เข้าสู่ระบบแชร์
CEO ตกทุกข์
วันที่เผยแพร่:
2026-03-29 22:03:36เมื่อหมดหนทางว่าจะเอาอย่างไรต่อดีกับชีวิต ก็คงได้แต่ทำใจอยู่ไปซะก่อน พอตะวันตกดินก็ถึงเวลาเข้านอน หญิงสาวนอนมือก่ายหน้าผากพลันครุ่นคิดไปต่าง ๆ นา ๆ
“ฉันต้องอยู่ที่นี่จริง ๆ เหรอเนี่ย” พูดแล้วน้ำตาจะไหล ที่นอนคือแข็งมาก ปวดหลังจัด ๆ เธอไม่ได้ใช้ชีวิตที่เรียกว่าลำบากแบบนี้มานานมากแล้ว ที่บ้านก็ไม่มีอะไรกิน มีบ้านก็หลังไม่ใหญ่ไม่สะดวกสบาย แถมมีผัวทั้งทีก็เป็นหมอผีที่สติไม่ดีอีกต่างหาก คิดมาก็หนักใจจริง ๆ “ฉันต้องนอนกับนายจริง ๆ ใช่มะ?” เธอฝืนใจมองคนที่นอนข้างกายเวลานี้ เจ้าของใบหน้าหล่อเหลายังคงมองเธอตาแป๋ว มือที่กอดรั้งเอวคอดกิ่วไว้อย่างห่วงแหน ชนิดที่สลัดยังไงก็ไม่หลุด เกาะดีเกาะแน่น เกาะทน ยอมแล้ว เธอยอมเขาแล้วก็ได้วะ “ไม่คิดจะปล่อยให้นอนสบาย ๆ บ้างเลยเหรอไง?” “…” เขาไม่ตอบกลับ ทว่าการกระทำของเขาก็ถือเป็นคำตอบชั้นเยี่ยม วงแขนที่รัดแน่นมากยิ่งขึ้นนั่นคือสัญญาณให้เธอเลิกตั้งคำถามเสียที เพราะยิ่งเธอถามเขามากเท่าไรเขาก็ยิ่งกลัวว่าเธอนั้นจะไปจากเขา และยิ่งจะพันธนาการเธอด้วยวิธีต่าง ๆ คิดมาก็ได้แต่ถอนหายใจ… “เฮ้อ~~ นอนได้แล้ว เหนื่อยแล้ว” เธอปลงตกก่อนจะเอ่ยบอกเขาเสียงเรียบ แต่เอ๊ะ ทำไมเขาถึงไม่เชื่อฟังเธอนะ ยังจะมาจ้องแบบนี้อยู่ได้ ขืนจ้องแบบนี้มีหวังเธอนอนไม่หลับยันหว่างกันพอดี “นอน” เขาทวนคำที่เธอพูดก่อนหน้า แม้หน้าตาเขาจะดูหล่อเหลาดุดัน ทว่าน้ำเสียงที่เปล่งออกมากระทั่งแววตากลับใสซื่อไร้เดียงสาไม่ต่างจากเด็กน้อย ของดีมาอยู่ที่คนบ้าจริง ๆ เลย… “อือ นอน ฉันเหนื่อยแล้ว พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน” “จะนอนไม่นอน” มาเฝ้าอยู่ได้ ไฟยิ่งไม่สว่างอยู่ด้วย แอบหลอนอยู่นะ “นอน” เมื่ออีกคนไม่ยอมหลับตาสักที เธอจึงขยับตัวเข้ามาเผชิญหน้ากับเขา ใบหน้าของคนทั้งคู่ห่างกันไม่ถึงคืบด้วยซ้ำ ระยะห่างเพียงเล็กน้อยนี้ทำให้สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของกันและกัน ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว จะนอนข้างผู้ชายสักครั้งก็ไม่เห็นเป็นไร “ชะ ชบา~” อืม เขาคงเรียกเจ้าของร่างนี้สินะ “อืม” “ยะ อย่าทิ้งกูไป” เขาเพ้อคำนี้อีกแล้ว นี่เขาจะเพ้อตั้งแต่ตื่นยันนอนเลยหรือไง เป็นงี้ใครจะกล้าทิ้งเขากัน… . . . วันถัดมา… “ขอน้ำหน่อย” เสียงร้องขอน้ำดื่มจากร่างที่หอบหายใจยกใหญ่ เธอทำงานบ้านจนเหนื่อยหอบ เก็บกวาดทำความสะอาดทุกอย่างให้เรียบร้อย เพราะเธอนั้นไม่ชอบให้บ้านสกปรก ส่วนไอ้คนสติดีน้อยนี่ก็เดินตามหลังเป็นเป็ดเหมือนเดิม แต่ดีหน่อยที่เขาไม่งอแงแล้ว พอเธอเรียกใช้ก้รีบวิ่งไปหาน้ำมาให้เธอดื่มทันที “ขอบคุณ” เธอหยิบขันน้ำมาดื่ม “มีกระจกไหม? อยากส่อง” ยังไม่ทันได้เห็นหน้าเจ้าของร่างนี้เลย อยากรู้เหมือนกันว่าหน้าตาเป็นไง? “…” เขาส่ายหน้า ตั้งแต่มาก็เห็นเขาทำไม่กี่ท่าหรอก เอาเถอะ รู้แล้วว่าลำบาก ไม่เป็นไรมีน้ำในขันนี่นา เธอเลยเอาน้ำในขันมาส่องแทนกระจก ตอนแรกก็ไม่ได้คาดหวังอะไรนัก แต่สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาทำเอาเธอถึงกับร้องลั่น “เฮ๊ย!!” นี่มันเธอนี่ หน้าเหมือนกันเด๊ะ! แต่เจ้าของร่างนี้ดูจะเด็กกว่าหน่อย เหมือนสาวแรกรุ่น แต่เธออายุเกือบสี่สิบแล้วในโลกปัจจุบัน “โห สวยมาก” ชมตัวเองก็ได้วะ ไม่คิดเลยว่าจะเห็นตัวเองในเวอร์ชั่นที่สวยได้ขนาดนี้ เธอเหมือนสาวแรกรุ่นอายุไม่เกินยี่สิบ ผิวพรรณก็ไม่นับว่าขี้ริ้วขี้เหร่อะไร เลิศขนาดนี้มิน่าเล่าไอ้บ้านี่ถึงร้องไห้จะเป็นจะตายเพราะเธอ พอชื่นชมในความสวยของตัวเองเสร็จก็ต้องไปทำอย่างอื่นต่อ เธอไม่ชอบปล่อยเวลาให้สูญเปล่า เธอเป็นคนอยู่ไม่นิ่งต้องมีอะไรทำอยู่เสมอ “เรามีอะไรที่พอจะกินได้บ้างนะ?” เธอเดินไปสำรวจหลังบ้านซึ่งมีพวกไม้ผุ ๆ พัง ๆ ดูแล้วก็คงเอาไปใช้ประโยชน์ได้แค่ทำฟืนเท่านั้น พอเดินมาอีกหน่อยก็ทำเอายิ้มได้ เพราะเธอเจอหัวมันนับรวมกันก็ได้เกือบสิบหัว เธอจึงเก็บมาสองหัว อีกส่วนแบ่งนั้นแบ่งเตรียมปลูก โชคดีที่ชีวิตวัยเด็กเคยรู้จักของกินและวิธีปลูกพืชผักมาเล็กน้อย พอเจอเข้ากับสถานการณ์แบบนี้เลยพอเอาตัวรอดได้ แม้จะลำบากหน่อยก็เถอะนะ “ขุดดินให้หน่อยสิ” เธอหันไปบอกเขาที่ตัวโตกว่าเธอหลายเท่า ทั้งหนุ่มทั้งแน่นแบบนี้ย่อมแข็งแรงดีไม่มีตกแน่นอน หากไม่ใช้แรงงานหน่อยก็เสียดายแย่เลย แต่ทว่า “…” เขาทำเพียงมองหน้าเธอ มือก็กอดเอวเธอไว้แน่นเช่นเดิม จนคนที่ต้องส่ายหน้าอย่างเอือมระอานั้นกลายมาเป็นเธอแทน “ไม่หนีหรอก จะนั่งเฝ้าอยู่ตรงนี้ รีบขุดให้หน่อยจะปลูกมัน” ระดับ CEO สาวต้องมาปลูกมันกิน โถ่… “นะ ขุดให้หน่อยนะ” เธอเอ่ยเสียงอ่อนพร้อมกับลูบหน้าเขา หมอนี่ด่าก็งั้น ๆ ฟังรู้บ้างไม่รู้บ้าง แต่หากพูดกับเขาดี ๆ พูดช้าลงหน่อยก็ไม่แน่ว่าเขาจะยอม “อืม” ได้ผลจริงด้วย เขายอมขุดให้เธอแล้ว ชายหนุ่มยกจอบขึ้นมาขุดดินอย่างคนขยันขันแข็ง แต่ทว่าสายตาก็แอบดูเธอตลอด เพียงแค่เธอลุกยืนและกำลังจะไปหยิบน้ำมาให้เท่านั้นแหละ เขาก็ทิ้งจอบวิ่งตามเธอทันที! “อย่าทิ้งกูไป! อย่าไป!” เขาดูกังวลมาก ทั้งหน้านิ่วทั้งเหงื่อไหล ทำเอาเธอถึงกับขมวดคิ้วมุ่น จะกลัวอะไรกันนักกันหนาพ่อคุณเอ๋ย… “มะ ไม่ได้หนีซะหน่อย จะไปเอาน้ำมาให้ เห็นนายเหนื่อย” เธอพยายามบอกเขาอย่างใจเย็น ตอนนี้แผงอกกว้างของคนตรงหน้ากระเพื่อมขึ้นลงทั้งเร็วและแรงตามจังหวะการหายใจ เขาคงทั้งเหนื่อยและตกใจกลัวสินะ “เชื่อใจกันหน่อยสิ” เธอเอ่ยเสียงอ่อนลงพร้อมกับเอียงศีรษะเล็กน้อย ก็เธอไม่ได้คิดจะหนีจริง ๆ ตอนนี้จะหนีไปไหนได้อีกเล่า ทำอย่างไรเขาถึงจะเชื่อใจเธอและยอมให้เธอได้เดินอย่างสะดวกสบายบ้างนะ นี่เล่นเกาะเป็นตุ๊กแก เดินไปไหนก็ตามเกาะตามเกะกะไปซะหมด “ไม่ต้องกลัว ไม่หนีไปไหนแน่นอน ไว้ใจได้น่า” “…” เขายังคงมองจ้องมาที่เธอ ราวกับคนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง เธอรู้ได้อย่างไรน่ะหรือ นั่นก็เพราะสายตาเขาไม่มีสิ่งใดปิดบังได้อย่างไรเล่า “ฉันเห็นนายขุดดินเหนื่อยก็เลยจะไปหาน้ำมาให้กินบ้าง ก็เหมือนกับตอนที่ฉันทำงานบ้านแล้วนายหาน้ำมาให้ไงล่ะ อย่าคิดมากสิ คิดมากแบบนี้ไม่ดีนะรู้ไหม” “อือ” “ดีมาก เข้าใจแล้วก็ไปทำงานให้เสร็จนะจ๊ะสุดหล่อ” มือมันก็ไวซะจริง แอบไปหยิกกล้ามเขาทีหนึ่งอย่างคนหมั่นเขี้ยว
บทล่าสุด
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ บทส่งท้าย
เมื่อหลับตาเข้าสู่ความเงียบและความมืด จู่ ๆ ร่างของหญิงสาวใบหน้างดงามก็ปรากฏขึ้น เธอผู้นั้นกำลังถือบางสิ่งบางอย่างไว้แน่น มือยังสั่น ๆ คล้ายกับกำลังหวาดหวั่นกับบางสิ่ง ทว่าแววตากลับดุดันยิ่งนัก ช่างไม่เหมือนคนกำลังกลัว…“มึงจะกล้าเอายานี่ให้ไอ้เมฆผัวมึงกินจริงหรือ?”“กล้าจ้ะ ฉันกล้า ฉันเชื่อพ่อหมอกาแก้วจ้ะ” นะนั่นมันเธอเหรอ! แล้วผีตนนั้นนี่ ก็ว่าทำไมถึงดูคุ้นชินกันนัก ที่แท้ก็เคยสมคบคิดกันนี่เอง!“ฉันขอแค่ให้เขารักฉัน หลงฉัน ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรฉันก็ทำได้ทั้งนั้น”นี่ความรักมันบังตาเธอจนไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีเลยเหรอ! ถึงเธอไม่ทำแบบนี้เขาก็รักเธออยู่แล้ว แต่เธอกลับ…บ้าบอจริง ๆ!!เธอวิ่งตามร่างนั้นไปในความฝัน ไปดูทุกอย่างที่เจ้าของร่างนั้นทำไว้ ไม่แปลกใจเลยที่ไม้เคยบอกว่าเขาเคยเกลียดเคยหมางเมินกับชบาในร่างเดิม นั่นเพราะนิสัยหวังได้เช่นนี้เอง เธอเห็นทุกอย่าง เห็นทั้งความผิดของเธอและเขา เห็นและรับรู้ทุกอย่างภายในห้วงฝันนั้นความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาทำเอาเธอหายใจลำบาก ลำคอตีบตันสะอื้นไห้ราวกับจะขา
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ ทำชาตินี้ได้ชาตินี้
“อย่ามาหลอกคนแก่ให้ดีใจเก้อเชียว”เขาแกล้งพูดหยอกล้อสาวเจ้า เขาเชื่อแววตาของเธอ เชื่อว่าเธอจะไม่ทิ้งเขาไปไหนแน่นอน มือที่สั่นเทาด้วยความดีใจระคนตื่นเต้นยกขึ้นประคองใบหน้าสวยหวานชวนมอง แม้จะมอมแมมเหมือนเจ้าเด็กน้อย ทว่ากลับไม่ได้ทำให้ความงามของคนตรงหน้าลดน้อยลงได้เลยสักนิด“ใครจะหลอกลงเล่า ฉันพูดจริงนะ” เธอไม่คิดจะหลอกเขาอยู่แล้ว หากไม่ใช่เขาแล้ว ก็ย่อมไม่มีทางเป็นคนอื่นไปได้แน่นอน“งั้นมึงช่วยบอกให้กูมั่นใจหน่อยสิว่า…”“ฉันรักพ่อหมอเมฆ รักพ่อหมอเมฆที่สุด^^”คำบอกรักนั่นล้วนมาจากใจจริง ความสุขพุ่งพล่านจากก้นบึ้งของหัวใจ มากล้นจนไม่สามารถกักเก็บจนแสดงผ่านสีหน้า แววตาส่งผ่านความรู้สึกแสนฟูฟ่อง เมื่อความรักก่อเกิดความรู้สึกกลมกล่อมก็หมุนวนในลมหายใจของคนทั้งสอง“ดี ดี” เขาเขินจนใบหน้าแดงแจ๋ลามไปจนถึงใบหู ยิ้มกว้างจนแก้มแทบแตก แทบระงับความดีใจนี้ไม่อยู่ คล้ายกับว่าตัวนั้นกำลังลอยขึ้นอย่างไรอย่างนั้น“ทีนี้มั่นใจได้หรือยังจ๊ะ” หญิงสาวแกล้งเอียงคอถามชายหนุ่มตรงหน้า
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ ใจเว้าวอนหา
“ฮือ ฮือ” เธอก้มหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ตรงนั้นนานสองนาน จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าร้องไปกี่ชั่วโมงแล้ว ในใจปวดหนึบจนทนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ร้องไห้ราวกับจะขาดใจตายเป็นหนที่สอง จนกระทั่งมีเสียง ๆ หนึ่งดังเข้ามาในหู เรียกให้เธออยากเงยหน้าขึ้นมามอง“เอ๋~ นั่นใครมานั่งร้องไห้อยู่ตรงนี้กัน?”“ฮึก~ ปะ เป็นผีเหมือนกันเหรอ?” เธอเงยหน้าถามด้วยความสงสัย คนที่เห็นผีด้วยกันได้อย่างมากก็ต้องเป็นเพื่อนผีด้วยกันแหละน่า ถ้าอย่างนั้นก็นับว่าโชคดีหน่อยที่พอจะมีคนให้ระบายความขุ่นเคืองในใจตอนนี้“กรี๊ดดดดด นี่มันผีอีชบานี่!” สาวเจ้าผู้นั้นเพียงแค่เห็นว่าคนที่เงยหน้าขึ้นมานั้นเป็นใครถึงกับกรีดร้องลั่น วิ่งกระเจิดกระเจิงราวกับคนโดนผีหลอกแน่ะ แต่เอ๊ะ! เมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นเรียกเธอว่าชบานี่!“หา!!!” เสียงร้องลั่นด้วยความตกใจ เมื่อเธอสำรวจร่างกายของตนก็พบว่าเธออยู่ในชุดผ้าถุงกับเสื้อคอกระเช้าสีฟ้า! สำรวจรอบกายมีหนองน้ำ ไม่รอช้าเธอรีบวิ่งไปชะโงกดูเงาของตนในน้ำทันทีด้วยความตื่นเต้นดีใจสุดขีด“ทะ ทำไมกลับมาอยู่ในร่าง
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ ชีวิตอีกโลก
รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้ารูปไข่ นี่คือรอยยิ้มที่เขาปรารถนาจะได้เห็นอยู่ตลอดไม่ใช่หรือ เขาควรดีใจที่ได้มอบชีวิตที่เธอต้องการสิ คนที่เขารักที่สุดไม่เหมาะสมกับความเศร้าโศกเลยสักนิด เธอต้องมีชีวิตที่ดี มีความสุขที่สุดในโลกต่างหาก“อีกสองวันกูจะช่วยทำพิธีให้”รอยยิ้มที่มาจากความจริงใจ ในเมื่อความรักของคนทั้งสองไม่มีทางเดินร่วมกันได้ อย่างน้อย ๆ แล้วก็ถือว่าได้มีเรื่องดี ๆ มากมายให้จดจำ เธอจะกลายเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในใจเขา แม้ถึงเวลาต้องจากก็ไม่เสียดายวันเวลาที่ผ่านมาเลยสักนิด“ขอบคุณนะ นายเก่งมาก ๆ เลย ฉันสัญญานะว่าจะไม่ลืมบุญคุณนายเด็ดขาด”เธอเอ่ยคำขอบคุณชายตรงหน้า เธอจะจดจำเขาให้ดี เขามีบุญคุณที่ช่วยเธอไว้ก็หลายหน มีความทรงจำมากมาย มอบความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต แต่ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้วว่าจะไปก็ย่อมต้องไปขอโทษนะ แต่เราคงมีวาสนากันเท่านี้จริง ๆ“ไม่เป็นไร กูเต็มใจ หากมึงไม่รู้สึกว่าอยากจดจำ ก็อย่าได้ฝืนเลย”ชายหนุ่มเอ่ยเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย เขาพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไว้สุด
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ ความจริงก่อนจาก
“บุญกุศลนี้ ข้าพเจ้าขออุทิศให้แด่มะขามลูกรัก และเจ้ากรรมนายเวรของข้าพเจ้า”หยาดน้ำที่อุทิศให้แก่บุคคลที่กล่าวถึง…“ดีขึ้นบ้างหรือไม่?”“ก็พอได้”ตอนนี้สภาพจิตใจของเธอก็เริ่มดีขึ้นตามลำดับ วันนี้เธอก็ได้มาทำบุญให้มะขามกับเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายแล้ว ก็พลอยให้รู้สึกโล่งใจมาสักหน่อย หลังจากเรื่องราวทุกอย่างได้ผ่านพ้นไปแล้ว ชีวิตก็เริ่มกลับเข้าสู่โหมดเดิมอีกครั้ง แต่ทว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปนั้นกลับเป็นความรู้สึกของตัวเธอเองในระหว่างทางกลับทั้งคู่ก็คุยกันไปตลอดทาง… “เรื่องของผีตัวนั้น กับนายเกี่ยวข้องกันงั้นเหรอ?”“ก็… ก็คงต้องเกี่ยวกัน” เขายอมรับตรง ๆ แท้จริงแล้วก้มีส่วนเกี่ยวกันอยู่มากเลยทีเดียว ในเมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไปแล้วก็ไม่มีเหตุผลใดที่ต้องปิดบัง“อืม” เธอพยักหน้า“มึงอยากฟังหรือไม่”“ถ้าอยากเล่าก็เล่ามาเถอะ”“มันเป็นหมอผีเช่นเดียวกับกู เพียงแต่มันเอาวิชาที่ร่ำเรียนมาไปหากินในทางมิควร แรกเริ่มชาว
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ เอาชีวิต
ในช่วงเวลาที่สิ้นหวังที่สุดกลับมีเสียงของใครบางคนดังขึ้น!“มึง!”เป็นเขา…เป็นเสียงร้องคำรามดุจเจ้าป่า เมื่อผีร้ายนั้นเหยียบเข้าบ้าน ธรณีบ้านนั้นก็เปลี่ยนเป็นตาข่ายมนต์ทันที เขาตะกายตัวลุกขึ้น มือถือเทียนเดินพรวดพราดลงมาจากบ้านทันที ก่อนจะเปิดกระบอกไม้แกะสลักออกมา“นะ นี่คือสิ่งใดกัน!!” วิญญาณร้ายเมื่อเห็นร่างของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อหมอเมฆเดินเข้ามาใกล้ก็เตรียมขยับหนี ทว่ากลับทำไม่ได้เสียแล้ว! มันสายเกินไปแล้ว“มึงคิดหรือว่ามึงจะเอาชนะกูได้” พ่อหมอเมฆยืนจังก้าเผชิญหน้ากับผีตนนั้นได้อย่างมั่นคง“มึง!”“กูเอาชีวิตมึงตอนเป็นคนต่ำช้าเช่นนั้นได้ ตอนมึงเป็นผีกูก็ลากมึงลงนรกได้เหมือนกัน”“ปล่อยกู!!”สิ้นประโยคที่พ่อหมอเมฆประกาศกร้าว วิญญาณร้ายนั้นถูกไฟจากเทียนแผดเผาจนอยู่ในสภาพน่าเกลียดน่ากลัว ช่างดูทุเรศตาจนไม่อาจทนมองได้อีกต่อไป ก้อนดวงวิญญาณที่ดับสลายถูกดูดดึงเข้าไปในกระบอกไม้แกะสลัก เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยร่างของพ่อหมอเมฆก็ฟุบลงไปกองกับพื้นในทันที
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ หนทางที่ว่า
“เรื่องก็เป็นอย่างที่หลวงพ่อบอกนั่นแหละโยม หลวงพ่อก็รู้มาเท่านี้ บอกโยมได้เท่านี้”เป็นเวลาสักพักใหญ่ ๆ ที่เธอนั่งฟังเรื่องราวที่หลวงพ่อเล่าให้ฟัง เรื่องเกี่ยวกับเจ้าของร่างนี้ที่ชื่อชบา กับสามีของเธอซึ่งก็คือไอ้บ้า ไม่สิ! หมอผีที่ชาวบ้านนับถือในอดีต ซึ่งตอนนี้เขากลายเป็นคนเสีย
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ คนหลอกผี
“…” เธอนั่งนิ่งไม่พูดไม่จา กัดฟันสู้กับความกลัวที่ถาโถมเข้ามา เธอเคยมีปู่เป็นหมอธรรมมาก่อน เมื่อตอนเธอยังเด็กก็มักจะเห็นสิ่งเร้นลับประเภทนี้จนเป็นเรื่องปกติ แต่หากจะให้ชินชาและไม่ตกใจเลยนั่นก็คงเป็นเรื่องโกหก เธอเพียงแค่รู้ว่าต้องรับมืออย่างไรเท่านั้นเอง“ก็เลยไม่ไ
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ เจอดี
“วันพระแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันเนี่ย”เธอรู้แล้วว่าวันพระ แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะจริงจังอะไรขนาดนี้ แถมยังตื่นตระหนกเอามาก ๆ อีกอย่างที่แปลกไปจากปกตินั่นคือเขาไม่ได้พาเธอเข้าห้องนอนอย่างเช่นทุกวัน กลับพาเธอมาอีกห้องหนึ่งซึงอยู่ท้ายสุด นั่นก็คือห้องพระ“แล้วทำไมต้องมาอยู่ในห้องนี้ล่ะ? ห้องนอนอยู่อีกฝั่งไม่ใ
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ เมื่อวันพระมาถึง
ผ่านไปสามวันแล้วที่เธอใช้ชีวิตอยู่กับเขาที่นี่ เอาเป็นว่าก็อยู่ได้เพราะไม่ถึงกับแย่ แต่จะให้ดีเลยก็คงไม่เป็นอย่างนั้นแน่นอน หากแต่ดีมากหน่อยตรงที่เขาไม่ฟูมฟายอย่างวันแรกแล้ว แต่เรื่องตามติดเธอก็ยกให้เป็นอันดับหนึ่งอยู่ดี“เอาอันนี้ไปขายก็น่าจะได้นะ”ตอนนี้เธอกำลังลงมือเลือกของกินของใช้ที่พอจะเอาไปข
บางทีคุณอาจจะชอบ
วิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์83.9K viewsน้องเมียเอามัน (หลาย P) PWP
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.2M viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.7K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.6K viewsพันธะสวาทหัวใจพลร่ม
ภัทรกร302 viewsผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน
Selenex168 viewsเมียลับที่(ไม่)รัก
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่242 viewsเอาดอร์
เฮียกังฟู353 views
