공유

4 | ทำไมไม่รอ?

last update 게시일: 2025-05-15 12:51:34

ยุงกัด ยุงรุม ยุงตอม ผิวสวยๆของฉันด่างพร้อยหมดแล้วนะ ป่านนี้แล้วทำไมพี่เซบัสยังไม่มาสักที ทุกทีก็ไม่เคยปล่อยให้ฉันรอนานขนาดนี้นี่นา ถึงแม้ว่าจะต้องรอก็เถอะ

จะให้รอต่อไปก็ไม่ไหวแล้วนะ ขืนยังรออีกสิบนาทีพรุ่งนี้ได้แอดมิดเข้าโรงพยายามเพราะเป็นไข้เลือดออกแน่ๆ

คิดได้แล้วโลมาก็พาตัวเองเดินไปยืนรอที่ฟุตบาทข้างถนน หวังให้มีแท็กซี่หลุดมาสักคัน ไม่นานเลยที่รถแท็กซี่ขับมา หน้าป้ายเขียนว่าว่างพอดีด้วย ฉันเลยรีบโบกมือเรียก

กระจกถูกเลื่อนลง

“ไปซอยสิบสองไหมคะ”

“ไปครับ” โอเค วันนี้ฉันไม่ต้องถูกยุงรุมจนตายละ พี่บัสนะพี่บัส เป็นพี่ที่ไม่ได้เรื่องสุดๆ

โลมาเปิดประตูรถและกำลังจะหย่อนตัวลงเข้าไปด้านใน แต่กลับถูกรั้งแขนจากใครบางคน พร้อมกับปิดประตูแท็กซี่แทนฉัน

ปึก ปึก

“ไปเลยครับ” เสียงนั่นบอกคนขับแท็กซี่ที่หน้าเซ็งเพราะถูกดึงลูกค้า

“ทำไมไม่รอ?”

“เอ๊ะ?” นี่พี่รอนนิ ทำไมถึงได้.. “พี่มารับโลมาเหรอ?”

“ก็เธอบอกให้ฉันมารับ”

“..ไม่ โลมาบอกพี่บัส”

“..เมา?”

“..ก็ ไม่ขนาดนั้น” พี่รอนมาในชุดหมอเลยด้วย

“ถ้าไม่ได้เมาก็น่าจะรู้ว่าคนที่โทรให้มารับคือฉันไม่ใช่ไอ้บัส” โลมาค้างสตั้นแล้วมองรอนที่ยังคงอยู่ในชุดหมอ แสงไฟข้างทางสาดส่องดวงตาที่สวมแว่นกรอบบางๆ ตาหรี่เพราะแสงจะไฟ เส่นผมปลิวสไสวเล็กน้อย

นี่ฉัน.. โดนมนต์อะไรสะกดละเนี่ย

“..หน้าฉันมันมีอะไร?”

“พี่ไม่ได้ใช้น้ำมันพรายใช่ไหม”

“..แล้วทำไมฉันต้องใช้?”

“..โลมาละสายตาจากหมอรอนไม่ได้เลยตอนนี้” ร่างบางเพ้อพูดออกมา คนเป็นหมอยืนนิ่งส่วนโลมาที่ตั้งสติพอจะได้แล้วก็รู้ว่าตัวเองได้พูดอะไรออกไป

พ่อจ้าแม่จ้า! โลมาพูดอะไรออกไป! พูดไปขนาดนี้พี่รอนรู้แน่ๆว่าหนูกำลังชมพี่เขาว่าหล่อ><

เอาไงดีอะ!

…พลีชีพแม่ม!

หมับ! โลมาแกล้งทิ้งตัวเหมือนคนหมดสติ รอนคว้าเธอไว้ได้ทันก่อนจะไม่มีคำพูดอะไรปริออกมาแล้วนั้น ฉันยังถูกอุ้มด้วยวงแขนแข็งๆนี่อีกต่างหาก

“ลืมตาก็ได้ คนเป็นลมไม่เกร็งตัวแข็งทื่อแบบนี้”

“..แฮ่~ พี่รู้เหรอ?”

“ฉันไม่ได้เป็นหมอเมื่อวานซืน”

“….”

“แล้วไอ้ที่ถูกชมว่าหล่อ.. ก็ไม่ได้มีแค่เธอ” มีแต่พวกหน้าตาดีเท่านั้นแหละ ที่ยอมรับว่าตัวเองหล่อสวยได้อย่างไม่น่าหมันไส้ โลมาถือวิสาสะคล้องคอหมอหล่อ แม้จะเบือนหน้าหนีพร้อมกับแก้มแดงๆก็ตาม

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • เคสรักเคสร้าย   ตอนพิเศษ | 3ปีผ่านไป..

    3ปีผ่านไป.. เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก วันนี้ฉันมาทำบุญให้แม่ ให้เปียและ.. ให้พ่อ ฉันยุติความรู้สึกแย่ๆทุกอย่างหลังจากความฝันในวันนั้น แม้ฉันจะไม่เคยฝันถึงพ่อสักครั้งก็ตามตลอดเวลาสามปีที่ผ่านมา พี่รอนเองก็เห็นด้วยกับการที่ฉันเลือกทำแบบนี้“โลมาเอาน้ำไปกรวดนะ”“เดี๋ยวพี่กับลูกรอตรงนี้แล้วกัน”“อื้ม” ฉันเดินหาต้นไม้ใหญ่ตามความเชื่อ กรวดน้ำลงดินขออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้กับ แม่ พ่อ และเปียแบบที่เคย เมื่อก่อนเคยทำยังไง ตอนนี้ฉันก็ยังคงทำแบบนั้น วันนี้เป็นวันเกิดของยิปโซ เจ้าตัวเล็กสุดแสบประจำบ้าน“แม่ขาาา~” เสียงหวานร้องเรียกหลังจากน้ำหยดสุดท้ายถูกหยาดลงพื้น โลมาลุกขึ้นยืนพร้อมกับหันหลังไปหายิปโซแต่เพียงแวบเดียวเท่านั้นที่เธอหันกลับมา เด็กน้อยที่ใบหน้ามีแต่รอยยิ้ม ชุดเจ้าหญิงสีชมพู ถักผมเปียสองข้าง ทำเอาโลมาสตั้น ทั้งที่เธอเป็นคนถักเปียให้กับมือแท้ๆ ทำไมตอนนี้ถึงรู้สึกแบบนี้นะ.. โลมาเธอยืนแข็งทื่อทันทีที่เห็นยิปโซวิ่งเข้าปะทะร่างและสวมกอดเธอ แขนและขาของฉันเหมือนมีคนตรึงเอาไว้ ไม่มีแรงขยับ ฉันมั่นใจว่าฉันนิ่งไปเกือบนาทีที่ไม่ได้กอดยิปโซตอบ พอสติกลับคืนมา.. มือบางๆก็วางที่หัวเล็กๆของเจ้าตัวเ

  • เคสรักเคสร้าย   ตอนพิเศษ | เรื่อง ความฝัน

    หากย้อนกลับไป..เฮือก! โลมาสะดุ้งตื่นกลางดึก หัวใจเต้นรัวเหงื่อที่ชุ่มไปทั้งกาย ฉันหันมองพี่รอนที่นอนอยู่ข้างๆ ฉันอยากจะสะกิดบอกว่าฉันฝันร้าย.. มันก็ไม่เชิงร้ายหรอก แต่ว่า..ฉันฝันถึงเปีย…โลมานั่งกลืนน้ำลาย เปียกำลังจะบอกอะไร..ย้อนไปในความฝัน..ทุ่งหญ้าที่เหมือนกับสนามเด็กเล่นที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ทำให้ฉันค่อยๆเดินสำรวจ เด็กสาวที่มองจากด้านหลังก็รู้ว่าถักเปียสองข้างกำลังนั่งเล่นดอกไม้นั่น.. ดอกไม้ดอกเล็กๆ.. กับชุดที่สวมอยู่ มันทำให้ฉันกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้ ทั้งที่ผ่านมานานขนาดนี้.. แต่เธอยังไม่เปลี่ยนไปเลย.. “..เปีย เปียใช่ไหม?” เด็กสาวผมเปียหันกลับมาหาเธอ เธอยิ้มให้โลมาทันทีก่อนจะรีบลุกแล้วจูงมือเธอไปนั่งเล่นกับเธอ สีหน้าและรอยยิ้มมันมีแต่จะทำให้โลมาอยากจะร้องไห้ เปียในตอนนี้จะรู้ตัวไหม.. ว่าตายไปแล้ว“เปีย”“รู้น่า แต่จะเศร้าทำไมละ บางทีแบบนี้มันก็ไม่ได้แย่นะ” เปียพูดขึ้นมาทั้งที่ใบหน้าที่กำลังดูเหมือนมีความสุขด้วยซ้ำ แม้จะไม่ได้มองหน้าโลมา“ถ้าให้ฉันมีชีวิตอยู่ต่อสิ แบบนั้นน่าจะหนักเอาการณ์เลยละ”“..มันจบแล้วเปีย ไอ้ชั่วนั่นมันเข้าคุกแล้ว ศาลตัดสินไม่ให้ประกันตัวไปตลอดชีวิตเลย

  • เคสรักเคสร้าย   76 | คำลา เมื่อถึงเวลา END

    ครึ่งชั่วโมง มันจะทำสำเร็จไหมวะ.. รอนถอนหายใจ เขากลัวว่าทุกอย่างมันจะล่มนะสิ โลมาที่เดินออกมาจากห้องน้ำ ยืนเช็ดมือกับผ้าเงียบๆอยู่ที่มุมห้อง“ดูกังวลจังนะ รู้ไหมว่าโลมามันคิดอะไรอยู่?” ประโยคที่ว่าทำให้รอนหันกลับไปหาคนตัวน้อย สังเกตท่าทางและพฤติกรรม“สวัสดีนะหมอ ขอออกตัวก่อนว่า โลมาไม่ได้รู้สึกไม่ปลอดภัยกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ฉันก็แค่อยากจะออกมาสูดอากาศข้างนอกก็แค่นั้น แล้วก็.. มีเรื่องอยากบอก”“เอวา? จะบอกอะไร?”“ก็..” เอวาโยนผ้าเช็ดมือลงถังผ้า เดินประคองท้องน้อยๆผ่านหน้ารอนไปนั่งที่ปลายเตียง “รู้ไหมว่าโลมามันคิดอะไร?” นิ้วเรียวชี้ที่ขมับสมอง รอยยิ้มแบบแข็งๆยิ้มให้กับคนเป็นหมอ“….”“เอาเป็นว่า สิ่งที่หมอต้องทำก็คือบอกฉันมาให้หมดว่าตอนนี้กำลังจะคิดทำอะไร?”“ถ้าฉันบอกเธอ โลมาก็รู้”“อ๋าา~ เซอร์ไพส์” เอวาพงกหัวเล็กน้อย ก่อนจะแค่นยิ้มที่มุมปาก “อะไรนะที่จะเซอร์ไพส์คนท้องได้แบบตรึงจิตตรึงใจ”“….”“ไอ้การลากทุกคนมาครบองค์แบบนี้.. เรื่องต้องใหญ่มากใช่ไหมละ” และเพราะรอนอ่านทางออก เอวาน่าจะรู้แล้วว่าเขากำลังอยากจะทำอะไร“ก็ถ้ารู้แล้วช่วยอยู่เงียบๆได้ไหม?”“ข้อแลกเปลี่ยน”“..จะเอาอะไร?”“อะไ

  • เคสรักเคสร้าย   75 | ขอความร่วมมือ

    น่าแปลก.. ที่เลยเวลางานมานานขนาดนี้แล้วแท้ๆแต่พี่รอนก็ยังไม่กลับมาสักที ฉันไม่เคยใจร้อนขนาดนี้มาก่อน แค่เพียงพี่เขาผิดเวลา.. ฉันก็อยากจะพังบ้านให้เละไปทั้งหลัง“..ป้าชุคะ นี่ผ่านมากี่ชั่วโมงแล้วคะ”“..เอ่อ สี่ชั่วโมงแล้วค่ะ แต่ว่าปกติหมอไม่เคยกลับบ้านเลสขนาดนี้นะ อาจจะติดคนไข้อยู่ก็ได้ค่ะ”“รักษาอะไรกันตั้งสี่ชั่วโมง รักษาคนป่วยทั้งหมู่บ้านหรือไง” โลมาหงุดหงิด คำพูดคำจาแทบไม่ต้องใช้การพิจารณาก่อนจะปริปากพูดสักนิด แม่บ้านคนสำคัญนั่งมองโลมา ขาของเธอเริ่มอยู่ไม่ยิ่ง ชะเง้อชะโงกหน้าสลับกับมองเวลาที่นาฬิกาติดผนัง“ป้าชุคะ”“ขาาา”“หงุดหงิด”“ป้ารู้ค่ะ”“อารมณ์ไม่ดี”“อันนี้ป้าก็รู้ค่ะ”“โลมาอยากจะพังบ้าน!”“โอยยยย ใจเย็นๆนะหนูโลมาาาา หมอไปหัวทิ่มหัวตำอยู่ที่ไหนกันนะเนี่ยนานขนาดนี้”“ใช่ไหมละ!” ป้าชุก็แค่เออออตามอารมณ์คนท้องให้เธอพอใจเย็นลงมาบ้าง จะไปขัดเขาในเวลานี้เดี๋ยวก่อนที่บ้านจะพัง คนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องตรงนี้จะตายคาโซฟาซะก่อนโลมายังไม่ยอมหยุดอารมณ์ที่แสนหงุดหงิดจนเธอเดินไปยืนมองที่ประตู“สวนบ้านเราควรมีดอกไม้ดอกเล็กๆที่สุด!”“ใช่ค่าา ใช่ๆเลย บ้านจะได้ร่มเย็น” แม่บ้านรีบเออออก่อนจะ

  • เคสรักเคสร้าย   74 | เพื่อนที่น่ารัก

    “..ไอ้บัส”“รายนั้นจะทำแผนแตกไหมเนี่ย ปากยิ่งเปราะๆอยู่ด้วย”“..ฉันว่าไม่ มันยังไม่รู้”“ก็เพราะว่ายังไม่รู้นี่แหละถึงน่ากังวล โลมาไม่ใช่คนซื่อบื้อขนาดนั้น แถมไอ้คนพี่ก็.. นอนหลับอยู่ตรงนั้นด้วย” รอนถอนหายใจเมื่อยืนมองดูกล้องวงจรจากกลางบ้านติ๊งค์~ เสียงไลน์ดังขึ้นทำให้คนเป็นหมออ่านมัน ข้อความจากป้าชุทำให้เขานิ่งไป“..อะไรเหรอ?”“ป้าชุบอกว่าโลมาเอาแต่พูดถึงดอกไม้ดอกเล็กๆ”“….”“ดอกอะไรก็ได้ที่เป็นดอกเล็กๆ กินข้าวไป พูดถึงดอกไม้ไป” รอนอ่านข้อความในมือถือต่อไปจนจบแชทของป้าชุ“นางเริ่มแพ้ท้องละมั้งเนี่ย”“….”“คนรู้จักฉันนะ แพ้ท้องยังไงรู้ไหม? นางอยากกินดินเลยนะ นางบอกว่ากลิ่นมันหอม อย่างโลมานี่.. อาการแบบนี้ก็น่าจะใช่”“..แล้วฉันควรทำไง?”“ก็เอาใจเมียสิคะ เวลาแบบนี้นะ เมียอยากได้อะไรพี่ต้องให้เธอให้หมด”“….”“ต่อให้จะเป็นดาวเป็นเดือนก็ตาม”“..โลมาไม่น่าจะต้องการอะไรขนาดนั้น”“ก็ถ้านั่งกินข้าวแล้วเพ้อถึงดอกไม้ดอกเล็กเล้กกกได้ขนาดนี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้กับคนท้องรู้ไว้เลย”“พูดอย่างกับคนเคยท้อง”“มันก็คง.. อารมณ์แปรปรวนเหมือนตอนเป็นเมนส์ละน่า” ออยยืนกอดอกในขณะที่รอนก็ยืนขมวดคิ้วแล้วกัดปาก“จ

  • เคสรักเคสร้าย   73 | ต้องการลูกมือไหมอ่า?

    #RON PARTโรงพยาบาล“แกๆ แกว่าช่วงหลังนี่หมอรอนดูยิ้มเยอะขึ้นม้ะ?”“อยู่แล้วแหละ ยิ้มทีจะพาใจฉันละลายยย นี่ก็แทบจะยอมตั้งท้องให้เลยนะเนี่ยยย~” พยาบาลฝึกหัด เกาะประตูห้องตรวจของรอน แอบสอดแอบส่องดูวิธีการรักษาบ้างแหละ ตักตวงใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาบางแหละ“แกว่า หมอรอนจะมีแฟนหรือยังนะ>““หมอรอนมีเมียแล้วจ่ะ แล้วเมียก็ท้องอยู่ด้วย”“อึ่ก!” คนที่เข้ามาแทนกกลางระหว่างบทสนทนาเห็นทีจะเป็นใครไม่ได้นอกจากออย เธอยืนยิ้มมองหน้าพยาบาลสาวฝึกหัดสามคน และหันองศาหน้ายิ้มรับทุกคนไปอีกในท่ายืนกอดแฟ้มเคส“งานพวกเธอเหรอ ที่ทำอยู่?”“เปล่า เปล่าค่ะ!”“งั้นเชิญ”“โวกเหวกอะไรกัน?” รอนที่เดินออกมาจากห้องตรวจพอดี ดูดกาแฟดำในแก้วแล้วมองหน้าออยที่หอบแฟ้มเอกสารอีกสองฉบับ เหล่าพยาบาลฝึกหัดรีบวิ่งไปก่อนที่เขาจะออกมา“ยังไม่หมด?”“สองเคสสุดท้ายแล้วละ ..พักหลังเนื้อหอมจัดเลยนะ เด็กพวกนั้นวันๆไม่ทำอะไร เอาแต่นั่งตั้งคำถามว่าหมอมีเมียมีแฟนแล้วหรือยัง”“..แล้วเธอตอบไปว่าไง?”“ก็บอกว่ามีเมียมีลูกแล้วสิ” ผมขำเบาๆ ก่อนจะอนุญาตให้ออยเข้าไปในห้องตรวจ เธอวางแฟ้มของเคสที่น่าจะ น่าจะเป็นสองเคสสุดท้ายของวันนี้ “สองเคสสุดท้ายขอ

  • เคสรักเคสร้าย   30 | แค่สกิดก็ติดแล้ว

    4วันผ่านไป..มือถือถูกวาง โลมาโบกมือบ๊ายบายรอนที่กำลังทำงานผ่านวิดิโอคอล ส่วนเธอก็เอาแต่เก็บตัวเงียบ มีหลายเรื่องเกิดขึ้นในชีวิตของเธอในระยะเวลาไล่เรี่ยกัน.. เบญจเพสเหรอฉัน หนักๆทั้งนั้นเลยแฮะเหงาจัง ทำไงดี..“โลมา ฉันไปแล้วนะ ล็อคบ้านล็อคห้องให้ดีรู้ไหม”“อื้ม ขับรถดีๆนะ”“เออๆ” พี่เซบัสเข้ามากอด

  • เคสรักเคสร้าย   28 | พี่เผลอ แล้วเจอกัน

    หลังจากอาบน้ำเสร็จ ฉันต้องมานั่งกินข้าวต้มทั้งที่ไม่หิว.. กลัวพี่เซบัสจะสงสัยว่าเราสองคนมัวแต่ทำอะไรถึงลงมาข้างล่างช้า แถมข้าวไม่แตะแบบนั้น ฉันหันมองพี่รอนที่ทางนั้นก็อาบน้ำเสร็จแล้ว สวมเสื้อผ้าตัวเดิม และยืนบิดตัวไปมา ก่อนจะเดินมาหาฉัน“หน้าบึ้งอะไร?”“…ยังจะถามอีก”“ก็ตกลงกันแล้วไง ก็ยังไม่พอใจ”

  • เคสรักเคสร้าย   27 | มันไม่ควรเหลือสักหยด NC++

    “ถ้าทำให้ฉันพอใจ”“….”“อยากได้อะไร.. ก็พูดมาเลย” “โลมา.. ไม่อยากให้เป็นความลับแล้ว”“….”“เรื่องของเรา”“อย่าเอาแต่ใจสิ.. ตอนที่ขอให้เป็นความลับ ฉันยังยอมเธอเลยนะ”“แต่พี่บอกว่า อยากได้อะไรก็พูดมาเลย”“วนไปที่ประโยคแรก” พี่รอนเกลี่ยผมฉันอีกแล้ว ก่อนจะรวบเอวแล้วให้ฉันเป็นฝ่ายอยู่ข้างบนเเทน“ถ้าทำใ

  • เคสรักเคสร้าย   26 | ลองอมมันดู

    ภาพวับแวม.. เหมือนฉันถูกอะไรสักอย่างเหวี่ยงไปมา มันกระทบกับบางสิ่งที่ฉันมองไม่เห็นมัน ไม่เจ็บ.. แต่รู้สึกกลัวจนไม่อยากลืมตา‘ให้ฉันช่วยไหม?’ “เอวาเหรอ!”‘แค่เธอบอกว่าต้องการความช่วยเหลือ’ ฉันนึกออกแล้ว! ทุกครั้งที่หัวใจของฉันตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ เสียงนี้คือเสียงที่อยู่ในหัวเสมอมา.. แม้จะลังเล

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status