5.1 หมากทองคำของหรูเยียน

5.1

หมากทองคำของหรูเยียน

ในที่สุดวันที่นางเคยมีความสุขก็มาถึง...

หรูเยียนตื่นแต่เช้าเพื่อทำงานที่เจ้าอาวาสมอบหมายเฉกเช่นทุกวัน แต่วันนี้นางตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่มีทางปล่อยให้เรื่องราวต่างๆ ดำเนินตามเส้นเรื่องในชาติก่อน

วันนี้ในชาติก่อนเป็นวันที่ทางราชสำนักจัดงานทำบุญครั้งใหญ่ ขุนนางน้อยใหญ่ต่างมาร่วมงาน เพราะงานนี้เป็นงานที่ฮองเฮาโปรดให้จัดขึ้น โดยส่งตัวแทนอย่างองค์หญิงสามที่เป็นทายาทสายตรงของพระนางมาเป็นประธานในพิธี

ดังนั้นจึงมีขุนนางน้อยใหญ่และบรรดาบุตรและบุตรีของขุนนางมาร่วมงานเพื่อเอาหน้ากันไม่น้อย ซึ่งในงานนี้

หรูเยียนก็ได้พบหลี่เจี้ยนเป็นครั้งแรก

วันนั้นนางบังเอิญซุ่มซ่ามและมีเรื่องกับน้องสาวต่างมารดาจนตกน้ำ และอีกฝ่ายก็มาช่วยนางเอาไว้ ความประทับใจแรกในครั้งนั้นทำให้หรูเยียนที่ไม่ประสาเรื่องรักใคร่หลงรักอีกฝ่ายในทันที

ต่อมาเมื่อนางกลับจวนตระกูลเซี่ยและได้พบหน้าเขาบ่อยครั้งเข้าความสนิทสนมก็เกิดขึ้นมาจนนำพามาสู่การแต่งงานในเวลาต่อมา

ทว่าคราวนี้นางมิใช่หรูเยียนผู้โง่งมอีกแล้ว ดังนั้นนางจะไม่มีวันยอมให้เกิดเรื่องแบบนั้นแน่นอน และตอนนี้เหตุการณ์ทุกอย่างก็ช่างเป็นใจยิ่งนัก เนื่องจากคนงานหญิงในวัดคนหนึ่งที่ต้องคอยดูแลองค์หญิงสามตามที่ท่านเจ้าอาวาสมอบหมายเกิดล้มป่วยกะทันหัน ทำให้หรูเยียนที่ได้ศึกษาธรรมเนียมของพวกชนชั้นสูงมาบ้างต้องมารับหน้าที่นั้นแทน เพราะให้อย่างไรนางก็คือบุตรีของขุนนาง ท่านพ่อของนางจึงจ้างอาจารย์หญิงมาสอนเรื่องพวกนี้เอาไว้อยู่เนืองๆ เผื่อวันข้างหน้านางได้หวนคืนจวนตระกูลเซี่ย และออกเรือนไปกับขุนนางชั้นผู้น้อยที่ไหนสักคนพวกเขาจะได้ไม่อับอายผู้คน หรือถูกนินทาลับหลังได้ว่าสั่งสอนบุตรสาวไม่ดี

“หรูเยียน พี่ขอโทษเจ้าด้วยที่ทำให้เจ้าต้องลำบาก ไม่รู้เพราะอะไรจู่ๆ เมื่อคืนจึงท้องเดินเสียได้ เช้านี้จึงไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นนั่งด้วยซ้ำ” เสียงคนป่วยแลดูอ่อนแรงจนน่าสงสาร หรูเยียนมองแล้วก็ได้แต่สะท้านในใจ

“พี่ฝูอิงนี่ไม่ใช่ความผิดของท่าน เรื่องป่วยไข้เป็นเรื่องที่ห้ามกันไม่ได้ ข้าเข้าใจเจ้าค่ะ” แม้ว่าการตอบจะเป็นในเชิงเห็นอกเห็นใจ แต่ลึกลงไปแล้วหรูเยียนย่อมรู้ดีว่านี่ล้วนเป็นแผนการของนางทั้งนั้น

เมื่อคืนก่อนเข้านอนนางลอบใส่ยาถ่ายที่แอบไปหยิบมาจากห้องยาของอารามลงในกาน้ำชาของฝูอิงที่พักร่วมห้องกันกับนาง ซึ่งยานี้แม้จะใส่ในปริมาณน้อยแต่ก็ทำให้เมื่อคืนอีกฝ่ายต้องวิ่งเข้าห้องน้ำแทบทั้งคืนจนอ่อนเพลีย

“ถ้าเช่นนั้นก็ต้องลำบากเจ้าแล้ว แต่องค์หญิงสามเป็นคนใจร้อน ทั้งยังถือยศถือศักดิ์อย่างยิ่ง เจ้าไปดูแลนางก็ระวังตัวไว้หน่อยแล้วกัน”

“ขอบคุณพี่ฝูอิงที่ห่วงใยเจ้าค่ะ ข้าจะระวังตัวอย่างดี ท่านอยู่ที่นี่ก็นอนพักให้มากๆ นะเจ้าคะ”

หรูเยียนเอ่ยออกมา ก่อนจะวางถาดข้าวต้มลงบนโต๊ะข้างเตียง จากนั้นก็ออกไปเตรียมตัวรอต้อนรับองค์หญิงสาม แต่ก่อนที่จะเดินห่างไปจากห้องพัก นางก็หันไปมองที่ประตูนั้นอีกครั้ง

‘พี่ฝูอิง ขอโทษด้วยที่ข้าต้องทำร้ายท่าน แต่เพื่อแผนการของข้า เรื่องนี้ไม่อาจเลี่ยงได้จริงๆ ไว้ข้าได้กลับตระกูลเซี่ยแล้วจะต้องหาทางชดเชยให้ท่านแน่’

ชาติที่แล้วนางมิได้ทำความรู้จักับองค์หญิงสามจึงทำให้น้องสาวต่างมารดาหาเรื่องกลั่นแกล้งนางได้ จนทำให้ถูกองค์หญิงสามเกลียดชังและหาเรื่องนางไม่หยุดหย่อน

มาคราวนี้นางจะต้องหาทางผูกมิตรเอาไว้ เพื่อไม่ให้เรื่องต่างๆ ซ้ำร้อยเดิมอีก รวมถึงแผนการในวันนี้ องค์หญิงสามก็คือหมากสูงศักดิ์ตัวหนึ่งบนกระดานแห่งการแก้แค้นของนางเช่นกัน