ตอนที่ 6 เข้าร่าง

หลินห้านจินที่พึ่งกลับมาถึงบ้านด้วยความรวดเร็วเพราะระหว่างทางกลับเขาได้ยินเสียงพูดคุยของชาวบ้านเรื่องของบุตรสาวคนโตบางคนถึงกับเดินมาถามไถ่ถึงเรื่องราวแต่เขานั้นปฏิเสธไปเพราะว่าไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้นจนพอได้ฟังจึงปะติดปะต่อเรื่องราวพอเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นจึงได้รีบเร่งกลับบ้านในทันที

"นี่มันเรื่องอันใดกันเย่ถง"

หลินเย่ถงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้สามีฟังว่าเป็นมาเช่นไรถึงได้ความมาเช่นนี้ สามีนางน่าจะได้ยินมาจากชาวบ้านแล้วบ้างถึงได้รีบร้อนกลับบ้านมาเช่นนี้

"เรื่องใหญ่เช่นนี้ทำไมถึงพึ่งจะมาบอกพี่"

เสียงเอะอะโวยวายเหมือนคนทะเลาะกันด้านนอกปลุกให้สตรีน้อยที่พึ่งจะได้สติตื่นขึ้นมาแต่คนที่ตื่นขึ้นมากับไม่ใช่หลินซูซินแต่เป็นคำหอมหญิงสาวที่ถูกฟ้าผ่ากลางลำตัวตอนที่กำลังจะขอความรักจากพระตรีมูรติดวงจิตสุดท้ายคือการเจอเนื้อคู่ โชคชะตาจึงได้ส่งนางเข้ามาอยู่ในร่างที่เจ้าของร่างได้หมดอายุขัยแล้ว

คำหอมที่ลืมตาตื่นขึ้นมามองดูโดยรอบช่างแปลกสายตาเธอเองก็ไม่ได้ตกใจหรือโวยวายแต่อย่างใดเพราะเกิดอาการมึนหัวอย่างหนักแล้วเธอก็สงบลงไปอีกครั้ง

หลินอ้ายถงได้ยินพ่อแม่ถกเถียงกันถึงเรื่องของหลินซูซินผู้เป็นพี่สาวตัวนางเองก็ดีใจเป็นอย่างมากจะได้หมดคู่แข่งออกไปพี่ต้าหานจะได้หันมามองในตัวนางบ้างแถมบุรุษที่พี่สาวจะต้องแต่งงานด้วยก็เป็นชายที่น่ากลัวรูปร่างใหญ่แต่งตัวมอมแมมหน้าตามีแต่หนวดเคราดูน่ากลัว

หยางไห่ฉวนเมื่อได้กลับมาถึงบ้านตนก็ไม่รอช้าเอ่ยปากพูดคุยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นและได้บอกกล่าวว่าพรุ่งนี้ตนนั้นจะขึ้นไปล่าสัตว์ใหญ่เพื่อมาเป็นสินสอดทองหมั้นในการสู่ขอเพราะด้วยฐานะทางบ้านที่จนตนนั้นไม่มีเงินมากมายที่จะใช้ในการแต่งงานครั้งนี้ที่มีต้องใช้ในพิธีต่างๆ

"ตระกูลหลินมีบุตรสาวสองคนแล้วคนไหนล่ะที่ลูกจะแต่งด้วย"

"ท่านแม่นางชื่อหลินซูซินขอรับเป็นพี่คนโต ข้าต้องแต่งเพราะได้ทำให้ชื่อเสียงของนางเสียหายข้าทำเพราะต้องการรับผิดชอบเพียงเท่านั้นหาเป็นอย่างอื่นไม่"

"ฐานะที่บ้านเรานั้นไม่ค่อยจะดีนางจะรับได้หรือไม่ครอบครัวหลินก็ถือว่ามีความเป็นอยู่ดีกว่าบ้านเรา"

"ท่านแม่ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้ข้าจะพูดคุยกับนางเองขอรับข้าว่าเราทานข้าวกันเถอะขอรับท่านพ่อคงรอแย่แล้ว"

หยางไห่ฉวนเขานั้นเป็นคนดูแลค่าใช้จ่ายทุกอย่างภายในบ้านเขาทำงานหนักมาตั้งแต่เด็กเพราะท่านพ่อล้มป่วยตอนที่ตนอายุได้ 10 หนาวเพราะครอบครัวเราจนท่านพ่อเป็นคนที่หาเงินเข้าบ้านท่านบอกว่าบุรุษต้องหาเลี้ยงครอบครัวภาพที่เขาเห็นตั้งแต่เกิดมาคือภาพที่ท่านพ่อทำงานอย่างหนักในทุกๆ วัน ท่านแม่เองก็อยากที่จะทำงานแต่ตัวเขาเห็นว่าควรให้ท่านแม่ดูแลท่านพ่อดีกว่าหน้าที่หาเงินควรเป็นของเขาเอง

อีกทั้งตัวท่านแม่เองก็ไม่แข็งแรงมาตั้งแต่คลอดเขาออกมาท่านแม่อยากมีบุตรสาวมากแต่ก็ไม่สามารถที่จะมีบุตรได้อีกหากฝืนมีอาจจะตายระหว่างคลอดบุตรได้นี่เป็นเหตุผลที่เขาเป็นลูกคนเดียวของตระกูล

"เดี๋ยวเรื่องนี้แม่จะไปพูดคุยกับท่านพ่อเองว่าบ้านเราจะมีสมาชิกใหม่เข้ามา"

ยามเซิน (15.00-16.59 น.)

พอเข้ายามเซินคำหอมในร่างของหลินซูซินก็ได้ถูกปลุกโดยหลินอ้ายถงผู้เป็นน้องสาวตลอดเวลาที่คำหอมได้สลบไปความจำของหลินซูซินก็ได้แทรกเข้ามาอยู่ในความทรงจำของเธอ เจ้าของร่างนี้ทำงานมาตั้งแต่เด็กมารดาเสียไปตอนให้กำเนิดนาง ส่วนบิดาไม่รักใคร่ส่วนแม่เลี้ยงกับน้องสาวต่างมารดาก็ตามแบบละครไทยน้ำเน่าร้ายกาจทำตัวหน้าซื่อตาใสภายในชั่วช้าสิ้นดี

"นังซูซินตื่นได้แล้ววันนี้แกนอนมาทั้งวันแล้วจะเย็นแล้วไม่มีใครทำกับข้าวลุกขึ้นมาทำกับข้าวเดี๋ยวนี้"

คำหอมที่อยู่ในร่างหลินซูซินได้แต่ทำตามบทเจ้าของร่างเก่าไปก่อนแค่กับข้าวคนบ้านนี้ไม่มีปัญญาทำกินกันเองหรือไง เจ้าของร่างเก่าก็เหลือเกินยอมเค้าไปหมด ‘แม่นางเอกละครไทย’

คำหอมเธอเลือกทำเป็นผัดผักทานคู่กับข้าวต้มร้อนๆ ทำไงได้ของในครัวทำได้เท่านี้ก็ดีเเค่ไหนแล้วเพราะต้องอยู่คนเดียวหลักจากที่พ่อแม่จากไปเธอเองก็ต้องทำอะไรเองคนเดียวอะไรที่ไม่เคยทำก็ต้องทำให้เป็น

พอทำกับข้าวเสร็จก็เข้ายามโหย่วคำหอมก็ยกสำรับออกไปจัดที่โต๊ะทานข้าวเธอเห็นอ้ายถงนั่งอยู่ด้านนอกแต่ไม่เห็นหลินเย่ถงกับหลินห้านจินที่ตอนนี้ขึ้นชื่อว่าเป็นบิดาของเธอโดยหลีกเลี่ยงไม่ได้

พอทุกคนมาพร้อมกันที่โต๊ะอาหารตัวเธอก็แอบเกร็งอยู่เหมือนกันกับบุรุษตรงหน้าที่เหมือนจะดุเอาการอยู่โดยธรรมเนียมจะให้หัวหน้าครอบครัวทานเป็นคนแรกคนที่เหลือถึงจะเริ่มทานได้ในการรับประทานอาหารไม่ได้มีการพูดคุยกันแต่อย่างใด มีเพียงเสียงตะเกียบกระทบกัน

หลินห้านจินมองดูบุตรสาวที่เหมือนจะแปลกไปนางดูนิ่งเงียบไม่สนใจสิ่งโดยรอบทั้งที่ปกตินางเป็นคนขี้สังสัยชอบมอง ชอบดู ชอบเรียนรู้สิ่งรอบกายแต่วันนี้นางหาได้สนใจไม่

"เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้พ่อรู้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุแต่ด้วยชื่อเสียงที่เสียหายไปท่านแม่ของเจ้าได้คุยกับอาไห่ฉวนเรื่องการรับผิดชอบต่อเจ้าอีกสองวันฝ่ายนั้นจะมาสู่ขอเจ้าก็เตรียมตัวเสียเล่า"ถึงจะไม่ชอบบุตรสาวคนโตแต่ก็ไม่ได้ใจร้ายกับลูกตนเองขนาดนั้นหยางไห่ฉวนเขาเห็นมาตั้งแต่เด็กรูปร่างภายนอกอาจจะดูน่ากลัว แต่หากหลินซูซินแต่งเข้าไปนางจะมีชีวิตที่ดีขึ้นกว่ามาอยู่ในบ้านหลังนี้