MasukShare
บทที่ 28
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:35:31ธนวรรธน์ออกจากห้องทันทีที่อีกฝ่ายหลับ ก่อนกลับเขาได้แวะไปถามอาการของญาณิศาจากเคาเตอร์พยาบาล
“ผมอยากทราบอาการป่วยของเด็กหญิงญาณิศาห้องห้าศูนย์สี่ครับ”
“น้องญาณินแพ้อาหารอย่างเฉียบพลันค่ะ ก็เลยมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน และหายใจติดขัด แต่ตอนนี้ปลอดภัยแล้วค่ะ คาดว่าพรุ่งนี้คุณหมอน่าจะอนุญาตให้กลับบ้านได้”
“ขอบคุณครับ”
หลังจากได้รับคำตอบที่น่าพอใจ ธนวรรธน์ก็เดินตรงไปที่ลิฟต์ ขณะที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิดก็เป็นช่วงจังหวะที่ณชญาดาและสายชลเดินออกมาจากลิฟต์ฝั่งตรงข้ามพอดี แต่เพราะความรีบร้อนที่จะไปเฝ้าลูกทำให้เธอไม่ทันได้สังเกตเห็นเขา
สายชลอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นเพื่อนณชญาดาจนถึงสามทุ่มจึงขอตัวกลับ หลังจากเขากลับไปได้ไม่นานญาณิศาก็ตื่น เด็กน้อยมีแววตาที่สดใสขึ้นมาทันทีเมื่อมองเห็นมารดานั่งเฝ้าตนเองอยู่ข้างเตียง ณชญาดาสวมกอดบุตรสาวด้วยความรักใคร่ สองแม่ลูกยหยอกล้อกันอยู่พักใหญ่ก่อนที่ญาณิศาจะเล่าอะไรบางอย่างให้มารดาฟัง
“วันนี้คุณลุงมาหาหนูที่นี่ด้วยล่ะค่ะแม่”
“ลูกหมายถึงใคร!” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน
“ก็คุณลุงใจดีคนที่เคยมาดูหนูรำฉุยฉายไงคะ”
“แน่ใจนะว่าหนูไม่ได้ฝันไป”
“แน่ใจค่ะ เรายังคุยกันตั้งนาน”
เมื่อได้ยินบุตรสาวยืนยันคำตอบเดิมก็ทำให้เธอเริ่มวิตกกังวล
“แล้วคุณลุงคนนั้นรู้ได้ยังไงว่าลูกนอนรักษาตัวอยู่ที่นี่”
“หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ”
สีหน้าและแววตาของญาณิศาที่แสดงถึงความยินดี ที่ตนเองมีโอกาสได้พบกับคุณลุงใจดีอีกครั้ง สร้างความหวาดกลัวให้แก่ผู้เป็นแม่ยิ่งนัก บุตรสาวของเธอดูจะไว้ใจเขามากทั้งที่เพิ่งจะพบกันเพียงสองครั้งเท่านั้น
ณชญาดาคิดว่านี่คือสัญญาณอันตราย เพราะโดยปกติแล้วแล้วญาณิศาจะไม่ให้ความสนิทสนมกับใครง่าย ๆ โดยเฉพาะคนแปลกหน้า เพราะเธอมักจะสอนลูกสาวเสมอว่าอย่าไว้ใจคนแปลกหน้าเด็ดขาด ญาณิศาเองก็เชื่อฟังและทำตามสั่งสอนของเธอเสมอมา ยกเว้นเขา
ลุงใจดีคนนั้นเป็นใคร!!
เขารู้จักญาณิศาได้อย่างไร และทำไมถึงรู้ว่าญาณิศานอนพักรักษาตัวอยู่ที่นี่ สิ่งเหล่านี้ยังคงเป็นปริศนาที่ยากจะหาคำตอบ
ณชญาดาสัมผัสได้ถึงอันตรายที่อยู่ใกล้ตัวบุตรสาว ยิ่งญาณิศาให้ความเป็นกันเองกับบุรุษผู้นั้นยิ่งน่ากลัว เธอเกรงว่าลูกจะตกอยู่ในอันตรายที่มองไม่เห็น และสิ่งที่ทำให้เธอเป็นกังวลอยู่ในตอนนี้คือความปลอดภัยของลูก
ฉะนั้นจะต้องรู้ให้ได้ว่าเขาคนนั้นเป็นใคร และมีเหตุผลอะไรถึงมาตีสนิทกับญาณิศา เธอถึงจะหาวิธีป้องกันอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นกับลูกได้
“ถ้าคราวหน้าลูกมีโอกาสได้พบกับลุงคนนั้นอีกครั้งให้รั้งตัวเขาไว้ แม่อยากพบเขาเพื่อขอบคุณที่เขามาเยี่ยมหนูที่นี่”
“หนูก็อยากให้แม่ได้พบกับคุณลุงใจดีคนนั้นสักครั้ง”
“แม่ก็อยากพบเขาเหมือนกัน เราจะมีโอกาสได้พบกับเขาอีกไหมคะ”
“คุณลุงบอกว่าถ้าหนูเป็นเด็กดีก็จะได้พบกันอีกแน่ค่ะ”
สองแม่ลูกยิ้มให้กันอย่างอบอุ่นอ่อนโยนก่อนที่หญิงสาวจะเบี่ยงเบนหัวข้อในการสนทนา
“คุณหมอบอกกับแม่ว่าพรุ่งนี้หนูก็กลับบ้านได้แล้วนะ”
“หนูยังต้องไปอยู่ที่บ้านป้าพัดอีกหรือเปล่าคะ”
“อยู่กับป้าพัดลูกจะได้เล่นกับพี่ซันทุกวันไงคะ ไม่ดีเหรอคะ”
“ก็ดีค่ะ แต่หนูอยากอยู่กับแม่มากกว่า”
สีหน้าของแม่หนูน้อยหมองเศร้าเมื่อรู้ว่าแม่อาจจะต้องไปทำงานที่ต่างจังหวัดอีกครั้ง
คำตอบและสีหน้าหม่นเศร้าของลูก ทำให้ณชญาดาตัดสินใจที่จะเลื่อนการทำโปรเจคนี้ออกไปก่อน รอจนกว่าบุตรสาวปิดเทอมเธอจะได้พาลูกไปด้วย แต่ทั้งนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับนายจ้างของเธอด้วยเช่นกัน ไม่รู้ว่าเขาจะยอมทำตามความต้องการของเธอไหม
“เอาอย่างนี้ดีไหมคะ แม่จะขอเลื่อนการเดินทางไปทำงานที่เชียงใหม่ออกไปก่อน รอให้หนูปิดเทอมแล้วเราไปที่นั่นพร้อมกัน”
“ถ้าเป็นอย่างนั้นได้ก็เจ๋งไปเลยค่ะ หนูจะได้กลับมาอยู่กับแม่เหมือนเดิม”
“แต่แม่ยังไม่มั่นใจนะคะว่าเราจะทำแบบนั้นได้ไหม คงต้องให้แม่ไปคุยกับนายจ้างก่อน ลูกจะไม่เสียใจมากใช่ไหมญาณิน ถ้าทุกอย่างมันไม่เป็นไปอย่างที่เราคาดหวัง”
ญาณิศาพยักหน้าแทนคำตอบ
“นี่ก็ดึกมากแล้วหนูควรจะนอนได้แล้วนะคะ”
“หนูอยากให้แม่เล่านิทานให้ฟังก่อนนอน”
“เอาเรื่องอะไรดีคะ”
“โฉมงามกับเจ้าชายอสูรค่ะ”
ณชญาดาห่มผ้าให้บุตรสาวก่อนจะเริ่มเล่านิทานที่ลูกอยากฟัง ญาณิศามักจะอ้อนให้เธอเล่านิทานให้ฟังก่อนนอนเสมอ คืนนี้ก็เช่นกัน
“กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...”
แม่หนูน้อยฟังนิทานก่อนนอนอย่างเพลิดเพลินก่อนจะหลับไปด้วยรอยยิ้ม ณชญาดาตัดสินใจว่าพรุ่งนี้หลังจากพาลูกกลับบ้านแล้ว เธอจะโทรไปคุยกับจิรนันท์เรื่องเลื่อนการทำโปรเจคพ็อคเก็ตบุ๊กออกไปอีกสักพัก อย่างน้อยก็จนกว่าโรงเรียนของลูกจะปิดเทอม
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก72.3K Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ204.1K Dibacaบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.0K Dibacaเล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์84.6K Dibacaลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 483 Dibacaหัวใจต้องมนตรา
ศรีปุรัม มณีปุรัม30 Dibacaบอดี้การ์ดร้อนสวาท NC35+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง90 Dibacaคิวปิดสะกิดรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม16 Dibaca
