MasukShare
บทที่ 34
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:36:00“เชิญทางนี้เลยครับ ห้องของเด็ก ๆ อยู่ตรงข้ามกับห้องของคุณญาดา”
“ที่จริงพวกคุณไม่จำเป็นต้องยุ่งยากจัดเตรียมห้องพักสำหรับเด็ก ๆ เลย ให้พวกเขาพักห้องเดียวกับฉันก็ได้ค่ะง่ายดี”
“ไม่ยุ่งยากอะไรเลยครับ พอพี่พีทรู้ว่าคุณญาดาจะพาพวกเขามาพักที่นี่ ก็สั่งให้ผมดูแลเรื่องปรับปรุงห้องนอนที่เหมาะสำหรับเด็กทันที เราอยากให้พวกคุณอยู่ที่นี่อย่างมีความสุขครับ”
“ถึงแล้วครับเด็ก ๆ เข้าไปดูข้างในกันดีกว่า”
ธนกฤตเปิดประตูห้องนอนพร้อมกับพาเด็กทั้งสองคนเดินเข้าไปในห้องนั้น
“ว้าว!!” เด็กทั้งสองอุทานออกมาพร้อมกันด้วยความตื่นเต้น
“ชอบไหมครับ”
“ที่สุดเลยครับ” ฑีฆายุตอบ
เขาปีนขึ้นไปกระโดดโลดเต้นบนเตียงนอนรูปรถสปรอร์ตสีแดงที่เหมาะสำหรับเด็กผู้ชาย
“อย่างเท่เลยอ่ะ”
ญาณิศาเดินไปนั่งที่เตียงนอนสีชมพูหวานสำหรับเด็กผู้หญิง เตียงซึ่งถูกจัดขึ้นในสไตล์เจ้าหญิงในเทพนิยายที่มารดาชอบอ่านให้เธอฟังอยู่บ่อย ๆ มุ้งผ้าแก้วที่ใช้คลุมเตียงตอนที่เด็กนอน เป็นอีกหนึ่งของตกแต่งที่ทำให้เตียงของแม่หนูน้อยดูเหมือนฉากในเทพนิยาย ตาของญาณิศาเป็นประกายวิ้ง ๆ เมื่อได้เห็นเตียงนอนที่ถูกใจ
“แม่คะเตียงนี้เหมือนเตียงนอนของเจ้าหญิงในนิทานเลยค่ะ”
ณชญาดาเดินตรงไปยืนข้างเตียงพร้อมกับลูบหัวลูกเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยถาม
“ถูกใจลูกล่ะสิ”
“ใช่ค่ะ หนูนอนที่ห้องนี้ได้ไหมคะ”
“แม่ไม่ได้นอนด้วยนะ”
“ไม่ต้องเป็นห่วงครับ ซันจะดูแลน้องเอง”
“สรุปว่าเด็ก ๆ อยากนอนที่ห้องนี้”
“ได้ใช่ไหมครับ/คะ”
“ได้จ้ะ”
“เย้ ๆ แม่ดาใจดีที่หนึ่ง”
“ใช่สิเพราะแม่ตามใจใช่ไหมถึงพูดแบบนี้ ถ้าแม่ไม่ตามใจญาณินจะพูดว่ายังไงนะ”
“ก็ต้องพูดว่าแม่ดาใจร้ายไม่รักลูกใช่ไหมญาณิน”
แม่หนูน้อยพยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นยืนบนเตียงพร้อมกับสวมกอดมารดา “หนูรักแม่ค่ะ”
“แม่ก็รักลูกและก็รักพี่ซันของลูกด้วย”
เด็กชายฑีฆายุกระโดดขึ้นไปบนเตียงเพื่อสวมกอดสองแม่ลูก ท่ามกลางสายตาของสองหนุ่มที่ยืนดูความรักความผูกพันของบุคคลทั้งสามอยู่ภายในห้องนั้น
“ไปดูห้องน้ำกันดีกว่าเด็ก ๆ”
“ทำไมเราต้องไปดูด้วยครับ”
“อาพอลสั่งให้เขามาทำอ่างอาบน้ำวนไว้เพื่อซันกับญาณินโดยเฉพาะเลยนะ รับรองว่าจะต้องถูกใจ”
“จริงหรือคะอาพอล” ญาณิศาย้อนถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
“จริงสิ เราไปดูกันดีกว่า”
เด็ก ๆ วิ่งตามธนกฤติไปที่ห้องน้ำซึ่งตั้งอยู่ภายในห้องนอนของตัวเอง มันเป็นห้องน้ำขนาดใหญ่กว่าปกติ และมีอ่างน้ำวนจากุซซี่ทรงกลมตั้งเด่นอยู่ภายในห้องนั้น
“ว้าว!!” เด็ก ๆ ร้องอุทานออกมาอย่างถูกใจพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
“เราลงไปเล่นได้ใช่ไหมครับอาพอล”
“ได้เสมอ แต่ตอนนี้อาว่าเราไปดูห้องพักของแม่ดากันก่อนดีกว่า อยู่ตรงข้ามกันนี่เอง”
ธนกฤตชวนทุกคนไปดูห้องพักของณชญาดา
“พวกคุณไม่น่าจะต้องเสียเงินมากมายเพื่อจัดเตรียมของพวกนี้ให้เด็ก ๆ เลยค่ะ ฉันรู้สึกเกรงใจพวกคุณจริง ๆ”
“ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับคุณญาดา ผมกับพี่พีทมีความเห็นเหมือนกัน เราอยากให้ซันกับญาณินอยู่อย่างมีความสุขตลอดระยะเวลาที่คุณต้องทำงานที่นี่ เราเต็มใจครับ ฉะนั้นไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ และถ้าคุณและเด็ก ๆ ต้องการอะไรเพิ่มเติมขอเพียงบอกมา เราจะจัดการทุกอย่างให้พวกคุณตามที่คุณต้องการ”
“ขอบคุณมากค่ะ”
“ห้องของเราสวยกว่าห้องนี้อีกนะญาณิน”
“ใช่เลยพี่ซัน แต่แม่ดาจะเหงาหรือเปล่าที่เราสองคนไม่มานอนด้วย”
“คืนไหนเราเบื่อก็ชวนกันมานอนที่ห้องนี้ก็สิ้นเรื่อง เตียงของน้าดากว้างมากพอที่จะให้เราสามคนมานอนซุกตัวอยู่ด้วยกัน แบบนี้ดีไหมญาณิน”
หนูน้อยญาณิศาพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของพี่ชาย
หลังจากนั้นทุกคนก็เดินกลับลงมาส่งชลธีที่รถ
“ให้ชลทิ้งรถไว้ให้ดาใช้ตอนอยู่ที่นี่ดีไหม”
“ไม่ต้องหรอกชล ดาคงไม่ค่อยได้ออกไปไหน”
“แล้วถ้าต้องการออกไปซื้อของให้ซันกับญาณินจะทำยังไง”
“ไม่ต้องห่วงนะครับคุณชล ถ้าคุณญาดาอยากพาเด็ก ๆ ออกไปไหน ผมจะสั่งให้คนขับรถไปรับไปส่ง ผมสัญญาว่าเราจะดูแลคุณญาดาและเด็ก ๆ ทั้งสองคนเป็นอย่างดีครับ”
“ขอบคุณครับ”
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
วิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์171.2K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย317.9K Dibacaสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.0K Dibaca3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X134.9K Dibacaเมียนายหัว
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko115 Dibacaฝากใจจนได้รัก
Melyssa304 DibacaFriends with Benefits กฎรัก...เกินห้ามใจ
ยูกิระดา111 DibacaBad Engineer เด็กคิเร็น
มดตัวจี๊ด1.8K Dibaca
