MasukShare
บทที่ 33
Tanggal publikasi:
2026-09-18 00:35:55วันวรุณหยิบธนบัตรใบละหนึ่งพันยื่นส่งให้ช้อย ผู้ที่ทำหน้าที่เป็นสายลับคอยรายงานความเป็นมาเป็นไปในบ้านหลังนี้ให้เธอฟัง
“นี่รางวัลของแก”
“ขอบคุณค่ะคุณวัน”
“ฉันจะกลับแล้วส่วนแกจะไปทำอะไรก็ไป”
“ทำไมคุณวันถึงรีบกลับละคะ”
“พีทไม่อยู่แล้วแกจะให้ฉันอยู่ที่นี่หาสวรรค์วิมานอะไรล่ะนางช้อย จะไปไหนก็ไป”
“ถ้าคุณวันมีอะไรจะให้ช้อยรับใช้ก็บอกมาได้เลยนะคะ ช้อยยินดีรับใช้คุณวันเสมอค่ะ”
“แกแค่ทำหน้าที่ ๆ ฉันมอบหมายให้ทำได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องก็พอ ฉันไปล่ะ”
“ช้อยจะเดินไปส่งคุณวันที่รถค่ะ”
ณชญาดาเดินทางมาที่ไร่ธนวรรธน์พร้อมกับลูกสาวและหลานชายตามที่เคยบอกไว้ เด็ก ๆ ดูจะตื่นเต้นกันมากที่จะได้ไปเที่ยวไร่ชา ชลธีอาสาเป็นคนขับรถมาส่งทุกคนที่ไร่และมาถึงที่หมายอย่างปลอดภัย
ธนกฤตเดินออกมาต้อนรับณชญาดาและครอบครัวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องคนสนิทของพี่ชาย
“ยอดช่วยยกกระเป๋าสัมภาระของคุณญาดาลงจากรถที”
แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังไม่ขยับตัวและยังคงยืนจ้องหน้าณชญาดานิ่งนานก็ออกคำสั่งอีกครั้ง
“มัวยืนเซ่ออยู่ทำไมล่ะยอด รีบไปขนกระเป๋าของคุณญาดาลงมาสิ”
“ครับคุณพอล” ยอดรับคำ
จากนั้นก็รีบกุลีกุจอเข้าไปช่วยชลธียกกระเป๋าสัมภาระทั้งหมดมาวางกองไว้ที่พื้น แต่ยังไม่วายแอบลอบมองไปที่ณชญาดาด้วยความสงสัย
“ยินดีต้อนรับการกลับมาครับคุณญาดา”
ณชญาดายิ้มให้อีกฝ่ายแทนการทักทาย เธอแนะนำให้ชลธีรู้จักกับน้องชายเจ้าของไร่
“ชลนี่คุณธนกฤตน้องชายของคุณธนวรรธน์”
“สวัสดีครับคุณธนกฤต ผมชลธีครับ”
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ เรียกผมว่าพอลก็ได้นะครับ” สองหนุ่มสัมผัสมือกันและกัน
ธนกฤตย่อตัวนั่งลงตรงหน้าเด็ก ๆ ญาณิศาและฑีฆายุยกมือไหว้ชายหนุ่มโดยไม่ต้องให้ใครเอ่ยเตือน
“อาพอลนะครับ ชื่ออะไรกันบ้างเอ่ย แนะนำตัวหน่อยครับ”
“ชื่อญาณินค่ะ เป็นลูกสาวคนสวยของแม่ดา” ญาณิศาตอบพร้อมรอยยิ้มที่สดใส
“แล้วหนุ่มน้อยคนนี้ล่ะครับชื่ออะไร”
“ฑีฆายุครับเป็นพี่ของญาณิน”
“พี่ซันเป็นพี่ชายผู้พิทักษ์ญาณินค่ะ”
“อาสั่งให้คนจัดเตรียมห้องนอนไว้ต้อนรับพี่ซันกับญาณินเรียบร้อยแล้วนะครับ เราขึ้นไปดูห้องนอนกันเลยดีไหมครับ”
คำที่ธนกฤตเรียกแทนตัวเองว่าอานั้นสะกิดหัวใจณชญาดาอย่างแรง
เขาใช้คำแทนตัวเองเช่นนั้นด้วยความตั้งใจหรือไม่
เขารู้ความจริงหรือเปล่า!!
นั่นเป็นสิ่งที่ณชญาดากำลังหวั่นวิตก และต้องค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง แต่เธอจะไม่แสดงพิรุธให้คนที่นี่จับได้เด็ดขาด
ขณะที่เธอจับจ้องไปที่ธนกฤตและเด็ก ๆ ตนเองก็ตกเป็นเป้าสายตาของใครบางคนเช่นกัน
“ยอดเดี๋ยวขนกระเป๋าสัมภาระทั้งหมดขึ้นไปไว้ที่ห้องของคุณญาดาด้วย กระเป๋าใบไหนเป็นของเด็ก ๆ ครับคุณญาดา ผมจะได้ให้เขาขนไปไว้ในห้องนอนของซันและญาณิน” ประโยคสุดท้ายเขาหันมาถามหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า
คำถามเหล่านั้นทำให้ณชญาดาหลุดจากภวังค์ความคิด
“สองใบนี้ค่ะ” เธอตอบพร้อมกับชี้ไปที่กระเป๋าของเด็ก ๆ
“ให้เด็ก ๆ พักอยู่ห้องเดียวกับฉันดีกว่านะคะ”
“แต่พี่พีทสั่งให้ผมจัดเตรียมห้องพักสำหรับเด็ก ๆ ไว้แล้วนะครับ ให้ซันกับญาณินขึ้นไปดูห้องพักที่เราจัดเตรียมไว้ก่อนดีไหมครับ ถ้าพวกเขาไม่ถูกใจแล้วยังอยากจะพักอยู่ห้องเดียวกับคุณญาดาค่อยว่ากันอีกที”
“ยอดขนสัมภาระพวกนี้ไปไว้ที่ห้องพักของคุณญาดา”
“ครับผม”
“แล้วทำไมยังไม่ไปอีก มีปัญหาอะไร ทำไมเอาแต่จ้องมองคุณญาดา”
ยอดไม่ได้ตอบคำถามของเจ้านายแต่เลือกที่จะย้อนถามหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า
“คุณเคยอยู่ที่นี่มาก่อนใช่ไหมครับ”
“นายรู้ได้ยังไง ตอนที่คุณญาดามาคราวก่อนนายลากลับบ้านไม่ใช่เหรอ แล้วรู้ได้ยังไงว่าคุณญาดาเคยมาพักที่นี่”
“ผมรู้สึกคุ้นหน้าเธอ แต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกว่าเคยเจอกันที่ไหน”
“นายจำผิดแล้วล่ะ รีบขนของขึ้นไปสิ”
“ครับคุณพอล”
“คุณชลจะพักอยู่กี่วันครับ”
“ผมคงต้องกลับวันนี้เลยครับ มีงานสำคัญเร่งด่วนจะต้องรีบกลับไปทำ แต่เป็นห่วงดากับเด็ก ๆ ก็เลยขับรถมาส่งที่นี่ด้วยตัวเอง”
“ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับเราจะดูแลคุณญาดาและเด็ก ๆ อย่างดีครับ”
“ผมคงต้องขอฝากพวกเขาไว้กับคุณด้วย”
“ด้วยความยินดีครับ” จากนั้นก็หันไปชวนเด็ก ๆ ขึ้นไปที่ห้องพัก
“ซันกับญาณินพร้อมหรือยังครับอาจะพาขึ้นไปดูห้องพัก”
“พร้อมแล้วครับ/ค่ะ”
“พร้อมแล้วก็ไปกันเลย” ธนกฤตจูงมือญาณินและซันคนละข้างให้เดินตามเขาไป ปากก็เอ่ยเชื้อเชิญสองหนุ่มสาวให้เดินตามมาด้วย
Bab terbaru
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
Anda juga akan menyukai
เล่ห์รักพายุร้าย(20+)
Re-match I รีแมทช์84.6K Dibacaแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI78.5K Dibacaเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์101.6K Dibacaเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก407.9K Dibacaม่านรักไฟเสน่หา NC30+ [โคแก่กินหญ้าอ่อน]
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง11 Dibacaคุณนายกับสามลุงชาวเล
กาสะลอง211 Dibacaสัมพันธ์ลับนายกแสนร้าย (นายกสุเมธ:ของขวัญ)
นามปากกาดาวเหนือ85 Dibacaฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง
จินเหมยเทียน182 Dibaca
