อน อึก...” เป็นเธอเสียเองที่ต้องร้องห้าม

เขาไม่ยอมปล่อยปากจากหน้าอกเธอเลยตลอดหลายนาที แถมเมื่อถูกสั่งให้หยุดยังเข้าใจผิด ปล่อยปากจากอกข้างขวามางับดูดข้างซ้ายเสียงดังจนเธอหัวหมุน

“อื๊อ~ ฉะ ฉันหมายถึงให้หยุดดูดนม”

“ทำไม” เขาเงยหน้าทำสายตาไม่เข้าใจ แต่ปากยังคาบเอาไว้ไม่ยอมปล่อย

ยังจะถาม!

“จะ...ไม่ทำอย่างอื่นนอกจากดูดนมหรือไง”

เธออธิบายให้คนโง่ตรงหน้าเข้าใจด้วยการกระทำ จับบ่าดันเขาออกจากหน้าอกตนเอง ตามด้วยการปลดสายจีสตริงทิ้งจับมือของเขาลูบสัมผัสแล้วเปล่งเสียงครางแผ่วเบาออกมา

“ต้องใส่นิ้วเข้าข้างใน อื้อ!!”

วิเวียนสะดุ้งจับแขนข้างนั้นหมับ ไม่คิดว่าทันทีที่พูดแล้วเขาจะยัดมันเข้ามาพร้อมกันทีเดียวถึงสองนิ้ว

“ฉันเจ็บนะ!!”

เขาเหมือนหมาเด็กทำหน้าอินโนเซนต์ ดึงนิ้วตนเองออกและเห็นว่ามีคราบสีแดงติดออกมาเต็มสองตา

“คุณก็ไม่เคย?”

“ก็ใช่น่ะสิ!”

หมายถึงร่างนี้ล่ะก็นะ

“ดูดเก่งมาก...”

วิเวียนจิ๊ปากกับคำชมที่ฟังดูทะแม่ง จับมือของเขาลูบสัมผัสตนเองอีกครั้ง และคราวนี้แลนซ์ค่อยใช้เวลากับมันนานขึ้น ด้วยการนวดคลึงตุ่มไตกลางกายพลางอ้าปากหม่ำนมเธอใหม่อีกครั้ง

และรอบนี้มันดีมาก ดูเหมือนเขาจะเริ่มเข้าใจและใช้มืออีกข้างฟอนเฟ้นหน้าอกข้างที่ว่างของเธอไปด้วย

“ดีมาก อ๊า~”

ลูกสาวนายกเทศมนตรีของเมืองหมดเวลาไปกับการปล่อยตัวให้ชายแปลกหน้าเล่นกับร่างกายตนเองจนเปียก เธอใช้มือกับเขา ส่วนเขาก็ใช้มือกับเธอเช่นเดียวกัน

ยิ่งหลับตาพริ้มรับสัมผัสทั้งบนและล่างซึ่งกำลังถูกหนุ่มเนิร์ดตรงหน้าโจมตี วิเวียนก็ยิ่งร้อนรุ่มกัดฟันครางซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตอนนี้เขาใช้นิ้วแข็งๆ ของตนเองชักรูดเข้าออกร่องรักอย่างชำนาญ ยอดอกสีหวานแดงระเรื่อและเริ่มเกิดรอยประทับตราบนเนินอกจากการดูดดุนซ้ำๆ หลายครั้ง

“อา...วิเวียน”

เขาเริ่มครางออกมาทันทีที่ขยับ พร้อมกับส่วนใหญ่โตนั้นกระตุกถี่ขึ้นเรื่อยๆ เธอไม่ยอมปล่อยให้เขาเสร็จจากการใช้มือแน่ๆ อยากแสดงให้เขาเห็นว่ามันมีความสุขที่เหนือกว่าการใช้มือหลายขุม

“เกร็งสะโพกหน่อย”

เธอสอนเขาทุกขั้นตอน ดูเหมือนเขาเองจะพอรู้ว่าเหตุผลของคำสั่งนั้นคืออะไรจึงชักมือออกจากร่องกุหลาบชื้นแฉะแล้วยกนิ้วตนเองขึ้นชิมจนเธอคว้าเอาไว้แทบไม่ทัน

“เลือดฉัน...”

เขาเล่นข้างในเธอจนเยื่อกั้นไม่เหลือชิ้นดี ยังจะเอามันเข้าปากหน้าตาเฉย

แต่การห้ามปรามของเธอไม่เป็นผล ความอยากรู้อยากลองทำให้เขาแลบลิ้นสีชมพูออกมาเลียปลายนิ้วในขณะที่ดวงตาสีน้ำทะเลยังคงจ้องหน้าเธอไม่เลิก

เป็นฮัสกี้จอมดื้อนี่เอง

ใบหน้าเนือยของเขาจ้องเธอเหมือนเด็กใสๆ ไร้เดียงสา แต่กึ่งกลางกายกำลังแข็งลุกชันพร้อมรบจนวิเวียนรู้สึกมันเขี้ยวเขาแทบบ้า

“สายตาสั้นขนาดไหน”

“สองจุดศูนย์ อ๊ะ!”

ความสั้นเล็กน้อยที่ไม่เป็นปัญหากับการมองเห็นทำให้คนตัวเล็กดึงมันออกจากหน้าหล่อเหลา ก่อนที่เธอจะชะงักกับการมองเห็นใบหน้าไร้กรอบแว่นของเขาเป็นครั้งแรก

เขาหล่อมาก แสดงว่าแว่นทรงคุณตามันเนิร์ฟความหล่อของเขาเอาไว้หลายขุม วันนี้คริส คลาสันที่เธอเจอยังสู้เขาตอนนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ

“หล่อคู่ควรให้ฉันกินมาก...”

ริมฝีปากสีแดงตวัดลิ้นปาดเอาคราบน้ำลายจากมุมปากของหนุ่มแปลกหน้า ก่อนจะทำการประกบริมฝีปากมอบจูบดูดดื่มที่ทำเอาทั้งเธอแล้วเขาจุดติดกันชนิดกู่ไม่กลับ

แลนซ์จับลำกายของตนเองถูกไถร่องรักของเธอในขณะที่สัมผัสรสจูบกันและกัน และเรียวขาขาวก็จัดการหย่อนสะโพกตนเองลงไปกลืนกินแท่งรักลำหนาอย่างไร้ซึ่งความหวาดหวั่น

“อื้อ...”

ให้ตาย...เธอเจ็บมาก ครั้งแรกของร่างกายนี้กับขนาดที่เรียกได้ว่า...มหึมา

อาการจุกจนหน้าท้องบีบเกร็งทำให้หญิงสาวตัดสินใจหยุดเพียงครึ่งทาง เธอหอบหายใจรุนแรงด้วยความเจ็บปวดรอให้ร่างกายปรับตัวเข้ากับขนาดของคนตรงหน้า

แต่ดูเหมือนเจ้าหมาน้อยจะไม่เก็ท

ปึก!

“อื้อ!!! แลนซ์...”

🍖✨🥂

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Special 3 | ครอบครัวของเรา (NC / จบ)

    วิเวียนปล่อยให้แลนซ์เล่นกับลูกสาวตอนหลังจบมื้ออาหาร เป็นธรรมเนียมปกติของบ้านที่สามีจะเป็นฝ่ายอาบน้ำก่อนในขณะที่เธอทำหน้าที่อาบน้ำให้วีร่า หลังจากนั้นแลนซ์จะผลัดเวรมารับลูกไปดูแลระหว่างที่ปล่อยให้เธอได้ใช้เวลาส่วนตัวในห้องน้ำฟื้นฟูความเหนื่อยล้าตลอดทั้งวันและเมื่อลูกสาวเข้านอนเมื่อไร เวลานั้นจะเป็นเวลาของผู้ใหญ่คนตัวเล็กนอนพิงหัวเตียงอ่านหนังสือคู่มือเลี้ยงเด็กรอสามี เธอรอเขากว่าสองชั่วโมงเข้าไปแล้วแต่แลนซ์ยังไม่มีทีท่าจะเปิดประตูกลับมาในห้องเหมือนทุกวันหรือหลับที่ห้องของลูกอีกแล้ว?ไม่ได้สิ... เขาที่สูงตั้งร้อยเก้าสิบจะนอนเตียงยาวแค่ร้อยหกสิบเซนติเมตรได้ยังไงคิดได้ดังนั้นจึงวางหนังสือกับหัวเตียง กระชับเสื้อคลุมผ้าซาตินเข้าเซตกับชุดนอนด้านใน เปิดประตูออกจากห้องนอนตั้งใจจะมุ่งหน้าไปห้องของวีร่าแกร๊ก~เฮือก!!เสียงเปิดประตูจากห้องทำงานของสามีติดกับฝั่งซ้ายของห้องนอนทำให้คนตัวเล็กสะดุ้ง เธอรู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นเขา แต่แค่ไม่คิดว่าจะเข้าไปทำงานเวลานี้“งานด่วนเหรอคะ” ร่างแน่งน้อยเอ่ยถามสามีเมื่อเขาเดินมาหยุดตรงหน้าแลนซ์ส่ายหน้าปฏิเสธแทนคำตอบ เอื้อมมือเปิดประตูห้องนอนที่เพิ่งถูกปิดลงห

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Special 2 | ทดสอบระบบ

    สี่ปีต่อมาแลนซ์ในวัยย่างเข้ายี่สิบเจ็ดกำลังใช้เวลาว่างหมดไปกับการนอนตาปรือฟังลูกสาวตัวน้อยอ่านหนังสือนิทานให้ฟังวีร่าแม้จะอายุเพียงสามขวบครึ่งทว่ามีนิสัยเจ้ากี้เจ้าการเหมือนแม่ หากตระกูลเซอร์ล็อตมีวิเวียนเป็นบอสใหญ่ วีร่าก็คือมินิบอส แน่นอนว่าพ่ออย่างเขาเป็นลูกสมุนอย่างไร้เงื่อนไขแลนซ์เอียงหน้าแอบยกมือปิดปากหาวไม่ให้ลูกเห็น ตอนนี้เขากลายเป็นผู้บริหารของห้างเซอร์ล็อตเต็มตัวหลังจากโรเบิร์ตขอเกษียณจากงานบริษัทมาเป็นพ่อบ้านอย่างเดียว แถมเมื่อคืนยังนั่งอ่านรายงานการประชุมของสองวันก่อนย้อนหลังจนแทบไม่ได้นอน สาเหตุที่ต้องอ่านซ้ำก็เนื่องจากในตอนที่กำลังวิดีโอคอนเฟอร์เรนซ์ประชุมจากบ้าน ลูกสาวตัวน้อยดันตื่นขึ้นมากลางคันเพราะปัสสาวะรดที่นอนและร้องไห้ลั่นบ้าน เขาที่อยู่ใกล้ที่สุดเมื่อเทียบกับวิเวียนที่กำลังเตรียมมื้อกลางวันให้ตนเองกับลูกในครัวจึงจำต้องวิ่งไปปลอบลูกสาวรอภรรยาพาลูกไปอาบน้ำเพียะ!“โอ๊ย!”คนใจลอยถูกมืออ้วนป้อมฟาดหัวไหล่จนสะดุ้งร้องด้วยความตกใจ มองหน้ากลมๆ เหมือนขนมทิมเบอร์ริงส์กำลังบูดบึ้งพร้อมกับมองมาที่พ่อสายตาดุดัน“ตะ ตีปะป๊าทำไมครับ?” เขาเบะปากใส่ลูก แม้จะไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Special 1 | สามีผู้น่ารัก

    หลายเดือนต่อมาวันนี้วิเวียนมีนัดตรวจอัลตราซาวด์ดูพัฒนาการของลูกในท้อง แต่สิ่งที่ทำให้คุณแม่ยังสาวรู้สึกวิตกกังวลกลับไม่ใช่สุขภาพของลูก แต่ห่วงความปลอดภัยของตนเองระหว่างเดินทางไปโรงพยาบาลต่างหากก็วันนี้น่ะ สามีของเธอทำหน้าที่ขับรถพาไปด้วยตัวเอง แถมยังไม่ยอมให้พ่อบ้านตามไปประกบอีก“เอ่อ...ปะป๊า หม่าม้าว่าเราให้โรเบิร์ตขับรถให้ดีไหม”“จริงด้วยครับคุณชาย กระผมเกรงว่านายน้อยจะได้รับอันตราย” พ่อบ้านอาวุโสพยักหน้าสำทับ ยกผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อบนหน้าตนเองไม่หยุดอย่างที่รู้กันดีว่าเขาเป็นพวกย้ำคิดย้ำทำ นับตั้งแต่สอบได้ใบขับขี่มาร่วมเดือน วิเวียนรู้สึกว่าสามีของเธอกลายเป็นคนมีความมั่นใจแบบผิดๆ สาเหตุก็เนื่องจากเขาสอบเพียงรอบเดียวก็ผ่านฉลุย ได้ข้อเขียนเต็มไม่พอ ครูสอนขับรถยังเอ่ยชมว่าเขามีพรสวรรค์ด้านการขับรถ ซึ่งวิเวียนไม่ค่อยมั่นใจว่าถูกชมเพราะสามีมีพรสวรรค์จริงๆ หรือเป็นการชมตามมารยาทเนื่องจากแลนซ์ใช้เวลาฝึกขับรถกว่าสองเดือนเต็มจึงยอมเข้ารับการสอบสีหน้าของครูฝึกสอนวันนั้นเหมือนอยากให้เขารีบสอบรีบกลับไปเสียที และไม่ต้องมาอีก -_-;“ไม่ต้องหรอกหม่าม้า ผมเคยขับรถพาคุณไปซูเปอร์มาแล้ว จำได้ไหมเ

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Epilogue

    พิธีแต่งงานถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายภายในโบสถ์เมืองสี่เหลี่ยมผืนผ้าเวิร์นเดล แขกในงานส่วนมากเป็นคู่ค้าในห้างสรรพสินค้าของแลนซ์ ส่วนฝั่งวิเวียนไม่รู้จะเรียกว่าแขกฝั่งเธอได้หรือไม่ เพราะมีเพียงครอบครัวคลาสัน และบันนี่ บลูเบลล์ที่บังเอิญเจอกันตอนแลนซ์พาไปฝากครรภ์ จึงเอ่ยชวนตามมารยาทและให้พ่อบ้านอย่างโรเบิร์ตเป็นคนส่งการ์ดเชิญตามไปไม่คิดว่าทั้งสามจะมาร่วมงานเธอที่เป็นศัตรูกันมาก่อนบิดาของเธอเคยสั่งคนไปทำร้ายพ่อของคริส ในขณะที่ยัยวิเวียนคนเก่าเองก็คอยกลั่นแกล้งบันนี่มาแรมปี“ขอบคุณที่มาร่วมงานนะคะ” เธอกล่าวขอบคุณประธานสภาเทศบาลวัยกลางคนจิมมองมายังเธอพร้อมรอยยิ้ม สายตาของเขาอ่อนโยนขึ้นเมื่อเทียบกับที่เคยพบกันเมื่อตอนวันอบรมอาสาสมัคร“ยินดีด้วยนะ ทั้งเรื่องแต่งงานและเด็กในท้อง” จิมอวยพรพร้อมกับยิ้มออกมาคล้ายกำลังกลั้นขำจะไม่ขำได้ไงล่ะ รูปอัลตราซาวด์เจ้าตัวจิ๋วที่แลนซ์นำมาติดใหญ่กว่ารูปพรีเวดดิ้งในงานอีก ทีแรกเขาจะทำเป็นของที่ระลึกงานแต่งด้วยซ้ำ เธอกับพ่อบ้านห้ามแทบไม่ทัน“ขอบคุณค่ะ เชิญตามสบายนะคะ” วิเวียนกดใบหน้าลงอย่างนอบน้อมจิมที่เดาได้ว่าเผลอแซวจนเจ้าสาวอายจึงหัวเราะแล้วทำทีเดินไปทัก

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Chapter 44 | คำเรียกแทนตัว

    งานแต่งถูกจัดเตรียมอย่างพิถีพิถันกว่าสองเดือน กระทั่งถึงกำหนดวันที่ร้านตัดชุดแต่งงานนัดทั้งคู่ไปลองชุดเป็นครั้งสุดท้ายหลังปรับแก้วิเวียนขับรถเข้ามาจอดยังลานจอดรถผู้บริหารภายในตึกซึ่งเป็นที่ตั้งสำนักงานห้างสรรพสินค้าเซอร์ล็อตติดกับตัวห้าง โดยมีเจ้าของห้างหนุ่มยืนยิ้มแฉ่งรออยู่ก่อนแล้วแลนซ์ไม่เคยปล่อยให้เธอรอ แม้ว่าเขาจะยุ่งขนาดไหนก็ตาม คนตัวสูงในชุดสูทสีกรมท่ายืนรอเธอที่จุดจอดรถที่ประจำอยู่ก่อนแล้ว และทันทีที่ได้ยินเสียงประตูข้างคนขับปลดล็อก คู่หมั้นหนุ่มก็รีบสอดตัวเข้ามาพร้อมกับหันหน้ามาหาเตรียมพูดประโยคบางอย่าง“หิว~” วิเวียนชิงทำเสียงเล็กเสียงน้อยเลียนแบบเขา ตามด้วยการหยิบถุงผ้าจากเบาะหลังมาวางบนตักแกร่งข้างในมีสปาเกตตีและผลไม้ปอกแช่เย็นเตรียมมาจากบ้านพร้อมรับประทาน แถมยังมีน้ำดื่มและผ้าเช็ดปากเตรียมไว้ให้เสร็จสรรพ“ใช้สาวใช้เตรียมไว้แล้ว เพราะฉันจำได้ว่านายมีประชุมตั้งแต่เช้า เลยคิดว่าคงยังไม่ได้กินอะไร”แลนซ์ยิ้มกริ่มก้มมองถุงผ้าบนตักด้วยความซาบซึ้งใจ โน้มตัวยื่นริมฝีปากมาจูบแก้มหอมแทนการขอบคุณ“ขอบคุณครับ”แลนซ์กลับไปนั่งคาดเข็มขัดนิรภัยตามเดิม ทว่าเพียงแค่เปิดถุงหยิบอาหารขึ้น

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Chapter 43 | ไม่จากไปไหน

    “แล้วคุณจะชอบ…”น้ำเสียงที่ส่งผ่านมาข้างใบหูขาวทำให้วิเวียนผ่อนคลายจากความกังวล เธอเชื่อใจเขา มั่นใจว่าแลนซ์จะไม่พาเธอไปยังสถานที่อันตรายก็ตอนนี้น่ะ เธอมีเขาเป็นที่พึ่งเดียวบนโลก…ในฐานะคนรักวิเวียนยกมือขึ้นแตะบ่าแกร่งแผ่วเบา ซบหน้าลงกับอกแน่นหนันให้เขาพาไปยังสถานที่ตามที่ต้องการ ตลอดเวลาที่เดินไปตามเส้นทางเธอไม่ได้ยินอะไรนอกจากเสียงหัวใจที่ดังอยู่ข้างใบหู กระทั่งสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้สึกว่ากำลังขึ้นมายังที่สูงและชัน“ไม่เป็นไร มันเป็นบันได” เขาอธิบายและกระชับกอดแนบแน่นความใส่ใจที่ได้รับทำให้หญิงสาวอดลอบยิ้มไม่ได้ ความขุ่นเคืองจากการที่เขาขาดการติดต่อกว่าครึ่งวัน มลายหายไปเพียงเพราะได้กลิ่นกายอ่อนๆ จากคนตัวโตกว่า“คิดถึงจังเลยแลนซ์…”ไม่มีคำด่าหรือคำต่อว่าออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่ม เธอพูดในสิ่งที่คิด และคิดว่าเขาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน“คิดถึงคุณมากเหมือนกัน ผมอดทนเก่งไหม?”“เก่งมาก…”แม้จะไม่ชอบความอดทนแบบนี้แต่ก็ยังเอ่ยปากชื่นชมไว้ก่อนเมื่อก่อนเธอกับเขาต่างคนต่างคิดแทนอีกฝ่าย เรื่องวุ่นวายจึงเกิดขึ้น วิเวียนสาบานกับตัวเองในใจนับตั้งแต่ได้พบกับเขาอีกครั้งที่ไมอามี่ว่าจะเปิดใจและรับฟังโ

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Chapter 3 | Born Again

    เฮือก!!แอนนาสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากความฝัน ก่อนจะพบว่าตนเองกำลังถูกห้อมล้อมไปด้วยคนแปลกหน้านับสิบทว่าเครื่องแต่งกายโทนสีดำแดงคุ้นตาทำให้ผู้จัดการสาวนิ่งงันไปชั่วขณะ สภาพห้องที่เหมือนจะเป็นห้องแต่งตัวหลังเวทีในโรงแรมที่เธอเคยเห็นตอนงานวันปีใหม่บริษัทยิ่งตอกย้ำว่า ตอนนี้เธออยู่ที่งานเลี้ยงวันเกิดของคริ

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Chapter 1 | Evil Queen

    สภาพแวดล้อมขาวโพลนราวกับหมอกในตอนกลางวัน ทำเอาแอนนาเกิดความสับสนชั่วขณะเมื่อกี้เธออยู่ที่ออฟฟิศไม่ใช่เหรอตายหรือยัง?'กึก...กึก...กึก...'เสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินกระทบพื้นทางเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนเธอหยุดสนใจเรื่องของตนเองไปชั่วครู่ ยิ่งเสียงนั้นเข้ามาใกล้จุดที่ตนเองยืนอยู่สภาพห้องสีขาวก็ค่อยๆ

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Prologue

    ปึง!ซองจดหมายสีขาวสองฉบับถูกโยนลงบนโต๊ะของผู้อำนวยการหนุ่มวัยกลางคนด้วยความโกรธ เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลอมส้มกระแทกตัวนั่งลงที่เก้าอี้ด้านหน้าโดยไม่รอให้อีกฝ่ายอนุญาตด้วยซ้ำ“ทำไมไม่เคาะประตู”ผู้จัดการสาวแค่นหัวเราะอย่างดูถูกให้กับคนบ้าอำนาจที่ถามถึงมารยาททั้งที่บางวันเธอมองเข้ามาในห้องทำงานของเขา

  • เกิดเป็นนางร้ายไม่ง่ายเลยนะคะ!   Chapter 2 | รับข้อเสนอ

    “สนุกหรือเปล่า” วิเวียนหันมาพูดกับเธอพร้อมกับร่างระหงในชุดเดรสสีแดงย่างสามขุมเข้ามาใกล้แอนนาตกใจผงะถอยหลัง เธอไม่ได้กลัวความร้ายกาจของผู้หญิงคนนี้ แต่กำลังตกใจที่ใบหน้าของวิเวียนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นผู้หญิงอีกคนที่เธอไม่รู้จักผู้หญิงที่ดูอายุมากกว่าเธอเล็กน้อย ผมสีบลอนด์ยาวเหยียดถึงกลางแผ่นหลังกับดวง

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status