เข้าสู่ระบบแชร์
บทนำ
วันที่เผยแพร่:
2026-03-20 21:08:52********************************
“จะเอาพี่ชบาไปอยู่ด้วยจริงหรือพ่อหมอ”
“ฮะ?อะไรก็ได้”
เธอจะไม่ตกใจเลยหากว่านั่นไม่ใช่เธออะไร? อเมริกาเหนือ? ที่มาร่วมกันจะนำชีวิตเธอไปที่เขาเองเพราะเธอไม่รู้เรื่องด้วยเลย
“กูไม่ยอมให้มันสำเร็จหรอกหรอกจัดการให้ดีในพิธีคืนนี้ต้องไม่มีชั้นผิดพลาดเด็ดขาด” เขาเอ่ยย้ำอีกครั้งคำแปลนั้นยิ่งสงสัยและใครรู้หนักมากอีกนัยหนึ่งรีบร้องเรียกเขาทันที
“พ่อหมอนี่มัน…”
“กูรักปานนี้ฉากมาพรากจากกูไปได้อย่างไร”คำแปลนั้นเขาบอกว่าเธอใช่หรือแต่ทำไมเล่าทำไม่หันกลับเล่า!
*************************
บทนำ
“หิวหรือไม่”
เธอไม่ได้ยินสิ่งที่เขาถามเลยอีกครั้งว่าสิ่งที่ดึงสามารถนำมาใช้คือสภาพตัวเธอในเรื่องนั้น! มือสองข้างถูกเชือกเส้นใหญ่รั้งไว้กับหัวเตียง นะ! นี่เขา…
“นะนี่เล่นมัดรวมกันได้เลย!!”
ขอให้เธออยู่กับเขาแบบนี้หรือ! เล่นมัดกันเหมือนแบบนี้เขามันไปแล้วบ้าไปแล้วจริง ๆ !
“ขอแค่เพียงคุณเป็นเพื่อนกูไม่เคยมีมาก่อน”
เขาเอ่ยถึงคำแปลนั้นด้วยเสียงที่มักจะยิ้มบางๆ ต่างจากที่นี่ที่แสนบ้าบิ่นนี่! เขายังคงรั้งเธอไว้ให้ร่างกายของมนุษย์หรือ
ไอ้หมอผีวิปริตเอิบ!!
“นายมันบ้า!บ้าที่สุด!นายกักจะให้ฉันทำแบบนี้ต่อไป”
ไอ้บ้าเอ๊ย! แกจะกักฉันจะไปถึงไหนกัน
“ตลอดไป กูจะกักกักความเย็นไว้ข้างกายกูตลอดไป”
เพราะเธอต้องอยู่กับเขาเท่านั้น เขาจึงจะปกป้องเธอให้ปลอดภัยได้ต่อให้ในสายตาเธอตอนนี้เพราะอะไรก็ตามแต่เขาจะไม่ยอมไปไหนเลยแต่เขายืนกรานถึงสาเหตุที่ทำให้คนที่รักมากที่สุดในชีวิตต่อไปให้อะไรจะเกิดแต่จะเกิดตามมาเขาจะยินดีทำเพื่อเธอเสมอ
“ผู้เชี่ยวชาญ!
เธอเหลืออดแล้วจริง ๆ มีลักษณะบางอย่างที่หน้าเขาอย่างจังด้วยคุณสมบัติสุดชีวิตเปล่าประโยชน์ที่พบว่ามีการหลบหนีอย่างไรก็หนีไม่สำรวจร่างกาย
“ไม่มีใครหรอกหรอกหรือ?”
“ไม่ใช่ที่ไหนเลยที่จะไหนแล้วฉันจะบอกอะไรให้นะฉันไม่ใช่ชบาเมียนายจะเจอชื่อเชอรี่คนละคนกับเมียนายเข้าใจไหม?”
“…” ไร้เสียงตอบกลับใดๆ เขารู้แล้วในทิศทางของชบาคนเดิมเขารู้แล้วไม่ใช่รูปลักษณ์ที่หล่อเหลาเมื่อครู่ยิ้มแย้ม ทว่าตอนนี้รอยยิ้มบนหน้าก็ยังมีอยู่เพียงแต่เป็นรอยยิ้มทั้งน้ำตา
“ระรู้แล้ว” และนั้นสั่นเทาราวกับความแข็งแกร่งก็ไม่ปาน ดวงใจที่แตกสลายตอนนี้มีแรงอยากหายใจต่อทึ่งกลับต้องอดทนอดทนต่อไปเพื่อให้ได้...
“รู้แล้วทำไมยังไม่ปล่อยฟ่ะ!! จะเป็นโมโหเว่ย!”
เบาๆก็โมโหหัวฟัดหัวสถานีสุดกำลังเบาๆก็อดกลั้นลาดและแสดงความเสียใจที่โถโถมเข้ามาจนประคับประคองสตั๊ดให้มีอยู่ให้เขารับชมและรับฟังแล้ว ร่างของการเพิ่มขึ้นของยืนเต็มความสูงฮาร์ดแวร์หนายกขึ้นซับน้ำตาอย่างลวกๆ เปิดหลังเตรียมจากไป
“อย่าหนีนะ!
เธอร้องเพื่อให้ความหวังจะหยุดซึ่งจะมีผลกับเท้าของคนส่วนใหญ่ไปที่มุมเอียงเพื่อเหลือบมองเนื้อหาที่นอนอยู่นั้น
“ขอเวลาให้กูอีกสองวันก็สามารถทนได้ในวันนั้นเพื่อเป็นความมั่นใจ”
เรื่องของมึงจะปลอดภัยต่อให้มึงเป็นใครแต่มึงก็คือคนที่กูรักปรักใจ...
💓🙏แจ้งนักอ่านที่น่ารัก🙏💓
ผู้เขียน: เรื่องนี้เป็นผลงานเรื่องที่ 14 ของไดรฟ์นะคะ โปรดติดตามที่เขียนนิยายแนวเกิดใหม่ พลอตนี้เกิดขึ้นจากความฝันของคืนนี้จึงมีความสำคัญจึงลองนำมาแต่งดูค่ะ อ่านเอาสนุกเอาเพลินนะคะ หากคุณต้องใช้ผลงานของวันพรุ่งนี้อย่าลืมกดติดตามคอมเม้นต์ที่เข้ากันได้น้า^^ หากผิดพลาดประการใดต้องทราบต้องฟังขออภัยไว้ล่วงหน้านะคะ
บทล่าสุด
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ บทส่งท้าย
เมื่อหลับตาเข้าสู่ความเงียบและความมืด จู่ ๆ ร่างของหญิงสาวใบหน้างดงามก็ปรากฏขึ้น เธอผู้นั้นกำลังถือบางสิ่งบางอย่างไว้แน่น มือยังสั่น ๆ คล้ายกับกำลังหวาดหวั่นกับบางสิ่ง ทว่าแววตากลับดุดันยิ่งนัก ช่างไม่เหมือนคนกำลังกลัว…“มึงจะกล้าเอายานี่ให้ไอ้เมฆผัวมึงกินจริงหรือ?”“กล้าจ้ะ ฉันกล้า ฉันเชื่อพ่อหมอกาแก้วจ้ะ” นะนั่นมันเธอเหรอ! แล้วผีตนนั้นนี่ ก็ว่าทำไมถึงดูคุ้นชินกันนัก ที่แท้ก็เคยสมคบคิดกันนี่เอง!“ฉันขอแค่ให้เขารักฉัน หลงฉัน ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไรฉันก็ทำได้ทั้งนั้น”นี่ความรักมันบังตาเธอจนไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีเลยเหรอ! ถึงเธอไม่ทำแบบนี้เขาก็รักเธออยู่แล้ว แต่เธอกลับ…บ้าบอจริง ๆ!!เธอวิ่งตามร่างนั้นไปในความฝัน ไปดูทุกอย่างที่เจ้าของร่างนั้นทำไว้ ไม่แปลกใจเลยที่ไม้เคยบอกว่าเขาเคยเกลียดเคยหมางเมินกับชบาในร่างเดิม นั่นเพราะนิสัยหวังได้เช่นนี้เอง เธอเห็นทุกอย่าง เห็นทั้งความผิดของเธอและเขา เห็นและรับรู้ทุกอย่างภายในห้วงฝันนั้นความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาทำเอาเธอหายใจลำบาก ลำคอตีบตันสะอื้นไห้ราวกับจะขา
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ ทำชาตินี้ได้ชาตินี้
“อย่ามาหลอกคนแก่ให้ดีใจเก้อเชียว”เขาแกล้งพูดหยอกล้อสาวเจ้า เขาเชื่อแววตาของเธอ เชื่อว่าเธอจะไม่ทิ้งเขาไปไหนแน่นอน มือที่สั่นเทาด้วยความดีใจระคนตื่นเต้นยกขึ้นประคองใบหน้าสวยหวานชวนมอง แม้จะมอมแมมเหมือนเจ้าเด็กน้อย ทว่ากลับไม่ได้ทำให้ความงามของคนตรงหน้าลดน้อยลงได้เลยสักนิด“ใครจะหลอกลงเล่า ฉันพูดจริงนะ” เธอไม่คิดจะหลอกเขาอยู่แล้ว หากไม่ใช่เขาแล้ว ก็ย่อมไม่มีทางเป็นคนอื่นไปได้แน่นอน“งั้นมึงช่วยบอกให้กูมั่นใจหน่อยสิว่า…”“ฉันรักพ่อหมอเมฆ รักพ่อหมอเมฆที่สุด^^”คำบอกรักนั่นล้วนมาจากใจจริง ความสุขพุ่งพล่านจากก้นบึ้งของหัวใจ มากล้นจนไม่สามารถกักเก็บจนแสดงผ่านสีหน้า แววตาส่งผ่านความรู้สึกแสนฟูฟ่อง เมื่อความรักก่อเกิดความรู้สึกกลมกล่อมก็หมุนวนในลมหายใจของคนทั้งสอง“ดี ดี” เขาเขินจนใบหน้าแดงแจ๋ลามไปจนถึงใบหู ยิ้มกว้างจนแก้มแทบแตก แทบระงับความดีใจนี้ไม่อยู่ คล้ายกับว่าตัวนั้นกำลังลอยขึ้นอย่างไรอย่างนั้น“ทีนี้มั่นใจได้หรือยังจ๊ะ” หญิงสาวแกล้งเอียงคอถามชายหนุ่มตรงหน้า
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ ใจเว้าวอนหา
“ฮือ ฮือ” เธอก้มหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ตรงนั้นนานสองนาน จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าร้องไปกี่ชั่วโมงแล้ว ในใจปวดหนึบจนทนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ร้องไห้ราวกับจะขาดใจตายเป็นหนที่สอง จนกระทั่งมีเสียง ๆ หนึ่งดังเข้ามาในหู เรียกให้เธออยากเงยหน้าขึ้นมามอง“เอ๋~ นั่นใครมานั่งร้องไห้อยู่ตรงนี้กัน?”“ฮึก~ ปะ เป็นผีเหมือนกันเหรอ?” เธอเงยหน้าถามด้วยความสงสัย คนที่เห็นผีด้วยกันได้อย่างมากก็ต้องเป็นเพื่อนผีด้วยกันแหละน่า ถ้าอย่างนั้นก็นับว่าโชคดีหน่อยที่พอจะมีคนให้ระบายความขุ่นเคืองในใจตอนนี้“กรี๊ดดดดด นี่มันผีอีชบานี่!” สาวเจ้าผู้นั้นเพียงแค่เห็นว่าคนที่เงยหน้าขึ้นมานั้นเป็นใครถึงกับกรีดร้องลั่น วิ่งกระเจิดกระเจิงราวกับคนโดนผีหลอกแน่ะ แต่เอ๊ะ! เมื่อกี้ผู้หญิงคนนั้นเรียกเธอว่าชบานี่!“หา!!!” เสียงร้องลั่นด้วยความตกใจ เมื่อเธอสำรวจร่างกายของตนก็พบว่าเธออยู่ในชุดผ้าถุงกับเสื้อคอกระเช้าสีฟ้า! สำรวจรอบกายมีหนองน้ำ ไม่รอช้าเธอรีบวิ่งไปชะโงกดูเงาของตนในน้ำทันทีด้วยความตื่นเต้นดีใจสุดขีด“ทะ ทำไมกลับมาอยู่ในร่าง
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ ชีวิตอีกโลก
รอยยิ้มสดใสปรากฏขึ้นบนใบหน้ารูปไข่ นี่คือรอยยิ้มที่เขาปรารถนาจะได้เห็นอยู่ตลอดไม่ใช่หรือ เขาควรดีใจที่ได้มอบชีวิตที่เธอต้องการสิ คนที่เขารักที่สุดไม่เหมาะสมกับความเศร้าโศกเลยสักนิด เธอต้องมีชีวิตที่ดี มีความสุขที่สุดในโลกต่างหาก“อีกสองวันกูจะช่วยทำพิธีให้”รอยยิ้มที่มาจากความจริงใจ ในเมื่อความรักของคนทั้งสองไม่มีทางเดินร่วมกันได้ อย่างน้อย ๆ แล้วก็ถือว่าได้มีเรื่องดี ๆ มากมายให้จดจำ เธอจะกลายเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในใจเขา แม้ถึงเวลาต้องจากก็ไม่เสียดายวันเวลาที่ผ่านมาเลยสักนิด“ขอบคุณนะ นายเก่งมาก ๆ เลย ฉันสัญญานะว่าจะไม่ลืมบุญคุณนายเด็ดขาด”เธอเอ่ยคำขอบคุณชายตรงหน้า เธอจะจดจำเขาให้ดี เขามีบุญคุณที่ช่วยเธอไว้ก็หลายหน มีความทรงจำมากมาย มอบความรู้สึกที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต แต่ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้วว่าจะไปก็ย่อมต้องไปขอโทษนะ แต่เราคงมีวาสนากันเท่านี้จริง ๆ“ไม่เป็นไร กูเต็มใจ หากมึงไม่รู้สึกว่าอยากจดจำ ก็อย่าได้ฝืนเลย”ชายหนุ่มเอ่ยเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย เขาพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไว้สุด
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ ความจริงก่อนจาก
“บุญกุศลนี้ ข้าพเจ้าขออุทิศให้แด่มะขามลูกรัก และเจ้ากรรมนายเวรของข้าพเจ้า”หยาดน้ำที่อุทิศให้แก่บุคคลที่กล่าวถึง…“ดีขึ้นบ้างหรือไม่?”“ก็พอได้”ตอนนี้สภาพจิตใจของเธอก็เริ่มดีขึ้นตามลำดับ วันนี้เธอก็ได้มาทำบุญให้มะขามกับเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลายแล้ว ก็พลอยให้รู้สึกโล่งใจมาสักหน่อย หลังจากเรื่องราวทุกอย่างได้ผ่านพ้นไปแล้ว ชีวิตก็เริ่มกลับเข้าสู่โหมดเดิมอีกครั้ง แต่ทว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปนั้นกลับเป็นความรู้สึกของตัวเธอเองในระหว่างทางกลับทั้งคู่ก็คุยกันไปตลอดทาง… “เรื่องของผีตัวนั้น กับนายเกี่ยวข้องกันงั้นเหรอ?”“ก็… ก็คงต้องเกี่ยวกัน” เขายอมรับตรง ๆ แท้จริงแล้วก้มีส่วนเกี่ยวกันอยู่มากเลยทีเดียว ในเมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไปแล้วก็ไม่มีเหตุผลใดที่ต้องปิดบัง“อืม” เธอพยักหน้า“มึงอยากฟังหรือไม่”“ถ้าอยากเล่าก็เล่ามาเถอะ”“มันเป็นหมอผีเช่นเดียวกับกู เพียงแต่มันเอาวิชาที่ร่ำเรียนมาไปหากินในทางมิควร แรกเริ่มชาว
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ เอาชีวิต
ในช่วงเวลาที่สิ้นหวังที่สุดกลับมีเสียงของใครบางคนดังขึ้น!“มึง!”เป็นเขา…เป็นเสียงร้องคำรามดุจเจ้าป่า เมื่อผีร้ายนั้นเหยียบเข้าบ้าน ธรณีบ้านนั้นก็เปลี่ยนเป็นตาข่ายมนต์ทันที เขาตะกายตัวลุกขึ้น มือถือเทียนเดินพรวดพราดลงมาจากบ้านทันที ก่อนจะเปิดกระบอกไม้แกะสลักออกมา“นะ นี่คือสิ่งใดกัน!!” วิญญาณร้ายเมื่อเห็นร่างของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อหมอเมฆเดินเข้ามาใกล้ก็เตรียมขยับหนี ทว่ากลับทำไม่ได้เสียแล้ว! มันสายเกินไปแล้ว“มึงคิดหรือว่ามึงจะเอาชนะกูได้” พ่อหมอเมฆยืนจังก้าเผชิญหน้ากับผีตนนั้นได้อย่างมั่นคง“มึง!”“กูเอาชีวิตมึงตอนเป็นคนต่ำช้าเช่นนั้นได้ ตอนมึงเป็นผีกูก็ลากมึงลงนรกได้เหมือนกัน”“ปล่อยกู!!”สิ้นประโยคที่พ่อหมอเมฆประกาศกร้าว วิญญาณร้ายนั้นถูกไฟจากเทียนแผดเผาจนอยู่ในสภาพน่าเกลียดน่ากลัว ช่างดูทุเรศตาจนไม่อาจทนมองได้อีกต่อไป ก้อนดวงวิญญาณที่ดับสลายถูกดูดดึงเข้าไปในกระบอกไม้แกะสลัก เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยร่างของพ่อหมอเมฆก็ฟุบลงไปกองกับพื้นในทันที
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ หนทางที่ว่า
“เรื่องก็เป็นอย่างที่หลวงพ่อบอกนั่นแหละโยม หลวงพ่อก็รู้มาเท่านี้ บอกโยมได้เท่านี้”เป็นเวลาสักพักใหญ่ ๆ ที่เธอนั่งฟังเรื่องราวที่หลวงพ่อเล่าให้ฟัง เรื่องเกี่ยวกับเจ้าของร่างนี้ที่ชื่อชบา กับสามีของเธอซึ่งก็คือไอ้บ้า ไม่สิ! หมอผีที่ชาวบ้านนับถือในอดีต ซึ่งตอนนี้เขากลายเป็นคนเสีย
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ คนหลอกผี
“…” เธอนั่งนิ่งไม่พูดไม่จา กัดฟันสู้กับความกลัวที่ถาโถมเข้ามา เธอเคยมีปู่เป็นหมอธรรมมาก่อน เมื่อตอนเธอยังเด็กก็มักจะเห็นสิ่งเร้นลับประเภทนี้จนเป็นเรื่องปกติ แต่หากจะให้ชินชาและไม่ตกใจเลยนั่นก็คงเป็นเรื่องโกหก เธอเพียงแค่รู้ว่าต้องรับมืออย่างไรเท่านั้นเอง“ก็เลยไม่ไ
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ เจอดี
“วันพระแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันเนี่ย”เธอรู้แล้วว่าวันพระ แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะจริงจังอะไรขนาดนี้ แถมยังตื่นตระหนกเอามาก ๆ อีกอย่างที่แปลกไปจากปกตินั่นคือเขาไม่ได้พาเธอเข้าห้องนอนอย่างเช่นทุกวัน กลับพาเธอมาอีกห้องหนึ่งซึงอยู่ท้ายสุด นั่นก็คือห้องพระ“แล้วทำไมต้องมาอยู่ในห้องนี้ล่ะ? ห้องนอนอยู่อีกฝั่งไม่ใ
เกิดใหม่ในร่างเมียหมอผีที่เสียสติ เมื่อวันพระมาถึง
ผ่านไปสามวันแล้วที่เธอใช้ชีวิตอยู่กับเขาที่นี่ เอาเป็นว่าก็อยู่ได้เพราะไม่ถึงกับแย่ แต่จะให้ดีเลยก็คงไม่เป็นอย่างนั้นแน่นอน หากแต่ดีมากหน่อยตรงที่เขาไม่ฟูมฟายอย่างวันแรกแล้ว แต่เรื่องตามติดเธอก็ยกให้เป็นอันดับหนึ่งอยู่ดี“เอาอันนี้ไปขายก็น่าจะได้นะ”ตอนนี้เธอกำลังลงมือเลือกของกินของใช้ที่พอจะเอาไปข
บางทีคุณอาจจะชอบ
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.6K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์327.3K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี109.8K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.3K viewsสาวใช้บ้านไร่ของคิริน
Duangkwan272 viewsราตรีสีเทา
ผัดบวบ30 viewsหัวใจต้องมนตรา
ศรีปุรัม มณีปุรัม195 viewsBAD DEAL เดิมพันร้ายของนายวิศวะ
Ladyporn133 views
